DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Over de hele wereld trekken diverse jonge muzikanten en groepen rond die hopen ooit ergens ontdekt te worden.
Meestal kan je ze vrij voordelig boeken en krijg je vaak de meest verrassende concerten te horen.
Iemand met een neus voor dit soort artiesten is Hans van Polanen.
Regelmatig regelt hij optredens van dit soort artiesten, meestal in de Q-Bus in Leiden, maar ook wel eens in zijn eigen CD en DVD verhuurwinkel op het Levendaal.
Afgelopen maandag had hij weer een schot in de roos, ditmaal in zijn winkel.
Veel muziekliefhebbers in Leiden kennen Aad vd Pijlen als de relaxte basgitarist van Men in Blues.
Muziekkenners van buiten Leiden kunnen Aad zich waarschijnlijk nog wel herinneren als de basgitarist van Livin Blues.
(archieffoto)
Vorig jaar werd Aad plotseling ernstig ziek, gelukkig gaat het nu weer een stuk beter met hem.
Voor Aad is muziek het belangrijkste wat er in het leven is, dagelijks was hij te vinden in zijn studio of trad wel ergens op.
(archieffoto)
Zijn ziekte is niet mis geweest en hij heeft een lange en zware weg gehad, maar ja bassisten staan erom bekend dat ze onverstoorbaar doorgaan.
Vandaar dat Aad bijna weer terug is en hopelijk eerdaags weer op kan treden want dat is zijn lust en zijn leven.
Op dit moment wordt Aad nog verzorgd in het Rijnlands revalidatiecentrum.
Laatst hadden ze in het centrum een Amerikaanse week
Bij Amerika en ontspanning denk je al snel aan de blues.
(mening Glibber, hoe groter de crisis in Amerika hoe sterker de blues zich destijds uitte)
Als je dan ook nog een van de beste basgitaristen van Nederland op bluesgebied als patiënt in huis hebt, is het natuurlijk duidelijk dat je daar iets mee wil en kan doen.
(archieffoto)
Zodoende gaven Aad vd Pijlen en zijn al tientallen jarenlange muzikale maatje Chris Koenen vorige week een lunchconcert in het Rijnlands revalidatiecentrum.
Sorry de foto's zijn van behoorlijk slechte kwaliteit, maar Fons Delemarre heeft met zijn mobieltje toch geprobeerd dit unieke eenmalige "therapieconcert" vast te leggen en het aan mij doorgemaild.
(foto Fons Delemarre)
Het gaat hier ook niet om de foto's maar om het zichtbaar genieten.
Stel je voor, je bent muzikant in hart en nieren en kan en mag opeens niet meer spelen.
Dan geniet je toch als je opeens weer even je gang kan gaan.
(foto Fons Delemarre)
De mooiste nummers kwamen voorbij, even voor de bluesliefhebbers noem ik er een paar.
Het was uiteraard een rustig concert met nummers als Sliding Delta, Bullfrog Blues en het geweldige nummer Willin.
Zowel Chris als Aad genoten om eindelijk weer eens samen te kunnen spelen.
(Normaal speelden ze de laatste jaren minimaal elke zondagavond in Sus Antigoon in Leiden)
(foto Fons Delemarre)
Ook de patiënten genoten van het onverwachte optreden.
(foto Fons Delemarre)
Een geweldig initiatief dit optreden, waar zowel Chris en Aad als de patiënten van genoten hebben.
Mijn enige hoop is dat jullie hier nog eens komen optreden maar dan als gasten en niet Aad als revaliderend patiënt.
(foto Fons Delemarre)
Aad we hopen je snel weer te zien optreden in Leiden.
Sommige mensen hebben de muziek en de blues in lijf en ledenen en dat kunnen we niet missen.
(archieffoto)
Men in Blues treedt (nu even met vervanger voor Aad) elke zondagdavond vanaf acht uur op in café Sus Antigoon in Leiden.
Zo nu en dan lees je een artikel in de krant waarvan je denkt, goh wat leuk het is eindelijk zover.
Dat had ik vorige week toen ik las dat John van Tongeren zijn eerste CD aanstaande zaterdag 7 februari presenteert in Four Reasons in Leiden.
Ik ken John al vanaf de tijd dat hij voorzichtig begon met zingen, ongeveer een zestien jaar geleden.
Daarna ben ik hem op meerdere festivals en feesten tegengekomen.
Zo heeft hij verschillende keren in de finale van het Leids Festival van het Levenslied gestaan.
( foto voorronde voorjaar 2008)
Wat mij in het krantenartikel opviel was de kop van het artikel, die klopte helemaal bij John.
Hij heeft zich nooit gek laten maken of dingen gedaan die hij zelf niet wilde, hij is gewoon altijd zichzelf gebleven.
