DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
LET OP: onderaan deze log nog een goede concerttip voor aanstaande vrijdag.
Zoals ik al eerder aangeven heb, in de aanloop naar het feest der feesten 3 October, een blik op de voorbereidingen en leuke dingen rondom het feest.
Een van die leuke dingen is SLER, Stichting Leidse Evenementen Radio.
Zij brengen al een aantal jaren vier dagen lang 24 uur per dag 3 Oktoberradio met vele live verslagen.
Puur uit liefde voor Leiden opgezet door een aantal vakbekwame amateurs.
Slechts vier dagen per jaar zenden zij uit.
Op de Luba-toren wordt tijdelijk een zendmast geplaatst waardoor in Leiden en wijde omgeving de uitzendingen gevolgd kunnen worden op 107.00 FM, maar uiteraard kan iedereen de uitzendingen ook via internet volgen en gelijk even kijken naar de verschillende live cams van onder andere de kermis.
De doelstelling is om alle zieke of oude Leidenaren of mensen die om welke reden dan ook niet de deur uit kunnen live te laten mee genieten van het feest.
Ook vele mensen van buiten Leiden of in het buitenland kunnen op deze manier via internet live bijvoorbeeld de taptoe, haring & wittebrood, de optocht of het vuurwerk mee luisteren.
Ik ben vorig jaar even wezen kijken hoe de uitzendingen tot stand kwamen.
In een piepklein tijdelijk studiootje achter in de zaak bij KOK Electronics wordt alles geregeld.
De medewerkers staan letterlijk en figuurlijk tussen de magazijnvoorraad van de winkel hun vierdaags radioprogramma te maken.
Ergens is het te belachelijk voor woorden dat dit initiatief geen enkele vorm van subsidie of steun krijgt.
Uiteraard hebben we ook de officiële wel gesubsidieerde Leidse zender Holland Centraal die ook goed werk doet deze dagen, maar dit is zo'n leuk en tijdelijk initiatief dat ik niet snap dat daar niet een paar euro's naartoe kunnen.
Om een idee te geven, deze mensen werken met privé apparatuur en proberen er elk jaar weer iets bij te kopen als er een paar euro uit sponsorbijdragen over blijven.
Schrik niet, hun totale budget voor vier dagen live radio is 3000,00.
Elke cent wordt omgedraaid en ik snap echt niet dat er niet meer Leidse bedrijven of instellingen zijn die dit geweldige initiatief willen steunen.
Maar ja, die jongens zijn radiomakers en geen verkopers, ik denk dat het daar aan ligt.
Glibber is een chauvinistische Leidenaar en vind dit soort dingen helemaal geweldig, dat mensen hier hun vrije tijd aan op willen offeren om andere Leidenaren en mensen van buitenaf te laten mee genieten van het feest.
Daarom geef ik het goede voorbeeld en stort namens Leidse Glibber 25 euro om deze vierdaagse zender te steunen.
Schrik nou niet lezers, mensen van buitenaf roep ik hier totaal niet op om geld te gaan storten.
Wel hoop ik dat er Leidenaren zijn die zelf helemaal niet kunnen luisteren omdat ze aan het feesten zijn (zoals ik) die de prijs van een paar van hun biertjes willen doneren om hun mede stadsgenoten die de deur niet uit kunnen te laten meegenieten van het feest.
Bedrijven kunnen voor een habbekrats vier dagen lang reclame maken en misschien wel iedereen een fijne 3 oktober wensen, of kroegen kunnen hun programma promoten.
Neem daarvoor even contact op met Evert Verduin van 3 Oktoberradio.
Maar ik dwaal af, ik had nog wat foto's van de reporters gemaakt vorig jaar.
Zoals ik al zei, live verslagen van alle onderdelen van het feest dus ook de kermis.
Glibber kijkt naar het postuur, en stelt dan voor een live reportage vanuit de botsautootjes is best wel spectaculair.
Glibber is heel simpel, als het de promotie van Leiden ten goede komt wil hij best wel wat reclame maken.
Maar ik moet er zelf ook lol aan beleven, en geloof me, ik heb nog steeds lol door onderstaande foto.
Maar hoe dan ook er kwam een live verslag vanuit de botsautootjes, maar of ze het echt leuk vonden dat vraag ik mij af.
Ze hadden het in elk geval een stuk rustiger toen ik ze op 3 oktober vroeg in de ochtend tegenkwam bij de uitreiking van haring & wittebrood.
Vanaf 1 oktober t/m 4 oktober zijn 24 uur per dag de uitzendingen van de Stichting Leidse Evenementen Radio in de regio te volgen op 107.00 FM en anders op internet.
