Het Open Lucht Hotel is een mengeling tussen kunst, theater en een hotelovernachting en is een productie van Fields of Wonder. De meeste bedden zijn gemaakt door kunstenaars of door speciale groepen zoals schoolkinderen of verstandelijk gehandicapten. Persoonlijk vond ik dit een van de mooiste bedden.

Een leuk tunnelbed is natuurlijk ook niet gek.

Een bed vol met knuffels is toch best gezellig.

Een spiegelbed, dan weet je van alle kanten wat er gebeurt.

's Avonds was er een theatervoorstelling die zowel door hotelgasten als niet gasten bezocht werd. Leiden TV vroeg aan de bezoekers of ze bleven slapen en wat ze er van verwachten.

Zangeres en presentatrice Gerlinde Vliegenthart had ook ingecheckt en keek vol verwachting uit naar een mooie nacht onder de sterren. Het zou helaas totaal anders uitpakken. Vanmorgen kreeg ik een berichtje dat ze bijna letterlijk en figuurlijk weggespoeld was vannacht. Ze had een van de bedden die minder goed bestand tegen de regen was en die viel volop vannacht.

Zo'n mooie overkapping als dit bed had zij helaas niet. Ze heeft keurig netjes haar geld teruggekregen omdat dit wel extreme omstandigheden waren.

Wat is er leuker dan een mooie avondvullende theatervoorstelling voor het slapen gaan.

Voor de pauze (toen ik er nog niet was) voornamelijk dansvoorstellingen. Na de pauze mocht singer-songwriter Linda Tulen het spits afbijten.

Het publiek genoot en vergat dat het best wel koud was.

Mooi gitaarspel door Carlos Miguel Roos.

Met een beetje fantasie leken de toneellichten net op de volle maan.

Beppie Martin vertelde het aangrijpende verhaal over hoe zij dakloos werd en in de prostitutie belandde. Nu heeft zij als trotse oma bijna haar schaapjes weer helemaal op het droge. Een mooi en aangrijpend verhaal zo voor het slapen gaan.

Dat bomen leven bleek wel bij de boomdans.

Als je voortaan langs een grote dikke boom loopt let dan goed op, je weet wat maar nooit wat er uit kan komen.

Er zit meer leven in een boom dan we denken.

Dichter en buurman van de Burcht, Han Ruijgrok verzorgde met een antal mooie gedichten de dagafsluiting.

Terwijl ik naar de gedichten van Han Ruijgrok luisterde dacht ik, we moeten toch meer met de Burcht doen. Op een beetje goede verlichting na heb je eigenlijk geen decor nodig, de Burcht zelf is het mooiste decor dat je je wensen kan.

Stilletjes sloop ik weg en liet de hotelgasten achter in hun Open Lucht Hotel. Toen ik enkele uren later in de stromende regen de hond uitliet, mopperde ik niet en was dankbaar dat ik daarna mijn warme droge bedje in kon duiken. Zo nu en dan moet je niet alles willen meemaken.

Hieronder een aantal foto's en een filmpje van de bedden en de theatervoorstelling.