Eigenlijk zijn we niets meer gewend, een paar centimeter sneeuw en het hele land ligt plat, files. code oranje, geen vliegtuigen en geen treinen. Mochten we ooit in oorlog komen, dan hoeft de vijand alleen maar een sneeuwkanon mee te nemen en ze lopen zo door. Maar goed deze dag gaat de boeken in dat Nederland wit was en plat lag. Uiteraard ging ik op pad om wat foto’s te maken bij Kasteel Oud Poelgeest en De Leidse Hout.
Ik was, voor mijn doen, vroeg op in de hoop van de sneeuw te kunnen genieten voor het ging regenen. Eerst maar even een foto maken van het balkon.
Het parkje achter mijn appartement zag er ook mooi uit.
Vanaf de bovenste etage is het richting Merenwijk en Oegstgeest ook mooi om te zien.
Gebeurt niet vaak dat ik om half tien ’s morgens sta te zingen, ‘De eenzame fietser’ van Boudewijn de Groot kwam spontaan in mij op.
Ik wilde naar het kasteel en de Leidse Hout, na een beetje twijfelen eerst maar naar het bos rondom Kasteel Oud Poelgeest gegaan.
Echt genieten en ook Happy had het helemaal naar haar zin.
Het kasteel ligt er prachtig bij in de sneeuw.
Het lukt niet vaak om het kasteel met nog vrijwel ongerepte of half gesmolten sneeuw te fotograferen, vandaar dat ik eerst richting kasteel ging.
Ik vind oude lantaarnpalen altijd al erg mooi, maar in de sneeuw nog mooier.
Geen idee waar de bandensporen vandaan kwamen, beetje jammer die sporen.
De voorkant van het kasteel was een plaatje.
Ook de oprijlaan was nog bijna helemaal wit. Naderhand gezien had ik eigenlijk toch de oprijlaan af moeten lopen om hem samen met het kasteel te fotograferen, maar ja had ondertussen een beetje koude vingers.
Maar het kasteel had ik er in elk geval goed op.
Happy had vast een kerstboom voor volgend jaar uitgekozen, denk alleen niet dat het hem gaat worden.
Doorgereden/gleden naar de Leidse Hout.
Ook daar is het natuurlijk prachtig om te lopen.
Wat een rust in de Leidse Hout.
Even kijken of er nog hondjes op het grote veld zijn.
Helaas geen hondjes, wel had een van de hondjes zijn balletje laten liggen.
Ondertussen begonnen mijn vingers echt op ijsklompjes te lijken, want fotograferen met handschoenen aan vind ik niets.
Mooi doorkijkje met podium de Waterlelie en daarachter het Theehuis.
Binnen was het al gezellig vol met koffiedrinkers, snap niet dat ze niet even buiten gingen zitten om van de sneeuw te genieten.
De hertjes stonden te bij het huisje te twijfelen of ze wel of niet de wei in zouden gaan.
De witte Pauw wist ook niet wat ze wilde, binnen blijven of naar buiten gaan.
De herten wilden toch nog even lopen en gingen daarom de wei maar weer in.
In de fotoslideshow hieronder nog een aantal mooie sneeuwplaatjes met als muziek een heel aparte versie van de sneeuwwals.
5 reacties
Plaatjes genoeg voor de wintermaanden op je kalender. En Happy valt niet op tussen de hertjes denk ik
Het is een ouderwetse winter, bijna heel het land staat stil.
Zijn het de kinderen die alleen genieten?
Het is een leuke winter video. Hans
Hier in het zuiden is nog een plekje waar vrijwel geen sneeuw is gevallen, Gebrook. Maar ik kijk graag naar al die beelden.
Jij hebt de ultieme kerstkaartfoto’s gemaakt. Het is o zo mooi buiten. Jij bij een kasteel en een park. Wat wil je als fotograaf nog meer?
Ja, ja. Prachtig, hoor. En nu is het klaar, hè. Er is maar één ding waar ik bloedchagrijnig van word. Juist! Die witte bende