Impressies van de radiouitzendingen van vorig jaar kan je tot 1 oktober op hun site beluisteren.
3 Oktoberradio staat als stichting uiteraard ingeschreven bij de Kamer van Koophandel onder nummer 28117213.
Giften en donaties kunnen gestort worden op bankrekeningnummer 538.77.84.
Jackie Leven live in de Q-Bus vrijdag 26 september aanvang 21:00 uur.
Het is Hans van Polanen weer gelukt een legendarische klasse artiest naar Leiden te halen.
Deze Schotse singer-songwriter en folkrocker begon in 1971 als John ST Field, later richtte hij de punkfolkband Doll by Doll op waarmee hij meerdere stijlen met elkaar vermengde.
Momenteel speelt hij weer solo maar blijft alle nieuwe stromingen en artiesten volgen.
Met zijn zestig albums is hij bij leven al een legende.
Vanwege de promotie van zijn nieuwste album "Lovers At The Gun Club" doet hij voor het eerst Leiden aan.
Het is een unieke kans voor Leiden om deze podium persoonlijkheid aan het werk te zien.
Tijdens het concert wordt hij bijgestaan door Michael Cosgrave (keyboard en vocals).
De Q-Bus is te vinden op de Uiterstegracht 142 in Leiden, aanvang 21:00 uur.
We hebben in Leiden al jaren een aantal Engelsen, ohhhh nee sorry Welshmen rondlopen.
Ik heb begrepen dat als je uit Wales komt, mag je dan Engelsman zijn, maar belangrijker is dat je Welshmen bent.
Ach ik begrijp dat wel, ik zeg ook altijd, ik kom wel uit Nederland maar belangrijker is, ik kom uit Leiden.
Misschien dat het daarom zo klikt tussen deze groep en Leiden.
Afgelopen week werd een van hen, Roy oftewel Snakemen 60 jaar en vierde dit met een groot feest in de Qbus.
Een hoop vrienden en bekenden uit het Leidse uitgaansleven en muziekwereldje waren gekomen om met hem dit feest te vieren.
Hier een kleine selectie van de foto's, in het filmpje onderaan de log nog veel meer foto's van de sfeer en de optredens.
Jong tot oud, iedereen was aanwezig om een geweldige avond met veel goede muziek te gaan krijgen.
De eerste band die ik zag met onder andere Nicole was helemaal perfect.
De naam ben ik even kwijt, maar ja ze veranderen zo vaak van naam, volgens mij was het "Mamma say no" of yess dat laat ik in het midden.
Er zaten in elk geval mensen in van destijds de band "Behind the sofa".
Geweldig lekkere swingende muziek en volop beweging op het podium.
Nicole bracht een speciaal nummer voor Roy, zoals ze zelf zei het was geen verzoek maar meer een eis dat ze het zou zingen.
Roy genoot zichtbaar ontroerd door dit nummer.
Misschien is dat wat de Welhsmen bindt met Leiden, we kunnen voor mooie nummers en situaties emotie opbrengen.
Het optreden ging door en werd steeds swingender, wat een stem heeft die (kleine) Nicole trouwens, ongelooflijk.
Iedereen genoot dat was overduidelijk.
Hierna een optreden van een andere Welhsmen Marcus.
Marcus is ook al jaren geen onbekende meer in Leiden.
Zo kan je hem bijna elke zaterdagmiddag tussen vijf en zes uur wel horen en zien spelen op het terras van het Praethuys.
Het is raar maar ik heb normaal gesproken niet veel op met stand-up comediëns, meestal vind ik het vrij flauw.
Robert wist zelfs mij aan het lachen te krijgen.
Hij vertelde onder andere op een geweldige manier (alles in het Engels uiteraard, ook hij komt van de andere kant van het water) over hoe Roy in Leiden rondloopt.
Niet alleen het publiek, maar ook Roy zelf had de grootste lol.
Zoals ik al zei veel Leidse horeca was aanwezig zo ook Bri de eigenaresse van de Twee Spieghels.
Uiteraard hadden we het onder andere over twee en drie oktober als er bij haar weer een groots Nederlandstalig artiestenfestival is op het podium boven de ingang.
En inderdaad, je ziet het goed, ook in Leiden begint de burgelijke ongehoorzaamheid in diverse kroegen toe te nemen.
En terecht!!!!
De volgende band trok direct mijn aandacht.
Ze begonnen met een nummer van Pink Floyd en dan is Glibber altijd gelijk alert.
Daarnaast zag ik opeens dat een oude vriend en zelfs nog ex collega Jos Witteman bas speelde in de band.
