DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Als je naar buiten keek leek het een saaie paaszondag te worden, gelukkig was er in de Burcht genoeg te beleven deze zondag.
Allereerst een (mini) concert van Fiction Plane waarin Joe Sumner speelt dit is de zoon van Sting, daarna de 22e editie van de Pop Quiz.
Genoeg redenen tussen de buien door naar de Burcht te gaan.
Ik was niet de enige die op dit idee gekomen was, het was van voor tot achter stampend vol.
Het lukte dan ook niet om dichtbij de band te komen.
Het is overduidelijk te horen dat Joe Sumner de zoon van Sting is, als je je ogen deed had je echt het idee Sting te horen.
Als je iets verder weg staat van de band kijk je wat om je heen en vallen andere dingen je op.
Zo bleek dat de (huis)kat zich nergens iets van aantrok en via de vensterbank rustig een rondje zaal maakte.
Om vervolgens lekker achter een plant verscholen de boel eens rustig te bekijken.
Zoals ik al schreef, het was echt stampend druk en dat om twee uur 's middags.
Zelfs op de bar stonden mensen om toch maar iets op te vangen van de band.
Het concert duurde een kleine drie kwartier maar was echt geweldig.
De muziek van Fiction Plane is ietsje ruiger dan de Police, maar de invloeden van papa Sting zijn duidelijk te horen.
Na afloop van het concert kon je uiteraard de laatste CD kopen.
Het is natuurlijk wel leuk als je een gesigneerde uitgave hebt met je eigen naam erop.
Er werden dan ook aardig wat gesigneerde CD's verkocht.
Ze hadden voor iedereen een lach en kort praatje.
Na het optreden in de bar begon beneden in de Tuinzaal de 22e editie va de Pop Quiz.
De hal was al behoorlijk gevuld met deelenemers die stonden te wachten tot hun naam werd opgenoemd.
Eenmaal binnen is het even zoeken naar een vrij tafeltje.
Er was een maximum van 30 teams en dat werd met gemak gehaald.
Als je een maximum van veertig teams zou doen dan zou dat ook nog lukken, de animo om mee te doen is nog steeds heel erg groot.
Al gauw zat de hele zaal vol en had vrijwel iedereen een plek gevonden.
Bij gebrek aan een tafeltje zaten er zelfs enkele teams op de grond.
Als eerste opdracht lag nog voor de werkelijke Quiz begon een muziek cryptogram op tafel waar ook punten mee te verdienen waren.
De teams konden dus gelijk aan de slag.
Zou een stevige bodem op de vroege zondagmiddag een positief effect hebben.
Het zag er in elk geval lekker uit en Karen van Sus Antigoon liet het zich dan ook goed smaken.
De Quiz was dit keer in elkaar gezet door de nummer zes van de vorige editie het team R-Headz Quartet.
Om klokslag half vier begon presentator, muziekkenner en muziekjournalist John van der Steen met de Pop Quiz.
Tijdens de eerste ronde begon men gelijk met 12 muziekfragmenten met het thema lente.
Je moest de uitvoerende en de titel noteren, dit gaf al gelijk heel wat denkwerk en discussie bij de verschillende teams.
Voor de techniek ook heel wat werk om alle fragementen op het juiste moment goed door te laten komen.
Bij een van de tussenrondes waren een aantal vragen over drummers.
Deze ronde kostte de meeste teams behoorlijk veel moeite.
John van der Steen had er de grootste lol in de deelnemers zo te zien zwoegen bij deze toch wel weer heel pittige quiz.
Maar de deelnemers genoten en daar gaat het om bij de Pop Quiz.
Het team Hugo's Posse werd overtuigend eerste met meer dan 300 punten en 20 punten meer dan de nummer twee.
Normaal gesproken maakt het winnende team de vragen voor de volgende Pop Quiz, omdat zij het al een keer gedaan hebben, wordt de volgende quiz gemaakt door team De Sjonnies.
Voor de mensen die het gemist hebben, in de nacht van zondag op maandag zaten we echt even in de Kerstsfeer of wordt dit de nieuwe wens voor Pasen.
Ik hoor op het nieuws in het westen langdurig sneeuw, automatisch keek ik even naar buiten en zag dit.
Ook de Willem de Zwijgerlaan lag er mooi wit bij.
Zelfs de meestal saaie plantenbakken werden even erg mooi.
Gooi alle Kerstliedjes over sneeuw en rendieren maar in de prullenbak, het wordt vanaf nu "I 'am dreaming of a white Easter".
Zal over een jaar of twintig vast een vraag worden bij de Pop Quiz, na welk jaar werden de traditionele Kerstliedjes over sneeuw omgezet in Paasliedjes.
Alle mensen die vorig jaar naar de concerten van Sting en The Police zijn geweest waren het erover eens dat het voorprogramma van zijn zoon met de band Fition Plane geweldig was.
Voor de mensen die het gemist hebben of geen kaarten konden krijgen heb ik goed nieuws.
Zondagmiddag is er een gratis akoestisch concert van Fiction Plane in de Burcht in Leiden.
