Kleine tip voor iedereen die een bezoek wil brengen aan de bollenstreek om de bollenvelden te gaan bekijken. Ik denk dat komend weekend het mooiste moment is om dat te doen. De hyacintenvelden staan nu al volop in bloei en met dit weer is er grote kans dat ook de tulpen dit weekend in bloei staan.

Hyacinten geuren sterk, op sommige plekken ruik je dan ook de bollenvelden en zie je toeristen tussen de bloemen lopen.

Echt veel met bloemen heb ik eigenlijk niet. Ik vind ze mooi en kan er van genieten, koop ze uiteraard regelmatig, rijd langs de bollenvelden, kijk naar de bloemencorso's, ben trots op mijn opgekomen bollen op ons terras en kwam misschien wel echt tot bloei in de flower powertijd, dus om te zeggen een bloemenfreak, nou nee niet echt. Toch liep ik donderdagavond na sluitingstijd in de Keukenhof.

Het was geen toeval, Mini Glibber heeft juist heel veel met bloemen en is er dan ook al jaren beroepsmatig mee bezig. Donderdagavond was de vaktentoonstelling rozen en werden ook de kwekers bekend gemaakt die in 2015 de mooiste rozen hebben gekweekt. Hij wilde er uit beroepsmatige interesse naar toe en ik ben gek op rozen. Waar kan je beter rozen kijken en als je er toch bent fotograferen, dan op een rozenvaktentoonstelling.

Ik kom er tegenwoordig veel te vaak en zeg zo nu en dan, ik kom vaker op Rhijnhof dan in de kroeg. Op de momenten dat je noodgedwongen op Rhijnhof komt ben je meer bezig met de overledene en diens familie of kennissen. Eigenlijk alleen onder het teruglopen vanaf het graf naar de uitgang kijk je al pratend met "oude" bekenden links en rechts om je heen en ziet eigenlijk nog niets op een enkele naam na die je opvalt. Ik maak mij er zelf ook schuldig aan de begraafplaatsen Groenensteeg en Zijlpoort als historisch te beschouwen en Rhijnhof gewoon als Rhijnhof, terwijl deze ook al ruim 100 honderd jaar bestaat. Ik zei dan ook direct ja, toen ik een paar weken geleden de uitnodiging kreeg om met een select gezelschap een rondleiding over de begraafplaats mee te maken. Donderdag werden we ontvangen en rondgeleid door bedrijfsleider Henk Kooreman. Ik zou dolgraag zijn verhaal hier willen neerzetten en was dat ook van plan, alleen het werd een rondleiding van bijna twee uur met een schat aan informatie en indrukken die gewoon niet na te vertellen zijn. Ik pak er willekeurig een aantal indrukken uit en verder is het interessant eens op de website van Rhijnhof te kijken, of als je in Leiden woont eens een wandeling over de begraafplaats te maken, zeker voor Leidenaren gaat er een wereld voor je open. En voor wie zegt of denkt, je gaat toch niet zonder reden over een begraafplaats wandelen, kan ik alleen maar "Neerlands Hoop in Bange Dagen" citeren die in de zeventiger jaren al zeiden, "Wie de dood niet kent, kan eigenlijk niet leven, want dood zal je altijd zijn en het leven duurt maar even". Bedrijfsleider Henk Kooreman, maakte direct al duidelijk, we zijn een bedrijf en alles wat u hier ziet is bedacht en bewust gebouwd of geplant, alleen we zijn wel een bedrijf met emotie. Elke dag weer hebben we te maken en rekening te houden met de emoties van mensen.

Vroeger had men nog alle ruimte voor de graven en waren de graven dan ook veel ruimer opgezet zie je al meteen als je de begraafplaats op wandelt.

Zo nu en dan zie je onderweg panden die zo lelijk zijn dat ze gewoon mooi worden. Al jaren zie ik regelmatig deze schuur in het weiland tussen de Haarlemmertrekvaart en Oegstgeest. Je komt er met de auto niet of moeilijk bij dus nam ik vorig jaar deze foto van een afstandje.

Afgelopen weken viel mij vlakbij deze schuur nog een pand op, dat ook mooi door lelijkheid wordt.

Ik keek de blogs van de afgelopen drie weken even door en zag dat ze toch wel erg groot waren. Het waren dan ook een paar heel drukke weken, vandaar vandaag maar even een dagje rust. Waar het de laatste dagen zeker niet rustig is, dat is in de lucht. Regen, wolken en blauwe luchten wisselen elkaar bijna per minuut af. Het lijkt wel of de natuur niet weet zij wil. Zelfs de aalscholvers snappen er niets meer van en zijn maar in een boom gaan zitten in plaats van in of bij het water rond te hangen.

Het is natuurlijk niet ons meest favoriete weer, maar het levert wel mooie foto's op.

Het wordt een heel druk weekendje. Het begon vanavond al met foto's maken bij carnavalsvereniging de Hutspotten toen zij symbolisch de sleutel van de stad overhandigd kregen. Vrijdag de bekendmaking van de Leidse sportvrouw, -man en -ploeg van het jaar. Zaterdag ( als het mooi weer is) foto's maken van de optocht in Noordwijkerhout en 's avonds vier verschillende feesten, die ik natuurlijk niet alle vier ga redden. En dan zondag waarschijnlijk nog bij Trigon gaan kijken waar het vijfde team waarschijnlijk alweer zaalkampioen gaat worden. Ik had vandaag even tijd om een stukje te gaan rijden en dacht laat ik eens richting de Kaag gaan. Zie ik toch opeens dat ze mijn bootje al buiten hebben gelegd.

Nee, natuurlijk niet dat groen met witte bootje op de voorgrond. Het is dat donkerblauwe bootje op de achtergrond.

Laten we eerlijk zijn, Katwijk heeft natuurlijk als badplaats een wat oubollige naam. Maar eigenlijk is dat niet meer terecht, ze zijn keihard bezig om een moderne badplaats te worden zonder in te leveren als familiebadplaats waar ze het natuurlijk ook van moeten hebben. Een van de mooiste staaltjes moderne tijd is wel de nieuwe parkeergarage die deze week is opengegaan en waar je tot en met zondag nog gratis kan parkeren. Waar in Nederland langs de kust vind je een parkeergarage onder de duinen, zodat je eigenlijk vanuit je auto zo het strand of de boulevard op kunt stappen.

Het is tot zondag nog gratis parkeren, maar eerlijk gezegd zijn de parkeertarieven daarna ook niet duur voor een badplaats. €1,70 per uur met een maximum van €10,00 per dag en zondags gratis. Daar wil ik wel voor onder de duinen parkeren.

Dinsdagavond was de jaarlijkse gehaktballenwedstrijd in café De Vergulde Kruik, 23 klanten hadden weer hun best gedaan om een zo lekker mogelijk balletje te maken. De deelnemers hadden zich natuurlijk goed voorbereid, maar zelf dacht ik laat ik mij ook eens goed voorbereiden. Wat gebeurt er eigenlijk met ons vlees voor het op tafel komt en heeft een varken eigenlijk wel gehaktballen, dat zijn toch vragen waar een mens mee kan zitten. De antwoorden vond ik voor ik naar de Vergulde Kruik ging bij slagerij Daan van der Zon, waar een half varken klaar hing om antwoord op al mijn vragen te geven. 

Op deze manier kreeg ik van te voren wat inside-information en kon dan ook op niveau met de jury en latere winnares van de gehaktballenwedstrijd praten.

Vandaag na het drukke weekend even een korte blog en even uitwaaien. Vanavond ga ik iets met varkens en gehaktballen doen, maar dat zien jullie morgen wel. De afgelopen dagen bleef het een beetje aanmodderen met het weer, beetje zon, stevig buitje, beetje miezeren en weer volop zon. Het enige voordeel is dat je tussen de buien door zo nu en dan even lekker kon genieten van het strand.

Regelmatig dook de zon achter de wolken om even later weer helemaal terug te zijn.

Afgelopen week moest ik even bij het stadhuis zijn en dan pak ik uiteraard de brommer of de fiets. Rijd ik toch bijna een controlefuik in. Nou had dat niet uitgemaakt want mijn brommer kan nog net tot tien tellen maar dertig is hem teveel gevraagd. Gedronken had ik ook niet, dus op zich niets aan de hand.

Ik was al aan de late kant voor de afspraak en dacht nee he, hier heb ik geen tijd voor. Gelukkig hielden ze alleen brommers aan die vanaf de andere kant kwamen. Op zich niet zo vreemd want daar vormde zich al snel een lange rij wachtenden. Waar ik dan natuurlijk wel een fotootje van maak, zo ben ik ook wel weer.