Had hem al een jaar of twee niet meer gezien, dus een leuk om hem op deze manier weer tegen te komen.
Ook dit was weer een heerlijke coverband waar iedereen lekker op kon swingen.
Soms vraagt men wel erg vreemde foto's te maken hoor.
Marcus wilde met Bri op de foto, maar dan only the eyes.
Ik heb mijn best gedaan maar ja geen macrolens bij me.
Uiteraard kwam ook tijdens dit concert Roy weer naar voren om de band te bedanken.
En het publiek swingde nog lekker door.
Wat ik persoonlijk heel mooi vond was het eind van alle optredens.
Een aantal muzikanten kwam het podium op en zongen " let the circle be unbroken".
Dat zijn van die numers in dit soort situaties die Glibber echt heel mooi en toepasselijk vindt.
Ik denk dat het nummer tekenend is en dat de cirkel tussen de Roy en Leiden inderdaad nooit verbroken zal worden.
In het fotofilmpje hieronder nog veel meer foto's van het feest.
Het liefst had ik een aantal foto's qua kleur nog even mooier gemaakt, helaas door tijdsgebrek even niet gelukt.
(Glibber zit vanwege werk twee dagen in Friesland, logs komen er wel op maar reageren op andere logs gaat niet lukken)
Afgelopen zondag was Glibber uitgenodigd voor de opening van een nieuwe expositie in Galerie de Rode Cirkel.
Vijf jaar geleden is de galerie geopend door Henny Buschman en Frits Rijksen als blijvend monument en eerbetoon aan zuster en echtgenote kunstenares Annemarie Rijksen-Buschman.
We waren redelijk vroeg en konden daarom op ons gemak rondkijken.
De expositie toont een deel van het werk van Jan Blommerde die heel mooie Leidse stadsgezichten maakt en beelden van Annette van Houwelingen.
Het is ondoenlijk alle kunstwerken in dit verslag te laten zien, maar toch een paar om een indruk te krijgen.
Zoals bijvoorbeeld de Marekerk.
Of de huisjes aan het water in de buurt van de haven.
Annette van Houwelingen maakt voornamelijk beelden van dieren.
En van kleine , maar loodzware mannetjes.
Volgens mij hetzelfde mannetje alleen in een andere houding en kleur.
Ook de kleine zwaantjes waren erg mooi gemaakt.
Zowel binnen als buiten verzamelden zich belangstellenden waaronder een aantal prominente Leidenaars, zoals bijvoorbeeld good old Joop Riethoven.
De man die ooit de start van de Tour de France naar Leiden haalde.
De opening werd verricht door burgemeester Henri Lenferink.
Hij haalde onder andere nog even aan dat hij hier vijf jaar geleden ook stond bij de opening van de galerie.
De zaak stond ondertussen van voor naar achteren volledig vol.
Dit geeft wel aan dat de galerie de laatste vijf jaar zeker een prominente plaats heeft ingenomen in de Leidse kunstwereld.
Voor de kunstenaars altijd een spannend moment de opening van een nieuwe expositie.
Jan Blommerde luisterde dan ook met volle aandacht naar de speech van Henri Lenferink.
Ook Annette van Houwelingen genoot van de speech en de opening van haar expositie.
Uit handen van Henny Buschman en Frits Rijken ontving Henri Lenferink een pentekening van de voorkant van het stadhuis.
Hij was zichtbaar tevreden met deze tekening.
Enkele minuten daarvoor had hij nog in zijn speech vermeld dat eigenlijk bij iedereen wel een werk van Jan Blommerde in huis hoorde te hangen.
De hoofdrolspelers nog even op een rijtje.
Van links naar rechts, Jan Blommerde, Henny Buschman, Henri Lenferink, Annette van Houwelingen en Frits Rijken.
Ook mevrouw Lenferink was onder de induk van de tekening en liet zich door Jan Blommerde nog een en ander uitleggen.
Het bleef nog gezellig druk in de galerie en naar ik begreep zijn er zelfs al enkele werken tijdens de opening verkocht.
Dit geeft wel aan dat het zeker de moeite waard is eens binnen te lopen de komende weken.
Nog even terug naar Joop Riethoven, ondanks zijn 86 jarige leeftijd blijft hij nauw verbonden met de Tour de France.
In 2010 is de start in Utrecht of Rotterdam en hij zou het geweldig vinden als de Tour ook door Leiden zou komen.
Hier is hij druk in gesprek met Aad van der Luit, de organisator van de Lakenfeesten.
Zowel de start van deTour en de Lakenfeesten vallen in het eerste weekend van juli, misschien een leuke combinatie.
