Zondagmiddag waren op meerdere locaties in Leiden nog afsluitende concerten in het kader van de Leidse Jazzweek.
Stuk voor stuk mooi en druk bezocht, maar Glibber koos voor het waarschijnlijk meest druk bezochte concert georganiseerd door saxbattlefanaat Leidse Harry.
Vaste lezers zal dat niet verbazen.
Ik was duidelijk niet de enige die naar de Uyl was gekomen voor deze saxbattle.
Ondanks dat je je bijna niet kon verroeren vanwege de drukte had iedereen het helemaal naar zijn zin, en genoot van deze geweldige afsluiting van de Leidse Jazzweek.
Wouter Kiers kickt op dit soort battle's en geeft zich dan ook helemaal.
Maar met twee toppers als Rinus Groeneveld en Boris van der Lek naast je moet je je ook wel helemaal geven.
Aan mensen die nooit concerten hebben bijgewoond met goede saxofonisten, is het niet uit te leggen hoe overweldigend en te gek het is als je drie topsaxofonisten bij elkaar hebt.
Alles werd uit de kast gehaald om het publiek in drie lange sets te boeien.
En dat het publiek werd geboeid door het optreden bleek wel uit het feit dat niemand wegging.
Ik kreeg 's avonds een mailtje van een vriend van mij die het geprobeerd heeft om binnen te komen, maar het maar opgegeven heeft.
Wouter gebruikte zijn gevlamde sax tijdens dit optreden, alleen de aanblik van zijn sax gaf al aan dat het vuur er echt vanaf spatte deze middag.
Ik mag natuurlijk niet vergeten de band te vermelden.
Knappe snerpende gitaarsolo's van Clerence C. Clemons.
Helaas moeilijk op de foto te krijgen, maar ook Glibber had bijna geen ruimte zich te bewegen.
Mooie drumwerk en twee keer een uitgebreide drumsolo van Maarten Kruijswijk.
Ab Hansen op bas weet ook altijd een paar goede solo's neer te zetten, waar iedereen van onder de indruk is.
Zowel mede muzikanten als publiek werden constant uitgedaagd zich helemaal te geven.
Mensen die elkaar tijdens het grote Keytownfestival hadden ontmoet, kwamen elkaar ook hier vanmiddag weer tegen.
Voor iedereen die er nog over twijfelt, het is niet voor niets dat Glibber liever fotografeert dan op de foto gaat.
Het concert denderde ondertussen weer door, wat een power zat er deze zondagmiddag in.
Als muzikant heb je het zo nu en dan echt niet slecht hoor met alle bedankjes.
Iedereen bleef enthousiast ondanks de hitte, het niet roken en de drukte.
Een normaal mens had het al lang voor gezien gehouden.
Met een waanzinnige laatste set sloten ze het bijna drie uur durende concert af, en mochten zich met recht een waardige afsluiter van de Leidse Jazzweek noemen.
En ja, sommige foto's worden weleens in scene gezet.
Een mooie afsluiting van een geweldige Leidse Jazzweek, alleen was ik eerlijk gezegd toch wel blij dat het weer over was.
Het is zo mooi, maar ook zo slopend, dus volgend jaar weer gewoon opnieuw.
Hieronder nog een kort fotofilmpje met band en publiek.
Het is jammer dat ik niet de echte muziek eronder kan zetten, dat knalde er meer uit dan de nummers van photobucket waaruit ik moet kiezen.
Reacties