Het concert is om 2 uur 's middags in de bovenzaal.
In de tuinzaal (beneden) is dezelfde middag vanaf half vier de PopQuiz, uiteraard weer onder leiding van popkenner en popjournalist Jan van der Plas.
Als je klaar bent met eieren zoeken en je sneeuwpop is af, dan is dit misschien wel een idee om even langs te gaan.
Ik ben erg benieuwd naar Fiction Plane na alle berichten die ik over de zoon van Sting en zijn band gehoord heb.
En na het concert even mijn popkennis opfrissen, of schrikken hoe weinig ik nog maar weet.
Over muziek gesproken, ik kreeg vandaag per post van een van mijn vaste lezers een leuke paaskaart.
Met een uitnodiging voor hun jaarlijkse bandavond op 5 april in Four Reasons.
Ik hoop er naartoe te gaan en uiteraard komt er dan een log over.
De man op de foto van gisteren is de Belgische Boogy Boy.
Het is Jazz On Sunday gelukt deze unieke Belg naar Leiden te krijgen voor een optreden als slot van het jazzseizoen.
Op zondagmiddag 30 maart komt hij voor een eenmalig optreden naar Nederland en zal om 16:00 uur in Four Reasons in Leiden optreden.
(alle foto's beschikbaar gesteld door Boogy Boy)
Samen met de Woogies zal hij een onvergetelijk concert gaan geven met een speciaal Ray Charles repertoire.
Boogie Boy is van jongs af aan een groot fan van Ray Charles en kon hem dan ook op latere leeftijd tot een van zijn persoonlijke vrienden rekenen.
De show die Boogy Boy neerzet is van ongekende klasse.
Martin Rohde, behalve fervent muziekliefhebber ook programmeur van de Leidse Jazzweek, tipte mij al enkele maanden geleden over dit unieke concert.
Van de week sprak ik Martin en kwam hij met de volgende anekdote:
Een aantal jaar geleden kondigde ik op het North Sea Jazz Festival Boogy Boy aan.
Eerlijk gezegd had ik er nog nooit van gehoord.
Wijlen Paul Acket zei tegen mij: "Let op wanneer Boogy Boy het podium opkomt wat er dan met het publiek gaat gebeuren. Dat hou je niet voor mogelijk".
Het publiek dacht voordat er een noot geklonken had, ach het zal wel.
Na het eerste nummer was de zaal veranderd in een dansende menigte, die door Boogy Boy helemaal gek gemaakt werd.
Bij Boogy Boy zijn muziek en sfeer synoniem voor zijn leven.
Als student haalde hij al grote namen als Muddy Waters, John Lee Hooker en BB King naar België.
Op latere leeftijd wist hij onder andere Michael Jackson, James Brown, The Stones en Frank Sinatra naar België te halen.
Zelf speelde Boogy Boy in het verleden met bekende namen als Toto, BB King, Lionel Hampton, John Lee Hooker en The Kinks.
Martin Rohde vertelde mij verder dat Boogy Boy naast een perfect optreden ook de zaal helemaal gek weet te maken.
Op de foto van gisteren zag je hem stage diving doen, voor hem de normaalste zaak tijdens zijn optredens.
Het gezegde is, iets onder stoelen en banken steken, bij Boogy Boy gaat dat niet op, hij rent er tussen door en springt er nog steeds tijdens zijn optredens overheen.
Het staat nu al vast dat dit een van de meest aansprekende concerten gaat worden van het jaar, waar zelfs de grote festivals jaloers op zullen zijn.
Ik kan echt iedereen aanraden (ook al kom je niet uit Leiden) dit unieke concert te bezoeken, zodat je daarna kan zeggen "ik was erbij".
Kaarten kosten in de voorverkoop slechts 10 euro en aan de zaal 12,50, alleen het ziet er nu al naar uit dat er aan de zaal weinig tot geen kaarten meer zullen zijn.
Kijk voor informatie over voorverkoopadressen op de site van Jazz On Sunday.
Hieronder nog even ten overvloede de officiële biografie van Boogy Boy.
BOOGIE BOY - PAUL AMBACH
Paul werd in 1948 op de eerste lentedag te Antwerpen geboren.
Hij studeerde er aan het Koninklijk Atheneum en vervolgde zijn studies aan het Hoger Instituut voor Vertalers en Tolken, aan de Schilderstraat. Hij behaalde er in 1970 het diploma van vertaler-tolk, Engels-Spaans, met als basistaal Frans.
Reeds als student organiseerde hij concerten: hij bracht o.a. Muddy Waters, John Lee Hooker en Albert King naar de studenten van het Ruca. Vanaf 1973 organiseert hij professioneel en brengt vele grote vedetten naar België; o.a. The Stones, James Brown, Frank Sinatra, Michael Jackson. Nu werkt hij onder de vlag van Clearchannel Entertainment Belgium om grote namen naar hier te brengen.
