Het even geduurd, maar zaterdag is het eindelijk echt zo ver en is de eerste, enige en laatste Troef reünie een feit. Eind zestiger jaren begin zeventig was op de Hogewoerd in Leiden het VJV centrum Troef gevestigd. Directrice Elly Kerckhoffs heeft geschiedenis geschreven met Troef. In die jaren had je door heel Nederland Vormingscentra Jong Volwassenen waar de jeugd terecht kon om diverse cursussen of activiteiten te volgen. Behalve creatieve cursussen zoals fotografie, film, toneel en handvaardigheid, kon je er ook terecht voor bijvoorbeeld yoga. Ruw genomen kwamen er twee soorten jongeren. Een gedeelte wat keurig aan het werk was en in de avonduren cursussen wilde volgen, maar ook een groep die eigenlijk met zijn ziel onder zijn arm liep en dacht kansloos te zijn, of geen vertrouwen had in de maatschappij. Elly richtte zich al snel voornamelijk op de groep "kansarme" jongeren en kreeg het voor elkaar ze in beweging te krijgen. Wat nu klagen dat je geen kamer kan vinden, dan richten we een groep op om te zorgen dat je wel een kamer kan krijgen in Leiden. Binnen een week was de werkgroep Huisvesting Werkende Jongeren opgericht en een jaar later werd begonnen met de bouw van het Veerhuis, de eerste flat voor werkende jongeren. Wat nu Leiden heeft helemaal geen popfestival en Geleen wel, dan vorm je een groep en organiseer je het. Enkele maanden later was op tweede Pinksterdag de eerste Pink Inn met o.a. groepen als Kayak en de Hobo Stringband, Hans Otjes voor het culturele gedeelte en Sjef van Oekel als presentator een feit. In latere jaren trad zelfs MUD op voor die tijd een topper. Zo kan ik nog wel even doorgaan. Kwam nooit bij Elly aan met klachten, want dan wist je dat je een dag later in een werkgroep zat. Elly heeft op die manier een hoop jongeren een doel gegeven en laten zien dat bijna alles mogelijk is maar dat je het wel zelf moet doen. Na haar Troeftijd is Elly nog een tijd actief geweest voor de ANBO en was zij enige jaren raadslid  voor de PVDA in Leiden. Zij werd benoemd tot ereburger en na haar overlijden is er een kade naar haar vernoemd, stuk voor stuk heel verdiend.

Het mag duidelijk zijn dat veel jongeren uit die tijd met plezier terugdenken aan de Troeftijd op de Hogewoerd. Ik vergeet nooit dat we in 1997 na het overlijden van Elly zeiden, we moeten eigenlijk eens een reünie organiseren. Het kwam er nooit van maar de geluiden om toch eens iets te organiseren werden wel steeds luider. Zaterdagavond is het eindelijk zover en hopen we zoveel mogelijk Troevers te zien op de reünie in de Qbus.