Zoals ik gisteren al schreef is de Heineken Corner vanaf dag één dat ik in La Carihuela kom mijn vaste stamkroeg. Natuurlijk er zijn genoeg andere leuke tenten, maar mijn basis is en blijft de Heineken Corner. Ik wil ook altijd redelijk dicht in de buurt zitten, het was nu natuurlijk dichterbij dan dichterbij. Ik hoefde alleen de straat maar over te steken.
In de Heineken Corner is het altijd gezellig en voor ieder wat wils. Er zijn regelmatig live optredens en elke woensdagavond karaoke met Patty.
De andere avonden is het gewoon gezellig aan de bar en maak je een praatje of je gaat dobbelen met vaste of totaal onbekende klanten. Achter de bar zorgen Rien, Christy en Sylvia ervoor dat je nooit droog staat.
In de loop der jaren heb ik zoveel mensen uit heel Nederland leren kennen tijdens een feestje of het dobbelen. De meeste komen ook een of twee keer per jaar in dezelfde periode terug dus bouw je een met ze band op. Dat zag je bijvoorbeeld op het besloten verjaardagsfeestje van Patty, waar klanten en vrienden uit het hele land waren.
Ze zeggen altijd dat heel Volendam kan zingen, volgens mij klopt dat ook wel. Barkeepster Christy zong een duet met haar vader Jan die normaal in zijn viskraam staat. Hij staat ook op diverse plaatsen in de Leidse regio, zoals donderdagsmiddags in Zoeterwoude waar ik wel eens een harinkje ga halen bij hem.
Elk jaar is eind mei het festival Ruta del Rock in La Carihuela en Torremolinos. Twee weekenden is er in vrijwel alle horecagelegenheden livemuziek. In de Heineken Corner speelde de Engelse guitarmen Wayne Ward. Ik ken Wayne al jaren en geniet elke keer weer van zijn nummers uit de jaren vijftig tot en met de jaren negentig, allemaal met krachtige zang en gitaarsolo’s.
Blues, soul, country, Ierse rock & roll en goede oude rock & roll, hij speelt en zingt het allemaal.
Jos Torremolinos kwam langs en zong ook nog een nummertje mee.
In de fotoslideshow en het filmpje een paar sfeerbeelden van de, naar mijn idee, leukste kroeg van La Carihuela.