Of ze het er over hadden of niet, dat weet ik niet.
Zoniet, dan heb ik hier misschien vast een leuke suggestie gegeven om eens over na te denken.
Het was in elk geval wel stomtoevallig dat ze naast deze fiets stonden te praten.
Het was een geslaagde opening en ik hoop voor de beide kunstenaars dat ze veel succes hebben met deze expositie.
De expositie loopt tot 1 november.
Galerie de Rode Cirkel is elke vrijdag en zaterdag geopend van 13:00 tot 17:00 uur of op afspraak.
Tijdens het weekend van de Kunstroute zaterdag 27 en zondag 28 september zijn zij van 12:00 tot 18:00 geopend.
De Kempenaarstraat in Oegsgeest is de wat chiquere winkelstraat van het dorp.
Zondagmiddag was het Kempenaarstraatfestival en wilde men voor de gein in navolging van de PC Hooftstraat in Amsterdam ook eens een "hoge hakkenrace" organiseren.
De eisen waren qua haklengte wat minder hoog dan in Amsterdam, maar het idee was leuk.
Helaas had slechts een handje vol dames zich opgegeven terwijl er toch een modecheque van 500,00 te verdienen viel.
Bij de finish stond een jazzbandje de sfeer erin te blazen, mooi punt voor Glibber om daar te gaan staan, mooi beeld en geluid.
Twee vliegen in één klap.
De dames liepen alsof hun leven er vanaf hing.
De fotografen die halverwege stonden konden dan ook nog maar net wegkomen.
Een hak in je lens of je hoofd is natuurlijk niet het meest prettige zondagmiddaggevoel.
Mevrouw nummer 1 finishte met een duidelijke voorsprong.
Voor de nummers twee, drie en vier maar even deze finishfoto gemaakt.
Alsof het hier om een ware Olympisch kampioene ging dook de plaatselijke pers massaal op de winnares.
En natuurlijk straalde ze als een echte kampioene.
Met dank aan een andere fotograaf kon ik even later nog deze foto maken van de winnares.
Een paar honderd meter lopen en dan een bos bloemen, medaille en een modecheque van 500,00 is natuurlijk nooit weg voor een gemiddelde zondagmiddag.
De muzikanten kon je geen hak zetten, die speelden onverstoorbaar door.
Glibber lichtte zijn hielen, of misschien in dit geval zijn hakken en ging door naar zijn volgende fotodoel.
De opening van een expositie bij Galerie de Rode Cirkel later die middag.
Maar goed dat ik geen sportverslaggever ben dan hol je je elke zondagmiddag de benen uit je lijf van wedstrijd naar wedstrijd.
Een replica van Molen de Put in Leiden staat sinds 1987 weer in de buurt van de Morspoort bij de Rembrandtbrug.
Deze molen lag destijds tegenover de molen van de vader van Rembrandt.
Op verschillende (eerste) schilderijen van Rembrandt is de molen dan ook te zien.
De hele omgeving is daar natuurlijk schilderachtig en ademt de sfeer van Rembrandt uit.
Vorig jaar voer ik er half oktober langs en vond de kleuren van de bladeren ook erg schilderachtig.
Helaas was het meeste al weg, maar het gaf toch een mooi lijnenspel op de muur.
Ik was het eigenlijk alweer een beetje vergeten totdat ik vorige week er weer langsvoer en meer geluk had.
Dit zijn toch wel echt herfstkleuren he dacht ik zo.
Dat zijn weer de mooie plaatjes van de komende herfst.
Eind augustus na alle vakanties begint Leiden in de ban van 3 October te komen.
Leidens Ontzet in onze ogen het feest der feesten en met geen enkel ander feest te vergelijken.
Het klinkt misschien raar, maar veel Leidenaren genieten zelfs al van de borden aan de rand van de stad die aangeven dat de binnenstad eerdaags een aantal dagen onbereikbaar is.
Het thema van de optocht is dit jaar "Mens erger je niet" inderdaad de optocht gaat dit jaar over allerlei spelletjes.
Het thema komt ook terug op de affiches die overal in de stad hangen.
Zelfs de borden die aangeven dat er niet geparkeerd mag worden in verband met de opbouw van de kermis horen al bij de voorpret.
Maar de 3 Octoberkoorts begint pas echt te stijgen tijdens de inschrijving voor Haring & Wittebrood die donderdag werd gehouden.
Een van de grote tradities van 3 October is dat elke inwoner op 3 October gratis Haring & Wittebrood kan halen.
Je moet er even voor in de rij staan om je in te schrijven, maar die rij heeft zoveel sfeer dat je hem vaak eerder te kort dan te lang vind.
