
Afgelopen zaterdag was ik even in mijn oude wijk. Ondanks dat het op nog geen driehonderd meter van ons nieuwe huis af ligt kom ik er weinig. Dit komt omdat de twee wijken gescheiden worden door de drukke Willem de Zwijgerlaan en je alleen via de Merenwijk de wijk in kan rijden. Ik schrok toen ik de wijk binnen kwam rijden, waar zijn alle bomen gebleven.

Dat de geluidswal te zijner tijd zou verdwijnen wist ik, maar dat ook alle bomen gekapt zijn was zelfs voor mij nieuw.

Toen wij in oktober verhuisden zag het er nog zo uit.

Een mooie laan met veel bomen en de groene wal die het wijkje scheidde van de nieuwbouw op het voormalige Groenoordhallenterrein.

Dan is dit toch wel een heel verschil.
Ik kan mij indenken dat nieuwe bewoners er geen probleem mee hebben, zelf zou ik er nooit aan hebben kunnen wennen denk ik. De vertrouwde beslotenheid van je eigen wijkje ben je toch kwijt lijkt mij. Toch wel lekker dat wij vertrokken toen het er nog zo uit zag als hieronder.

Ik vraag mij af waarom de bomen gekapt zijn, zo dicht op de oude wijk zullen de nieuwe huizen toch niet komen.

Ik ben benieuwd, maar schrok best wel van de kaalslag in de wijk.

Er bestaat gelukkig ook leuke kaalslag, waarvan je weet dat het heel mooi gaat worden.

Ik was even in ons oude huis waar ook een enorme kaalslag heeft gewoed en bijna onherkenbaar is.

Dit noem ik nu eens echt verbouwen. De nieuwe bewoners willen alles in de oude staat terugbrengen met de moderne snufjes van nu erin verwerkt. Ben echt benieuwd wat voor paleisje het geworden is als ze klaar zijn.

Dat er een hoop veranderd is in de korte tijd dat we weg is duidelijk.

' s Avonds keek ik met een tevreden gevoel vanaf het terras naar beneden naar de nieuwe bomen die ze onlangs geplant hebben.
Ik blijf er bij, we hebben destijds op het juiste moment de goede beslissing genomen.
Reacties
Net op tijd vertrokken. Ik herken het ook helemaal niet meer, maar ja ook zo lang geleden, want realiseer me nu, nadat ik in Katwijk geweest ben, dat ik er 45 jaar niet meer geweest was. Ja een keertje met een toertocht op de racefiets over de boulevard. Ik ging naar Engeland als aupair en toen ik thuiskwam woonde ik in Hilvarenbeek, want miijn moeder en stiefvader waren intussen verhuisd. Dus zo lang ben ik ook niet meer in Leiden geweest. De tijd gaat supersnel!!! Fijn dat je nu toch met een goed gevoel op je nieuwe stekkie zit! Groetjes
Tsja, als ik mijn oude huis zo zou zien zou ik het idee hebben dat ik iets verzuimd heb.
Als ik zo naar het uitzicht kijk, heb je een goede keuze gemaakt. Mooi wonen toch!
Wat een verandering zeg. Maar goed dat jullie er weg zijn, je was er vast weggekwijnt.
Love As Always
Di Mario
Dat is zeker schrikken, wat een kaalslag is dat zeg.En dat op de dag van de aarde.Je oude huis herken je nu binnen ook niet echt meer.Wie weet komen er nog wel meer nieuwe bomen. Hans
Daar is wel heel stevig ingegrepen. Ik kan me voorstellen dat je blij bent dat je op tijd verhuisd bent.
Ik neem aan dat mevrouw Glibber ook blij is in de nieuwe woning zonder trap.
Het is altijd fijn om een bevestiging van een keuze te krijgen. Ik snap de ambtenaren die deed soort dingen bedenken sowieso niet. Wel jammer dat ze me niet gewaarschuwd hebben, voor hout heb ik altijd wel plek. Blijf je de vorderingen in je oude huis volgen? Klinkt veelbelovend,
Je hebt inderdaad op het juiste moment een juiste beslissing genomen!Ik weet precies wat je bedoelt, ook wij namen 25 jaar geleden (tegen heug en meug) de beslissing om te verhuizen en daar hebben we nooit één seconde spijt van gehad.Wanneer we nu langs ons oude huis rijden (wat nog regelmatig gebeurt) voel ik alléén maar opluchting dat ik daar niet meer hoef te wonen, ik wordt al bijna depressief als ik er te lang voor een stoplicht moet wachten!
Was inderdaad wel even slikken toen de bomen omgingen Emile maar als ik zie hoe mooi de nieuwe wijk naast ons gaat worden en er ook meteen nieuw groen wordt aangeplant heb ik er wel vertrouwen in dat het uiteindelijk wel weer goed komt. De rest van onze wijk is niet veranderd dus kijken we maar even de andere kant op ;-)
Da's altijd even schrikken. Wat een verschil, he? Lijkt me ook erg raar om je oude huis zo te zien.