
Eigenlijk was ik van plan een heel groot verslag over de presentatie van het boek van Stadsfotograaf Monique Shaw te maken. Door familie-omstandigheden heb ik eigenlijk geen tijd voor een verslag, aan de andere kant kan ik het (voor mijzelf) niet maken om Monique niet even in het zonnetje te zetten. Vandaar toch maar een kort verslag. Een jaar lang was Monique Shaw Stadsfotograaf van Leiden. Vanaf week één wist ik dat dit een heel mooi jaar zou worden, want los van de techniek, zie je haar gevoel en passie voor fotograferen en haar onderwerpen bij elke foto terug. Het was druk bij de presentatie van haar boek, tentoonstelling en de bekendmaking van de nieuwe Stadsfotograaf.
Duidelijk geëmotioneerd hoorde Monique alle lovende woorden op haar werk aan en genoot ook van deze erkenning voor haar fotografie.
In een korte toespraak gaf Monique aan dat dit waarschijnlijk het mooiste jaar in haar leven is geweest. Al die complimenten in de loop van het jaar, al die steun het was hartverwarmend.
Jullie weten echt niet wat dit met mij gedaan heeft en hoe ik hierdoor gegroeid ben.
Fred Hermsen, voorzitter van de Stichting Stadsfotograaf Leiden, draaide de titel van haar werk om en zag Monique het afgelopen jaar groeien van servet naar tafellaken.
De foto's van het afgelopen jaar zijn in boekvorm verschenen. Het eerste exemplaar overhandigde Monique aan wethouder Robert Strijk. Zoals een echte fotograaf betaamt is in de camera kijken een probleem. Let maar eens op het is bijna onmogelijk een goede foto van een fotograaf te nemen :-) .
Het boek is prachtig geworden, maar ook de tentoonstelling in de gangen van de Stadsgehoorzaal moet je echt de komende weken eens gaan bezoeken.
De foto's van het afgelopen jaar zijn stuk voor stuk zo menselijk en elk met hun eigen mooie verhaal. Eerdaags moet ik nog eens op mijn gemak de foto's gaan fotograferen en niet zo gehaast als afgelopen donderdag.
Erg mooi vond ik ook de foto van Kapper Erik.
Natuurlijk was de paaldanseres ook een heel spannende foto met prachtig licht.
Bij de foto die Monique maakte van de klassieke hondenbezitter was ik zelf aanwezig. Danae, de hond van Theo Schulten staat keurig te wachten, terwijl onze hond Happy alle aandacht opeist. Het maken van de foto heeft bijna een kilo hondenkoekjes gekost maar was wel heel erg leuk. Een verslag van het maken van de foto kan je onder deze link lezen.
Monique wordt vanaf volgende week vrijdag opgevolgd door de Rotterdamse fotograaf Vincent Dekkers. Zijn opdracht is, Leiden buiten de Singels. Hij gaat het komende jaar op zoek naar gelukzoekers in Leiden.
Na de presentatie wilde natuurlijk iedereen een getekend exemplaar.
De kersverse Stadsfotograaf Vincent Dekkers keek zijn ogen uit en kreeg steeds meer zin in zijn uitdaging voor het komende jaar.
In de fotoslideshow en het filmpje nog wat beelden van de presentatie en de tentoonstelling.
Reacties
Leuke blog Emile!
Groetjes
Ruud te Leiden
En wanneer ben jij nu aan de beurt...
Familieomstandigheden kunnen zowel prettig als onprettig zijn en in het laatste geval wens ik je sterkte,in het eerste geval veel plezier. Maar je kunt het gewoon niet laten en perst en dan tóch nog een flink log uit!
Ik heb al haar foto's in de krant gevolged. Schitterend werk. Ik ga donderdag even in de gehoorzaal kijken.