Muziek zat hem van jongsaf in het bloed. Zijn grootvader was in Polen Klezmermuzikant en pianostemmer. Zijn vader was tijdens de oorlogsjaren tenor in de Opera van Lyon en heeft zo zijn leven kunnen redden. Paul kreeg reeds op jonge leeftijd klassieke pianoles maar toen hij op 15-jarige leeftijd Ray Charles ontdekte werd Rhythm & Blues zijn grote passie! De pianostijl en de stem van Ray Charles bezorgden Paul Ambach zijn eerste muzikale kicks. Hij veranderde zijn aangeleerde klassieke manier van pianospelen en ontdekte dat hij al zijn gevoelens kwijt kon in de grooves en de blue notes van de Rhythm & Blues. Paul Ambach was 16 jaar en hij had iets naar boven gebracht waaraan hij tot op vandaag een therapeutische behoefte heeft: het uiten van zijn ziel. Noem het soul, feeling of welke term ook, voor Paul Ambach is het gewoon synoniem voor muziek: elk ander genre is voor hem tegennatuurlijk en moet je hem niet vragen.
Zaterdagavond was de grote slotavond van de Leidse Jazzweek met diverse optredens in de Waag en in Scheltema het Keytownfestival.
Beide zalen waren totaal uitverkocht, waarmee wel bleek dat Leiden weer massaal is uitgelopen voor dit festival.
In Scheltema werd opgetreden in drie zalen, vandaar dat ik de hele avond daar gebleven ben.
Ik loop met de foto's een willekeurig rondje door het gebouw.
Op het fotofilmpje onderaan deze log veel meer foto's van de optredens en de bezoekers.
Carmen Gomez trad als eerste op en wist de swingende toon voor de rest van de avond gelijk neer te zetten.
En goede zangeres die ooit wel eens een plaatsje op een groter podium verdiend, maar ja dat gold eigenlijk voor alle artiesten.
Het programma zat echt ijzersterk in elkaar.
Op de bovenste verdieping trad Mister Boogie Woogie op.
Ik blijf het geweldig vinden dat hij al jaren op dit houten kistje zit te spelen.
Waar geswingd en gedronken wordt moet ook gegeten kunnen worden.
De catering zag er dan ook erg lekker uit.
De benedenzaal stond stampend vol in afwachting van het concert van de op dit moment zo populaire Wouter Hamel.
Hij gaf een mooi, soms ingetogen maar vooral swingend concert.
Met ook alle aandacht en een grote rol voor zijn begeleidingsband.
Mary-Ann liep Lo van Gorp tegen het lijf, mooie gelegenheid gelijk zijn cd te kopen.
Ondertussen was boven Men in Blues begonnen.
Het zal misschien opvallen dat de wanden niet getusct zijn en de oude plafonds er nog hangen.
Dit is de charme van Scheltema, het gebouw is voor kapitalen opgeknapt met de nieuwste technische snufjes, maar ze hebben de inrichting oud gelaten.
Over Men in Blues hoef ik eigenlijk niets te vertellen (zie eerdere muzieklogs) is gewoon een geweldig stuk authentieke blues wat ze brengen.
Ondertussen was de benedenzaal alweer volgestroomd voor de Rosa King Tribute Band.
Ik hoorde dat dit zeer waarschijnlijk de laatste keer is dat deze band als Rosa King Tribute Band optrad.
Op zich moet je er natuurlijk een keer mee stoppen, maar vind het toch wel zonde want het zit zo knap in elkaar.
Als je eenmaal bij een van de bars was viel het wel mee om iets te bestellen, alleen voordat je je door het publiek gewurmd had dat duurde even.
Ook de catering deed ondertussen goede zaken.
Wat een geweldige saxofoniste had de Rosa King Tribute Band, maar ja ik ben nou eenmaal saxofoongek.
Iedereen genoot, ook Denis Huijsman van Kamsteeg Autolease als een van de organisatoren en hoofdsponsor kon hij alleen maar tevreden zijn.
Bij Stephanie (links) van Kwik Events begon na een week bijna dag en nacht werken de vermoeidheid langzaam aan toe te slaan.
De meiden van Kwik Events waren niet alleen elke avond aanwezig tijdens het festival, overdag draaide het kantoor ook gewoon door.
Ondertussen ging het feest onverminderd door en swingde de hele zaal.
Ook mede-organisator Trudy Kwik (rechts) kon alleen maar opgelucht adem halen dat haar idee om het festival weer nieuw leven in te blazen volledig gelukt is.
Snel nog even naar boven gegaan om de nieuwe Leidse belofte Lo van Gorp te zien spelen.
Programmeur Martin Rohde en presentator in de Waag Fons Delemarre, keken ook terug op een geslaagde week.
Op het fotofilmpje hieronder nog veel meer foto's van het Keytownfestival.
Vrijdagavond was een avondje van uitersten.
Ik begon met een mooi luisterconcert van Toots Thielemans (86 jaar) om daarna in een noodvaart naar de Waag te gaan voor The Livin Blues Experience.
Toots speelde in een tot de laatste stoel uitverkochte Marekerk.
Er mochten van zijn optreden alleen foto's gemaakt worden tijdens het eerste nummer en zonder flits.
Het podium was mooi uitgelicht maar voor mij te schemerig om mooie foto's te kunnen maken.