Bij de familie van Tongeren stond het zingen van John altijd op de eerste plaats.
Jarenlang en nog steeds wordt hij gesteund en begeleid door zijn ouders en zijn broer René.
Ik kan mij nog goed herinneren hoe hij begon.
Hij begon thuis te zingen maar dat gaf in de gehorige huizen in de Pasteurstraat toch zo nu en dan wel problemen.
Zijn vader kwam vragen of John misschien op de zondagmiddagen mocht oefenen bij ons in het buurthuis omdat we dan toch gesloten waren.
Dat was geen probleem en zo werd elke zondagmiddag de installatie van John het buurthuis binnen gesleept en kon John rustig oefenen.
Voordeel was natuurlijk dat wij voor feestavonden gelijk de eerste artiest alvast gratis hadden, dat was onderdeel van de deal.
Maar ook jaren later tijdens bijvoorbeeld een straatbarbecue bij Glibber in de straat was John niet te beroerd even langs te komen.
(foto straatbarbecue 2001)
John ging rustig verder met het ontwikkelen van zijn stem, nam zangles en koos een goed bij hem passend repertoire uit.
Zijn schare trouwe fans groeide, en zijn single met het carnavalsnummer "de Ganzepas" is bij veel carnavalsfeesten en zelfs op de Vierdaagse te horen.
Aanstaande zaterdag is het dan zover, na jaren van voorbereiding is Johnnie, John geworden en ziet zijn eerste CD met vijftien nummers het levenslicht.
Gefeliciteerd John met deze eerste en zeker niet laatste CD.
Zaterdagavond zingt John in Four Reasons alle vijftien nummers van zijn CD.
Verder zijn er gastoptredens van Danny Plezier, Marco, Mark Rijs, John Zoet en bandparodist Peter van Hemert.
Kaarten in de voorverkoop 10,00 aan de zaal 12,50.
De zaal is vanaf 20:00 uur geopend.
Zondagmiddag waren op meerdere locaties in Leiden nog afsluitende concerten in het kader van de Leidse Jazzweek.
Stuk voor stuk mooi en druk bezocht, maar Glibber koos voor het waarschijnlijk meest druk bezochte concert georganiseerd door saxbattlefanaat Leidse Harry.
Vaste lezers zal dat niet verbazen.
Drie topsaxofonisten met de geweldige band van Wouter erachter, dat mag je niet laten schieten.
Ik was duidelijk niet de enige die naar de Uyl was gekomen voor deze saxbattle.
Ondanks dat je je bijna niet kon verroeren vanwege de drukte had iedereen het helemaal naar zijn zin, en genoot van deze geweldige afsluiting van de Leidse Jazzweek.
Wouter Kiers kickt op dit soort battle's en geeft zich dan ook helemaal.
Maar met twee toppers als Rinus Groeneveld en Boris van der Lek naast je moet je je ook wel helemaal geven.
Aan mensen die nooit concerten hebben bijgewoond met goede saxofonisten, is het niet uit te leggen hoe overweldigend en te gek het is als je drie topsaxofonisten bij elkaar hebt.
Alles werd uit de kast gehaald om het publiek in drie lange sets te boeien.
En dat het publiek werd geboeid door het optreden bleek wel uit het feit dat niemand wegging.
Ik kreeg 's avonds een mailtje van een vriend van mij die het geprobeerd heeft om binnen te komen, maar het maar opgegeven heeft.
Wouter gebruikte zijn gevlamde sax tijdens dit optreden, alleen de aanblik van zijn sax gaf al aan dat het vuur er echt vanaf spatte deze middag.
Ik mag natuurlijk niet vergeten de band te vermelden.
Knappe snerpende gitaarsolo's van Clerence C. Clemons.
Helaas moeilijk op de foto te krijgen, maar ook Glibber had bijna geen ruimte zich te bewegen.
Mooie drumwerk en twee keer een uitgebreide drumsolo van Maarten Kruijswijk.
Ab Hansen op bas weet ook altijd een paar goede solo's neer te zetten, waar iedereen van onder de indruk is.
Zowel mede muzikanten als publiek werden constant uitgedaagd zich helemaal te geven.
Mensen die elkaar tijdens het grote Keytownfestival hadden ontmoet, kwamen elkaar ook hier vanmiddag weer tegen.
Voor iedereen die er nog over twijfelt, het is niet voor niets dat Glibber liever fotografeert dan op de foto gaat.
Het concert denderde ondertussen weer door, wat een power zat er deze zondagmiddag in.
Als muzikant heb je het zo nu en dan echt niet slecht hoor met alle bedankjes.
Iedereen bleef enthousiast ondanks de hitte, het niet roken en de drukte.
Een normaal mens had het al lang voor gezien gehouden.
