Vier jaar geleden op 24 februari viel Rusland de Oekraïne binnen en begon de oorlog die in het westen voor onmogelijk werd gehouden. Nu vier jaar later is er nog steeds geen vrede en is de oorlogsdreiging in Europa alleen maar groter geworden. Een groep Leidse Oekraïners kwam bijeen in de Marekerk en hield daarna een Stille Tocht naar het Bevrijdingsmonument bij Molen de Valk. Voor de Stille Tocht begon kon iedereen een kaarsje pakken op het pleintje voor de kerk.
De Leidse gemeenschap van Oekraïners is bezig geld in te zamelen voor onder andere een Power Station. Op de website staat alle informatie welke projecten er lopen en hoe je ze kan steunen. Op 17 april is er een benefietevent in de Wibar.
Iets later dan gepland, maar het was ook zo druk, begon de Stille Tocht richting het Bevrijdingsmonument.
De stoet kwam via de Nieuwe Beestenmarkt aanlopen bij Molen de Valk.
Opvallend veel jongeren in de stoet.
De groep verzamelde zich voor het Bevrijdingsmonument.
De meegebrachte kaarsjes werden in hartvorm op de grond gelegd.
Een indrukwekkend gezicht hoe de kinderen stilzwijgend de kaarsjes neerzetten.
Na het plaatsen van de kaarsjes werd het Oekraïens Volkslied gezongen en een minuut stilte gehouden.
Hierna volgden een aantal toespraken.
Soms vraag je je af of iets nou leuk of niet leuk is. Ik kom elk jaar bij de herdenking en het viel mij op dat elk jaar de kinderen beter Nederlands spreken en hoe goed ze de toespraken konden vertalen. Op zich is dat leuk, maar eigenlijk helemaal niet leuk want het houdt in hoelang ze hier al noodgedwongen zijn terwijl hun land in oorlog is.
Uiteraard waren er veel Oekraïense vlaggen en werden er ook foto’s gemaakt om op te sturen naar familie in de Oekraïne.
Veel van de toespraken waren indrukwekkend en gaven de kracht en de wil van de OekraÏners aan.
Ik heb het al vaker gezegd, de Oekraïners vechten niet alleen voor hun eigen land, maar voor de veiligheid van Europa. Als zij zich over hadden gegeven dan had Putin al lang andere landen aangevallen, met alle gevolgen voor Europa van dien.
Veel van de jongeren die hier als kind kwamen zijn nu tieners, maar weten zich goed staande te houden in Nederland.
Het was een indrukwekkende herdenking en laten we voor de Oekraïners en de rest van Europa hopen dat de herdenking in de toekomst in vrijheid kan worden gehouden.
In de fotoslideshow en het filmpje meer beelden van de herdenking.
4 reacties
Het is natuurlijk triest de oorlog.
Maar wat is sneu vind dat veel jonge mannen hier geborgen leven en hun landgenoten de kolen uit het vuur laten halen. Hans
Veel van de jeugd heeft daar straks geen besef meer van. Die groeien op als Nederlanders.
Die kinderen kunnen waarschijnlijk nooit meer aarden in hun land van herkomst, áls dat ooit een vrij land kan zijn.
Indrukwekkend inderdaad. En die oorlog blijft maar doorgaan.