Toots trad vijf kwartier op bijgestaan door Leidenaar Karel Boehlee (toetsen), Clemens van der Feen (bas) en Dre Pallemaerts (drums).
De muziek van Toots Thielemans leent zich natuurlijk het beste voor een regenachtige zondagmiddag met een krantje op de bank, maar het was een ervaring om deze levende legende eens live bezig te zien en te horen.
Het is ongelooflijk Toots heeft bijna geen lucht meer om te praten, maar aan zijn mondharmonicaspel is dat zeker niet te merken.
Tussen de nummers door probeerde hij als een gezellige oude opa wat verhaaltjes over het ontstaan van de nummers te vertellen.
Uit het hele land waren mensen op dit concert afgekomen, want je weet maar nooit of je dit nog een keer kan gaan meemaken.
Het mooiste verhaal vond ik, de man die 's morgens uitsluitend voor dit concert uit Ierland over was komen vliegen en op zaterdagmorgen weer vertrok.
Het was waarschijnlijk een bekende van Toots, want ze hebben 's middags samen zitten kletsen en mondharmonica zitten spelen in de kerk.
Gelijk na Toots doorgelopen richting de Waag om niets te missen van Livin Blues.
Ik had ondertussen van acht tot elf uur stil gezeten en het werd tijd voor een beetje ouderwets swingende blues.
Ik werd op mijn wenken bediend, op het moment dat ik binnen kwam begonnen ze net te spelen.
Het wordt bijna afgezaagd om te vertellen, maar ook nu weer een stampend volle zaal, met oud en jong publiek door elkaar.
Het was echt genieten voor iedereen, wat een wereldband.
Ik ben altijd al gek geweest op Livin Blues maar ook vandaag de dag in deze nieuwe bezetting weten ze moeiteloos de zaal plat te spelen.
De organisatievan de Leidse Jazzweek kon alweer genieten van een geslaagde avond.
En ik zeg het nogmaals , petje af voor Martin Rohde (links op foto) de programmeur van het hele festival.
Knap hoe hij zoveel verschillende top-acts bij elkaar heeft weten te combineren en daarmee gezorgd voor alle avonden uitpuilende zalen.
Ook mede-organisator Joris Nuiver van het blad LOS en presentator Fons Delemarre hadden het ook helemaal naar hun zin.
Ondertussen werd het op het podium en in de zaal steeds swingender.
En dat je dan voor genoeg vocht moet zorgen is duidelijk.
Zo te zien kan tappen nog een heel serieus klusje zijn.
Het blijft leuk dat de organisatie een aantal bekende Leidenaren heeft gevraagd zo nu en dan even achter de bar te willen staan.
Zo kwamen we gisteravond Ellen tegen achter de bar.
Een enthousiaste Leidse horeca-onderneemster met een groot hart voor de stad, die zo vertelde ze mij, weer vol met nieuwe plannen zit.
Het publiek kon geen genoeg krijgen van de rauwe opslepende blues van Livin Blues Experience, de show ging in een rap tempo door.
Op zich wel grappig, de nummers dateren uit eind jaren zestig.
Maar vooral het jonge publiek ging vooraan helemaal uit hun dak, zo zie je maar de muziek uit de sixties & seventies is tijdloos.
In het verleden heeft Aad van der Pijlen bas gespeeld bij Livin Blues, logisch dat hij aanwezig was en na afloop nog even in de coulissen een praatje ging maken.
Als ze ooit in de buurt spelen is het echt een aanrader om te gaan kijken, ouderwetse bluestijden herleven voor een avondje tijdens hun optreden.
En na een avondje volle bak moet er natuurlijk opgeruimd worden, en ook dat is zelfs perfect en snel geregeld.
Na afloop was er verder in de stad nog genoeg te zien.
Daarom even snel het laatste stukje concert van Chris Koenen gezien die samen met zijn neef speelde.
Lijkt me toch mooi als je als muzikant samen met je neef kan spelen, maar ook zijn zoontjes schijnen muzikaal te wezen, dus wie weet hier eerdaags ook foto's van.
Hierna als eindstation even gekeken of er nog gespeeld werd in The Duke.
Altijd gezellig en goede muziek.
Hier speelde de Beter R. de Vries Band van Ruud de Vries.
Ik kon nog net het laatste half uurtje meepakken, was een mooie afsluiter van weer een avond vol muziek.
Voor een uitgebreid verslag van dit concert kan je het beste kijken bij Mary-Ann die heeft er een aparte log over gemaakt omdat zij gelijk na Toots naar de Duke waren gegaan.
Het was gezellig, maar ben toch maar heel slim na afloop van het optreden vrijwel direct naar huis gegaan.
Zaterdagavond de twee grote slotfestivals met een keur aan bands en artiesten, zoals b.v. Mr Boogie Woogie, Men in Blues, The Rosa King Tribute Band, Carmen Gomez, Wouter Hamel, Frits Landesbergen Big Band, Radio Rental, Alain Clark en ga zo maar door.
Donderdagavond was een druk avondje, ach welke avond eigenlijk niet deze week.