Met een waanzinnige laatste set sloten ze het bijna drie uur durende concert af, en mochten zich met recht een waardige afsluiter van de Leidse Jazzweek noemen.
En ja, sommige foto's worden weleens in scene gezet.
Een mooie afsluiting van een geweldige Leidse Jazzweek, alleen was ik eerlijk gezegd toch wel blij dat het weer over was.
Het is zo mooi, maar ook zo slopend, dus volgend jaar weer gewoon opnieuw.
Hieronder nog een kort fotofilmpje met band en publiek.
Het is jammer dat ik niet de echte muziek eronder kan zetten, dat knalde er meer uit dan de nummers van photobucket waaruit ik moet kiezen.
Het is bijna onmogelijk een verslag te maken van het Keytownfestival, er waren zoveel hoogtepunten dat je eigenlijk van een groot hoogtepunt kan spreken.
Allereerst de nieuwe locatie leek even een psychologische drempel voor veel Leidenaren te zijn.
Dat grote festival niet meer in het centrum was, maar aan de rand van de stad in Holiday-Inn gaf de afgelopen weken veel discussie.
Gelukkig zette men zich massaal over de vooroordelen heen en was het weer stampend druk op het festival.
Alle eerdere locaties waren mooi en sfeervol, maar de zalen van Holiday-Inn gaven naar mijn idee het festival net dat beetje meer allure.
Die allure verdient het festival dan ook heel terecht en het festival begint uit te groeien tot een van de grotere en qua artiesten betere festivals van Nederland.
Onderaan deze log in het fotofilmpje veel meer sfeerbeelden van publiek en artiesten.
Glibber is het meest in de zaal van het hoofdpodium geweest, het was gewoon onmogelijk te kiezen en alle zalen te bezoeken.
Gare Du Nord gaf de aftrap in de grote zaal en dat was gelijk swingen.
Heerlijke band met een geweldige zangeres.
Ondanks dat het rokersterrras buiten was stond het weer gezellig vol met rokers en niet rokers.
Erg grappig er staan tientallen rokers en zonder problemen wordt de gasfles even vervangen.
Je hebt altijd een soort rode draad op dit soort avonden.
Dit keer was de rode draad Henk van Spijker die constant naar me toe kwam met de vraag, "Glibber ik kom net een oud klasgenootje tegen, maak even een foto van ons".
Tussen het publiek liepen ook veel muzikanten rond.
Saxofonist Boris van der Lek verheugde zich al op zijn saxbattle die hij de volgende dag met Wouter Kiers en Rinus Groeneveld in de Uyl van Hoogland ging blazen. (zie log van morgenavond)
Ook Lodewijk van Gorp had een avondje vrij en genoot van alle optredens van collega muzikanten.
Snel terug naar de grote zaal, waar Zuco 103 was begonnen.
Een optreden wat ik niet wilde missen.
En zo dachten meer mensen erover, vanaf het eerste numer kon vrijwel niemand meer stilstaan en veranderde de zaal al gauw in een swingende massa.
Ook hier weer een perfecte zangeres met een heerlijk warme stem.
Zuco 103 speelt jazz met Braziliaanse en electro-invloeden wat het geheel giga swingend maakt.
Na afloop van dit optreden tijd voor een rondje lopen en een sigaret.
Holland Centraal maakte de hele week opnames die eerdaags op tv worden uitgezonden.
In de gangen tusen de zalen in kwam je alleen maar vrolijke en enthousiaste mensen tegen.
Ik vroeg, "hoe vind je het festival tot nog toe".
De reactie is duidelijk denk ik.
Dat Mary-Ann prettig gestoord is ondervond ook Nada van Nie, ze kenden elkaar pas vijf minuten en lagen al in een deuk.
Gelukkig kwam ik langs de zaal waar New Cool Collective speelde.
Ook hier barstte de zaal zowat uit zijn voegen en helemaal terecht, wat een klasse band.
Ook hier kreeg ik weer dezelfde reacties, het festival begint uit te groeien tot en van de toppers die zeker een plekje op de landelijke agenda verdient.
Ondertussen was in de grote zaal de slotact van de avond begonnen.
Ik moest opeens terugdenken aan ruim twintig jaar geleden toen Candy als jong meisje bij de optredens van haar vader Hans Dulfer tijdens de Leidse Jazzweek een aantal nummers mee kwam blazen.
Als ik dan toch terugdenk, heb ik nog een schitterend verhaal.
In die tijd hadden wij een vriend die nog vrijgezel was.
Candy kwam tijdens het optreden van haar vader binnen, legde haar jas op de verwarming en vroeg aan hem wil jij er een beetje op letten.
Toen ze op het podium stond was onze reactie gelijk , "hee Kok is dat geen leuke vriendin voor je".
