Varen en Oranje.
Na een niet al te best voorjaar hebben we nu al bijna twee weken echte zomerse dagen.
Ondanks dat er Werfpop was besloot ik toch maar te gaan varen.
Mevrouw Glibber heeft moeite met instappen op de boot en de Miniglibbers zaten in België bij een concert van Prince.
Zodoende zat ik helemaal alleen in de boot.
Het toppunt van rust op een paar schreeuwende ganzen na.
Maar niets verkeerds over ganzen.
Het zijn een van de grootste Oranjefans, ze hadden volgens mij hun oranje snavels extra opgepoetst.
Het leven zit eigenlijk raar in elkaar.
Glibber is best wel trots op zijn boot en geniet er ook van.
Een bootje is niet echt goedkoop, je hebt hem ooit moeten kopen, elke winter opslagkosten en beetje onderhoud.
Dat tikt aardig aan maar je krijgt er wel erg veel voor terug als het weer meewerkt.
Dan sta je toch wel raar te kijken als er een bijna vergelijkbare boot in een tuin ligt als plantenbak.
Het is niet dat ze geen zin hebben in varen want er lag nog een leuk ander bootje voor de deur.
Maar wel leuk gevonden zo'n bloemenboot.
Glibber heeft een parasoltik.
De laatste jaren houd ik mij in sinds ik mijn zweefparasol heb, maar er waren jaren dat ik elke keer weer een mooiere parasol kocht.
Deze parasols vond ik toch ook wel weer heel erg mooi.
Volgende keer toch maar eens aanleggen bij restaurant het Tolhuys en ze eens goed bekijken.
Het zijn niet alleen de ganzen die je onderweg aan Oranje doen denken.
Deze boot zie ik al een paar jaar elke dag als ik naar huis rijd.
Maar dit weekend viel hij extra op toen ik er langs voer.
In de golfsport wordt gewerkt met handicaps.
Ga mij niet vragen hoe het zit want ik heb er echt geen verstand van.
Alleen als je met ruim 30 graden over een golfterrein gaat lopen met zo'n karretje achter je aan, ben je volgens mij zwaar gehandicapt en niet alleen lichamelijk.
Maar het kan natuurlijk aan mij liggen, voor hetzelfde geld is het hartstikke leuk.
Ik zoek dan toch liever de verkoeling en de rust van het water.
Ik had zaterdag gekozen voor een echt rustig tochtje.
Vanaf Leiden richting Voorhout en dan vlak voor Noordwijk de Noordwijkse vaart in, om dan via Rijnsburg uit te komen bij Katwijk.
Je komt echt bijna helemaal niemand tegen.
Het enige wat je langs de kant ziet zijn een paar varkoeiens.
Varkoeiens???
Ja dat is volgens mij een kruising tussen varkens en koeien.
Varkens wroeten in de modder en koeien grazen in de wei.
Deze beesten leken op koeien, maar wroeten in de modder, zodoende varkoeiens.
Je verstoort toch een beetje de rust als je daar rondvaart en daarom brengt een ouderpaar snel hun kinderen in veiligheid.
En als je zelfs nog niet zo snel kan zwemmen dan spring je maar achterop.
Soms moet een mens keuzes maken, ga ik links of rechtsom.
Uiteraard maakte ik de verkeerde keuze, altijd al moeite met het verschil tussen links en rechts gehad, en kwam daardoor in Katwijk terecht.
Ook in de haven van Katwijk ontkwam je niet aan Oranje, alleen nummer twaalf is toch niet het rugnummer van hun grote trots Dirk Kuijt.
Bij Katwijk eindigt vaartechnisch de wereld.
Je kan tot de oude sluizen en dan houd het op en moet je terug.
Via Valkenburg voer ik terug richting Leiden.
Ook alweer zo'n mooi en rustig stuk.
Waarschijnlijk zoeken alle watersporters alleen de drukte van de plassen en het centrum van Leiden.
Eigenlijk had ik even aan willen leggen en wat gaan drinken op het terras, maar zo te zien geen plek meer te vinden.
Ja genoeg plek om aan te leggen, alleen geen plek meer om te zitten.
Het was warm en daar word je loom van, zelfs de oranjepop die ik nog even zag voor ik de stad weer invoer toonde loom.
Op het moment dat deze log erop komt zijn we nog aan het spelen.
Maandagavond uiteraard een verslag hoe Leiden de WK finale beleefd heeft.
Reacties