De afdeling communicatie had een leuk extraatje toegevoegd aan de persborrel en een "betekenaar" uitgenodigd. Ja ik hoorde het woord ook voor het eerst van mijn leven. Het kwam er in het kort op neer dat communiceren een vorm van tekenen is en andersom en dat iedereen kan tekenen.

Over dit soort teksten moet je natuurlijk wel even nadenken of snel op je mobieltje opzoeken waar het over gaat.

Zelfs Chris de Waard van Sleutelstad was even stil, of dacht hij toch nog aan nieuws over boortunnels en jeugddorpen. Terwijl wethouder Jan Jaap de Haan nog steeds niet de betekenis van het woord Betekenaar heeft gevonden.

Dat opzoeken had helemaal geen zin want de "betekenaar" legde het allemaal uit.

Hij had zelfs een teken cheat sheet gemaakt.

Waarop duidelijk werd dat tekenen slechts uit een paar vaste figuurtjes bestaat die je alleen maar even goed moet neerzetten om anderen te laten begrijpen wat je bedoelt. Een tekening hoeft niet mooi te zijn als hij maar overbrengt wat je wil zeggen.

Ik vind het knap om met dit gegeven ruim 35 mensen tien minuten lang aandachtig te laten luisteren naar je verhaal.

Dan wordt het rustig luisteren opeens verstoord en breekt de lichte paniek uit, als wordt gevraagd allemaal een tekening te maken met daarop waar je goed in bent.

We gaan allemaal hard aan de slag.

Ook ambtenaren worden niet gespaard en moeten hun creativiteit laten zien.

Over het algemeen mag je Henri Lenferink altijd wel even storen als je een belangrijke vraag hebt, maar nu even niet. Wethouder Roos van Gelderen keek tevreden toe. Ze heeft jeugd, zorg & welzijn en personeel & organisatie in haar portefeuille. Het zou mij niet verbazen als ze eerdaags met een voorstel komt voor buitenraadse opvang van raadsleden en wethouders. Dat dekt haar volledige portefeuille.

Gek he, je vraagt je weleens af, hoe was iemand vroeger op school. Was hij een onopvallende leerling, werd hij gepest of was hij haantje de voorste en dat soort dingen. Wethouder cultuur Jan Jaap de Haan doet geweldige dingen voor de stad, maar..........was volgens mij vroeger wel een afkijkertje op school.

Nee hoor het was geen diepzinnige conversatie of interview over de tekeningen, gewoon een gezellig gesprekje.

Het is jammer dat ik geen foto van de tekening van Binnert Glastra heb genomen. Hij was letterlijk en figuurlijk heel erg tekenend. Een loket waaruit allerlei papieren waaiden en een hengel die net het document met daarop geheim eruit wist te vissen. Ja, je moest tekenen waar je goed in bent en daar is Binnert behoorlijk goed in.

Als ik de resultaten van de tekeningen zie, heb ik het idee dat het maar goed is dat we met woorden communiceren. Als we op de tekeningen afgaan zou er weleens een enorme spraakverwarring kunnen ontstaan. Hoe dan ook het was een gezellige persborrel die zeker voor herhaling vatbaar is.

Op zich is dit natuurlijk een blog van niets. Aan de andere kant hoe vaak maakt een journalist "noodgedwongen" van niets iets. Zou ik er dan toch een beetje bij horen.