Er waren twee concerten waar ik graag naartoe wilde.
Allereerst Al Perkins in de Q-BUS en daarna Monsieur Dubois in de Waag.
Al Perkins was natuurlijk erg mooi, maar eerlijk gezegd vond ik het voorprogramma mooier.
Net even iets ruiger, over de stem van de zanger mocht ik niets schrijven omdat Mary-Ann daar een heel goede omschrijving van had en dat op haar log zou zetten.
Dus voor een uitgebreid verslag van het programma even bij Mary-Ann kijken.
Maar er waren nog meer loggers van buiten de stad.
Behalve Mary-Ann en Chris uit Capelle die maar gelijk een hele week en hotel in Leiden geboekt hebben, was ook Annemarie een avondje/nachtje over gekomen uit Drachten.
Al Perkins heeft natuurlijk een grote faam door zijn optredens met alle grote artiesten van de wereld, zoals bijvoorbeeld de Stones, Dolly Parton, The Eagles en ga zo maar door.
Het blijft een mooi gezicht en steelguitar.
Het werd een mooi en ingetogen concert, maar zoals al eerder gezegd voor Glibber iets te rustig.
Gebrek aan fotografen was er zeker niet, leek wel of de halve zaal een fototoestel had.
Tijdens het laatste nummer kwam ook de zanger van het voorprogramma weer het podium op wat gelijk een stuk mooie emotionele zang gaf.
En weer even een paar goede uithalen, Glibber genoot weer.
En niet alleen Glibber genoot, de zaal was weer razend enthousiast.
Na het concert van Al Perkins zijn we snel naar de Waag gegaan waar Joseph Bowie oftewel Monsieur Dubois optrad.
Volgens Martin Rohde, de programmeur van de Leidse Jazzweek één van de (vele) toppers deze week.
Het werd inderdaad een jazzoptreden met de grote J van jazz, echte onvervalste ouderwetse jazz in een modern jasje.
Ik weet dat de helft van de vaste lezers nu stomverbaasd van zijn stoel valt of dubbel ligt van het lachen, maar Glibber moet bekennen dat hij nog steeds al zijn foto's op stand automatisch neemt.
Maar sinds gisteravond is dat nam geworden.
Na een spoedcursusje gisteravond van Annemarie, fotografeer ik nu ook concerten zonder flits.
Dat heb ik dus bij het optreden van Monsieur Dubois voor het eerst uitgeprobeerd.
Het is nog even wennen en ik zal nog wel wat moeten bijstellen, maar het begin is er.
En ja was eigenlijk een beetje onder dwang want vanavond bij Toots Thielemans mag er niet geflitst worden, dus ik moest het wel even leren.
Het geeft inderdaad veel meer sfeer als je de flits niet gebruikt.
Nou was er al heel wat sfeer, wat weet die Joseph Bowie een klasse concert neer te zetten.
En waar geswingt wordt, moet je natuurlijk ook je keel smeren.
De bar deed dus goede zaken en dat kwam niet alleen door Mary-Ann.
De hele Waag genoot van het optreden en ook de muzikanten zelf zag je duidelijk genieten van dit concert.
Trouwens ook even een complimentje voor de leerlingen van het ROC die de hele week meewerken aan het festival.
Ze draaien kassa, muntverkoop en bardiensten, helemaal klasse.
Ik denk dat we Monsieur Dubois nog wel op verschillende festivals terug gaan zien, wat mij betreft helemaal best.
Vrijdagavond zit ik bij weer twee grote toppers van het festival.
Eerst Toots Thielemans en daarna de Livin Blues Experiënce.
En dan zaterdag natuurlijk nog het grote Keytown festival met een keur aan act's.
Vanwege de Jazzweek zal ik de komende dagen weinig tot niet reageren op jullie reacties en logs.
Lezen doe ik tussen alle optredens door wel natuurlijk en elke dag nieuwe logs over de optredens.
Woensdagavond werd de Leidse Jazzweek geopend en was de traditionele Kroegentocht.
De opening werd muzikaal ingeluid door DJ Sebastian Sleebos.
De nieuwe organisatoren van de Leidse Jazzweek werden het podium opgeroepen, het is toch aan hen te danken dat de Leidse Jazzweek een nieuwe doorstart en opzet heeft gekregen.
Uiteraard horen er bubbels bij, als je het voor elkaar krijgt in zo'n korte tijd een geweldig festival neer te zetten.
De organisatie heeft echter wel een probleem bleek woensdagavond.
Maar ik denk dat er te leven is met dat probleem, het is een luxe probleem.
De grote concerten verderop in de week zijn volledig uitverkocht, daar is mee te leven.
Maar gisteravond bleek dat Leiden (en veel mensen van ver daarbuiten) de Jazzweek weer in hun hart gesloten hebben en massaal de stad in gingen.
Leiden is misschien wel te klein voor dit grote festival, en dat is een probleem waar je als organisatie trots op mag zijn.
Er was zo nu en dan geen doorkomen aan in de kroegen en dat hebben we toch maar aan Trudy, Denis, Martin, Robert en Joris te danken.
