Volgens mij ben ik nog nooit zo laat geweest met het wegbrengen van mijn boot naar de winterstalling. Niet dat ik de laatste maand nog gevaren heb, maar het kwam er gewoon niet van om hem weg te brengen. Ik ben niet bijgelovig maar woensdag de dertiende gaat bij mij niet de boekjes in als een echte geluksdag. Ik had gepland de boot woensdag weg te brengen, alleen waar waren de sleutels van de sloten. Zoeken, zoeken, zoeken, vanwege de verhuizing zal ik ze vast ergens heel slim opgeborgen hebben en komen ze eerdaags weer te voorschijn. Nu had ik daar weinig aan en heb bij de garage een slijper geleend en de sloten doorgezaagd. Ach een beetje oponthoud moet kunnen en de zon scheen. Een uur later dan de bedoeling was voer ik eindelijk de Haarlemmertrekvaart door.

Als een soort toerist genoot ik toch weer van alles om mij heen. Het is raar, maar het eerste en het laatste vaartje van het seizoen zijn toch altijd een beetje bijzonder.

Wetenschappers van museum Naturalis hebben in september het bijna ongelooflijke waar gemaakt. In het Amerikaanse Montana vonden zij het skelet van een Tyrannosaurus Rex. Naturalis wil het skelet naar Nederland halen, dit zou dan het eerste skelet van een Tyarnnosaurus in een Europees museum zijn. Helaas is dit een enorm kostbaar project en bijna niet meer te betalen in deze tijd. Om dit unieke skelet toch naar Leiden te halen is een crowdfund-actie gestart. Om aandacht te vragen voor de actie staat er vanaf vandaag een levensgrote replica van het skelet in het Leidse station.

Tegen elven verzamelden publiek, schoolkinderen en bijna de halve Nederlandse pers zich rondom een rode knop in het Leidse station.

Ik ben toch wel iets gewend wat betreft mooie en functionele gebouwen, maar dinsdag keek ik mijn ogen uit en was bijna sprakeloos zo mooi is LevelLeiden geworden. LevelLeiden is een uniek project waarin het ROC Leiden met 4000 leerlingen, Topaz  Revitel en Fitland XL samenwerken. De officiële opening was dinsdagmiddag, aanstaande zaterdag is er een open dag die zeker aan te raden is. De opening werd verricht door burgemeester Henri Lenferink samen met Jan Zeeman van Green beheer. Samen schoten ze het gebouw open.

Eerder op de dag was er een persconferentie waar de partners in het gebouw een toelichting gaven op de unieke samenwerking die alle partners versterkt in hun klantgerichtheid en bedrijfsvoering. Zowel Fitland als Topaz maken gebruik van de leerlingen van het ROC. In feite heb je als leerling gelijk een werkervaringsplek op je school.

De elfde van de elfde voornamelijk boven de rivieren viert men Sint Maarten, onder de rivieren is het de aftrap voor het nieuwe carnavalsseizoen. Ook de Leidse carnavalsvereniging de Hutspotten opent elk jaar trouw op elf november om elf minuten over elf haar nieuwe seizoen. Het is geen massaal feest zoals in het zuiden gevierd wordt, toch altijd wel een leuk kort (vaak koud) feestje.

Tegen elf uur kwam de Raad van Elf samen met blaaskapel EX-BTW vanuit het donker aangelopen richting het beeldje bij station Lammenschans.

Sommige gebeurtenissen of herinneringen zijn een soort rode draad in je leven en verdwijnen nooit. Zo heb ik dat met mijn herinneringen aan voormalig VJV centrum Troef in Leiden. In de jaren eind zestig, begin zeventig een broeinest van culturele, politieke, sociale en gezellige activiteiten. Ik schreef er al eerder over zoals je onder deze link kan lezen. Voordat de oud Troevers gaan roepen waar blijft die reünie nou. Sorry er waren in het najaar geen zaterdagen vrij in de locatie waar we hem willen houden, vandaar dat we hem verplaatsen naar het voorjaar. Een dezer weken komen we met een echte definitieve datum. Van het oude Troef is ondertussen behalve goede herinneringen vrijwel niets meer over. Het pand is gesloopt en heeft plaats gemaakt voor woningbouw. Het enige wat er nog aan doet herinneren is het beeld van Cunera in de gevel. Tagrijn schreef er destijds een mooi stukje geschiedenis over.

Maar er bleef nog iets over. Het oude Troefbarretje bestaat nog steeds en is afgelopen zaterdag zijn vijfde levensfase in gegaan.

Ondanks dat dit alweer de negentiende editie van Coverbox was blijft het een spronglevend festival. De opzet is op zich even simpel als uniek. Verzin een thema en zoek daar coverbandjes bij of geef het thema als opdracht aan een band. Zo krijg je een avondje met de mooiste herkenbare en vaak swingende nummers. Dit jaar was het thema "Dead And Famous". De covers waren van bands waar een of meerdere leden van overleden zijn.

Toen ik binnen kwam begon net de band Helter Shelter te spelen met hun Beatles covers.

Elke Leidenaar van boven de veertig kan zich de Leidato nog herinneren en zal er ook zeker wel eens geweest zijn. De Leidato was drieëndertig  jaar  van 1964 tot 1994 de toonaangevende beurs voor Leiden en de regio. De eerste edities van de Leidato werden gehouden in de zalen van de Stadsgehoorzaal op de Breestraat. Vanwege het enorme succes en de grote bezoekersaantallen verplaatste de organisatie de beurs naar de Groenoordhallen.

Afgelopen september sprak ik drie vrouwelijke ondernemers (Elkie Marcelis, Ellis van Goozen en Monique Verhaar) zonder blikken of blozen vertelden ze "wij gaan de Leidato weer opnieuw organiseren". Er zijn zo nu en dan van die momenten dat ik enthousiast zeg ohh geweldig, alleen dan thuis denk zou dat nu wel lukken. Ik kan zeggen het is ze gelukt en de plannen zien er indrukwekkend uit.

Vrijdagmorgen negen uur, een paar grote limousines rijden de Breestraat in en stoppen voor de Trianon,  de oudste en mooiste bioscoop van Leiden. Hier moet iets bijzonders aan de hand zijn. Het is de week van het Leids International Film Festival daarom kan je de meeste vreemde dingen verwachten.

In de Trianon was de galapremière van de films die Leidse scholieren gemaakt hebben voor het Unicef Kinderrechten Filmfestival.

Ik moest woensdagmiddag even in het Leidse Station zijn. In een station lopen over het algemeen mensen die op weg gaan, net aankomen of op doorreis zijn. Allemaal logisch, maar je staat toch even raar te kijken als je een foto maakt en er komt een ruimtevaarder naar je toe lopen. Iedereen stapt weleens bij een verkeerd station uit, maar als je als ruimtevaarder op het Leidse station staat ben je toch wel behoorlijk de weg kwijt.

Hij was niet de enige die de weg kwijt was. Op het moment dat Flipper naast mij stond te kwetteren kreeg ik toch het gevoel dat ik zelf de weg kwijt was.

Ze zeggen heel Nederland fietst, dat zal best zo zijn maar misschien kan je beter zeggen zet zijn fiets ergens neer. Ik sta er elke keer weer van te kijken wat een partij fietsen er rondom het station staan.

Veel mensen vinden al die fietsen een zooitje en dat is het natuurlijk ook wel, maar als je er een beetje doorheen kijkt heeft het ook zijn mooie kanten.