Elk mens heeft of schijnt een guilty pleasure te hebben. Geen idee welke de mijne is, misschien heb ik er wel een heleboel. Maar als ik er dan toch een moet noemen, dan is het misschien wel de hotdog bij de Zweedse meubel mevrouw en meneren. Al jaren vind ik die lekker, nou ja eigenlijk de saus. Vroeger als accountmanager stopte mijn auto automatisch bij Delft om een hotdog te halen. Als ik nu wel eens iets nodig heb dan verheug ik me bijna meer op de hotdog dan mijn aankoop.
Dus ook gisteren weer, keurig in de rij wachten op mijn bestelling en ze hebben zelfs voor Brigitte vega hotdog 🙂
Maar goed daar ging het niet om, ik had een Millberget gekocht. Iedereen weet natuurlijk direct wat dat is 🙂 Wat je ook koopt bij die club, er zijn twee stelregels. Sorteer alles uit en let vooral niet teveel op de handleiding, want dan zou een boekenkast zomaar kunnen veranderen in een salontafel. Nadat ik alles uitgezocht had begon ik te monteren.
Fijn dat Brigitte zo’n enorm vertrouwen heeft in mijn technisch inzicht. ” Ik film even dan kunnen we naderhand nog eens lachen en zien waar het fout ging :-)”.
Ook Happy scheen er niet veel vertrouwen in te hebben en ging er maar rustig bij liggen.
Raar dat ze de doos met rust liet, ze dacht vast die heeft het baasje straks nodig om alles weer in te pakken en terug te brengen.
Jammer, nou ja, dat ik beide dames teleur moest stellen, het klusje was zo geklaard. Ik kan mij nog een aflevering van eigen huis en tuin herinneren waar ze een kastje ophingen in de keuken. Volgens het verhaal een fluitje van een cent dat in een paar minuten geklaard is. Ze waren alleen vergeten de keukenklok op de achtergrond weg te halen. Die stond toen ze begonnen op 09.15 en toen ze klaar waren met hun paar minutenklusje op 17.10 uur. Bij mij kan je op de klok zien dat het niet langer dan 40, minuten duurde.
In een mum van tijd en zonder problemen stond de Millberget overeind en leek inderdaad op een bureaustoel. Toch was Brigitte blij met haar filmpje 🙂
