Met een mooi verhaal over het op jonge leeftijd stelen van boeken, zette hij de toon van de avond waarin meerdere bekentenissen en openbaringen van schrijvers zouden volgen.

Tussen de optredens van de dichters door speelden saxofonist Bart Wirtz en bassist Kasper Kalf prachtige korte intermezzo's.

Erik Jan Harmens vertelde het verhaal over zijn eerste boekenbal.

Waar hij na van te voren teveel Westmalle Triple gedronken te hebben op de terugweg kotsend uit de taxi gestapt is zijn date achterlatend. Klinkt wat veel voor een zin, maar komt er op neer dat het weer zo'n heerlijk herkenbaar verhaal was.

Nico Dijkshoorn las voor uit zijn laatste bundel "Elvis" waarin hij verteld over zijn eerste kennismaking met Leiden toen hij hier kwam wonen. De vele tips over slagers en chinese restaurants, je moet naar Woo Ping, daar werkt een chinees en die heet Sandra je moet vragen om nummer 413 maar wel doorbakken.

Hij vertelde over de boodschappen bij de Digros en de prei die zo vrolijk uit zijn tas stak en toen ontdekte hij dat Elvis in Leiden woont (woonde) op nog geen 700 meter van zijn huis. Wie het verhaal niet kent moet het echt eens lezen, het is prachtig en hij kreeg de lachers dan ook constant op zijn hand.

De Belgische Maud Vanhauwaert kent Leiden van de audities die zij ooit voor het Leids Cabaretfestival deed.

Ook al was ze vergeten wie ze was, waarom ze was en vergeten hoe haar toekomst is. Het publiek genoot van het geweldige verhaal over inkakken en grunten. Ze brengt dan ook inderdaad een mix tussen poëzie en cabaret en weet je direct te boeien.

Erik Jan Harmens en Ilja Pfeijffer brachten hierna enkele duetten. Ze zijn al een tijdje bezig met het schrijven van deze duetten, maar vanavond was de eerste keer dat ze voorgedragen werden.

Behalve schrijven heeft Nico Dijkshoorn nog een passie, hij speelt regelmatig met zijn band en liet vanavond een mooi nummer horen. Over een jongen en een meisje die vanuit de polder met de auto naar de grote stad wilden. Ik noem het een soort polderblues.

Het programma liep iets uit en Onno Blom sprak af dat we dit niet door zouden vertellen. Deze regel kunnen jullie dus als niet geschreven beschouwen.

Ellen ten Damme verzorgde het slot van de Leidse Olympus.

Het is bekend dat Ellen ten Damme een op en top vakvrouw is, maar wat zij gisteravond liet horen en zien overtrof mijn stoutste verwachtingen en daar was denk ik het hele publiek het mee eens.

De talen Nederlands, Frans en Duits wisselden elkaar met alle gemak af. Liedjes die aangrijpend waren, zoals over de vluchtelingen tot vrolijk zoals La Bicyclette.

Het was duidelijk dat Ellen er zelf ook zin in had en dit was zeker niet gespeeld. Ze stond geprogrammeerd voor een half uurtje, maar ging bijna een uur lang door en maakte er een muzikaal feestje van.

Na een uur nam zij dan echt afscheid met het nummer 'Gute Nacht Freunde' van Reinhard Mey.

Hieronder een aantal flitsen van haar optreden, het feit dat het filmpje bijna een half uur duurt geeft wel aan hoe ik genoten heb. Echt een aanrader om hem helemaal te bekijken en heb je een smart tv dan kan je hem natuurlijk in het groot op je tv bekijken is nog veel mooier. Ik doe dat tegenwoordig met alle muziekfilmpjes.

Hieronder nog een korte fotoslideshow en een filmpje van de andere optredens.