
Het was warm vandaag, veel mensen waren op zoek naar verkoeling. Bezoekers van winkelcentrum de Kopermolen konden zich vandaag verkoelen in de waterval. Ik zie mensen denken een waterval in de Kopermolen, de hitte is die Glibber naar het hoofd geschoten. Nee hoor er is echt een waterval, vorige week werd begonnen met de aanleg.
Afgelopen zaterdag was de waterval klaar en ik denk dat vandaag met dit warme weer een hoop mensen er het liefst ingesprongen waren.
Het Leidse kunstenaarscollectief de Leidsche Mondialen exposeren ook dit jaar weer de hele maand april in galerie Amber. Om iedereen aan bod te laten komen wordt er in twee gedeeltes geëxposeerd. De eerste groep exposeerde de eerste twee weken. Woensdag werden de kunstwerken gewisseld en donderdag werd het tweede deel van de expositie geopend.
De opening van de tweede expositie werd verricht door de Leidse dichter Leo van Zanen.
Anderhalf jaar geleden verrastte Stadsdichter Wouter Ydema de stad met een geweldig mooie ode aan Leiden. De ode werd door de 3 October Vereeniging op bierviltjes gezet en nu nog steeds staat je biertje regelmatig op een van de strofes van het gedicht. De avond dat Wouter Ydema zijn eerste verjaardag als Stadsdichter vierde droeg hij het gedicht voor met begeleiding van Rian Evers. Het kon niet uitblijven dat dit een vervolg kreeg. Vrijdagmiddag werd een CD gepresenteerd waarop 5 gedichten van Wouter staan begeleid door Rian.
De Cd is echt een juweeltje geworden en een must have voor iedereen die iets met Leiden heeft. Terecht dat niet alleen het publiek maar ook Wouter en Rian proostten op deze mooie samenwerking.
Op de een of andere manier wil de 'lees verder' functie bij deze blog niet werken vandaar de hele blog in een keer zonder 'lees verder' functie.
Er waren opvallend veel Leidenaren vrijdagavond in het gemeentehuis van Katwijk. Op zich niet zo raar natuurlijk het was de opening van de expositie van kunstenaarscollectief De Leidsche Mondialen. Ruim 25 leden hebben een kunstwerk ingestuurd voor deze expositie in de kustplaats. Het publiek werd ontvangen met de muziek van de band Doggy Dike.
Tegen acht uur begon het Katwijkse gemeentehuis behoorlijk vol te lopen met belangstellenden en leden van de Mondialen.
Het thema van de expositie is Katwijk, dan denk je natuurlijk al snel aan de zee.
Katwijk is een kindvriendelijke gezinsbadplaats met zon, zee en zo nu en dan een donkere wolk boven de duinen.
Mooi om te zien hoe verschillend iedereen de kust weergeeft, zoals dit schilderij van Sylvia Barret. De zee geeft en de zee neemt, als je goed kijkt zie je in het schilderij een aantal gezichten verstopt van mensen die in zee omgekomen zijn.
In de fotoslideshow onderaan dit artikel komen uiteraard alle kunstwerken langs. Sommige kunstwerken hebben een duidelijke knipoog richting de kust.
De band Doggy Dike kan je bijna het huisorkest noemen. Regelmatig treden zij bij De Leidsche Mondialen op tijdens openingen, feestjes of de nieuwjaarsreceptie.
Dick Bakhuizen van den Brink, voorzitter en oprichter van de Leidsche Mondialen wass blij en trots dat zoveel leden werk hadden ingebracht voor deze tentoonstelling en ook zo massaal aanwezig waren.
Jaco van der Bent, ambtenaar bij de afdeling cultuur was blij dat de Mondialen na een afwezigheid van 2 jaar weer exposeren in het gemeentehuis van Katwijk.
De opening werd verricht door kunsthistoricus Annemarie Kingmans, zij is tevens werkzaam bij het Katwijks Museum.
Ze bekende voor de uitnodiging nog nooit van De Leidsche Mondialen gehoord te hebben, maar na zich erin verdiept te hebben denkt ze dat het een heel waardevolle stichting is. Ze hoopt dat de kunstenaars behalve deze tentoonstelling ook eens verder kijken in Katwijk zoals bij het jaarlijkse openlucht schildersfestival 'Plein Air' en het Duna Atelier aan de boulevard.
Na de opening kon het publiek op zijn gemak rondkijken op de expositie.
Ondanks zijn drukke campagne werkzaamheden voor het CDA, had voormalig Leids wethouder cultuur Jan-Jaap de Haan toch nog tijd gevonden bij de opening aanwezig te zijn.
Onlangs heeft Dick Bakhuizen een schilderij van Jan-Jaap gemaakt en omdat Dick al een beetje hoopte dat Jan-Jaap zou komen had hij hem maar vast meegenomen om vanavond aan te bieden.
In het filmpje en de fotoslideshow hieronder nog een aantal beelden van de opening.
100 jaar geleden richtte kunstenaar Theo van Doesburg in Leiden het blad De Stijl op. Al snel werd De Stijl een icoon van modernisme over de hele wereld. Veel kunstenaars waaronder Mondriaan en Rietveld sloten zich aan bij de kunststroming die De Stijl al snel werd. Meer over De Stijl kan je lezen onder deze link. Het 100 jarig bestaan wordt dit jaar groots gevierd en niet alleen in Leiden maar ook in tal van andere steden. Donderdagmiddag werd in Leiden het themajaar 100 jaar De Stijl officieel geopend. Het komend jaar kan het je niet ontgaan dat Leiden in het teken van De Stijl staat, zelfs de aankleding van de statafels had een duidelijke band met De Stijl en Mondriaan.
De opening vond plaats in de centrale hal van het Achmeagebouw.
Ik heb wat problemen gehad met foto's die van de pc verdwenen waren. Voor de zekerheid zaterdagavond dehele pc uitgebreide scan laten doen, waar gelukkig geen problemen uit kwamen, maar zo'n totale scan duurt wel een uur of zeven en kan je even niets doen. Dankzij de hulp van een van mijn lezeressen hebben we ze zondagmiddag alsnog de verdwenen foto's van mijn fotokaartje kunnen halen. Volgens mij mag je elkaar na de helft van de maand geen gelukkig nieuwjaar meer wensen, maar toch gaan de nieuwjaarsborrels voorlopig gewoon nog door. Waarom ook niet eigenlijk, elke dag begint er toch weer een nieuw jaar vanaf die dag. Beetje krom, maar moet kunnen. Vrijdagmiddag hield Kunstenaars Collectief De Leidsche Mondialen haar nieuwjaarsborrel voor leden en vrienden van het collectief in het atlelier van Dick Bakhuizen van den Brink en Margaretha Frederiks.
Het begint ondertussen bijna traditie te worden dat de band Doggy Dike voor de muzikale ondersteuning zorgt tijdens de borrel.
Prachtig als muziek en culinair genot samenkomen, nog mooier als het onder één dak woont. Patissier Ted Steinebach en jazzzangers Vivienne Aerts zijn niet alleen getrouwd, ze treden tegenwoordig in Amerika ook als muzikaal/culinair duo op. Ze zijn een paar weken op vakantie in hun eigenlijke woonplaats Leiden en lieten ons gisteravond in een uitverkocht Scheltema kennismaken met ChocoJazz 2017. In dit geval aangevuld met twee extra patissiers en Robin Koerts op basgitaar. Het werd een avond van culinaire en muzikale hoogtepunten. Alle 10 gerechtjes werden onder de ogen van het publiek bereid en bij elk gerechtje zong Vivienne een toepasselijk nummer.
Het een na laatste gerechtje geïnspireerd op de kunstwerken van Jackson Pollock maakte de show nog spectaculairder dan hij de hele avond al was.
De laatste drie jaar koopt het Business Platform Schipholweg een van de kunstwerken aan van de Openluchttentoonstelling Beelden in Leiden om te plaatsen op de hoek van de Schipholweg. Na een jaar worden de kunstwerken verkocht en gaat de opbrengst naar een goed doel of worden herplaatst ergens in Leiden. Dit jaar heeft het BPS het standbeeld 'Molecular Model' van Lorenzo Quintanilla aangekocht. Het standbeeld had bij Beelden in Leiden een prominente plaats op de kop van de Hooglandsekerkgracht.
Het standbeeld zal op de kop van de Schipholweg ook goed in het oog springen en past mooi in de omgeving.
Zaterdagmiddag werd weer eens duidelijk dat je fotografie kan indelen in twee groepen, je hebt plaatjes en echte foto's. De 21-jarige Nina Schollaardt is student aan de Koninklijke Academie voor beeldende kunsten in Den Haag en je kan gerust stellen: Nina maakt foto's. In april startte ze een project om huiskamers in Leiden Noord te gaan fotograferen, zaterdag werd het resultaat tentoongesteld in het Buurtmuseum Leiden Noord dat gevestigd is in het Theehuis in de Tuin van Noord.
Een terecht trotse, maar ook beetje door alle aandacht beduusde Nina, poseerde graag even met de dames die ook op haar poster van de expositie staan.
Eigenlijk was ik van plan een heel groot verslag over de presentatie van het boek van Stadsfotograaf Monique Shaw te maken. Door familie-omstandigheden heb ik eigenlijk geen tijd voor een verslag, aan de andere kant kan ik het (voor mijzelf) niet maken om Monique niet even in het zonnetje te zetten. Vandaar toch maar een kort verslag. Een jaar lang was Monique Shaw Stadsfotograaf van Leiden. Vanaf week één wist ik dat dit een heel mooi jaar zou worden, want los van de techniek, zie je haar gevoel en passie voor fotograferen en haar onderwerpen bij elke foto terug. Het was druk bij de presentatie van haar boek, tentoonstelling en de bekendmaking van de nieuwe Stadsfotograaf.
Duidelijk geëmotioneerd hoorde Monique alle lovende woorden op haar werk aan en genoot ook van deze erkenning voor haar fotografie.