
Zo nu en dan komen er boeken uit die je als Leidenaar gewoon moet of wilt hebben. Maandag was weer zo'n dag dat er een boek gepresenteerd werd waarmee je gelijk van al je problemen verlost werd wat je de komende tijd aan familie en kennissen moet geven met de feestdagen. Leidse Sprookjes en Zottigheden, geen sprookjesboek waarin olifanten met een lange snuit het verhaaltje uitblazen, geen ze leefden nog lang en gelukkig en ook niet echt voor kinderen. Een sprookjesboek waarin schrijver Henk van der Post zijn fantasie de vrije loop liet en dit combineerde met de historie van Leiden. Ik zie Leidenaren nu al denken, Henk Post, Henk Post, Henk van der Post waar ken ik die naam ook alweer van. Kwartje gevallen, inderdaad Henk is jarenlang hoofdredacteur van het Leidsch Dagblad geweest. Het eerste exemplaar werd uitgereikt aan Rens Heruer. Ook geen onbekende in Leiden als o.a. directeur van het Onderwijsbureau Hollands Midden, archivaris van de 3 October Vereeniging en bestuurslid van Lorelei (lokale omroep regio Leiden )

Het is een Leids Boek geworden (ook juist erg leuk voor mensen van buiten Leiden) en dat doe je de presentatie bij iemand die ook een en al Leiden mindend is. Dan kom je al snel terecht bij Ellen Blok van Haar Gangetje, waar Henk ook heel wat uurtjes heeft zitten schrijven aan dit boek.
Vrienden, familie en pers was afgekomen op de presentatie en uiteraard wilde verslaggever Chris de Waard van Sleutelstad FM alles weten over het boek. Het radio interview is hier terug te luisteren.

Volgens Rens Heruer zeker een boekje wat onder de kerstboom thuis hoort.

Wachtend op de presentatie keek ik wat rond. Zag je twintig jaar geleden drie vrouwen bij elkaar staan dan hadden ze het al snel over wasmiddelen, luiers en kinderen. Nu hebben ze het over politiek, congressen, spreekbeurten, evenementen en kijken bedenkelijk op de I Pad hoe ze een afspraak kunnen maken.

Ja hoe ontstaat zo'n boekje, ach je ligt in bed en dan komen er flarden van verhalen in je op. Dan blijf je niet liggen woelen maar pakt je laptop en schrijft ze op. Dan ben je van het gewoel af alleen een nieuw probleem is dat je er dan ook wat meer mee wilt doen.

Wie Henk kent weet dat hij heerlijk breedsprakig kan vertellen, het boekje is dan veelal ook in die vorm geschreven. Als je alleen al op de achterkant de beschrijving over het sprookje van de Leidse Woepselaar leest dan begrijp je wat ik bedoel. "Een onooglijk mannetje zorgt voor vertier en vermaak in de licht liederlijke taveernes in de Janvossensteeg". En ik ben het met hem eens, de naam de Leidse Woepselaar zou toegevoegd moeten worden aan het Leidse woordenlijstje.

Uit de toespraken van zowel Rens als Henk bleek duidelijk dat ze aan elkaar gewaagd zijn en niet schromen elkaar vliegen af te vangen. Ik houd het op een gelijkspel maandagmiddag.

Henk kan goed schrijven en mooi vertellen, organiseren is toch iets anders. Het is misschien dan ook maar goed dat Trudy Kwik de presentatie georganiseerd had, anders had het boek misschien onder de paastakken terecht gekomen in plaats van onder de kerstboom.

Ik vroeg mij af, hoeveel gesigneerde Leidse boeken zou Aad van der Luit al in huis hebben en dan heb ik het natuurlijk niet over zijn eigen boek.

Onder het motto je bent er toch en ook wel leuk heb ik mijn exemplaar ook laten signeren.

Behalve een goed schrijver en mooie verteller blijkt Henk ook nog een charmeur te zijn.

Het boekje is in beperkte oplage uitgebracht en niet in de boekhandels te koop. Onder andere bij Haar Gangetje is het boek te koop. Kijk voor de andere verkoopadressen even op de website van Leidse Sprookjes en Zottigheden.
Reacties
Leuk Emile!
Toch leuk, het oog en oor van de stad maar je bent de blog verslag gever van de stad natuurlijk!
Het oog en oor én hart van de stad?
Leiden is wordt weer goed in beeld gebracht.
Hoi Emile, wij verkopen het boekje ook bij Het Visitor Centre Leiden, Stationsweg 41. Groetjes, Monique
Je hebt volgens mij ondertussen ook al een aardige verameling gesigneerde boeken en CD tje in de kast liggen !
Wist je dat Rens Heruer mijn leraar Nederlands was op de Paulus scholengemeenschap, nu vrije school, aan de Surinamestraat tegenover AH.