Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Pageviews
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Statistieken
|
|
Keytownfestival 2009
Het is bijna onmogelijk een verslag te maken van het Keytownfestival, er waren zoveel hoogtepunten dat je eigenlijk van een groot hoogtepunt kan spreken.
Allereerst de nieuwe locatie leek even een psychologische drempel voor veel Leidenaren te zijn.
Dat grote festival niet meer in het centrum was, maar aan de rand van de stad in Holiday-Inn gaf de afgelopen weken veel discussie.
Gelukkig zette men zich massaal over de vooroordelen heen en was het weer stampend druk op het festival.
Alle eerdere locaties waren mooi en sfeervol, maar de zalen van Holiday-Inn gaven naar mijn idee het festival net dat beetje meer allure.
Die allure verdient het festival dan ook heel terecht en het festival begint uit te groeien tot een van de grotere en qua artiesten betere festivals van Nederland.
Onderaan deze log in het fotofilmpje veel meer sfeerbeelden van publiek en artiesten.
Glibber is het meest in de zaal van het hoofdpodium geweest, het was gewoon onmogelijk te kiezen en alle zalen te bezoeken.
Gare Du Nord gaf de aftrap in de grote zaal en dat was gelijk swingen.
Heerlijke band met een geweldige zangeres.
Ondanks dat het rokersterrras buiten was stond het weer gezellig vol met rokers en niet rokers.
Erg grappig er staan tientallen rokers en zonder problemen wordt de gasfles even vervangen.
Je hebt altijd een soort rode draad op dit soort avonden.
Dit keer was de rode draad Henk van Spijker die constant naar me toe kwam met de vraag, "Glibber ik kom net een oud klasgenootje tegen, maak even een foto van ons".
Tussen het publiek liepen ook veel muzikanten rond.
Saxofonist Boris van der Lek verheugde zich al op zijn saxbattle die hij de volgende dag met Wouter Kiers en Rinus Groeneveld in de Uyl van Hoogland ging blazen. (zie log van morgenavond)
Ook Lodewijk van Gorp had een avondje vrij en genoot van alle optredens van collega muzikanten.
Snel terug naar de grote zaal, waar Zuco 103 was begonnen.
Een optreden wat ik niet wilde missen.
En zo dachten meer mensen erover, vanaf het eerste numer kon vrijwel niemand meer stilstaan en veranderde de zaal al gauw in een swingende massa.
Ook hier weer een perfecte zangeres met een heerlijk warme stem.
Zuco 103 speelt jazz met Braziliaanse en electro-invloeden wat het geheel giga swingend maakt.
Na afloop van dit optreden tijd voor een rondje lopen en een sigaret.
Holland Centraal maakte de hele week opnames die eerdaags op tv worden uitgezonden.
In de gangen tusen de zalen in kwam je alleen maar vrolijke en enthousiaste mensen tegen.
Ik vroeg, "hoe vind je het festival tot nog toe".
De reactie is duidelijk denk ik.
Dat Mary-Ann prettig gestoord is ondervond ook Nada van Nie, ze kenden elkaar pas vijf minuten en lagen al in een deuk.
Gelukkig kwam ik langs de zaal waar New Cool Collective speelde.
Ook hier barstte de zaal zowat uit zijn voegen en helemaal terecht, wat een klasse band.
Ook hier kreeg ik weer dezelfde reacties, het festival begint uit te groeien tot en van de toppers die zeker een plekje op de landelijke agenda verdient.
Ondertussen was in de grote zaal de slotact van de avond begonnen.
Ik moest opeens terugdenken aan ruim twintig jaar geleden toen Candy als jong meisje bij de optredens van haar vader Hans Dulfer tijdens de Leidse Jazzweek een aantal nummers mee kwam blazen.
Als ik dan toch terugdenk, heb ik nog een schitterend verhaal.
In die tijd hadden wij een vriend die nog vrijgezel was.
Candy kwam tijdens het optreden van haar vader binnen, legde haar jas op de verwarming en vroeg aan hem wil jij er een beetje op letten.
Toen ze op het podium stond was onze reactie gelijk , "hee Kok is dat geen leuke vriendin voor je".
Zijn reactie was overduidelijk, "nou ik dacht het niet he, ken haar net en zit al op haar jas te passen, laat staan dat het wat wordt, dan loop ik mijn leven lang met instrumenten en installaties te sjouwen".
Een paar jaar later brak Candy door en hoefde ze echt zelf niets meer te sjouwen.
Ach ja, sommige mensen gokken weleens verkeerd in het leven.
Een muzikale battle tussen trompet en saxofoon is ook wel erg mooi.
Even snel weer naar buiten om te kijken hoe het daar was.
Het was duidelijk, de stemming zat er ook buiten nog goed in.
En (rode draad) Henk had alweer een oud klasgenootje gevonden.
Alleen geloof ik dat dit op een schoolreisje gaat lijken.
Gelukkig komt hij na schooltijd wel thuis eten.
Onderweg terug naar het podium liep ik alweer de volgende cameraploeg tegen het lijf, geen idee waar ze van waren.
Candy Dulfer had ondertussen de zaal helemaal gek gemaakt.
Wat hebben we eigenlijk geweldige artiesten in Nederland.
Ik denk dat Candy Dulfer een waardige afsluiting van het Keytownfestival was.
Een festival waar in de verschillende zalen alle mogelijke stijlen aan bod waren gekomen.
Na afloop nog even iets gedronken in de bar van het hotel.
Daar bleek onder andere dat je het als security met dit soort gezellige avonden helemaal niet slecht hebt.
De dames van Kwik Events opgelucht adem haalden, en klaar stonden voor hun volgende klus.
Trudy en Hans bijna helemaal op waren maar wel trots en tevreden over het festival.
En ook hier, net zoals de hele week bij alle bezoekers, lachende en tevreden gezichten.
Wat zowel Glibber als de meeste bezoekers betreft is deze locatie een geweldige optie voor de komende jaren.
In het fotofilmpje hieronder nog veel meer sfeerfoto's van artiesten en bezoekers.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl
Reacties
groetjes,