Het is niet te doen alle kroegen te bezoeken op zo'n avond, toch heb ik een behoorlijk rondje gemaakt.
Loop even mee langs een aantal kroegen waar ik geweest ben.
Alhoewel lopen, nee ik heb veel gebruik gemaakt van de speciale Jazzexpress busjes die door het Stadsparkeerplan waren ingezet.
Ik begon bij de Branderij waar de Saloonband optrad.
Het was pas half tien, maar toen bleek al wat de rode draad van de avond zou worden, druk druk druk, zoals al gelijk bleek in de Uyl van Hoogland.
Maar toch nog iets kunnen zien van Rob Baars met de Andrew Speaker Health Club .
Dat zelfde gold voor Jantje van Leyden waar Blues Affair speelde, ook alweer stampend vol.
In het Kruitschip speelde een vrij jonge band, maar wel erg leuk.
Doorlopen richting Twee Spieghels waar 1 op 1 speelde.
Het wordt ondertussen afgezaagd maar ook daar was bijna weer geen doorkomen aan.
In de tuinzaal van de Burcht speelden de Houdini's, dat is echte onvervalste jazz voor voornamelijk luisterpubliek.
Hier twee Leidse jazzfanaten in druk gesprek.
Cees Mentink die bezig is met een boek over de Leidse jazzgeschiedenis en Martin Rohde die de hele programmering voor de Leidse Jazzweek heeft gedaan.
Ondertussen reden de gratis Jazzexpress busjes af en aan langs alle kroegen.
En ook de sfeer in de busjes was perfect, maar zelfs ook daar druk druk druk.
Er zijn artiesten die ik al is het maar een paar minuten, toch even gedag wil zeggen.
Hier doe ik een tweede poging om de Bonte Koe binnen te komen.
Het is een kroeg met een lengte van hooguit tien meter, toch deed ik er bijna twintig minuten over om vooraan te komen.
Even gedag gezegd tegen de band van Wouter Kiers en toen weer terug door het gedrang.
De bus gepakt richting Beestenmarkt waar ik als eerste belandde in van der Werff waar Radio Rental speelde.
Daarna naar de overkant even gekeken in een nieuwe veel belovende kroeg, Studio de Veste.
Mooie tent geworden en enthousiaste mensen, ik denk dat we van deze kroeg nog veel gaan horen.
Hier speelden ook weer oude bekenden van me, EZ NRG.
In Malle Babbe speelde Scuttle Butin.
Ik moest natuurlijk even kijken in jazzcafé nummer 1 van Leiden The Duke, maar ook hier weer geen doorkomen aan.
De band Gameplay wist de mensen hier aardig geboeid te houden.
En laat ik nou even niet weten hoe deze kroeg heet op het Kort Rapenburg.
Maar ik was op weg naar de Waag om naar Hans Dulfer te gaan kijken.
Het was te verwachten ook de Waag zat stampend vol en er stond een lange rij voor de deur om binnen te komen.
Hier bleek even het voordeel van mijn perskaart en camera, ik mocht langs de rij en zo doorlopen, nou ja schuifelen.
Hans Dulfer was zoals gewoonlijk weer heerlijk swingen.
De formatie waar hij nu alweer enkele jaren mee optreedt blijft toch altijd weer lekker om te horen en zien.
In de Waag kreeg ik de tip even in Scheltema te gaan kijken waar Garlic optrad.
En Gé, als je dit leest bedankt voor de tip, was echt waanzinnig goed.
Leuke met Scheltema is dat je van bovenaf kan fotograferen.
Persoonlijk vond ik ondanks alle geweldige bands die ik deze avond gezien heb, Garlic toch echt wel een van de toppers.
Erg swingend, vol verrassingen en veel show.
Alleen vroeg ik me af, zouden ze blazers te kort komen.
Het is hard werken hoor als je als blazer dubbel werk moet doen.
Het werd tijd voor een rustig afzakkertje en die kon ik nog nemen in het Praethuys waar Frenk van Meeteren weer optrad.
Altijd goed voor heerlijke luistermuziek.
Op de een of andere manier is de foto erg vaag geworden.
Ik denk dat de foto mischien aangeeft hoe vaag ik ondertussen zelf wel was geworden na een avondje drukte en muziek.
Hieronder nog een fotofilmpje met nog veel meer foto's van alle optredens.
Dinsdagavond begon voor mij de Leidse Jazzweek met een optreden van de Engelse bluesmuzikant Ian Siegal in Q-BUS.
Q-BUS heeft niet zo'n gek grote zaal en dat maakt concerten wel lekker intiem.
Daarom is er meestal veel contact tussen de artiesten en het publiek.
Dat was ook dinsdagavond weer het geval.
Het was duidelijk dat Ian Siegal er zin in had om twee avonden achter elkaar in Leiden te staan.
In rap tempo bracht hij zowel oude nummers, als nummers van zijn laatste CD Swagger.
Het volume viel me mee.
De Q-BUS is een tijdje dicht geweest wegens klachten van omwonenden, na een grondige verbouwing is hij deze maand weer open gegaan.
