Over de hele wereld trekken diverse jonge muzikanten en groepen rond die hopen ooit ergens ontdekt te worden.
Meestal kan je ze vrij voordelig boeken en krijg je vaak de meest verrassende concerten te horen.
Iemand met een neus voor dit soort artiesten is Hans van Polanen.
Regelmatig regelt hij optredens van dit soort artiesten, meestal in de Q-Bus in Leiden, maar ook wel eens in zijn eigen CD en DVD verhuurwinkel op het Levendaal.
Afgelopen maandag had hij weer een schot in de roos, ditmaal in zijn winkel.
De Australische Derrin Nauendorf trad op.
Veel singer-songwriters kunnen vaak wel mooi zijn, maar missen dat stukje power waar Glibber eigenlijk voor komt.
Maandagavond was een en al power.
Ik vergeet nooit dat ik eind zestiger jaren Pink Floyd zag optreden in een half gevulde Stadsgehoorzaal in Leiden, waar ook nog eens de helft van het publiek eigenlijk voor het voorprogramma kwam.
Ik dacht toen, dit gaat het helemaal worden.
Halverwege de zeventiger jaren zag ik Bruce Springsteen in Amsterdam voor een tientje optreden voor een driehonderd bezoekers en dacht weer, dit gaat het worden.
Maandagavond had ik bij Derrin Nauendorf weer zo´n gevoel.
Ik was vrij vroeg en waren nog maar een handjevol mensen.
Wel handig om even rond te kijken, het viel mij op dat er behalve nieuwe ook veel oudere cd´s en muziek dvd´s staan met net die titels waarvan je denkt, ohhh die moet ik nog eens zien of horen.
Derrin Nauendorf stond een beetje verlegen en onwennig toe te kijken.
Tegen negenen liep de zaak opeens vol, er zijn mensen die wel op de aanvangstijd letten in tegenstelling tot Glibber die er al om acht uur stond.
Om even over negenen kondigde Hans het optreden van Derrin aan als een eerste klapper van een nieuw zomerseizoen vol met optredens.
Derrin ging rustig van start, maar wel viel al gelijk zijn waanzinnige gitaartechniek op.
Het publiek ondertussen zo´n mannetje of vijftig, meer past er ook niet in de winkel, luisterde aandachtig.
Hij voerde in een mum van tijd het tempo op, en ik begon te begrijpen waarom hij eerdaags de eer heeft om in het voorprogramma van Van Morrisson te staan en te gast is bij Jools Holland.
Het publiek was verbaasd over de tempo en ritmewisslingen waardoor je soms het idee kreeg dat er twee of drie gitaristen tegelijk stonden te spelen.
Iemand naast mij zei, hij struikelt zowat over zijn eigen vingers.
Na elk nummer kreeg hij dan ook groot applaus.
Glibber heeft op een gegeven moment enorm gelachen.
95 % van de zaak staat vol met muziek en speelfilms, slechts een heel klein hoekje heeft 18+ films, uitgerekend in die hoek stond Derrin te spelen.
Op een gegeven moment zei hij, " sorry I've never performed with so many naked girls behind me, thats new for me.
One of them lookes like my mother when she was young."
Hij kwam een beetje op zijn praatstoel en vertelde een schitterend verhaal over zijn schoonvader die een ongelukje had met het aansteken van de barbecue en vervolgens in het brandwondencentrum terecht kwam.
Om hem op te beuren had hij in het ziekenhuis een nummertje voor hem gespeeld.
Vervolgens kwam er een geweldig mooie vertolking van I'am on fire van Bruce Springsteen.
Iedereen genoot van dit ondertussen grootse miniconcert.
Ik meen het, onthoud de naam van Derrin Nauendorf, als hij het geluk heeft dat hij net door de juiste mensen wordt ontdekt dan lig je over een paar jaar een nacht in de rij om kaarten voor een concert van hem te kopen.
Na afloop gingen zijn gesigneerde cd's vlot over de toonbank.
Ik heb gelijk twee cd's van hem gekocht en wie weet wordt deze cd in de toekomst nog eens goud waard.
Maar ja, ik ben dan weer zo dat ik het nooit verkoop.
Ooit bood iemand mij 2000 gulden (ja die oude zilveren ronde dingen) voor een illegale Springsteen LP, nou die gaat echt nooit de deur uit.
Wij Leidenaren kunnen ook leuk chauvinistisch zijn.
Bij de meeste van dit soort concerten neemt Fons altijd een boek over Leiden mee, wat hij na afloop aan de groep of artiest overhandigd als aandenken aan hun optreden in Leiden.
Dat heeft toch wel iets vind ik.
Kortom na een lange log, het was een groots miniconcert en het zal mij niet verbazen als ik later ooit kan zeggen, "Derrin Nauwendorf ??? joh die heb ik zien optreden bij Hans van Polanen in zijn winkel voor vijftig mensen, maar als je toch in de rij gaat liggen neem voor mij ook een kaartje mee".
Als je op de foto hieronder klikt, hoor en zie je het nummer Ghost Town.
Een rustig nummer maar zo mooi, ik zei wel eerder dat ik van power houd, maar sommige rustige nummers hebben nog veel meer power in zich.
Er staan meerdere nummers op You Tube van hem, zeker het bekijken waard om een totaalbeeld te krijgen.
Inderdaad Glibber is weer eens echt enthousiast over een nieuwe artiest.
Reacties