Zijn reactie was overduidelijk, "nou ik dacht het niet he, ken haar net en zit al op haar jas te passen, laat staan dat het wat wordt, dan loop ik mijn leven lang met instrumenten en installaties te sjouwen".
Een paar jaar later brak Candy door en hoefde ze echt zelf niets meer te sjouwen.
Ach ja, sommige mensen gokken weleens verkeerd in het leven.
Een muzikale battle tussen trompet en saxofoon is ook wel erg mooi.
Even snel weer naar buiten om te kijken hoe het daar was.
Het was duidelijk, de stemming zat er ook buiten nog goed in.
En (rode draad) Henk had alweer een oud klasgenootje gevonden.
Alleen geloof ik dat dit op een schoolreisje gaat lijken.
Gelukkig komt hij na schooltijd wel thuis eten.
Onderweg terug naar het podium liep ik alweer de volgende cameraploeg tegen het lijf, geen idee waar ze van waren.
Candy Dulfer had ondertussen de zaal helemaal gek gemaakt.
Wat hebben we eigenlijk geweldige artiesten in Nederland.
Ik denk dat Candy Dulfer een waardige afsluiting van het Keytownfestival was.
Een festival waar in de verschillende zalen alle mogelijke stijlen aan bod waren gekomen.
Na afloop nog even iets gedronken in de bar van het hotel.
Daar bleek onder andere dat je het als security met dit soort gezellige avonden helemaal niet slecht hebt.
De dames van Kwik Events opgelucht adem haalden, en klaar stonden voor hun volgende klus.
Trudy en Hans bijna helemaal op waren maar wel trots en tevreden over het festival.
En ook hier, net zoals de hele week bij alle bezoekers, lachende en tevreden gezichten.
Wat zowel Glibber als de meeste bezoekers betreft is deze locatie een geweldige optie voor de komende jaren.
In het fotofilmpje hieronder nog veel meer sfeerfoto's van artiesten en bezoekers.
Morgenavond een uitgebreide sfeerimpressie van het grote Keytownfestival, waar Glibber zo nu en dan als een soort papparazzi rondliep als ik zo naar de foto's kijk.
Zondagmiddag waren er nog een aantal afsluitende concerten, vandaar pas morgen het verslag.
Maar vandaag wel alvast een bedankje naar al die kanjers die dit festival mogelijk hebben gemaakt.
Ze hebben Leiden een week lang laten swingen met honderden artiesten op diverse podia in de stad.
Allereerst het bestuur van de stichting Leidse Jazzweek.
Trudy Kwik, Martin Rohde, Roald Laport, Hans Ramb, Floris Eykenschild en Denis Huijsman vormen het bestuur zonder hun inzet en enthousiasme zou dit festival natuurlijk onmogelijk zijn.
Extra applausje voor Martin Rohde, die als programmeur een geweldig programma heeft neergezet.
En natuurlijk ook presentator Fons Delamarre, die een week lang op diverse podia het programma aan elkaar gepraat heeft.
Hoeveel persberichten kan een mens sturen vraag je je wel eens af.
Ik denk dat Stephanie van Kwikevents dit jaar toch wel hoog in de top tien van meest gestuurde persberichten gaat komen.
Hierdoor kon in elk geval niemand klagen dat ze niet op de hoogte werden gehouden.
En ook nu alweer de pen startklaar, volgens mij had ze het afsluitende persbericht alweer in haar hoofd.
Daaf Sloos was een van de vele vrijwilligers die deze dagen keihard hebben gewerkt op diverse plekken.
Met deze foto dan ook een bedankje naar al die vrijwilligers en niet te vergeten de leerlingen van het ROC voor hun tomeloze inzet deze week.
En niet te vergeten de chauffeurs van het stadsparkeerplan die ook de hele week gratis alle bezoekers naar de diverse podia en kroegen hebben gebracht.
En natuurlijk een appausje voor het publiek dat massaal op alle concerten is afgekomen.
Morgen het verslag van het Keytownfestival en dinsdagavond om af te kicken nog een verslag over de Saxofoonbattle van zondagmiddag.
Vrijdagavond waren er in de stad uiteraard weer diverse optredens, maar waar de echte jazzliefhebbers naar uitkeken was toch wel het programma in Holiday-Inn.
Een optreden van Rita Reys en Scot Hamilton met het trio van Ruud Jacobs.
Ook werd vrijdag de eerste Leidse Jazzaward uitgereikt aan een talentvol jong muzikant.
Scot Hamilton liet horen dat hij nog steeds tot de beste saxofonisten ter wereld behoort.
Even later voegde de "Grand old lady off jazz" zich bij het gezeldschap.
Het is ongelooflijk hoe de 83 jarige Rita Reys nog steeds een zaal weet te boeien met haar prachtige stem.
