Er is een tijdelijk probleem met mijn photobucket ( limiet overschreden), daarom zijn bij een aantal oude logs enkele dagen geen foto's te zien sorry.
De weblogmeeting van zaterdag was een succes heb ik begrepen uit de reacties van de loggers die erbij waren.
En dit alles door een uit de hand gelopen grap met het Ezelsbruggetje.
Ook erg leuk dat er mensen van zover weg waren gekomen, zoals bv Friesland, Zaandam en Culemborg.
Ik heb bij een paar mensen al verslagen gezien en die zijn echt geweldig.
Om twee uur verzamelden we bij het Koetshuis in Leiden, vanwege het mooie weer moesten we uitwijken naar binnen want er was geen stoel meer vrij op het terras.
Bij de meeste gelegenheden is het zo dat je altijd iedereen hoort roepen, "oh jee wat jammer geen fototoestel bij me".
Nou daar hadden we gisteren geen last van, dit is slechts een greep uit het assortiment.
We hadden zeker niet onder gedaan voor een gemiddelde bus Japanners.
Tagrijn had een route uitgestippeld en die begon met een beklimming van de Burcht, onder het motto ze willen lopen dan zullen ze lopen ook.
In de Burcht zelf stonden decorstukken van een toneelstuk dat daar deze week wordt opgevoerd.
Quidam en Befana dachten even auditie te doen, hetgeen niet lukte, voor de eerste noot eruit was werden ze al vriendelijk verzocht zich bij andere programma's te vervoegen. (Idols of zo)
De groep weblogjapanners viel geloof ik wel op in Leiden.
Echte liefde roest niet zelfs niet na 40 jaar dat bewezen Hans en Befana wel.
Het leuke met zo'n meeting is dat je natuurlijk ook wel over elkaars logs praat, ik vroeg Annemarie hoe ze die mooie macro-foto's maakt die vaak op haar logs staan en wat voor lens ze daarvoor gebruikt.
Doet ze gewoon met een normale lens en na een korte uitleg, vind ik dat ik best een redelijke leerling ben, want deze foto is niet slecht dacht ik zo.
Ja, en als je dan even niet oplet moet je gelijk Quidam weer uit een boom plukken.
In de Pieterskerk kwamen we midden in een repetitie terecht van een koor.
Uiteraard zagen Quidam en Befana hun kans schoon ook hier weer een auditie voor elkaar te krijgen.
Aan onze gezichten kan je al zien dat het geen echt succes werd, ook de beveiliging vond dat en verzocht ons vriendelijk deze besloten repetitie te verlaten.
Na een wandeling van ongeveer (toch nog) bijna 2 uur kwamen we aan bij het Praethuys.
Ook daar zat het terras weer overvol maar konden we toch nog een plek veroveren en inderdaad zoals ook Riet al schreef moesten de laatste stoelen er zowat met een schoenlepel tussen gewrongen worden.
Pluis van Sylvester boeide het allemaal niet zo erg en had een lekker plekje gevonden om te liggen.
Toen alles zich ertussen gewurmd had, onstonden er gezellige gesprekken en kwam Butterfly (dochter van Quidam) op het slimme idee wat borrelhapjes te laten aanrukken.
Maar waar het natuurlijk allemaal om begonnen was, we moesten Quidam nog in de bloemetjes zetten als winnares van de Ezelsbruggetjesprijsvraag.
Hiermee trokken we eigenlijk best wel heel wat bekijks op het terras.
Quidam was zichtbaar toch wel vereerd en dan ook nog in haar eigen stad; maakt het extra leuk natuurlijk.
Na de huldiging mochten we het nog een keertje overdoen.
Zelf maakte ik foto's voor HET op Zondag en eventueel de Kabelkrant, maar opeens kwam er een fotograaf van het Witte Weekblad die ook was gestuurd om foto's te maken.
Nog even een staatsiefoto bij de restanten van de muur, die bij het Praethuys staat.
Hierna werd er weer gezellig doorgekletst en gingen de tips links en rechts over tafel.
En traditie is traditie, als Noompie bij het Praethuys is, regelt Opaping altijd een ijsje.
Eerst moest dat altijd bij het restaurant naast het Praethuys, maar nu ze weer zelf een (geweldige) keuken hebben kon Ping het gewoon aan Rob vragen.
Loontjuh, Hans en Hill hadden het ook helemaal naar hun zin, terwijl Fré even kijkt of alles goed met het ijsje ging.
Befana legt nog eens duidelijk uit wat de opzet van haar logs is.
Terwijl o.a. Rietepietz het rustig aanhoort.
Een aantal mensen had 's avonds nog andere afspraken dus vertrokken rondom 7 uur weer.
Voor Noompie was gezorgd dat ze niet omkwam van de honger en wat te spelen had.
Maar de overblijvers kregen ook trek.
De kaart van het Praethuys verandert elke week en er was best keuze, alleen het probleem was die wil dit en die wil dat, en die lust dit wel weer maar dat gedeelte van het menu weer niet en ga zo maar door.
Tijd om dus maar even met Rob (de kok/eigenaar van het restaurantgedeelte) te gaan praten in de keuken.
Na een paar minuten kwam ik terug met een geweldig voorstel.
Twintig minuten later stonden er diverse schalen op tafel met een verzameling van alle menu's die op de kaart stonden.
Zo kon iedereen zijn eigen menu en bijgerechten samenstellen.
Super idee Rob, en kan het mensen die met een groep komen eten, zeker aanraden te vragen of zij dit ook kunnen krijgen.
Als laatsten vertrokken rondom half één Fré, Annemarie en Hill & Emile.
(even voor de goede orde Noompie lag prinsesheerlijk te slapen hoor in haar buggy en werd pas thuis wakker)
Was een een geslaagde meeting en nooit geweten dat het zo leuk kon worden.
Bedankt voor jullie bezoek aan Leiden en tot ziens.
Bij deze bedank ik ook nog even het Stadsparkeerplan voor het gratis beschikbaar stellen van de uitrijkaarten en de goede service.