Als je nu zegt in het station werd ik ingehaald door een ruimtevaarder terwijl Flipper om aandacht vroeg, dan kijkt men je aan met een gezicht van, het gaat niet goed met hem.

Ik denk even terug aan de zestiger jaren, als ik het dan in het van der Werfpark of in het theehuis van Catena had verteld, zou niemand raar opgekeken hebben. Sterker nog, er zou er vast eentje geweest zijn die vroeg en heb je ook nog dinosaurussen gezien.

Die grote dinosaurus vond ik ook wat groot, die kleintjes zijn toch liever.

Maak je geen zorgen het gaat goed met mij hoor, ik zie echt geen gekke dingen. Het gaat hier om een reizende tentoonstelling ter gelegenheid van het 125 jarig jubileum van National Geographic. Het publiek kan via het beeldscherm in de fotowereld van National Geographic stappen.

Boven in de stationshal staan een aantal mooie fotocollages opgesteld

Met daarop een aantal sprekende foto's uit de miljoenen foto's National Geographic in 125 jaar heeft gemaakt.

Tussen de collages stond een meisje heel ingewikkeld te doen met haar mobieltje om zich zelf op de foto te zetten. Ze vroeg of ik de foto met haar mobieltje wilde maken. Tuurlijk doe je dat, maar daarna ook de foto nog even met mijn eigen camera gemaakt voor haar.

Ik vind het een plaatje geworden, twee qua leeftijd vrijwel dezelfde meiden alleen allebei met een heel andere blik in hun ogen.

Ik wilde het gevaarlijkste en schadelijkste dier in onze natuur filmen, beetje jammer dat daar dan weer dinosaurussen, dolfijnen en neushoorns doorheen lopen.