De laatste drie maanden van de Groenoordhallen zijn ingegaan.
Op 31 december sluit de hal definitief haar deuren en enkele maanden later zal de slopershamer een stukje Leidse geschiedenis letterlijk en figuurlijk met de grond gelijk maken.
Vaste lezers weten hoe Glibber erover denkt, dood en doodzonde dat deze hal niet voor Leiden gespaard kan blijven.
Het is voor Leiden definitief gedaan met grote concerten en evenementen en vervanging komt er niet.
Queen, Metallica, Genesis, The Police, Kiss, Carlos Santana, Joe Cocker en ga zo maar door, ze hebben er allemaal opgetreden.
Bizar genoeg zijn er in de laatste maanden van de Groenoordhallen nog een aantal grote evenementen en concerten.
Glibber heeft het geluk ze allemaal nog te kunnen en mogen fotograferen, ik zie het maar als een afscheidstournee van de Groenoordhallen.
Donderdagvond stond Jan Smit op het programma (zondagmiddag nogmaals).
Dat het druk was hoef ik natuurlijk niet uit te leggen.
Ruim voor achten liep de zaal al behoorlijk vol.
Maar natuurlijk eerst een run op de bonnenverkoop, vis moet zwemmen zeggen ze toch altijd.
Jan was niet de enige Volendammer die naar Leiden gekomen was.
Volendam staat natuurlijk bekend om zijn paling en klederdracht, maar ook de muziek heeft een behoorlijke merchandising in Volendam.
Het toeristenseizoen is natuurlijk een beetje voorbij, dus mensen genoeg over om allerlei Jan Smit artikelen aan de man te brengen.
En naast Jan Smit hebben we natuurlijk nog zijn zusje Monique Smit en de drie J's, dus ook daar de cd's maar van meegenomen.
Exact kwart over acht opende Monique Smit de avond.
Begeleid door een uitgebreide band mocht zij enkele nummers zingen om het publiek op te warmen.
Maar zoals ik al schreef, half Volendam was uitgelopen.
Na Monique was het de beurt aan de drie J's om het publiek verder op te warmen voor de rest van de avond.
Jan, Jaap & Jaap (heb ik eerlijk gezegd even op moeten zoeken hoor) kregen de zaal behoorlijk mee.
Een leuke opwarmer maar je kon merken dat de massa toch echt wel op de vierde J zat te wachten.
Desondanks wist toch o.a. Jaap Kwakman het publiek vaak te boeien.
Glibber vond de backing vocals wel mooi, en dan heb ik het niet over de tatoo.
Er was gelukkig voor de invaliden een uitstekende plek gereserveerd met goed zicht op het podium.
Het was een concert met uitsluitend zitplaatsen, maar ja na een kwartiertje was dat uiteraard niet meer te handhaven en stond het vol voor het podium.
In de pauze konden de cd's van de drie J's en Monique gesigneerd worden.
Handtekeningen zetten en voor iedereen een vriendelijk woord en desnoods even op de foto, het kon allemaal.
Waar het ook enorm druk was, de hele avond trouwens, dat was buiten.
Want ook in de Groenoordhallen is het rookverbod doorgedrongen.
In de kroegen klagen een tientallen bezoekers, hier klaagden honderden bezoekers over het rookverbod.
Deze dames op een van de tribunes gaven duidelijk aan waar ze voor gekomen waren.
Het leek even of de oude tijden herleefden toen Jan het podoium opkwam.
Het publiek werd uitzinnig en ach geijkt grapje, maar het blijft werken, "ik hoor jullie niet".
Glibber kijkt bij concerten altijd of er gewerkt wordt op het podium en hoe de groep of artiest zich gedraagt.
En of je nu wel of niet van Jan Smit houdt, hij en de band werken wel hard en de lol straalt er van af.
Het klinkt misschien raar, maar als je ziet dat er echt gewerkt wordt dan is al gauw elk concert geslaagd.
De klik tussen publiek en groep is gewoon het belangrijkste van live optredens.
En die klik wisten ze te bereiken.
Ik had hem al een tijdje zien liggen, maar het is natuurlijk als kind prachtig als je hem dan ook nog echt mag aanbieden.
Lee Towers is blij met zijn gouden microfoon, volgens mij was Jan met deze plastic versie ook erg blij.
Ook bij het optreden van Jan Smit kwam het moment dat er plotseling enkele fans naar voren holden.
En als er een paar gaan rennen, dan gaat alles rennen.
Binnen een minuut stond het dan ook propvol voor het podium.
Ik heb veel spandoeken, sjaaltjes etc gezien (komt eerdaags een aparte log over) maar deze kon ik echt niet thuis brengen.
Ook de drie J's kwamen weer even terug op het podium.
En het publiek vond het allemaal prachtig.
Van voor tot achter was het feest in de Groenoordhal.
Zo te zien kenden ze wel de tekst, toch maar eens navragen.
Na een paar nummers als toegift verliet Jan met een laatste zwaai naar het publiek en een groet aan Leiden het podium.
Als ik bestuurder van deze stad zou zijn en medeverantwoordelijk voor het verdwijnen van de Groenoordhallen, dan zou ik mij bij onderstaande foto doodschamen dat je dit weggooit om een beetje extra woningbouw te realiseren.
In het fotofilmpje hieronder nog een aantal sfeerfoto's.
(waarschuwing!!! filmpje kan aanstootgevend zijn voor veel raadsleden en (ex) wethouders)