Eens in de zoveel tijd maak ik een wandelingetje over begraafplaats Groenesteeg. Het valt mij elke keer weer op wat een rust er vanuit gaat en dat zo midden in de stad. Je kan het letterlijk en figuurlijk een oase van rust noemen.
De begraafplaats is opgericht in 1813 en werd vanaf 1829 veelvuldig gebruikt toen er niet meer in kerken begraven mocht worden. Na het sluiten in 1975 raakte de begraafplaats in verval en werden er vele vernielingen aangericht. In 1989 werd door een aantal verontruste burgers een werkgroep opgericht om verder verval tegen de te gaan. In 992 werd dit de ‘Stichting tot instandhouding van de begraafplaats Groenesteeg Leiden’ helaas gingen de vernielingen wel door. Eind 1992 besloot de de gemeente de begraafplaats te restaureren. De volledige geschiedenis is uiteraard op de website te lezen.
De begraafplaats is altijd mooi, maar in de herfst is het helemaal prachtig. Dat zeg ik natuurlijk ook als het ooit weer eens echt sneeuwt 🙂
Loop even mee over de begraafplaats.
De brug naar de ingang maakt duidelijk dat dit voor veel mensen een eindstation is geweest.
Aan alle kanten van de begraafplaats heb je mooie doorkijkjes, rondom zijn huizen maar ook de Rijn en en de Zijlsingel.
Er zijn 1.149 graven waar totaal 4.973 mensen in begraven zijn.
Er liggen veel bekende Leidenaren waaronder ook professoren en ondernemers.
Ik heb even gegoogled op de naam Besier en kom voornamelijk op advocaten rond die tijd uit, maar er was duidelijk ook een weldoener in de familie.
Je gaat natuurlijk niet staan lachen op een begraafplaats, toch moest ik inwendig even lachen bij dit graf. Opeens moest ik denken aan hoe cabaretier Harry Jekkers duidelijk maakt dat iemand overleden is. ‘Hij heeft een tuintje op zijn buik’.
Ook de moeder van de schilder Vincent van Gogh ligt hier begraven.
Arie de Koster was de stichter van de Meelfabriek. De Meelfabriek was tot 1988 in bedrijf. Het opvallende grauwgrijze gebouw krijgt dankzij het geduld van ontwikkelaar Ab van der Wiel momenteel een totaal andere bestemming met wonen, werken , hotel en nog veel meer. Na jaren van onderhandelen, plannen en rekenen is het gigantische project De Meelfabriek nu in ontwikkeling.
Het grappige is dat de in 1912 overleden Arie Koster vanuit zijn graf toch nog een oogje in het zeil houdt. In de verte zie je de Meelfabriek staan.
De grote Beuk op de begraafplaats kan je niet missen.
De stam is echt indrukwekkend.
Er zijn nog veel meer mooie en of bijzondere bomen op de begraafplaats, je vraagt je af hoe het zo kan groeien.
Er zijn mensen die hun lichaam aan de wetenschap schenken. Als dank aan en ter nagedachtenis heeft het LUMC een speciaal gedenkteken op de begraafplaats geplaatst.
Het is echt aan te raden eens te gaan kijken op deze prachtige begraafplaats.
In de fotoslideshow/filmpje kan je even meelopen over de begraafplaats.
In 2013 bestond de begraafplaats 200 jaar, dit werd gevierd/herdacht met de gespeelde herbegrafenis van Diederik van Leyden-Gael.
Diederik van Leyden-Gael was een vermogend man die veel aan liefdadigheid deed, na zijn overlijden bleek dat hij met een anonieme gift ook de stad van de ondergang had gered. In de lange stoet die vanuit de Hooglandsekerk door de stad trok liepen tal van bekende Leidenaren mee.
Ik heb het filmpje dat ik in 2013 maakte met een minicameraatje even opgezocht.
En natuurlijk heb ik er ook nog een paar foto’s van.

4 reacties
Lijkt me inderdaad een mooie plaats om af en toe eens overheen te lopen.
Wat bijzonder die her begraving, wat zijn jullie Leidenaars toch goed in het verleden herdenken. De begraafplaats is inderdaad prachtig, ik was er in het voorjaar toevallig . Wat me het meest opviel waren de hoogteverschillen in de div. velden.
Heerlijk genieten. Buiten kom je de mooiste, maar soms ook de bijzonderste dingen tegen.
Love As always
Dimario
Het is altijd wel een verademing om een begraafplaats te bezoeken, zoveel rust.
Zo kom je ook nog bekende namen tegen, dat je even moet slikken. Hans