Waarschijnlijk de laatste keer dat ik vanaf deze ligplaats wegvaar. Volgend jaar als we in de Skyline wonen hoop ik aan de andere kant van de brug te liggen.

Ik vroeg mij af hoelang de fontein bij molen de Valk door blijft spuiten, zal mij niet verbazen als hij een dezer dagen plotseling uit is.

Ik vind het geweldig dat we een echte waterstad zijn en het zomers wemelt van de bootjes in het centrum, maar dit is toch ook wel erg mooi. Genieten van de schoonheid van de stad en de stilte op het water.

Alhoewel stilte op het water. Ik zie vrijwel nooit de Rembrandtbrug open staan en uitgerekend nu stond hij open om een groot binnenvaartschip door te laten naar de historische haven.

Is toch echt een Hollandsch glorie plaatje uit de geschiedenisboekjes.

Het was zo mooi weer dat ik besloot toch nog maar een klein rondje om te varen.

Het bleef mij opvallen hoeveel blad er nog aan de bomen zit in de stad. Zo nu en dan wel duidelijke herfstkleuren maar nog lang niet alles kaal.

Wat moet je nu over een foto als dit zeggen, is toch gewoon een plaatje als je stad er zo uitziet.

Toch nog een paar tegenliggers en ook nog eens erg sportief.

De gerestaureerde Sterrenwacht stond te schitteren in de zon.

Niet alleen rust op het water ook erg rustig in de tuin van de Hortus Botanicus terwijl het er nu zo mooi is.

Mooi verschil, een nog volledig groene boom met even verder de herfstbladeren op de grond van de boom ernaast die helemaal kaal is.

Zomers vrijwel geen plek meer vrij, nu alles in rust. Ook een leeg terras heeft zijn charme alhoewel de eigenaar hem natuurlijk liever vol ziet.

Hoe vaak heb ik hier geen foto van gemaakt, alleen dan voeren er altijd wel boten rond. En toch, en toch, en toch verlang ik stiekem alweer naar het voorjaar. 

Nee hoor, de winter heeft ook zijn charme met alle feestdagen en hopelijk sneeuw en ijs. Maar de grootste charme van de winter is dat het daarna weer voorjaar wordt.