Ergens eind zeventiger jaren kreeg ik een telefoontje van Annemarie dat ze van plan waren het Troefbarretje in stukken te zagen en bij de kraak te zetten. We vonden dat dit niet mocht gebeuren. Aan het barretje zijn zoveel zaken besproken en bedacht waar we nu nog plezier van hebben. Bijvoorbeeld de eerste plannen voor het LVC, oprichting Huisvesting Werkende Jongeren, het eerste Leidse popfestival de Pink IN, de COC sociëteit Mix en noem maar op zijn ontstaan aan de bar. Dan kan je zo'n barretje niet bij de kraak zetten. Alleen waar laat je hem en hij moet wel gebruikt worden waar hij voor bestemd was. Hij kwam bij mij thuis te staan en werd al snel een middelpunt in de woonkamer waar regelmatig 's nachts doorgezakt werd aan de Troefbar.

In 1987 gingen we verhuizen en was er geen plaats meer voor de bar in het nieuwe huis. Weggooien was geen optie,  maar er moest wel een goede bestemming voor worden gevonden bij iemand die hem goed ging gebruiken. Daarnaast moest dat persoon ook nog een stukje Troefhistorie kunnen doorgeven aan een ieder die aan de bar ging zitten en Troef niet kende. Daan, een van mijn beste vrienden had net zijn huis verbouwd en wilde er een bar inbouwen. Aan de Troefbar had hij meerdere herinneringen. Allereerst de doorzakavonden bij mij thuis, maar nog veel leuker, als jonge elektricien had hij regelmatig in Troef gewerkt en dronk na afloop altijd een paar biertjes met Elly Kerckhoffs aan de bar.

De bar ging een glorietijd tegemoet. De avonden dat we na vergaderingen aan de bar "na-vergaderd" hebben zijn niet te tellen, buurtacties werden ook vaak aan de bar bedacht en over de feestjes maar helemaal niet te spreken. 

Verjaardagsfeestjes, bruiloften, oud en nieuw en feestjes om het feestje. In zijn hoogtijdagen was de bar bijna zeven per dagen per week in gebruik. Zelfs Leidse Kees heeft er nog gezongen.

Behalve de kleur is er aan het vooraanzicht van de bar nooit iets veranderd. De achterkant is regelmatig aangepast. In het begin was het wat rommelig achter de bar, naderhand kreeg Daan van de Respons een ijskast en een flessennest voor onder de bar aangeboden wat het alweer een stuk professioneler maakte.

Helaas overleed Daan in het voorjaar van 2012. Ondertussen was na vijfentwintig jaar de bar in zijn huis zijn lust en zijn leven geworden. In zijn laatste weken hebben we het nog regelmatig over onze vriendschap en de bar gehad. De bar die ook in zijn huis weer zo'n sociale functie had vervuld, zorg dat de bar die functie blijft houden vroeg hij mij.

Het voortbestaan van de bar leek gewaarborgd omdat de kinderen het huis graag wilden kopen en "kleine Daantje" er wilde gaan wonen. Als nagedachtenis aan zijn vader, Troef en Groenoord wilde hij de bar blijven gebruiken zoals hij altijd gebruikt werd. Helaas door vervelende omstandigheden is de koop niet door gegaan en erger nog een paar weken geleden moesten de kinderen op stel en sprong de laatste spullen van hun vader uit het huis halen. Ik heb niet naar de bar gevraagd omdat ik ze er niet mee wilde belasten, alles was al vervelend genoeg.

Zaterdag gaven "kleine Daan"en zijn zuster een feestje om een aantal verjaardagen te vieren. Ik had andere afspraken maar ging 's middags even langs om te feliciteren. En ja hoor, daar stond de Troefbar in volle glorie.

Kleine Daan vertelde dat de bar eigenlijk de enige tastbare herinnering aan hun vader is. Ze hadden de bar nog net uit het huis weg kunnen halen en tijdelijk opgeslagen. Speciaal voor het feest heeft Daan hem in de tuin van zijn zuster opgebouwd.

Lachen na ruim vijfentwintig jaar heeft hij de tap iets verplaatst en wat denk je, mijn initialen die ik ergens begin zeventig erin gekrast heb kwamen opeens weer te voorschijn.

Hij heeft de achterkant weer leeg gemaakt en de ijskast en flessennest apart gezet. Hierdoor is de bar in feite mobiel geworden.

Het ziet er schitterend uit en ik weet zeker als er een wolkje is boven waar alle overledenen een plekje hebben gekregen, dan hebben Daan, Leidse Kees en Elly Kerckhoffs zitten genieten zaterdag.

De bar is ooit in de dertiger jaren begonnen in een kroeg ergens in Brabant, daarna achtereenvolgens bij Troef, bij mij, grote Daan en nu bij kleine Daantje terechtgekomen. Al bijna honderd jaar het middelpunt van sociale kontakten geweldig toch.

Het zal een hoop werk kosten, maar misschien dat hij tijdens de reünie in het voorjaar nog één keer zal schitteren als echte Troefbar, tenzij hij alweer een vaste plek heeft. Zodra er een datum bekend is horen de Troevers dat gelijk via  de diverse social media en de Leidse tam tam.