Volslagen onbekende mensen beginnen spontaan met elkaar te praten over 3 October, waar maak je zoiets mee.
Dat kan alleen in Leiden.
En heb je even niets te zeggen, dan wordt de stilte opgevuld met een stukje gezellige muziek terwijl je staat te wachten.
De laatste jaren komt er steeds meer merchandising van allerlei leuke 3 Octoberartikelen, mede door verkoop hiervan kunnen de feesten betaald worden.
Ik koop dan ook trouw elk jaar weer de nieuwste 3 October hebbedingetjes.
Vorig jaar was er bijvoorbeeld een paraplu met de tekst "3 October Bledder Drooghouder".
De paraplu verkocht zo goed dat er naar ik aanneem voor dit jaar een nieuwe partij is ingekocht.
Leuk natuurlijk, alleen dit jaar hebben ze de paraplu iets meer allure gegeven vind ik.
En als je buiten niets gekocht hebt omdat je in de rij stond, dan kun je dat alsnog natuurlijk binnen nog even goedmaken.
Het inschrijven is gewoon een leuke traditie.
Duizenden Leidenaren komen met hun trouwboekje of ID kaart om zich in te schrijven.
Elk jaar zijn er weer mensen die met hele stapels trouwboekjes komen voor de hele familie tot en met het trouwboekje van hun al 10 jaar geleden overleden ouders.
Maar dat hoort er gewoon bij.
Wat ik nu vertel is echt gebeurd in het verleden toen mijn ouders nog actief waren binnen de 3 Octobervereeniging en zal waarschijnlijk nu nog gebeuren.
Er komt een mevrouw met een stapel trouwboekjes en voor de vorm bladert de inschrijfster ze even door.
Haar oog valt op een trouwboekje van een stel die op dat moment volgens de geboortedatum iets van 120 moesten zijn.
Lachend zegt ze goh uw ouders zijn wel erg oud, waarop de vrouw van de boekjes in onvervalst Leids zegt.
" ja me ouwers sijn al dertig jaahr doot, maar we hebbe et gefoel dah ze er tog nog beh zen met 3 octoberrrr, dus bestelle we tog maar een harinkie voor ze".
Zo iemand kan je alleen maar volledig gelijk geven.
De inschrijvers genieten van hun werk en hebben de grootste lol, maar doen ook heel serieus hun werk.
Toevallig, nou ja toevallig??? schreven wij ons in bij hoe kan het ook anders,bij Henny Buschman van Galerie de Rode Cirkel.
Het leuke voor de inschrijvers is dat ze regelmatig hele verhalen te horen krijgen waar ze rustig naar blijven luisteren.
Inschrijver Ruud Breedveld zie je hier dan ook aandachtig luisteren naar een van die verhalen.
Terwijl wij naar buiten liepen groeide de rij buiten nog steeds en stond iedereen geduldig te wachten tot ze de Waag in mochten.
De muziek speelde nog dus viel het wachten enorm mee en wordt wachten gewoon leuk.
En waar doen we dit allemaal voor, allereerst om de traditie hoog te houden.
Daarnaast om op 3 October zelf, in een nog veeeeeeeel langere rij te staan om onze Haring & Wittebrood op te halen.
Dit jaar worden er 30.145 haringen en 6821 witte broden (Geusjes) uitgedeeld.
Om meer over dit feest der feesten te weten te komen moet je gewoon even kijken op de site van de 3 October Vereeniging, hier vind je ook het volledige programma.
De komende twee weken komen er uiteraard meerdere logs over onder andere de achtergronden en voorbereidingen van het feest.
Eerdaags ook aandacht voor SLER, oftewel Stichting Leidse Evenementen Radio, zij verzorgen vier dagen lang op de radio en op internet een live verslag van alle feesten.
Het is duidelijk de 3 Octoberkoorts begint in Leiden weer te stijgen naar grote hoogte.
Elke avond tijdens de vakantie als het haardvuur ongeveer dit niveau had bereikt dan werd het tijd nog even een laatste rondje met Chico te maken.
Op het park is het 's avonds redelijk donker dus beperkte ik mij altijd tot een kort rondje richting ingang en dan weer terug.
Overdag is het natuurlijk mooier om in de bossen met Chico te lopen, maar ook het park heeft 's avonds toch wel mooie uitstraling.
Glibber kijkt altijd om zich heen en ook vaak naar de grond, je weet maar nooit wat je tegenkomt.
Op de een of ander manier heb ik iets met kikkers en padden.