Alleen wel met een hoop beperkingen, zo moeten ze door de weeks om 12 uur sluiten en hangt er een decibellenmeter.
De mensen van het geluid hebben duidelijk zicht op de decibellenmeter en moeten zorgen dat hij niet de 100 decibel overschrijdt.
De inbreng van de sobere begeleidingsband was perfect en had niet groter gehoeven.
De drummer deed heel goed werk en wist de nummers net dat beetje meer mee te geven.
Zoals eigenlijk alle bassisten, ook vanavond weer een rustige bassist maar wel heel erg goed technisch bezig.
Misschien moet ik eerdaags toch ook maar eens gaan proberen te filmen met mijn telefoontje, want wat hier opgenomen werd was wel heel erg mooi.
Uiteraard was ook nachtburgemeester Marjo aanwezig en was Chris Verplancke uiteraard met de shuttlebus gekomen.
Tijdens de Kroegentocht op woensdagavond zet het Stadsparkeerplan naast de normale Shuttlebusjes, ook nog acht extra gratis busjes in die via een vaste route langs alle kroegen rijden.
Dat Ian Siegal ook anderen aan bod laat komen in zijn optreden bleek wel toen hij spontaan deze twee jonge musici een gastrol liet spelen.
Met onder andere prachtig mondharmonica spel er in.
En het gaf Ian even de kans de aangeboden drankjes op te drinken.
En de drank belemmerde zijn spel totaal niet, misschien droeg het er wel aan bij.
Na afloop kwam Ian Siegal zelf de zaal nog in om even met vrienden en het publiek te praten.
Na een avondje spelen is het natuurlijk ook lekker om even te ontspannen.
Een klein klupje vertrok samen met de band naar Bad Habits om nog even te poolen.
Sommige mensen kunnen toch beter spelen en zingen dan poolen bleek al gauw.
En zo hard lachte ik nou ook weer niet.
Nee, laat Ian Siegal maar spelen en zingen dat zie ik toch liever dan zijn biljartspel.
Vanavond (woensdag) is de officiële opening van de Leidse Jazzweek in de Waag met Sebastian Sleebos, gevolgd door een optreden van Hans Dulfer.
Maar het grootste gedeelte van uitgaand Leiden loopt natuurlijk door de stad langs de 40 deelnemende kroegen aan de Kroegentocht.
Vanwege de Jazzweek zal ik de komende dagen weinig tot niet reageren op jullie reacties en logs.
Lezen doe ik tussen alle optredens door wel natuurlijk en elke dag nieuwe logs over de optredens.
De Leidse Jazzweek is begonnen en Glibber gaat lekker een weekje van goede muziek genieten.
In de loop van de week zullen er wel regelmatig foto's van de verschillende optredens op deze log komen maar verder zal ik behalve uitslapen niet veel thuis zijn.
Een concert wat ik zeker niet wil missen is dinsdagavond Ian Siegal in de Q-BUS.
Over deze man worden zulke goede dingen geschreven dat ik er echt bij moet wezen.
In Q-BUS,
Uiterste Gracht 142
Leiden
Dinsdag 23 januari + Woensdag 24 januari
IAN SIEGAL & BAND
De Beste Britse Blues Artiest van dit moment
De 33-jarige Ian Siegal is zonder twijfel de meest getalenteerde muzikant in de Engelse bluesscene van de afgelopen jaren. Siegal is niet alleen een briljante gitarist maar is bovendien een unieke zanger . Hij zingt de blues niet, hij is de blues. Zijn wieg stond in Farnborough, Zuid Engeland. Zijn eerste muzikale herinneringen zijn aan Buddy Holly, Jerry Lee Lewis, Elvis en Chuck Berry. Siegal heeft in korte tijd een enorme reputatie opgebouwd met zijn albums, maar zeker ook met zijn sensationele live shows. In 2005 speelde hij op het NorthSea Jazz in een volle Statenhal een verpletterende show Zijn laatste Album "SWAGGER" is een echt meesterwerk! Door vele blues kenners als het beste Blues Album van 2007 beschouwd. Leiden heeft de eer deze unieke gitarist/zanger twee dagen te gast te hebben. Voor elke blues/soul liefhebber een niet te missen spektakel!
Woensdagavond is de Kroegentocht en hoop ik zoveel mogelijk bands in de ongeveer 40 deelnemende kroegen te gaan zien.
Eerst ga ik natuurlijk naar de officiële opening in de Waag.
Om daarna van allerlei verschillende optredens te genieten, zoals bijvoorbeeld Frank van Meeteren in het Praethuys.
(foto 2007)
Of de hartverscheurende blues en rock van Rob Baars in de Uyl van Hoogland.
(foto 2007)
En dat het weer overal druk zal zijn dat zit er dik in.
In het programma van de Kroegentocht is precies te zien waar je moet wezen.
(foto 2007)
Donderdagavond alweer een concert wat ik niet wil gaan missen Al Perkins.
