Voetbalwedstrijden kunnen spannend en griezelig zijn, maar staan in geen verhouding tot de Halloweenavond op het terrein van Lugdunum. Dat is pas echt spannend. Het was het zesde jaar dat Koos Spies en zijn vele vrijwilligers deze avond organiseerde.
Ze zagen er binnen al niet al te vriendelijk uit, buiten vond ik ze nog enger.
Van te voren een fotootje maken is wel zo verstandig, daarna was niemand meer te vertrouwen.
Vroeger vond ik clowns nooit eng, tegenwoordig weet ik wel beter en blijf op afstand.
Je moet kleine meisjes niet met messen laten spelen.
Het eerste uur was voor de kleine kinderen en stonden de griezels gewoon stil of deelden snoepjes uit.
Ik denk dat ze niet voor niets vastgeketend zat.
Brigitte had duidelijk sjans, deze clown liep de hele avond achter haar aan.
Op de meest vreemde plekken dook hij met zijn kettingzaag op.
Tijdens het kinderuur zag hij er nog vriendelijk uit.
Na een uurtje was het voor de kinderen voorbij en mochten de tieners en volwassenen naar binnen. Buiten was de rij wachtende ondertussen behoorlijk gegroeid.
Bij het hek werd door twee man de wacht gehouden, zodat dat er niet toevallig griezels ontsnapten en de stad onveilig gingen maken.
We gingen voor de tweede keer het rondje maken. Ondanks dat we ongeveer wisten wat ons te wachten stond, schrokken we ons toch regelmatig rot.
Dit lijkt wel een oud Hollands Halloween schilderij.
Er kon geen lachje vanaf, sterker nog hij vertrok geen spier.
Deze clown vertrok daartegenover al zijn spieren.
Hieronder een fotoslideshow en een filmpje. Ik zou zeggen zet het licht wat zachter en draai ze allebei op tv, heb je ook nog een beetje Halloween.
Nog even verder griezelen bij het filmpje.