Rita Reys zingt niet alleen maar jazz, zij is gewoon helemaal jazz van top tot teen.
Na de pauze was de uitreiking van de eerste Leidse Jazzaward.
Deze prijs is een initiatief van de Stichting Leidse Jazz en zal voortaan jaarlijks worden uitgereikt aan jonge veel belovende musici.
Nestor van de Nederlandse Jazz en radiopresentator Cees Schrama leidde de uitreiking in.
De vijf genomineerden stonden vol spanning te wachten op de uitslag.
De 27 jarige Finse Walter Wolff is ondertussen al geen onbekende meer in de Europese jazzwereld, hij werd door de jury unaniem aangewezen als de winnaar van deze eerste Leidse Jazzaward.
Ook de andere deelnemers gingen niet met lege handen naar huis en ontvingen een cheque en het boek de Leidse Jazzgeschiedenis.
Walter Woff mocht nog even laten horen waarom juist hij door de jury als winnaar was gekozen.
En gelijk hebben ze, volledig verdiend, echt een klasse pianist.
In 2009 hoopt Walter Wolff zijn Master Degree te behalen aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag.
Na de uitreiking zijn we snel verder gegaan naar de Waag om het optreden van Barrelhouse mee te maken.
Een jaar of drie geleden kwam ik toevallig met Mary-Ann en Obi in contact door een log over Wouter Kiers.
Ze kwamen in eerste instantie voor een avondje naar Leiden, sindsdien zijn ze regelmatig te vinden bij diverse optredens in de stad.
Ook dit jaar hebben Mary-Ann en Obi weer een lang weekend een hotel genomen om niets te missen van het festival.
Als je elkaar een tijdje niet gezien hebt, dan kan dat best leuke plaatjes opleveren zoals hier met presentator Fons Delamarre en Nachtburgemeester Marjo Heemskerk.
Barrelhouse is al sinds 1973 een bekende band in Nederland en heeft in het verleden duidelijk laten horen wat goede blues en soul is.
Helaas kon het concert ons toch niet echt boeien, wat mede kwam door (naar ons idee) te hard afgestelde podiummonitoren.
Jammer maar ja, je kan niet alles hebben he.
Ne een klein uurtje vertrokken we dan ook voor een afzakkertje naar het Praethuys, en uiteraard werd het daar weer behoorlijk laat.
Als je elkaar een tijdje niet gezien hebt, heb je weer heel wat bij te kletsen natuurlijk.
Zaterdagavond het grote Keytownfestival in Holiday-Inn en zondagmiddag de tenorbattle in de Uyl van Hoogland met Blood Sweat & Kiers en als extra de saxofonisten Boris vd Lek en Rinus Groeneveld.
We swingen daarom dan ook gewoon nog even twee dagen door.
Leiden was woensdagavond weer zoals Leiden hoort te zijn, druk in het centrum, veel muziek en vooral erg gezellig zonder een enkele wanklank of incidenten. Meteen om 21.00 uur was het al helemaal vol in de Waag waar de Aurtones optraden en de officiële opening van de Leidse Jazzweek zou plaatsvinden.
De opening werd verricht door wethouder Marc Witteman.
Marc Witteman vertelde presentator Fons Delamarre dat hij tevens vrijwilliger is geworden bij de Leidse Jazzweek.
Vrijdagavond zal hij onder andere als gastheer van Rita Reys optreden en haar de hele avond begeleiden zodat zij een onvergetelijk optreden in Leiden krijgt.
Na de opening speelden de Auratones verder en warmden het publiek op voor alles wat nog ging komen deze avond.
Glibber ging een snel rondje maken langs een aantal kroegen.
Dat is nog niet zo makkelijk want overal puilden de kroegen al uit.
Ik begon met een bliksembezoekje aan de Twee Spieghels waar de band net begonnen was.
Vooral in de kleinere kroegen moet de band het nog weleens met een heel klein podium doen om ook nog ruimte voor het publiek te hebben.
Café Jantje van Leyden is daar een mooi voorbeeld van.
De Uyl van Hoogland stond zoals altijd weer stampend vol, na een een stukje dringwerk kwam ik toch nog vooraan om een foto te maken van Rob Baars met zijn Adrew Speaker Health Club.
In de Branderij had ik meer geluk en kon meteen naar boven lopen om wat foto's te maken.
Tijdens het optreden van The Saloon Band viel het me op dat de klok net zoals vorig jaar nog steeds stil stond op kwart voor acht.
Zoals vaste lezers ondertussen wel weten vind ik Blood Sweat & Kiers helemaal te gek, alleen ze speelden in op hun vaste stek tijdens de Kroegentocht in café de Bonte Koe.
