We hebben in Leiden al jaren een aantal Engelsen, ohhhh nee sorry Welshmen rondlopen.
Ik heb begrepen dat als je uit Wales komt, mag je dan Engelsman zijn, maar belangrijker is dat je Welshmen bent.
Ach ik begrijp dat wel, ik zeg ook altijd, ik kom wel uit Nederland maar belangrijker is, ik kom uit Leiden.
Misschien dat het daarom zo klikt tussen deze groep en Leiden.
Afgelopen week werd een van hen, Roy oftewel Snakemen 60 jaar en vierde dit met een groot feest in de Qbus.
Een hoop vrienden en bekenden uit het Leidse uitgaansleven en muziekwereldje waren gekomen om met hem dit feest te vieren.
Hier een kleine selectie van de foto's, in het filmpje onderaan de log nog veel meer foto's van de sfeer en de optredens.
Jong tot oud, iedereen was aanwezig om een geweldige avond met veel goede muziek te gaan krijgen.
De eerste band die ik zag met onder andere Nicole was helemaal perfect.
De naam ben ik even kwijt, maar ja ze veranderen zo vaak van naam, volgens mij was het "Mamma say no" of yess dat laat ik in het midden.
Er zaten in elk geval mensen in van destijds de band "Behind the sofa".
Geweldig lekkere swingende muziek en volop beweging op het podium.
Nicole bracht een speciaal nummer voor Roy, zoals ze zelf zei het was geen verzoek maar meer een eis dat ze het zou zingen.
Roy genoot zichtbaar ontroerd door dit nummer.
Misschien is dat wat de Welhsmen bindt met Leiden, we kunnen voor mooie nummers en situaties emotie opbrengen.
Het optreden ging door en werd steeds swingender, wat een stem heeft die (kleine) Nicole trouwens, ongelooflijk.
Iedereen genoot dat was overduidelijk.
Hierna een optreden van een andere Welhsmen Marcus.
Marcus is ook al jaren geen onbekende meer in Leiden.
Zo kan je hem bijna elke zaterdagmiddag tussen vijf en zes uur wel horen en zien spelen op het terras van het Praethuys.
Het is raar maar ik heb normaal gesproken niet veel op met stand-up comediëns, meestal vind ik het vrij flauw.
Robert wist zelfs mij aan het lachen te krijgen.
Hij vertelde onder andere op een geweldige manier (alles in het Engels uiteraard, ook hij komt van de andere kant van het water) over hoe Roy in Leiden rondloopt.
Niet alleen het publiek, maar ook Roy zelf had de grootste lol.
Zoals ik al zei veel Leidse horeca was aanwezig zo ook Bri de eigenaresse van de Twee Spieghels.
Uiteraard hadden we het onder andere over twee en drie oktober als er bij haar weer een groots Nederlandstalig artiestenfestival is op het podium boven de ingang.
En inderdaad, je ziet het goed, ook in Leiden begint de burgelijke ongehoorzaamheid in diverse kroegen toe te nemen.
En terecht!!!!
De volgende band trok direct mijn aandacht.
Ze begonnen met een nummer van Pink Floyd en dan is Glibber altijd gelijk alert.
Daarnaast zag ik opeens dat een oude vriend en zelfs nog ex collega Jos Witteman bas speelde in de band.
Had hem al een jaar of twee niet meer gezien, dus een leuk om hem op deze manier weer tegen te komen.
Ook dit was weer een heerlijke coverband waar iedereen lekker op kon swingen.
Soms vraagt men wel erg vreemde foto's te maken hoor.
Marcus wilde met Bri op de foto, maar dan only the eyes.
Ik heb mijn best gedaan maar ja geen macrolens bij me.
Uiteraard kwam ook tijdens dit concert Roy weer naar voren om de band te bedanken.
En het publiek swingde nog lekker door.
Wat ik persoonlijk heel mooi vond was het eind van alle optredens.
Een aantal muzikanten kwam het podium op en zongen " let the circle be unbroken".
Dat zijn van die numers in dit soort situaties die Glibber echt heel mooi en toepasselijk vindt.
Ik denk dat het nummer tekenend is en dat de cirkel tussen de Roy en Leiden inderdaad nooit verbroken zal worden.
In het fotofilmpje hieronder nog veel meer foto's van het feest.
Het liefst had ik een aantal foto's qua kleur nog even mooier gemaakt, helaas door tijdsgebrek even niet gelukt.
(Glibber zit vanwege werk twee dagen in Friesland, logs komen er wel op maar reageren op andere logs gaat niet lukken)
Reacties