DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Afgelopen woensdag schreef ik op mijn site een artikel over de naar mijn idee misplaatste praalwagen aangeboden door Provinciale Staten van Zuid-Holland.
De praalwagen stelde de Rijn Gouwelijn voor, het meeste omstreden project van dit moment waar behalve Leiden ook Noordwijk op tegen is.
Ook D66 vond het duidelijk een misplaatste praalwagen, Statenlid Wenneker heeft ondertussen een persbericht hierover uit laten gaan.
Ik heb een update onder het artikel geplaatst met de brief van D66 Statenlid Wenneker.
En nu terug naar de log van vanavond.
Vrijwel iedereen is weer terug van vakantie, voor jullie niet leuk voor mij wel.
Tegen dat iedereen terug is, komt voor ons het moment om ook maar eens op vakantie te gaan.
Zoals elk jaar komen morgen kennissen van ons uit het oosten van het land weer een paar weekjes in ons huis en kijken of Leiden echt zo gezellig is als ik schrijf.
Denk het wel, want ze komen nog steeds graag terug elk jaar.
Maar wij zitten voorlopig weer even rustig te genieten in Luxemburg.
Even lekker rust en genieten van de omgeving.
Luxemburg, ik weet het klinkt oubollig.
Zelfs het treintje in Echternach geeft het al aan.
We zitten in de laatste week van de komkommertijd, vandaar dat ik jullie maar even mee laat genieten van een (niet) technische Glibber.
Bij Glibber komen een aantal dingen altijd in een opwelling en moeten dan ook direct gebeuren.
Ik liep al een tijdje te denken om een nieuwe tuinset te kopen, alleen die nieuwe sets zijn best wel prijzig.
Ik had laatst een leuke aanbieding gezien, alleen de bijpassende kussens waren niet meer leverbaar volgens het filiaal van de winkel, een goed excuus om toch maar een jaartje te wachten.
Maar ja, dit zag er ook niet echt leuk meer uit.
Daarom blijft het knagen he, toch maar eens het hoofdkantoor gebeld of de kussens nog ergens te krijgen waren.
En ja hoor filiaal A had de kussens en B had de tuinset.
Een normaal mens koopt zoiets op bijvoorbeeld zaterdagmorgen en gaat dan op zijn gemak de boel neerzetten.
Nee Glibbber bedenkt zoiets om half vijf en wil het dan ook gelijk hebben en het liefst dezelfde avond nog eten in zijn nieuwe tuinset.
Ik had natuurlijk beter kunnen weten.
Glibber heeft weer een nieuw speeltje.
Oh nee sorry, een heel nuttig gebruiksvoorwerp voor in de tuin voor zwoele zomeravonden.
Ik ben gek op een vuurtje in de tuin, alleen kocht bijna elke twee jaar zo'n stenen haardje.
Die vroren of kapot in de winter, of barsten door de hitte uit elkaar.
Maar nu heb ik een gietijzeren haard en tegen dat die kapot of doorgeroest is kom ik alweer zowat terug.
Bij mij moet een vuurtje lekker fikken, niet van dat benauwde.
Miniglibber gooit er vaak nog een schepje bovenop.
Terwijl hij fikkie stookt kijk ik alvast de krantjes van de bouwmarkt door wat een nieuwe parasol eigenlijk kost.
Glibber zit beroepsmatig dagelijks op de weg en maakt gemiddeld een duizend kilometer per week.
En ja, dan zit er zo nu en dan wel eens een afrekening van een bekeuring bij je salarisstrook.
Van die kleine stomme bedragen omdat je net een paar kilometer te hard hebt gereden, nooit meer dan 30 tot 40 euro.
Je zal mij er nooit over horen klagen, is gewoon mijn eigen schuld klaar uit.
Het wordt echter anders als je een keer op zaterdagmiddag op je snorbrommertje door Leiden rijdt en je voor je deur wordt aangesproken en twee bekeuringen krijgt, totaal goed voor 170,00 .
En dan ook nog eens onterecht in mijn ogen.
Het is een raar verhaal en heeft alles te maken met de herinrichting van de Willem de Zwijgerlaan waar het een grote onoverzichtelijke puinhoop is.
Het valt nu even mee maar ten tijde van mijn bekeuring veranderde de situatie bijna dagelijks.
In het voorjaar is er al een dode gevallen en regelmatig zijn er ongelukken of bijna ongelukken.
Ik ben voor mijn beroep veel onderweg, voor mijn hobby fotografeer ik veel en schrijf ook nog weleens een weblog.
Daardoor kijk en fantaseer je toch iets anders dan de gemiddelde weggebruiker.
Vrijwel iedereen die de laatste weken langs dit viaduct gereden is zal niets opgevallen zijn.
Alleen ik vraag mij dan af, ik ken helemaal geen buurtbewoner met één been die zijn schoen kwijt is.
Het gesprek met mijn laatste klant ging lekker en was redelijk snel afgelopen.
Ik kwam langs Alphen en bedacht mij dat er op het industrieterrein langs de weg wat klanten van ons zitten.
Even snel kijken wie hun buren zijn en die eerdaags eens benaderen dacht ik, ben er nu toch.
Ik rijd het terrein op en zie opeens grote zwarte wolken.
Val ik toch precies met mijn neus in de boter, ehhh nee versgebrande noten eigenlijk.
Een grote brand bij Euronuts een notenveredelingsbedrijf op de Curieweg in Alphen a/d Rijn.
Kan natuurlijk ook zijn dat ze een heel grote order in één keer wilden branden, maar ja dat lijkt me wat erg rigoureus.
Na een niet al te best voorjaar hebben we nu al bijna twee weken echte zomerse dagen.
Ondanks dat er Werfpop was besloot ik toch maar te gaan varen.
Mevrouw Glibber heeft moeite met instappen op de boot en de Miniglibbers zaten in België bij een concert van Prince.
Zodoende zat ik helemaal alleen in de boot.
Het toppunt van rust op een paar schreeuwende ganzen na.
Maar niets verkeerds over ganzen.
Het zijn een van de grootste Oranjefans, ze hadden volgens mij hun oranje snavels extra opgepoetst.
Allereerst, het is geen klagen want ik vind het alleen maar leuk.
Soms vragen mensen in de stad aan mij, komt het er vanavond op??
Nee dus, dat gaat niet lukken.
De foto's die ik voor Sleutelstad maak staan er wel vaak dezelfde dag of avond nog op.
Maar dat gaat ook iets makkelijker.
Ik stuur de foto's door en zij maken een selectie en een verhaal erbij.
Zelf heb ik iets meer werk.
Er zijn logs die ik in een uurtje af heb, maar bijvoorbeeld uitgebreide logs over bijvoorbeeld de Lakenfeesten kosten zo nu en dan alles bij elkaar een uur vijf voor ze klaar zijn.
Even de volgorde hoe het ongeveer werkt.
Je komt thuis en begint met je foto's over te zetten naar een tijdelijk fotoalbum.
Je zoekt ze uit en de slechte verdwijnen gelijk in de prullenbak.
Dan begint het grote twijfelen, ehhh hij is niet echt mooi, maar die of die of dat of dat staat er wel leuk op, nou ja toch maar weggooien.
Bewerken doe ik nooit, hooguit gooi ik over sommige foto's een kleine kleurcorrectie.
Daarna kunnen ze gekopieeerd worden naar een definitief album.
De foto's uit het tijdelijke album verklein ik, en dan begint de grootste ellende.
Welke foto's komen wel en welke komen niet op de log en welke plaats ik in een slideshow.
Meestal kom ik met een paar honderd foto's thuis, terwijl ik er op zijn hoogst dertig in het artikel gebruik en vijftig in de slideshow kan plaatsen.
Het bepalen van welke foto's erin komen is echt moeilijk vooral bij Leidse evenementen.
Je wilt bepaalde bekenden erop zetten, speciale situaties en ga zo maar door.
Dan zijn er ook nog bepaalde mensen of bedrijven die ik er vaak op wil hebben met een doorlink naar het bedrijf of persoon.