Ik nam me voor het te proberen binnen te komen, maar wist mij te herinneren van vorig jaar dat het eigenlijk niet te doen is vooraan te komen.
Ik had geluk de eigenaar stond bij de ingang en loosde mij via een zijgangetje naar binnen en kon daarom achter de bar langs naar voren komen.
Binnen een paar minuten kon ik dan ook deze foto nemen, die ik eerlijk gezegd toch wel heel erg goed gelukt vind.
Via de bar en het zijgangetje er weer uit en op weg naar de Burcht voor het Tom Beek Project, helaas hadden ze net pauze en kon ik gelijk verder richting Het Praethuys.
Ook daar was bijna geen doorkomen aan.
Ach waar in Leiden kon je eigenlijk wel op je gemak naar binnen tijdens de Kroegentocht, heel Leiden en omgeving was massaal op stap.
In het Praethuys speelde de Fatman Blues Band.
Ik kende ze nog niet, maar zal ze niet snel meer vergeten.
Stevige rauwe blues van grote klasse, met net dat tikkeltje meer.
Inderdaad, de meegebrachte danseres stal relematig de show.
Fatman Blues had het uitsluitend met hun muziek ook makkelijk kunnen redden, want ze waren grandioos.
De extra act van de danseres was een geweldige aanvulling op hun performance.
Het was ondertussen elf uur en Glibber haastte zich richting de Waag voor het concert waar hij enorm veel van verwachtte en naar uitgekeken had.
Hij was zeker niet de enige die naar de Waag gekomen was.
Mede organisator Trudy Kwik, wethouder Marc Witteman en presentator Fons Delamarre hadden het ook helemaal naar hun zin, omdat het overduidelijk was dat Leiden weer massaal op de Kroegentocht afgekomen was.
Het was zover, de Belgische Paul Ambach oftewel Boogie Boy betrad het podium.
Binnen enkele minuten was hij al goed op dreef en verbaasde iedereen (die hem nog niet kende) met zijn swingende optreden.
Deze man met zijn geweldige band is een eerste klas animator en weet een zaal in een paar minuten tijd om te toveren tot een grote swingende massa.
Halverwege zijn optreden even snel een ander hemd aangetrokken omdat hij ondertussen drijfnat was.
Het publiek sloot hem letterlijk en figuurlijk in de armen.
Het leuke met Boogie Boy is, dat hij zich niet bewust is wat hij met het publiek doet.
In afwachting van zijn zoveelste toegift sprak hij dan ook weer zijn verbazing over het publiek uit aan zijn goede vriend en programmeur van de Leidse Jazzweek Martin Rohde.
Het antwoord op vraag of men nog meer wilde horen was duidelijk.
Na weer een aantal nummers kwam hij uiterlijk onvermoeid weer naar de zijkant van het podium om iedereen persoonlijk een handje te geven.
Omdat je met Boogie Boy nooit weet wanneer hij nu echt klaar is, het komt regelmatig voor dat hij al afgekondigd is maar dan doodleuk weer het podium opstapt, vroeg Fons maar even of het nu echt afgelopen was.
Nou vergeet het maar, terwijl de band al voor de zoveelste keer het podium had verlaten, overlegde Boogie Boy even met zijn toetsenist.
En ja hoor, hij dook opeens weer midden in het publiek op om verder te gaan met zijn show.
Al zingend en handjes schuddend nam hij voor de allerlaatste keer afscheid van het publiek.
Door zijn vele toegiften was het programma behoorlijk uitgelopen en begonnen de vrijwillgers vrijwel direct met het letterlijk en figuurlijk schoonvegen van de zaal.
Terwijl de zaal al zo goed als leeg was, liep er toch nog iemand rond om iedereen te bedanken.
Inderdaad Paul Ambach oftewel Boogie Boy.
Het zal mij niet verbazen als we hem volgend jaar weer terug gaan zien op het festival.
Glibber ging nog even richting Praethuys voor een afzakkertje.
Fatman Blues hield schijnbaar ook niet van ophouden want ze waren nog steeds druk bezig.
De danseres had ondertussen versterking gekregen.
Maar wie de show stal hoef ik natuurlijk niet uit te leggen.
Na afloop nog even de nicotine op peil gebracht in de rookruimte van het Praethuys.
En daar bleek dat rauwe bluesmuzikanten net echte mensen zijn.
Na een avondje swingen en je helemaal geven voor het publiek, nog even bij een bakkie koffie je optreden bespreken.
Het Praethuys had dit jaar sinds jaren gekozen voor een stevigere programmering.
De smile van eigenaresse Kitty geeft wel aan dat ze hier niet ontevreden over was.
Met ongeveer eenzelfde smile ging Glibber richting huis, het was weer een Kroegentocht geweest waar Leiden trots op mag zijn.