Als vroeger een van de katten weer eens een kikker in de vijver achter het huis had gevangen, was ik de gelukkige die hem in zijn schoen mocht vinden.
Twee jaar geleden zag ik op ons terras toen we in Duitsland waren een leuk klein bruin kikkertje.
Het was nog geen echte pad, meer een terraspaadje.
Leuk natuurlijk om even op de foto te nemen en dan gauw de deur sluiten, want ik doe niet aan kikker en paddenopvang.
Ik hield er natuurlijk geen rekening mee dat 's nachts toen ik naar het toilet ging zijn vader me op stond te wachten om de foto-rechten op te eisen.
Deze vakantie zat ik weer in de prijzen.
Chico stond kwispelend aan iets bruins te snuffelen en keek me aan met een blik van leuk he.
Ja hoor, er kruiste weer een pad ons pad.
Glibber zou Glibber niet zijn als hij niet even snel Chico thuisbracht en zijn camera pakte.
Ik vertelde de pad nog even snel, als je even wacht dan kom je op mijn log.
Wel moeilijk om hem terug te vinden in het donker.
En ja hoor zelfs padden zijn ijdel en zodoende dat hij keurig in het gras op me bleef wachten.
Het was even zoeken naar de bruine massa, maar ik vond hem wel.
Hij zat doodstil te wachten op de fotosessie die komen ging.
Er is per slot van rekening ooit eens een kikker geweest die door het jatten van een bal en een simpele kus van een prinses veranderde in een prins.
Wie weet dacht hij wel, eens kijken hoeveer de mogelijkheden van internet zijn.
Hij was toch wel een beetje nerveus, een lachje kon er niet echt af.
Ach mensen zijn ook altijd een beetje nerveus als je foto's van ze maakt, een beetje praten helpt meestal wel om ze te laten ontspannen.
En dat lukt dus ook bij padden, na een beetje kletsen toverde hij toch nog een grijns op zijn snuit.
Ik heb hem nog even uitgelegd dat dat verhaal over die bal, de prinses en de prins een sprookje was en dus niet echt gebeurd.
En ook internet zal van hem nooit een prins maken legde ik hem uit.
Ik nam afscheid en zag in de blik in zijn ogen dat ik hem duidelijk bedroefd achterliet.
Chico stond achter de deur te wachten en snapte er niets van waarom hij niet even mee mocht.
Ach, soms willen mensen gewoon even alleen met een pad praten zonder snuffelende honden erbij.
Leiden heeft al jaren een stedenband met het Poolse Torun.
Dit jaar was het alweer het twintigste jaar vandaar dat er deze week diverse activiteiten in het kader van de Stedenband in de stad zijn.
Dinsdagavond was er een receptie in de Burgerzaal van het stadhuis.
Omdat ook Glibber in het verleden redelijk veel met de Stedenband te maken heeft gehad was hij uiteraard aanwezig.
Ongeveer 15 jaar was ik de coördinator en organisator van de opvang van de marathonlopers uit Torun tijdens de Leiden Marathon.
Om die reden ben ik dan ook drie keer zelf meegeweest naar Torun tijdens het jaarlijkse bezoek aan Torun.
In 2004 ontving ik voor mijn werk met de Poolse marathonlopers de Koos Huisman Oorkonde.
Deze oorkonde is een eerbetoon aan Koos Huisman de voormalig koster van de Regenboogkerk, die zich zowel beroepsmatig als privé van begin af aan heeft ingezet voor de Stedenband en helaas veel te vroeg overleden is.
Om hem te eren wordt bijna elk jaar een oorkonde uitgereikt aan iemand die zich heeft ingezet voor de banden tussen Leiden en Torun.
Ik ben nog steeds trots dat ik een van de mensen ben die deze oorkonde mochten ontvangen, alhoewel ik het uiteraard te danken had aan het team medewerkers wat achter mij stond.
De uitwisseling tusen Leiden en Torun is heel uitgebreid.
Elk voorjaar komt er een groep Polen naar Leiden en in de herfstvakantie gaat een groep Leidenaren naar Torun.
Behalve een uitwisseling op cultureel, sport, universitair, raadsleden etc etc gebied heeft Leiden ook letterlijk zijn steentje bijgedragen aan Torun.
Leiden heeft destijds het Podmurna gebouw geadopteerd en is de loop der jaren volledig gerestaureerd.
Het gebouw is nu een ontmoetingsplaats en er vinden tal van culturele aktiviteiten plaats, tevens kan er op kleine schaal overnacht worden.
Vlak voor de receptie begon kwamen de lopers van de prestatatieloop binnen.
Anderhalf uur daarvoor waren zij in Den Haag bij de Poolse ambassade gestart om even voor achten op het Leidse Stadhuis te arriveren.
Onder luid applaus werden zij binnengehaald.
Zij werden kort toegsproken door wethouder Jan Jaap de Haan, en konden zich vervolgens omkleden en genieten van een maaltijd die voor ze klaar stond.
Hierna begonnen in de burgerzaal van het stadhuis de diverse toespraken.
Twee vrijwilligsters van het eerste uur uit Torun werden in het zonnetje gezet.
Zij ontvingen van de gemeente Leiden beiden een beeldje van Cornelis Joppenz.
De Poolse ambassade had ook niets dan lof over de bijzondere Stedenband tussen de twee steden.
Van de stad Torun kreeg de gemeente Leiden een schilderij aangeboden met een stadsgezicht van Torun.
De toespraken werden afgesloten met pianospel van Ina van Rijnbeek-Mondeel.
Zij speelde twee werken van Chopin waar de zaal ademloos naar luisterde.
Hierna was het tijd voor het informele gedeelte van de receptie en werd er gezellig bijgekletst met onder andere ex Torungangers.
Al met al een gezellige receptie ter gelegenheid van de twintigjarige Stedenband tussen deze twee steden.
Nog de hele week zijn er onder andere diverse culturele activiteiten en hebben enkele restaurants Poolse maaltijden op hun kaart staan.
In oktober vertrekt er weer een groep uit Leiden richting Torun.
Er liggen voor de komende dagen meerdere leuke uitnodigingen te wachten op cultureel gebied.
Helaas kan ik door mijn werk niet overal bij zijn.
Wat ik bijvoorbeeld moet missen is de presentatie van de derde dichtbundel van Pink Meltzer vrijdagmiddag in museum de Lakenhal.
Het laatste jaar heb ik hier meerdere gedichten van Pink op de site gezet, enkelen daarvan zijn ook weer terug te vinden in de nieuwe bundel.
Meer informatie over derde bundel van Pink met als titel " Pinksels, Over Leven In Leiden" is te vinden op de site van de Leidse uitgeverij Ginkgo.
Ik heb geregeld dat er iemand foto's voor me neemt, dus er komt nog wel een verslag over.
Waar ik wel naartoe kan is de opening van een expositie in Galerie de Rode Cirkel.
Er komt een expositie van het werk van Jan Blommerde die onder andere hele mooie stadsgezichten maakt.
Ik zat even op zijn site alvast naar wat werk van hem te kijken, en soms zijn dingen wel heel toevallig.
Afgelopen week maakte ik tijdens het varen deze foto.
En welk schilderij klikte ik stom toevallig als eerste aan op zijn site.
Inderdaad, deze.
Beiden zijn vrijwel vanaf exact hetzelfde punt gemaakt, wel grappig.
De opening wordt verricht door burgemeester Henry Lenferink.
Uiteraard komt er een verslag over op de log en ga ik ook wat dieper in op het ontstaan van Galerie de Rode Cirkel.
Ik weet niet of het goedgekeurd wordt, maar het is natuurlijk een prachtig scrabblewoord, autolozemonumentenzondag.
Afgelopen weekend was Open Monumentendag en zondag was de Autoloze Zondag in een aantal steden.
Het enige probleem wat ik met Open Monumentendag heb is dat het gelijk zo ontzettend druk is overal.
Op zich natuurlijk een goed teken, maar ik ga dan toch maar liever op rustige momenten een kijkje nemen.
Daarnaast is Leiden natuurlijk met al zijn straatjes en steegjes in het centrum één groot monument.
Toch wilde ik zaterdag wel even naar de Pieterskerk om te kijken hoe het met de ingrijpende restauratie gaat.
Behalve de restauratie aan de buitenkant is dit jaar ook de binnenkant aangepakt.
Niet alleen de balken zijn bewerkt zodat de bonte knaagkever zijn verwoestende werk niet meer kan doen, maar ook alle grafstenen op de vloer zijn verwijderd.
Ondertussen zijn de meesten alweer teruggeplaatst.
Zo'n lege kerk volop in de verbouwing ziet er toch heel anders uit dan met bijvoorbeeld het concert voorafgaande aan de nieuwjaarsreceptie begin dit jaar.
Op deze plek stonden een paar maanden geleden nog honderden mensen gezellig te kletsen, nu is het een bouwplaats.
Maar over een paar maanden staan we gezellig weer met zijn allen in een totaal gerenoveerde Pieterskerk die er dan weer jaren tegenaan kan.
Zondag was er de combinatie van autoloze zondag en open monumentendag.
Het viel mij wel op dat er echt op bijna elk kruispunt in de omgeving van het centrum een bewaakte afzetting stond.
Rondom het centrum was alles afgezet en de kans de stad in te komen was vrijwel nihil.
Op de Hooigracht stond een hoogwerker van waaruit je over Leiden uit kon kijken.
Omdat ik zag dat hij maar een paar meter de lucht inging ben ik maar niet in de rij gaan staan om er ook even in te kunnen.
Naderhand vertelde iemand mij, als je even gevraagd had of ze jou met je camera even helemaal naar boven wilde hijsen dan hadden ze dat best wel gedaan.
Ach zo brutaal ben ik ook weer niet en het was toch een geweldig excuus om er niet in te hoeven met mijn hoogtevrees.
Op verscheidene plekken in de stad waren padvindersgroepen aan het padvinderen en lieten de jeugd kennismaken met hun activiteiten.
Zou dit touwtrekken op de Hooigracht een knipoog zijn naar het getouwtrek tussen gemeente/provincie en de bevolking over de Rijn Gouwelijn die hier moet worden aangelegd, tegen de wil van de bevolking in.
Op het stadhuisplein stonden verschillende informatiekramen waaronder de Fietersbond en een demonstratie met electrische fietsen.
Schoot mij opeens te binnen, fietsen, Nederland, regen, electriciteit, pffff als dat maar goed gaat.
Een voordeel als het was gaan regenen en er ging iets verkeerd, dan zat in elk geval het kantoor van Sleutelstad aan de overkant, en hadden we het gelijk op de site kunnen lezen of op de radio gehoord.
Ook het stadhuis was geopend en blijft nog steeds voor een hoop mensen leuk om eens binnen te kijken.
In het stadhuis was een uitgebreide informatiemarkt van verschillende organisaties en diensten.
Zoals onder andere de stedenband Leiden - Torun die dit jaar 20 jaar bestaat en deze week een hele feest/herdenkingsweek heeft.
Ook Groepswijzer was aanwezig.
Een van hun activiteiten het Leids ganzenbordspel voor bedrijfs of groepsuitjes heeft nu ondertussen ook al een Delftse en Haarlemse variant.
In de stand van het Hoogheemraadschap stonden de genomineerde foto's die in de prijzen zouden gaan vallen van de fotowedsrijd.
Later die middag zou de prijsuitreiking zijn.
Sorry, ik heb er niet op gewacht, ik viel toch niet in de prijzen hahahahahaha.
In de collegekamer van B&W konden kinderen als burgemeester op de foto.
Altijd leuk natuurlijk, alhoewel het kan natuurlijk later tegen je gebruikt worden als je ooit echt burgemeester wordt.
Aan de overkant van het stadhuis was een pand opengesteld wat eerdaags verbouwd en gerenoveerd gaat worden.
Het was er zo vol dat foto's nemen vrijwel onmogelijk was, verder dan even snel een spiegel fotograferen kwam ik niet.
Nou was dat geen probleem want in de tuin was iets veel leukers, een demonstratie graveren met de hand.
En zeker met de uitleg erbij was dat best interessant.
Ook op de Lange Mare waren padvinders aan het padvinderen.
Hier kwam vooral het houtje touwtje werk onder de aandacht.
En als je maar lang genoeg oefent dan zet je eerdaags dit in je huiskamer.
Het kan aan mij liggen, maar ik vind die Pijnenburgkoek reclame met dat kleine kind in dat vliegtuig die als enige die koek niet te pakken krijgt, zo zielig.
En als je dan nog eens zoiets in het echte leven flikt is het toch wel triest hoor.
Volgens mij belt het meisje in de stoel met de moeder van het kind, "nee hij komt voorlopig nog niet thuis, hij heeft nog heel wat te behappen".
Ik had bijna de neiging die koek eraf te rukken en in dat kind zijn snuitje te proppen.
Voor sommigen mag het altijd autoloze zondag zijn.
En wat je dan met al die autobanden moet die overbodig zijn, geen probleem gewoon bijzetstoeltjes van maken.
Op de terugweg kwam ik nog even langs een monumentaal pandje waar ik een hele korte tussenstop heb gemaakt.
De autoloze zondag stond vooral in het teken van spelende kinderen en die zullen zich best vermaakt hebben.
Maar ik weet dat er één kindje in Leiden is, die een heel slechte herinnering over heeft gehouden aan zijn of haar autoloze zondag.
En dat worden volgens mij later die hardrijders en bumperklevers, gewoon een onverwerkte frustratie uit hun jeugd.
Bij Tagrijn een andere kijk op monumentendag
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl