Lopend vuurtje.
Glibber heeft weer een nieuw speeltje.
Oh nee sorry, een heel nuttig gebruiksvoorwerp voor in de tuin voor zwoele zomeravonden.
Ik ben gek op een vuurtje in de tuin, alleen kocht bijna elke twee jaar zo'n stenen haardje.
Die vroren of kapot in de winter, of barsten door de hitte uit elkaar.
Maar nu heb ik een gietijzeren haard en tegen dat die kapot of doorgeroest is kom ik alweer zowat terug.
Bij mij moet een vuurtje lekker fikken, niet van dat benauwde.
Miniglibber gooit er vaak nog een schepje bovenop.
Terwijl hij fikkie stookt kijk ik alvast de krantjes van de bouwmarkt door wat een nieuwe parasol eigenlijk kost.
We verschillen nog weleens van mening.
Ik denk altijd dat het vuur in de haard hoort, hij denkt dat het er juist boven hoort.
Nog zo'n verschil van mening.
Ik denk dat een bijl er is om een te groot blok kleiner te maken.
Miniglibber denkt dat een bijl er is om een te groot blok klem te zetten met een bijl.
Feit is dat het blok in beide gevallen in het vuur terecht komt, dus de waarheid zal wel ergens in het midden liggen.
Zeeuwen zijn zunnig, maar Glibber kan er ook wat van.
Afgelopen winter was de stenen haard alweer gebarsten, daarom had ik er maar een ijzerdraadje omheen gespannen.
Ik dacht dat moet het nog wel een zomertje volhouden.
Zowel Miniglibber als het haardje dachten daar toch anders over.
Ondertussen had ik het zoveelste bouwmarktkrantje goed doorgenomen, niet alleen voor een nieuwe parasol maar ondertussen ook voor een nieuwe haard.
Kreeg ook van die visioenen dat ik de man van Repel misschien vanavond nog wel tegen zou komen.
Het mag duidelijk zijn, het haardje heeft de ochtend niet meer gehaald.
Wat wel gehaald is de volgende dag was een nieuwe haard.
We kunnen er weer tegenaan de komende jaren, en uit elkaar vallen zit er voorlopig niet in.
Reacties
Ik vind het grappig maar niet elke zomerse dag, liever gewoon op BBQ-en en op het strand de fik erin.