Normaal staan er nooit gastblogs op mijn site, maar toen Ruud Poeliejoe mij gisteravond onderstaand verhaal liet lezen, zei ik maak er een blog van. Hij gaf toestemming dit persoonlijke en uit het hart geschreven verhaal te delen.
30 jaar De Stamgasten – De grootste rijkdom zit niet in de kluis
Volgende week is het zover.
Dan varen wij voor de 29e keer mee tijdens de Peurbakkentocht. Een bijzonder moment, want het is precies 30 jaar geleden dat De Stamgasten voor het eerst het Leidse water op gingen.
Het begon allemaal in 1996 met vier broers: Peter, Carel, Hans en Ruud.
Geen grote budgetten, geen uitgebreide bouwtekeningen en zeker geen luxe materialen. Gewoon wat hout en plaatmateriaal van de zolder van onze ouders, een paar lege zeepjerrycans van Hans als drijfvermogen, een geïmproviseerd barretje met een Heineken-handdoek eromheen en een tapje erop. Meer hadden we niet nodig om een geweldige avond te beleven.
Ons eerste vlot was misschien niet het meest stabiele schip dat ooit door de Leidse grachten heeft gevaren. Terwijl wij vooral bezig waren met plezier maken, maakte de brandweer op het water al snel kennis met De Stamgasten. Een kennismaking die nog vele jaren zou voortduren.
Een jaar later sloot broer Wim zich aan. Samen bouwden we een Vikingschip dat volgens ons volledig zeewaardig was. Of dat echt zo was weten we eigenlijk nog steeds niet, want een proefvaart heeft het nooit gehad. Wat we wel weten, is dat het ons een prachtige tweede prijs opleverde.
Vanaf dat moment waren we verkocht.
We wilden meer.
We wilden ooit die eerste prijs winnen.
En die kwam.
Door de jaren heen volgden vele prijzen, maar vooral ontelbaar veel herinneringen. Wie denkt er niet met een glimlach terug aan de Lucky Luke, de Blauwe Tram, de Pitstraat en alle andere creaties die onze fantasie werkelijkheid maakten? Elke Peurbak had zijn eigen verhaal, zijn eigen uitdagingen en zijn eigen onvergetelijke momenten.
In die 30 jaar veranderde veel. Mensen kwamen erbij, anderen gingen hun eigen weg. En soms moesten we afscheid nemen van mensen die een onuitwisbare plek in onze geschiedenis hebben.
Onze broer Wim is er helaas niet meer.
Ook Aad van der Luit, de grondlegger van de Peurbakkentocht en voor velen de Peurbak-vader van Leiden, is ons ontvallen.
Maar wie denkt dat zij er niet meer bij zijn, heeft het mis.
Want herinneringen verdwijnen niet.
Die varen nog altijd met ons mee.
Wat ooit begon als vier broers op een paar zeepjerrycans, groeide uit tot een hechte vriendengroep die al jaren lief en leed deelt. Samen bouwen, samen lachen, samen een biertje drinken en samen herinneringen maken.
Diezelfde groep brouwt tegenwoordig ook al jaren bier onder de naam De Stamgasten Leiden, waarmee we inmiddels ook buiten de Peurbakkentocht mooie successen beleven.
Vandaag bestaat die vaste kern uit Carel, Hans, Jeffrey, Ed, Chris en Ruud.
Zes vrienden die samen verder bouwen aan een traditie die inmiddels drie decennia omspant.
Niet omdat het moet.
Maar omdat we het voor geen goud zouden willen missen.
En nu staan we aan de vooravond van onze volgende Peurbak.
Niet de eerste.
Niet de mooiste.
Niet de grootste.
Maar misschien wel de meest bijzondere.
Omdat je na 30 jaar beseft dat het nooit alleen om een prijs, een boot of een thema ging.
Het ging om de reis.
Het ging om de mensen.
En dat brengt ons bij een klein tipje van de sluier voor dit jaar.
Terwijl heel Nederland praat over geld, banken, schatkisten en rijkdom, komt er volgende week iets bijzonders de Leidse grachten binnenvaren.
Het Geldschip.
Een schip vol geld, kluizen en waardevolle schatten.
Maar na 30 jaar weten wij inmiddels waar de grootste rijkdom werkelijk ligt.
Niet in een kluis.
Niet in goud.
Niet in geld.
De grootste rijkdom zit niet in de kluis.
Die zit in de herinneringen die we samen hebben gemaakt.
In de vrienden die al die jaren zijn gebleven.
In de mensen die we onderweg hebben leren kennen.
En ook in de mensen die niet meer naast ons staan, maar die nog altijd met ons meevaren in onze gedachten.
Daarom zijn 30 jaar De Stamgasten niet uit te drukken in euro’s.
Ze zijn niet te tellen in prijzen.
Ze zijn niet op te slaan in een kluis.
Ze zijn onbetaalbaar.
Tot volgende week aan de Leidse waterkant.
🍻 De Stamgasten Leiden.
Ik vond nog een filmpje dat ik in 2017 maakte met onder andere de Blauwe Tram er op.
1 reactie
De Stamgasten Leiden, die zorgen wel voor vertier.
Een leuke gastblog, Leiden is altijd wel feestelijk. Hans