Een "dank je Monique, dank je Monique dank je dank je dank je Monique" klonk tussen applaus door in de zaal.

Ondanks dat Monique aangegeven had geen cadeaus te willen ontvangen en liever had dat mensen een gift deden aan KIKA kwamen er uiteraard toch een paar cadeaus langs. Zoals een canvas van de stoomboot met Sint en de Pieten.

Er waren veel vrijwilligers uit heden en verleden aanwezig om afscheid te nemen en bij te praten over hun leuke ervaringen bij de intochten.

Ook burgemeester Henri Lenferink blikte terug op de ondertussen tien intochten die hij met Monique heeft meegemaakt. Enkele jaren geleden is Monique al ereburger van Leiden geworden en hoger hebben we niet sprak hij. Ook hij geniet weer elk jaar van de intocht en al die duizenden kinderen op de Beestenmarkt.

Monique wat hebben we al die jaren genoten. Ik ben er nu tien jaar bij en had mij voorgenomen het minstens half zo lang vol te houden als jij. Dat gaat mij dus lukken het komend jaar.

Wim Hoppezak sinds mensenheugenis de vaste grimeur van Sinterklaas heeft het stokje tegenwoordig overgedragen aan zijn zoon. Toch kon hij het niet laten zo nu en dan even een lok van Sinterklaas recht te zetten of te plooien vertelde hij mij.

Uiteraard was ook Centrummanager Erwin Roodhart aanwezig. Drukke dagen voor hem momenteel met onder andere Sinterklaas, de ijsbaan en het Kerstwinkelweekend aan het eind van de maand.

Laatste spreker was Hans Wijgers namens de winkeliersvereniging. Hij vroeg 21 jaar geleden of Monique mischien een intocht wilde organiseren. Er was een begroting van 5000 gulden maar de winkeliers konden slechts 2000 opbrengen, de rest wist Monique via sponsors en het inzetten van vrijwilligers te regelen.

De eerste intochten waren bij de Zijlpoort  en hoe trots waren ze dat er 30 fietsen en een paar honderd mensen stonden. Tegenwoordig staan er op en rond de Beestenmarkt ruim 10.000 ouders met kinderen te kijken.

In zijn toespraak veel herkenningspunten voor Monique en regelmatig een bevestigend ja dat is waar ook.

Als dank kreeg ze een ketting met een heel bijzondere exclusieve hanger. De twee Leidse Sleutels met een staf daartussen.

Henri kan je mij even helpen die ketting om te doen. Geen probleem Monique kom maar hier.

Uhhhm dat valt nog tegen, ik dacht dat ik dunnere vingers had.

Is er misschien even iemand die kan helpen, het lukt zowel uw burgemeester als het Centrummanagement niet om de ketting om te doen.

En dan komt het cement van de samenleving opeens duidelijk uit, er is altijd wel een vrijwilliger die het wel voor elkaar krijgt.

De gasten wisten de weg naar de keuken van Sinterklaas goed te vinden.

De Elvispiet was de enige achtergebleven Piet en maakte zich verdienstelijk met het serveren van hapjes, "one for the money, two for the show, stop in je mondje en go go go".

Alle hoofdrolspelers op een rijtje, Dagobert Schulp en Hans Wijgers namens de winkeliers, Monique Laschuyt, burgemeester Henri Lenferink en Centrummanager Erwin Roodhart.

Veel oude bekenden kwamen langs om afscheid te nemen van Monique en haar man.Gek hoor maar ik moet bij deze meneer toch wel heel sterk aan de intochten van jaren geleden denken.

Sinterklaas had het druk en moest zich weer bij zijn Pieten gaan voegen. Alleen als Sinterklaas kom je niet zo makkelijk weg, iedereen wil nog even met hem op de foto.

En voor grimeur Wim Hoppezak gold, maar een ding, als je haar maar goed zit.

Het is maar goed dat het feest in het Huis van Sinterklaas werd gehouden. Na zo'n druk avondje heb je de neiging om samen met het cement van de samenleving als een blok beton in slaap te vallen en dan desnoods in het bed van Sinterklaas.

Het Huis van Sinterklaas is nog t/m 4 december dagelijks geopend en zeker een bezoekje waard.