Buurthuis Het Spoortje is natuurlijk een begrip in Leiden Noord. Ruim 32 jaar geleden voortgekomen uit clubhuis de Zevensprong nam dit buurthuis een belangrijke plaats in binnen Leiden. Vanaf volgende week verhuizen zij naar Het Gebouw een multifunctioneel pand waar wonen, vier scholen, een bibliotheek, buurtrestaurant, peuterspeelzaal, bibliotheek en noem maar op in samen gaan. Op zich een waanzinnig mooi initiatief, maar toch deed afscheid nemen van het oude Spoortje een beetje pijn. Als afscheid was er een herinneringsavond georganiseerd waar iedereen zijn of haar verhaal kwijt kon over het Spoortje. Veel (voornamelijk) oudere buurtbewoners waren naar deze avond gekomen om afscheid van hun Spoortje te nemen. Veel van hen waren jong toen het buurthuis opende en ze zijn het altijd trouw gebleven. Ik denk dat ouderen zich beseffen hoe hard we hebben moeten knokken om buurthuizen binnen een wijk te krijgen en vooral te houden. Halverwege de jaren negentig werden de meeste club en buurthuizen in Leiden gesloten en dan is het mooi dat het Spoortje nog steeds bestaat.

Jennefer Verbeek en Gideon Roggeveen van theatergroep Peen en Ui presenteerden de avond en hoopten op mooie verhalen van buurtbewoners.

Het zal wel chauvinisme zijn, maar toch ergerde ik mij afgelopen week twee keer over het programma dat Amsterdam wil gaan bieden op 30 april. Eerst maandagavond Ben Wolderink bij De Wereld Draait Door en woensdag deed Eberhard van der Laan het in hetzelfde programma ook nog eens. Beiden hadden het met het grootste gemak over een eventueel optreden van Armin van Buuren, daarbij even vergetend dat Armin op 30 april zijn traditionele Queensdayparty heeft in zijn eigen Leiden. Natuurlijk is er een kans dat hij daarvoor of daarna nog even in Amsterdam op kan duiken. Maar ook Armin zelf gaf op Twitter al aan dat hij zeker weten op 30 april in Leiden staat.

En terecht dat hij in Leiden staat. Hij heeft destijds zelf zijn Queensdayparty verzonnen en mede daarmee Leiden op 30 april op de kaart gezet. Zo sterk op de kaart zelfs dat vorig jaar op het landelijk nieuws werd opgeroepen niet meer naar Leiden te komen omdat het vol was. En daar zijn wij dan eerlijk gezegd best wel een beetje trots op.

Op zich is de verstandhouding tussen de Leidse pers en de gemeente goed te noemen. Ach er zijn altijd weleens artikelen waar raad, wethouders, ambtenaren of afdeling communicatie van denken had het niet iets anders gekund. Als pers doe je natuurlijk verslag en bent geen spreekbuis van de gemeente en dan kunnen er weleens verschillen in benadering zijn. Dinsdagmiddag gaf de afdeling communicatie een persborrel om ook eens op een andere en ontspannen manier met elkaar te praten. Ik ben (voel mij) natuurlijk geen echte pers, maar mede door mijn foto's voor Sleutelstad, Het op Zondag en mijn Leidse blogs was ik ook uitgenodigd. Burgemeester Henri Lenferink opende de borrel en gaf duidelijk aan dat pers en gemeente elkaar nodig hebben. Vrij vertaald kwam het erop neer, zonder gemeente(raad) heeft de pers niets te schrijven en zonder pers weten de inwoners niet wat de raad doet. En dat is natuurlijk ook weer zonde. Uiteraard had ik mijn fototoestel bij me, maar was niet van plan foto's te nemen, halverwege de borrel hem toch maar even gepakt.

Ik zie nu mensen denken, hhahaha daar gaat Glibber de mist in hij plaatst per ongeluk een foto van de buitenschoolse-opvang bij dit artikel. Nee hoor dit is gewoon een foto van de persborrel.

Vorige week plaatste ik een stukje over het nieuwe kantoor van de Leidse Rederij. In dat stuk stond een foto van één van de boten, de Nondeju. Emmelinda uit Eindhoven reageerde dat ze het een geweldige naam vond. Nou Emmelinda sommige boten hebben nog veel mooiere en vaak lekker Leids uit te spreken namen. Ik ga eens proberen of ik de hele vloot in twee of drie zinnen kan proppen. Juhh Koekeroe kijk dan Cocosmacroon daar vaart de nieuwste Aanwinst de Sodeju, nee juhh dat is de Nondeju. Mooi he het lijkt Irma La Douche wel, wat een Welvaart, het is bijna niet Rechtvaardig. Watdanjuh als dat zo is werden ze wel Gedagvaart.