Donderdag 24 Januari
"Californian country rock" from Nashville/Austin
"Californian country rock" from Nashville/Austin
Kevin Montgomery Band
featuring the legendary Al Perkins supported by Shurman/Andrea Glass
featuring the legendary Al Perkins supported by Shurman/Andrea Glass
Kevin Montgomery, de singer-songwriter uit Nashville, is zoon van de legendarische Bob Montgomery, in de jaren vijftig muzikale duopartner van Buddy Holly en ook nog een tijdje achtergrondzanger bij Elvis Presley . Montgomery maakt al jaren liedjes van een decennia-overschrijdende schoonheid. Hij tourde met David Crosby en Sheryl Crow en neemt snarenheld Al Perkins mee naar Leiden. Perkins is volgens velen de beste steelgitarist van de wereld. Zijn virtuositeit is al bijna veertig jaar te beluisteren op albums van o.a. Stephen Stills, The Eagles, Dolly Parton, TheStones . Hij deelde het podium met vele groten der aarde, van Bob Dylan tot The Stones. De muziek ligt in het verlengde van coryfeeën als The Eagles en Jackson Browne . Verwacht een verrassende mix van country, rock, blues en meer. SUPPORT: SHURMAN + ANDREA GLASS
En dan de vrijdag en zaterdag nog met een keur aan artiesten in onder andere de Waag en het Scheltemacomplex.
Ik hoop de eventuele liefhebbers van sfeer en muziekfoto's deze week op de hoogte te houden.
Volgende week is het weer zover en staat Leiden weer bol van de Jazz en de Blues.
Het festival wat even voor Leiden verloren leek te zijn, is gelukkig opgepakt door een groepje enthousiaste mensen die het festival weer nieuw leven hebben ingeblazen.
Vandaar dat volgende week Leiden en omgeving weer kan genieten van de Leidse Jazzweek.
Het officiële programma begint op woensdag 23 januari, maar vanaf dit weekend zijn er al diverse optredens in het teken van het festival.
Voor het volledige programma moet je even op deze link klikken.
De officiële opening wordt in de Waag verricht door Sebastian Sleebos.
Hierna staat traditiegetrouw zoals al bijna 25 jaar Hans Dulfer op de openingsavond in de Waag.
(foto jazzweek 2006)
Op de woensdagavond is ook de traditionele Kroegentocht en is er in 40 kroegen live muziek te vinden.
Het Stadsparkeerplan zorgt voor diverse gratis borrelshuttles zodat iedereen waar dan ook in de stad op kan stappen om zich naar welke kroeg dan ook te laten vervoeren.
Kleine tip voor mensen van buiten Leiden als je met de auto komt kan je het beste parkeren op het Haagwegterrein en je van daaruit gratis naar het centrum laten rijden.
(foto jazzweek2007)
Uiteraard is Glibber tijdens de Kroegentocht onder andere te vinden in de Bonte Koe waar Blood Sweat & Kiers optreedt.
(foto jazzweek 2007)
Maar er is alle avonden zoveel te doen dat het echt moeilijk kiezen wordt.
Een kleine greep uit het programma.
Iets wat ik niet wil missen is de Amerikaanse band van Ian Siegal, hij treedt twee avonden op dus dat moet lukken.
Nog zomaar een greep uit het overvolle en ijzersterke programma.
Vrijdagavond treedt in de Marekerk de levende jazz & blueslegende Toots Thielemans op.
Als dat concert afgelopen is ben ik nog precies op tijd om in de Waag naar nog een stukje nostalgie te gaan kijken.
Livin Blues die in de jaren zestig/zeventig een begrip waren zijn weer gaan optreden nu onder de naam de Livin Blues Xperience.
Iets wat ik echt moet gaan zien.
Ook niet om te missen is op de slotavond Alain Clarke in de Waag.
De slotavond is op twee locaties de Waag en het Scheltema complex.
Dat wordt dus heen en weer lopen want in Scheltema treedt bijvoorbeeld Mister Boogie Woogie op, en ook die wil ik niet missen.
(foto jazzweek 2006)
En dan Frits Landesbergen, de Rosa King Tribute Band, Carmen Gomez, Lodewijk van Gorp en natuurlijk niet te vergeten de Leidse trots Men in Blues en ga zo maar door.
( foto jazzweek 2007)
Eerlijk is eerlijk, een festival als dit kan niet zonder sponsors.
Het leuke is dat dit festival gedragen wordt door een hele grote groep sponsors met hart voor Leiden.
Zonder sponsors zou Leiden een saai ingeslapen provinciestadje zijn, het moet hier echt uit het particuliere initiatief en bedrijfsleven komen.
Het is maar goed dat we hier zoveel mensen en bedrijven hebben met hart voor de stad.
Het wordt volgende week dus weer een hele drukke maar vooral swingende week.
Het is natuurlijk overbodig te vertellen dat ik zo slim geweest ben een paar dagen vrij te nemen.
Hoop weer heel wat foto's te maken van het festival.
Leuk om nog even te melden, Christian en Mary-Ann uit Capelle zijn sinds de Jazzweek van vorig jaar niet meer weg te slaan uit Leiden en op zijn site heeft hij ook het hele programma heel overzichtelijk geplaatst.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl