Zo nu en dan krijg je uitnodigingen die dan wel niet in Leiden zijn, maar te leuk om te laten schieten. Een goede vriend en medefotograaf werkt bij verpleeghuis de Wilbert in Katwijk. Samen met een collega heeft hij zich ingezet een "beweegtuin" aan te leggen in het park van het huis. Zoiets krijg je natuurlijk niet zomaar voor elkaar dus benaderde hij de Edwin van der Sar Foundation, die gelijk enthousiast voor het plan was. Zodoende kwam de beweegtuin en werd gistermiddag geopend door Burgemeester Jos Wienen, Annemarie en Edwin van der Sar en Jules de Vries.

Denk nu niet dat ze er vanaf kwamen met deze paar ballonnetjes, nee Patrick had nog veel meer ballonnen opgeblazen :-)

Een tijdje geleden zat ik bij heel goede vrienden waar ik mij na een uurtje helemaal rot ergerde. Dat twee kleine kinderen continu tussen het gesprek komen is geen probleem, dat hoort er bij en is alleen maar leuk. Wat wel erg was, in een uur tijd werd er drie keer aangebeld door een of andere malloot die vond dat ze teveel voor hun energie betaalden, de verkeerde levensverzekering hadden of het ultieme goedkope internetabonnement aanbood. Daar wordt je toch helemaal gek van zei ik. Ach dit valt nog mee, er zijn dagen dat we er echt ongelogen een stuk of zes aan de deur hebben. Oliebollen, kunstwerken, energieleveranciers, goedkope telefoonabonnementen, lidmaatschap goede doelen, kaarten, hotelbonnen, restaurantbonnen en ga zo maar door. En dan natuurlijk nog de collectes. De telefonische verkoop is een stuk verminderd sinds het "bel mij niet register" voor deur aan deur verkoop schijnt zoiets niet mogelijk te zijn. We filosofeerden wat over mogelijkheden deze ergernis tegen te gaan, waarbij ik toch wel wat doeltreffende oplossingen probeerde in te brengen. Deze varieerden van het bekende bordje "Hier waak ik" alleen dan geen lullig plaatje van een tekkel of marmot maar een emmer water. En dan natuurlijk  deze emmer op scherp zetten boven de deur. Voor de onoplosbare en regelmatig terugkerende gevallen zou je kunnen overwegen een valluik te maken. Ik denk hierbij aan voornamelijk Jehovagetuigen. Je zou natuurlijk ook een boobytrap kunnen plaatsen voor het geval ze hun voet tussen de deur zetten, maar ik denk dat je dan strafbaar bent. Ik ben zo aardig dit soort tips gewoon gratis te geven onder het motto zie maar wat je er mee doet. En ze deden er iets mee, wel iets anders dan ik had voorgesteld, maar het zou zomaar kunnen werken. Een paar weken geleden kreeg ik deze sticker van ze.

Ja misschien dat mijn voorstellen van emmers water, valkuilen, boobytraps en voor Amerikaanse Nederlanders een stengun, misschien iets te ver gingen en een sticker ook afdoende is.

Steeds vaker zie je bij evenementen een plekje ingeruimd voor de nostalgische kermis. In deze tijd dat alles harder, hoger en sneller moet blijkt dat er gelukkig ook nog plaats is voor de nostalgische kermis. Een aantal oude kermisattributen die ik mij nog kan herinneren uit mijn kinderjaren. Als heel klein glibbertje waren de bootjes natuurlijk spannend en als je de pluim wist te pakken kreeg je een vrijkaartje.

Als je een paar jaar ouder was werd natuurlijk de zweefmolen een van de spannendste kermisattracties.

Afgelopen zondag was bij het Valkenburgsmeertje weer de jaarlijkse Oldtimer show. Tientallen oldtimers waren weer naar de parkeerplaats bij het meertje gekomen. Het was mooi weer, daarom zaten veel eigenaren gezellig naast de auto met elkaar te kletsen.

Zoals elk jaar stonden er weer een aantal echt mooie modellen bij.

Vandaag is het weer eens zo ver. Een dag waar ik altijd al jaren tegenop zie. Sterker nog, je hebt iets nieuws maar bent er (nog) totaal niet blij mee. Ik ben natuurlijk niet de enige die dit overkomt, we moeten er allemaal eens in de zoveel jaar aan geloven. Inderdaad vandaag is als het goed is mijn nieuwe computer geïnstalleerd. Het is niet alleen dat ik een nieuwe computer heb, maar ook gelijk een nieuw programma. Ik werkte nog met het verouderde en tegenwoordig gevaarlijke Windows XP. Als alles goed is heeft vandaag zowel mijn oude als nieuwe computer de hele dag staan draaien om alles over te zetten en op te slaan. Vandaar dat deze blog gisteravond geschreven is en klaar gezet is voor vanavond. Gisteravond was een avondje waarop mijn oude computer overuren draaide. Voor de zekerheid foto's en andere belangrijke zaken op andere schijven gezet voor zover dat al niet gebeurd was. Ik hoorde behoorlijk wat geratel onder mijn bureau en het leek wel een lichtshow door alle knipperende lichtjes.

Ik ben misschien een meut, maar kan van dit soort operaties echt al dagen wakker liggen. Ik zie dan de meest erge scenario's voor me van verdwenen fotoboeken, documenten en een website die niet meer werkt.

Dit jaar bestaat de Koninklijke Landmacht 200 jaar. De dienst heeft er voor gekozen om in dit jubileum jaar letterlijk en figuurlijk de straat op te gaan om het publiek kennis te laten maken met hun taken. De taken van de huidige landmacht zijn voornamelijk vredes en beveiligingstaken. Vandaag gaven zij twee spectaculaire demonstraties in Leiden.

Voor en na de demonstraties ging het er een stuk vriendelijker aan toe. Hoe gruwelijk wapens ook zijn in sommige gevallen heb je ze nodig om de vrede te handhaven. Als deze foto een paar duizend kilometer verderop was gemaakt en als titel iets van "helaas staat de oorlog nog tussen het gezinsgeluk" had meegekregen, dan had menigeen gezegd, prachtig fotomoment.

Wat doet een Leidenaar in Noordwijkerhout kan je je afvragen, het antwoord is vrij makkelijk. Ik ben dol op onze 3 oktoberoptocht, maar een optocht zonder gaten is ook een verademing om te zien. Zonder dollen, ik sta er elk jaar weer van te kijken hoe de carnavalsoptocht van Noordwijkerhout zonder oponthoud en gaten voorbij trekt. En dan hebben we het niet zomaar over een optochtje van ergens boven de rivieren. Nee we hebben het over de grootste carnavalsoptocht van boven de rivieren. Meer dan een uur lang trok een bonte stoet van carnavalvierders en praalwagens in een ononderbroken rij langs. Bij deze de complimenten aan Noordwijkerhout , de deelnemers en de organiserende Kaninefaaten.

Onderaan deze blog staan een foto-slidsehow en een filmpje, maar ik loop eerst in grote passen even de optocht langs. Het was heerlijk weer, beter dan de sneeuwbuien die vorig de optocht behoorlijk nat en koud maakten. Nu kon je tenminste een mooi dakterrrasje inrichten om de optocht te bekijken.

Over vier jaar kunnen waarschijnlijk zowel de dames als de heren op één dag samen de bepaalde afstanden schaatsen tijdens de Olympische Spelen. Er doen dan toch geen andere landen meer mee als ze weten dat de Nederlanders komen. Met nog een paar mooie schaatsdagen te gaan was vanmiddag toch wel weer een van de hoogtepunten. Meerdere landen trokken hun deelnemers terug en even leek het alsof er daardoor geen spanning in de wedstrijd meer zou zijn. Alleen zo zitten we niet elkaar dan maken we het gewoon zelf spannend, want dat was het vanmiddag. Een totaal onverwachte maar mooie uitslag.

Het is niet tegeloven hoe goed wij het dit keer zowel bij de dames als de heren doen en er toch elke dag weer spanning in weten te brengen. Vandaag begon de echte spanning in de rit tussen Bergsma en de schaatsbelg Swings.

Op sportief gebied een heerlijke start van deze Olympische Spelen. We pakken gelijk drie plakken op de vijf kilometer. Schaatsen mag dan in Olympische begrippen een vrij onbelangrijke sport zijn voor mij is het de mooiste sport van de Spelen.

Eigenlijk is het niet voor niets dat we zo'n zware delegatie naar Sotsji hebben gestuurd. Dit legt meer gewicht in de schaal als Rutte zingt "Wat zijn die Russen stil".

Vrijwel iedereen heeft wel eens een balletje gegeten. Een balletje mayo, rooie saus of mosterd het is gewoon een van de meeste gegeten snacks. Wat is nu eigenlijk een goede bal gehakt. Zelf was ik vroeger gek op de gore fabrieksstuiterballen, tegenwoordig kunnen de gehaktballen van mevrouw Glibber er ook goed mee door. Je hebt eigenlijk net zoveel ballen als meningen, daar kunnen de gasten van café de Vergulde Kruik over meepraten. Dinsdagavond werd er voor het vierentwintigste jaar de gehaktbal van het jaar gekozen. Het gaat om de ingrediënten die de deelnemers gebruiken, daarom kregen alle deelnemers dezelfde soort gehakt. Meli van slagerij van de Zon had zich een slag in de rondte staan draaien zodat iedereen met dezelfde eerste klas gehakt aan de slag kon. Na een avond diverse ballen proeven bleek de beste bal eigenlijk heel dichtbij gemaakt te zijn. Barkeepster Kyra kreeg zowel de jury als de publieksprijs.

Er deden dit jaar twintig deelnemers mee. Alle ingeleverde ballen hadden een letter gekregen en zo wist niemand wiens bal er geproefd werd.