Er zijn nog enkele kaarten te koop voor het optreden van Rita Reys vrijdagavond en het afsluitende keytownfestival op zaterdagavond.
Kijk op de site van de Leidse Jazzweek voor meer informatie.
Hieronder in het fotofilmpje met nog veel meer sfeerfoto's van de Kroegentocht.
Woensdagavond is de officiële start van de Leidse Jazzweek met de grote kroegentocht.
In ruim 35 café's is live muziek.
Het zal weer stampend druk worden in alle kroegen.
(archieffoto 2008)
Ook de busjes van het Stadsparkeerplan zullen het weer erg druk krijgen.
Zij rijden af en aan om zoveel mogelijk stappers gratis van kroeg naar kroeg te brengen.
(archieffoto 2008)
Lang wachten op een busje hoef je niet, er rijden er een hoop.
(archieffoto 2008)
Dat het ook in de busjes erg gezellig is zal niemand verbazen, maar het is ook wel vol.
(archieffoto 2008)
Hieronder de (voorlopige) lijst met deelnemende kroegen.
|
Kroegen |
Bands |
|
|
|
Voor Glibber wordt de Kroegentocht een probleem dit jaar wat betreft tijd.
Allereerst wil ik de officiële opening in de Waag niet missen om 21:00 uur.
Daarna moet ik heel snel een rondje kroegen in de buurt doen, als ik door alle drukte heen kan komen.
(archieffoto 2008)
Wel handig dat in sommige kroegen de bands op een stellage boven het publiek staan te spelen.
(archieffoto 2008)
En waarom moet ik een heel snel rondje kroegen doen, om 23:00 uur wil ik weer in de Waag zijn.
Daar speelt het Belgische podiumbeest (nou ja staat meer in de zaal) Boogie Boy, en die wil ik voor geen goud missen.
(archieffoto voorjaar 2008)
Het zal voor veel mensen dringen worden om de Waag binnen te komen, want Boogie Boy wordt (wat betreft Glibber) een van de meest spraakmakende optredens van de Kroegentocht.
(archieffoto 2008)
Een voordeel is, als je het begin mist hij geeft meestal meerdere toegiften.
Zolang zijn oortje nog applaus hoort is hij niet van het podium te krijgen.
(archieffoto voorjaar 2008)
Een uitgebreid verslag van de Kroegentocht volgt donderdagvond.
Klik ook eens op de button "Wat speelt er in Leiden" daar staan nog veel meer nieuwtjes over de Leidse Jazzweek en de persoonlijke keuzes van Glibber.
LAATSTE PERSBERICHTEN
STICHTING TEGEN ZINLOOS GEWELD
Aanstaande woensdag 21 januari staat tijdens de Kroegentocht de Gemeente Leiden op het programma. Draaien Tegen Geweld heeft aansluiting mogen krijgen bij de Leidse Jazzweek. Tijdens de kroegentocht zal Draaien Tegen Geweld in een groot aantal van de cafés die hieraan deelnemen aanwezig zijn. Natuurlijk weer met de bijgaande goede sfeer en een enthousiast promoteam met jongeren uit de regio!
Aanstaande woensdag 21 januari staat tijdens de Kroegentocht de Gemeente Leiden op het programma. Draaien Tegen Geweld heeft aansluiting mogen krijgen bij de Leidse Jazzweek. Tijdens de kroegentocht zal Draaien Tegen Geweld in een groot aantal van de cafés die hieraan deelnemen aanwezig zijn. Natuurlijk weer met de bijgaande goede sfeer en een enthousiast promoteam met jongeren uit de regio!
LEIDSE JAZZWEEK OP HOLLAND CENTRAAL
Holland Centraal Radio besteedt erg veel aandacht aan de Leidse Jazzweek, onder meer in het dagelijkse programma Info & Co, tussen 12.00 en 14.00 uur. Vooral het tweede uur staat in het teken van de Leidse Jazzweek. Die uren worden herhaald van 17.00 tot 18.00 en van 22.00 tot 23.00 uur.
Maandag 19 januari zijn er o.a. interviews over The Young Sinatras en 4Beat6. Dinsdag 20 januari de piepjonge Kim Hoorweg, Bart van Mossel van de Leidse Schouwburg en saxgigant Wouter Kiers. Woensdag 21 januari actrice Kitty Courbois en haar broer de drummer Pierre Courbois. Daarnaast aandacht voor de Kroegentocht en de leden van de organisatie. Donderdag 22 januari vindt er een interview plaats met the first Lady of Jazz: Rita Reys en Cees Schrama over de Jazz Award. Een en ander onder voorbehoud en met onverwachte verrassingen.
Holland Centraal is te ontvangen via 88.1 op de kabel 105.7 in de ether en via de TV-krant. Holland Centraal TV maakt hier en daar ook opnamen.
Terwijl de meeste website beheerders vaak niet weten hoe ze hun site moeten vullen, heeft Glibber het probleem dat hij momenteel teveel heeft om zijn site te vullen.
Zo wil ik Ed Citroen promoten om bij radio West weer hoog te eindigen in de regionale top 500.
Heb ik natuurlijk ook nog een hoop mooie winterse sfeerfoto's, en zit ook Spottie aan mij te trekken dat ze ook weer iets wil schrijven.
Het komt allemaal van de week aan bod, maar het is even dringen.
Vandaag even erg goed nieuws voor de mensen die vorig jaar tevergeefs geprobeerd hebben een kaartje te krijgen voor het afsluitende Keytownfestival van de Leidse Jazzweek.
Het afsluitende Keytownfestival werd in het Scheltema-complex gehouden, een schitterende locatie alleen helaas veel te klein voor het aantal belangstellenden.
Men kon bijna over de hoofden lopen en de brandweer was (terecht) streng in het handhaven van het maximaal aantal bezoekers.
Het was duidelijk de nieuwe opzet van de Leidse Jazzweek sloeg aan, alhoewel de organisatie gelijk de dupe werd van haar eigen succes.
Het regende klachten dat de locatie veel te klein was voor dit festival en veel mensen geen kaartje meer konden bemachtigen.
Maar ja, met trekkers als bijvoorbeeld Wouter Hamel was dat een beetje te verwachten.
Ook in de andere zalen van het sfeervolle Scheltema-complex swingde het de hele avond.
(Leidse Jazzweek 2008)
Een beetje goede organisatie trekt zich dit soort problemen aan en zoekt naar oplossingen.
Laten wij nu toevallig in Leiden een perfecte organisatie hebben met een even perfecte oplossing.
Dit jaar wordt het afsluitende Keytownfestival gehouden in vier verschillende zalen van het Holiday Inn hotel, waar ruimte is voor meer dan 2500 bezoekers.
Er is een hele grote zaal, maar daarnaast zijn er ook diverse kleinere zalen om de intimiteit van een aantal concerten te waarborgen.
(Leidse Jazzweek 2008)
Ondanks dat het storm loopt, heb ik begrepen dat er toch nog wat kaarten te koop zijn.
Kaarten kopen ( 37,50) kan onder andere heel makkelijk via de website van de Leidse Jazzweek.
Op een van mijn vorige logs waren twee heel uiteenlopende meningen over de toegangsprijs.
Iemand uit Amsterdam schreef, zo dat scheelt me een hoop geld in vergelijking met North Sea Jazz en uit Rotterdam kwam de mening dat het best wel duur is.
(Leidse Jazzweek 2008)
Wat betreft de toegangsprijs daag ik iedereen uit die mij qua artiesten een vergelijkbare avond kan bieden voor minder dan 37,50.
Hij of zij die dit kan, is mijn gast op het Keytownfestival en ik betaal ook nog de toegang tot het vergelijkbare festival.
En nu vragen een aantal mensen zich af, waarom is Glibber zo zeker van zijn zaak.
Simpel als ik naar het programma kijk.
Even een kleine greep uit het totaal programma, Gare Du Nord, Zuco 103, Candy Dulfer, Young Sinatras, New Cool Collective, Club Des Belugas Quintet en ga zo maar door.
Iets wat ook erg leuk is en helemaal gratis, is de workshop van Joseph Bowie.
Joseph Bowie die om zich heen een perfecte band heeft gevormd, geeft ook in binnen en buitenland workshops.
Tijdens de perspresentatie van de Leidse Jazzweek gaf hij een korte demonstratie van zijn workshops.
Ik heb met bewondering zitten kijken hoe hij in twintig minuten mensen zover kreeg dat ze samen muziek konden maken.
Er zit een hele filosofie achter die er op neer komt dat je via muziek en samenwerking wereldvrede kan opbouwen.
Op zaterdagmiddag 24 januari geeft hij in de Waag een gratis openbare workshop.
Er zijn nog enkele plekken beschikbaar, maar je moet je wel aanmelden voor 14 januari.
Glibber heeft helaas geen tijd om mee te doen, maar foto's gaat hij zeker weten maken.
En ik ben natuurlijk heel benieuwd naar het eindresultaat van de workshop, want een inspirator en motivator is Joseph Bowie zeker weten.
Op dit moment veel nieuws over de komende Leidse Jazzweek, maar omdat niet mijn hele log alleen maar over muziek kan gaan, komt er veel nieuws over de Leidse Jazzweek onder de button "Wat speelt er in Leiden", hou die als muziekliefhebber dus in de gaten.
Morgen om het af te leren, nog wat sneeuw en ijs van vorige week op mijn site.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl