Soms denk ik wel eens, waarom woon ik niet in een middelmatig provinciaals stadje met twee bezienswaardigheden, een stadsomroeper en de jaarlijkse braderie waarop iedereen zich te buiten gaat aan de drank en de buurvrouw. Aan de andere kant dan zou je dan maar hooguit vijf of zes blogs per jaar kunnen maken en dat is ook niet alles. Nee dan toch liever maar Leiden waar je elke dag weer van alles mee kan maken. Ik heb mij er als zomermens ondertussen maar bij neergelegd dat het echt winter gaat worden. Zelfs mijn overjarige verjaardagskalender geeft dit duidelijk aan.

Hoezo typisch Leids?? Simpel, ik kan mij herinneren toen ik zelf nog in de winkel stond bij inderdaad toen nog HIJ het altijd de zaterdag voor Sinterklaas duwen was in de Donkersteeg.

Zo dat is een tijd geleden dat ik hier eens wat neer mocht krabbelen. Die stomme Glibber heeft tegenwoordig zoveel onderwerpen dat ik gewoon nooit meer iets mocht krabbelen. Na veel gemjou heb ik het dan eindelijk voor elkaar weer eens een plekje te krijgen. Ik heb genoeg te mjouwen dus belachelijk dat het zo lang heeft moeten duren.

Zoals jullie misschien wel weten is een paar weken geleden mijn grote maatje Chico hondenbeest overleden.Dat was voor mij natuurlijk wel even wennen, stil in huis zonder die grote blaffer.

Zo nu en dan komen er boeken uit die je als Leidenaar gewoon moet of wilt hebben. Maandag was weer zo'n dag dat er een boek gepresenteerd werd waarmee je gelijk van al je problemen verlost werd wat je de komende tijd aan familie en kennissen moet geven met de feestdagen. Leidse Sprookjes en Zottigheden, geen sprookjesboek waarin olifanten met een lange snuit het verhaaltje uitblazen, geen ze leefden nog lang en gelukkig en ook niet echt voor kinderen. Een sprookjesboek waarin schrijver Henk van der Post zijn fantasie de vrije loop liet en dit combineerde met de historie van Leiden. Ik zie Leidenaren nu al denken, Henk Post, Henk Post, Henk van der Post waar ken ik die naam ook alweer van. Kwartje gevallen, inderdaad Henk is jarenlang hoofdredacteur van het Leidsch Dagblad geweest. Het eerste exemplaar werd uitgereikt aan Rens Heruer. Ook geen onbekende in Leiden als o.a. directeur van het Onderwijsbureau Hollands Midden, archivaris van de 3 October Vereeniging en bestuurslid van Lorelei (lokale omroep regio Leiden )

Het is een Leids Boek geworden (ook juist erg leuk voor mensen van buiten Leiden) en dat doe je de presentatie bij iemand die ook een en al Leiden mindend is. Dan kom je al snel terecht bij Ellen Blok van Haar Gangetje, waar Henk ook heel wat uurtjes heeft zitten schrijven aan dit boek.

Het was afgelopen zondag ronduit pokkeweer, herfst in zijn puurste vorm, koud stortbuien en veel wind. Misschien daarom wel dat de Bokkenwandeling om de herfstbokbieren te proeven zo'n groot succes was. Voor de tweede keer organiseerde Bas Koster van Bierproeverij Op Eigen Wijze in samenwerking met Prokwadraat de tweede Leidse Bokkenwandeling. Een tocht langs zes kroegen om overal een lekker Bokbiertje te proeven. Alle deelnemers kregen een stempelkaart, wie aan het eind van de wandeling alle stempels had ontving een oorkonde en een glas als aandenken.

Ik had een voor en een nadeel. Het nadeel was dat fotografen over het algemeen een bloedhekel aan plensbuien hebben en die vielen er continue. Voordeel ik drink geen Bokbier dus kon met de auto de kroegen langs. Veel kroegen hadden extra aandacht besteed aan de Bokkenwandeling, zo stond er bij L'Esperance een bokje buiten.

Achter de deuren van wat wel de mooiste gracht van Nederland genoemd wordt, het Leidse Rapenburg, is al heel wat geschiedenis geschreven. Veel van de grote statige panden worden bewoond door studenten. Veel bekende Nederlanders hebben er hun studententijd doorgebracht en ook vele leden van het koningshuis zoals bijvoorbeeld Koningin Beatrix en Willem Alexander hebben er tijdens hun studie gewoond. Ook gedeeltes van de film Soldaat van Oranje zijn hier opgenomen. De studentenhuizen horen bij de charme van een Universiteitsstad. Met zoveel studentenhuizen zijn er regelmatig lustrums of andere speciale feesten. Zo was ik in augustus nog op Rap 4 die dit jaar honderd jaar bestond. Zaterdag was ik aan het andere uiteinde van het Rapenburg waar op Rap 110 een heel speciaal feestje werd gevierd. Rap 110 is sinds 1948 een studentenhuis met de naam Het Heerenhoeckje waar ondertussen al meer dan 100 verschillende studenten gewoond hebben. Ook hier hebben enkele bekende namen gewoond zoals ex minister Korthals Altes en cabaretier Jaap Fischer.

Al die jaren hebben zij dezelfde hospita/huishoudster gehad. Rie Schild is al ruim 65 jaar de steun en toeverlaat van de Heeren van Rap 110. Dat ze op handen gedragen wordt blijkt wel uit haar portret boven de deur van het pand. 

Het is alweer vier maanden geleden dat de Leidse Lakenfeesten werden gehouden, aan de andere kant over acht maanden is het alweer zover. Nu zul je denken acht maanden dat is nog zo ver weg. Voor sommige mensen is dat niet zo heel ver weg, bijvoorbeeld voor de Leidse Stamgasten. Deze vriendengroep heeft met hun Peurbak al heel wat jaren de eerste prijs gewonnen in de categorie vriendengroepen. Ze zijn nu alweer aan het nadenken over het onderwerp van volgend jaar. In januari hebben ze elk jaar hun plan compleet en beginnen ze met de uitwerking op papier. Vanaf april zijn ze dan vrijwel elk weekend bezig met het bouwen van hun Peurbak. Dit jaar hebben vrienden van de Stamgasten alle foto's en filmpjes van de voorbereiding en de Peurbakkentocht verwerkt tot een totaalverslag op DVD. Vrijdagavond werd de DVD aan de Stamgasten aangeboden.

De Lakenfeesten zijn een echt Leids feest, vandaar dat ze voor de presentatie een locatie hadden uitgekozen die alles met Leiden te maken heeft.

Het is weer tijd voor de feestverlichting in de stad. Ook in Leiden brandt sinds donderdagavond weer de feestverlichting. Het heet niet voor niets feestverlichting en daarom maakten we er maar gelijk een gezellig feestje van. Het is alweer meer dan een jaar geleden dat we een wereldrecord hebben binnengehaald met het grootste zeebanket ooit tijdens 3 Oktober 2011.  Hoog tijd voor een ander wereldrecord dacht het Centrum Management. Het Wereldrecord menselijke stroomketting stond op 350 mensen, dat moet beter kunnen dacht het Centrum Management. Donderdagavond vormden 700 schoolkinderen hand in hand een stroomketting waarmee de feestverlichting rondom het Stadhuis werd aangestoken. Het Technolab had alles voorbereid en professor Amito medewerker van Willem Wever zorgde samen met locoburgemeester Frank de Wit dat alles goed verliep.

Voor het zover was waren de kinderen vanuit twee punten in een lichtjesparade door het centrum getrokken.Ik volgde de route vanaf de Doezastraat, waar de kinderen ongeduldig stonden te wachten.

Zelfs een rasoptimist als ik kan er niet omheen, de winter komt er echt aan en van varen zal weinig meer komen. Tijd om de boot naar de winterstalling te brengen. Ik dacht het zal wel koud zijn op het water, vandaar winterjack aan en handschoenen in mijn zak. Het viel enorm mee de handschoenen bleven in mijn zak. Sterker het was zo mooi weer dat ik eerst even een stukje terugvoer om te kijken hoe de bomen er bij de Haarlemmertrekvaart uitzagen.

Ik had meer herfstkleuren verwacht dus draaide na een paar honderd meter maar weer om. De zwanen keken mij aan met een blik van "wat wil je nou oen, een beetje heen en weer gaan varen terwijl wij net na een druk vaarseizoen eindelijk rust hebben op het water".

Afgelopen dinsdagavond was het exact twee jaar geleden dat de musical Soldaat van Oranje in première ging in de Theater Hangaar in Valkenburg tussen Katwijk en Leiden. Ik zal heel eerlijk zijn, ik ben niet zo'n grote musicalfan maar was gerust gesteld door een Leidse fotograaf die totaal niet van musicals houdt (hield) maar vanavond vol enthousiasme voor de elfde keer naar Soldaat van Oranje ging. Van te voren leek mij dat wat overdreven, maar nu snap ik hem helemaal. Dit is geen musical, dit is totaaltheater die zijn weerga niet kent. Van de eerste tot de laaste minuut heb ik geboeid zitten kijken en wist zo nu en dan niet waar ik kijken moest zoveel gebeurde er. Het is dan ook niet zomaar de zoveelste musicalproductie. De Theater Hangaar is helemaal verbouwd uitsluitend voor Soldaat van Oranje. Uniek in de wereld is de draaiende zaal. Ja hoe ga ik dat nu eens uitleggen want dit moet je meegemaakt hebben om goed te kunnen begrijpen. Alle decors zijn rondom in de hangaar gebouwd, in het midden is de zaal en het publiek draait mee van decor naar decor.

Er is echt van alles aan gedaan het de bezoeker helemaal naar zijn zin te maken. De enorme ontvangsthal straalt allure en warmte uit en iedereen kreeg direct een glas prosecco, ..............met daarin uiteraard een scheutje Oranje Bitter voor de kleur. 

 Twee en dertig jaar geleden bedacht vaak door andere geprobeerd te kopiëren wat nooit echt gelukt is, maar in Leiden nog steeds een hit. Het Familie Buffet van Holiday Inn in het weekend. Het zit gewoon goed in elkaar, een lopend buffet met meer dan 100 gerechten, kinderen kunnen spelen en er mag gezwommen worden. Ik weet nog toen mini Glibber klein was we er ook regelmatig geweest zijn. Volgens mij was er toen nog een soort indoor minigolf. Afgelopen zondag werd de 750.000e bezoeker verwelkomt.

Dat werd groots gevierd. Om zes uur werden de gasten verrast door een optreden van jong K&G vanaf het balkon.