Zo'n vloot krijg je natuurlijk niet zomaar, daar hebben de schippers van de Stichting de Leidse Rederij de laaste jaren keihard voor gewerkt. Vrijwel alles wordt in eigen beheer gedaan, het bouwen, onderhoud en uiteraard het varen. Ik heb even in mijn archief gekeken en ja hoor, ik heb foto's van alle boten. Als je een gedeelte van de vloot tegelijk ziet varen dan is het toch echt Hollands welvaren.

Volgens mij hadden we qua gevoel dit weekend de koudste temperaturen van de hele winter. Ondanks de kou was het zaterdag toch gezellig druk in de stad tijdens de eerste dag van het maandelijkse Verrassend Winkel Weekend. Totaal waren er meer dan 75 optredens van singer-songwriters in diverse winkels en horecagelegenheden in het centrum. In de winkels was het lekker warm om op te treden, maar wie het echt zwaar hadden waren de Maretoeters. Ze hebben de hele middag door het centrum gelopen om het publiek op te warmen met hun muziek.

Respect voor ze want geloof me, het is geen pretje om met deze temperaturen de hele middag door de stad te lopen en te moeten spelen.

Als je er maar in gelooft dan komt het vanzelf hoor je vaak zeggen. Om mij heen hoor ik steeds meer mensen die verlangen naar het voorjaar en een beetje mooie dagen. Zelf heb ik het ook wel gehad met die kwakkelwinter. Het was wel vaak koud maar om nou te zeggen het was een echte winter met schaatsplezier, dat ook weer niet. Daarom hoop ik nu zo snel mogelijk op het voorjaar en liever nog op de zomer. Om het geluk af te dwingen en misschien de weergoden wakker te schudden heb ik maar wat zonnige plaatjes van vorig jaar opgezocht. Mocht het niet helpen dan kan je in elk geval zien hoe het ook zijn in plaats van deze snijdende kou. Laten we voorzichtig beginnen,voorjaar langs de Zoeterwoudsesingel is altijd mooi.

Narcissen en andere voorjaarsbloeiers in het zonnetje, dit is toch waar we op wachten.

Het is maar goed dat de computer alleen de tekst en foto's laat zien en niet de temperatuur laat voelen waarbij de foto's gemaakt zijn. Ik had vandaag het slimme plan en de tijd eens een keer foto's te maken van de markt op woensdag. Enige vervelende mijn slimme plan en de buitentemperaturen combineerden niet echt. Het enige wat een beetje lente-achtig aandeed waren de bloemen.

De gevoelstemperatuur zat ongeveer op vier dagen voor een Elfstedentocht. Veel kramen hadden dan ook extra plastic gespannen om de wind tegen te houden.

Het water van de Rijn bij de Apothekersdijk ligt er stil bij. Op twee watertaxi's na, liggen er nog geen rondvaartboten en niets wijst er nog op dat het voorjaar eerdaags gaat komen.

Maar schijn bedriegt. Op het water dan misschien nog niets te zien, langs de kant op de Apothekersdijk wordt er al heel hard gewerkt aan het komend voorjaar.

Zowel dit weekend als volgend weekend is de Leidse Pieterskerk het decor en bruisend hart van de 25 ste Leidse Scratchdagen. Ruim 4500 zangers uit heel Nederland en zelfs daarbuiten komen bij elkaar om een aantal geweldige voorstellingen te maken in diverse muziekstijlen.  Scratch betekent eigenlijk, vanuit het niets beginnen. De zangers komen dan ook vrijwel onvoorbereid 's morgens binnen, repeteren de hele dag en 's avonds is de uitvoering. Elke avond een ander programma zoals de  b.v. de Messiah van Handel, Franse romantiek met Fauré, Guinod en Ravel of de Musical Highlightsavond.Vanmiddag was er een onverwachte flashmob op het Stadhuisplein. Op de klanken van het carrillon zongen een aantal deelnemers Hallelujah uit de Messiah van Handel.

Het zijn de 25ste Leidse Scratchdagen, een mooi moment om ook een boek uit te brengen over dit unieke gebeuren. Dit boek werd donderdag in de Pieterskerk gepresenteerd. Het eerste exemplaar werd door eindredacteur Eduard Cremers uitgereikt aan burgemeester Henri Lenferink.