Dat is niet omdat ik er wijzer van wordt, maar omdat deze mensen, bedrijven of instanties van onschatbare waarde zijn voor Leiden en de evenementen.
Vaak sponsoren ze veel evenementen of geven er een hoop vrije tijd aan, zodoende niet meer dan terecht om ze te noemen vind ik.
Tegenwoordig ben ik wel zo slim dat ik een speciaal lijstje met doorlinks heb zodat ik zre niet meer elke keer hoef op te zoeken.
Na het uitzoeken van de foto's moet ik ze doorsturen naar Photobucket en van daaruit weer stuk per stuk kopieren naar mijn artikel.
Het enige wat eigenlijk weinig tot geen tijd kost is het verzinnen van de tekst.
Als ik alles op volgorde in Photobucket heb zitten, is het een kwestie van foto openen tekst erbij verzinnen foto kopieeren en op naar de volgende.
Het klinkt raar maar bij veel foto's die je maakt komt tegelijkertijd een tekst in je op.
Op het moment dat je de log in elkaar zet komen die teksten automatisch bovendrijven.
Er zijn ook mensen die denken dat ik de hele dag bezig ben met fotograferen en logs maken, maar nee hoor, ik werk gewoon ruim veertig uur per week.
Eerlijk is eerlijk, ik neem tegenwoordig wel bij grote evenementen de tussenliggende dagen en de dag erna vrij om alles te verwerken.
Daarnaast doe ik alles 's avonds en in de weekeinden.
Na het maken van de logs krijg je nog een klein klusje.
Het doorsturen van een aantal foto's naar mensen.
Vaak vragen mensen hoe ze aan de foto's kunnen komen.
Ik ben daar niet moeilijk (eigenlijk een beetje dom) in en geef een kaartje en zeg, stuur maar een mailtje en omschrijf even een beetje wie wat en waar, en dan stuur ik hem wel op.
Dat geeft vaak wel heel leuke situaties.
Bij de disco dance classics waar een 5000 mensen kwamen, kreeg ik dan bijvoorbeeld mailtjes met de omschrijving, Hoi ik ben die blonde in discokleding kan je mijn foto doorsturen.
Of bij de Lakenfeesten, ik stond op het stadhuisplein wil je de foto doorsturen.
Lieve schat, er stonden 2000 mensen op het plein en ik heb 200 foto's.
Toch kom ik er vaak wel vrij snel uit omdat je toch op de een of andere manier elke foto onthoud.
Ik vond het wel geinig om eens te laten zien dat er best nog wel wat werk in gaat zitten voor en log erop staat.
En ach zoals ik al schreef het is geen klagen want ik vind het alleen maar leuk en probeer op mijn manier de stad te promoten.
Je kan ergere afwijkingen hebben denk ik altijd maar.
Maar nu is het dus duidelijk waarom mijn verslagen er over het algemeen meestal een dag later opstaan en niet een paar uur later.
Op dit moment wordt Nederland overspoelt door de beessies.
Als je er eentje hebt lijken ze nog wel leuk en hebben ze lieve oogjes.
Ach je gunt zo'n beessie ook een leuke tijd, daarom laat je ze in eerste instantie lekker hun eigen gang gaan.
Het lijkt alleen wel of ze zich vermeerderen en ze worden steeds brutaler.
Ze zitten, liggen, kruipen en hangen door je hele huis.
Het wordt gewoon een plaag.
Het is eindelijk zomer geworden, en van mij mag het doorgaan tot 4 oktober.
Maar laten we eerst maar blij zijn met wat we nu hebben.
We gaan op voor een paar warme zomerse dagen en ook niet onbelangrijk zomerse avonden.
Je kan genieten van de barbecue, lekker hangen op het terras, het strand of de rust van een avondwandeling in het bos.
Hoe dan ook, het wordt genieten de komende dagen.
Op het moment dat dit stuk geplaatst wordt zit een groot deel van Nederland naar de wedstrijd Nederland - Kameroen te kijken.
Glibber uiteraard ook, alleen ik denk dat ik daarvoor met dit mooie weer een van de terrassen in de stad uitzoek.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl