Een weekje La Carihuela, het blijft voelen als thuiskomen

Vaste lezers weten het ondertussen al, twee keer per jaar ga ik een weekje naar La Carihuela. Ooit ben ik er terecht gekomen omdat ik een keer wilde zien of het nu echt zo leuk was als de Leidse zanger Gösta altijd zei. Binnen twee uur wist ik dat de sfeer er perfect en bijzonder is. Dit jaar was een beetje spannend via Gilbert van Thuil had ik een ander appartement en hij garandeerde mij dat het echt iets voor ons was en vlak bij onze stamkroeg de Heineken Corner. Dat klopte helemaal de HC lag aan de overkant.

Ik was in mijn vorige appartement een mooi zwembad gewend, dus wilde persé ook een zwembad. ook dat was geen probleem, in de tuin van ons appartement lag een prachtig zwembad.

In het begin maakte ik tijdens mij vakanties nog blogs, daar ben ik mee gestopt omdat ik kom om te genieten en niet om te bloggen. Mijn Nikon camera neem ik wel mee, maar heb er ook nu weer geen enkele foto meegemaakt hij is de koffer niet uit geweest. Na aankomst eerst boodschappen doen en daarna een rondje boulevard pakken. Echt kloppen doe die temperatuur niet, maar hij komt wel heel erg in de richting.

We waren vroeg geland, dus pikten we nog even een ontbijtje mee.

Ik kwam er achter dat echte oude hippies nog bestaan. In het filmpje een paar van zijn beelden die hij elke dag opnieuw maakt met stenen van het strand.

,s Avonds met Wim, Leo, Carola, Paula en Paul gegeten bij Gils op d’n Hoek en gelijk verteld dat mijn appartement perfect beviel.

Over de Heineken Corner komt morgen een aparte blog en filmpje. Uiteraard zaten we er elke avond en hadden er ook nog een surprise feestje omdat Patty 40 werd.

Als slot van het verrassingsfeestje gingen we even mij Mike kijken, die sinds vorig jaar zijn muziekcafé Bar Amsterdam Music Bar Mikey’s heeft in Torremolinos.

Tja vaste prik is om even Bianca gedag te zeggen in de Voom Voom, dus gingen Wim en ik daar ook nog maar even langs op weg naar huis.

Natuurlijk was ook opa John er nog.

De dag er na gingen we naar Malaga, blijft altijd leuk om en mooi om te zien. Soms is het slecht verdeeld in de wereld, terwijl de een de boel een beetje in de hand houdt, krijgt de ander alles op zijn schouders.

Je ziet overal straatartiesten en acrobaten, maar zoals deze had ik ze nog niet gezien.

Aladin was volgens mij totaal uit zijn wonderlamp gekomen.

Al jaren zijn we van plan een keer naar kasteel Gibralfaro boven Malaga te gaan. Een keer per uur gaat er een bus naar boven, omdat we die zeker weten wel zouden missen, namen we een taxi naar boven. Geen spijt van gehad, wat een mooi uitzicht over de kust.

Ook mooi uitzicht over de streek achter Malaga natuurlijk.

We wilden terug naar beneden en uiteraard was de bus net een paar minuten daarvoor vertrokken en een taxi stond er niet meer. Dat heb ik weer met mijn hoogtevrees, er stond een Tuk Tuk die ons naar beneden kon brengen. In de Tuk Tuk scheurden we over de bochtige weg naar beneden. Ik heb het gefilmd zodat als het fout ging en ik het niet overleefde er wel bewijs was dat ik het gedaan heb 🙂

Er wordt altijd gezegd dat je alleen maar Leidenaren ziet in La Carihuela. Dat klopt niet helemaal, er zijn ook veel Hagenezen en Volendammers en zelfs dit marsmannetje kom ik elk jaar tegen.

Maar als je door het winkelstraatje loopt, heb je wel kans een paar tafeltjes Leidenaars tegen te komen.

Verder hebben we natuurlijk veel op het strand gelegen.

Regelmatig val ik in slaap op het strand en wie zegt tja dat is de leeftijd, die zit er helemaal naast. Toevallig ben ik echt wel iets ouder dan 4 jaar.

Het was weer een heerlijk weekje en veel te snel voorbij. Hieronder nog wat foto’s en filmpjes. Morgen een sfeerverslag over de Heineken Corner.