Woensdagavond werd de Leidse Jazzweek geopend en was de traditionele Kroegentocht.
De opening werd muzikaal ingeluid door DJ Sebastian Sleebos.
De nieuwe organisatoren van de Leidse Jazzweek werden het podium opgeroepen, het is toch aan hen te danken dat de Leidse Jazzweek een nieuwe doorstart en opzet heeft gekregen.
Uiteraard horen er bubbels bij, als je het voor elkaar krijgt in zo'n korte tijd een geweldig festival neer te zetten.
De organisatie heeft echter wel een probleem bleek woensdagavond.
Maar ik denk dat er te leven is met dat probleem, het is een luxe probleem.
De grote concerten verderop in de week zijn volledig uitverkocht, daar is mee te leven.
Maar gisteravond bleek dat Leiden (en veel mensen van ver daarbuiten) de Jazzweek weer in hun hart gesloten hebben en massaal de stad in gingen.
Leiden is misschien wel te klein voor dit grote festival, en dat is een probleem waar je als organisatie trots op mag zijn.
Er was zo nu en dan geen doorkomen aan in de kroegen en dat hebben we toch maar aan Trudy, Denis, Martin, Robert en Joris te danken.
Het is niet te doen alle kroegen te bezoeken op zo'n avond, toch heb ik een behoorlijk rondje gemaakt.
Loop even mee langs een aantal kroegen waar ik geweest ben.
Alhoewel lopen, nee ik heb veel gebruik gemaakt van de speciale Jazzexpress busjes die door het Stadsparkeerplan waren ingezet.
Ik begon bij de Branderij waar de Saloonband optrad.
Het was pas half tien, maar toen bleek al wat de rode draad van de avond zou worden, druk druk druk, zoals al gelijk bleek in de Uyl van Hoogland.
Maar toch nog iets kunnen zien van Rob Baars met de Andrew Speaker Health Club .
Dat zelfde gold voor Jantje van Leyden waar Blues Affair speelde, ook alweer stampend vol.
In het Kruitschip speelde een vrij jonge band, maar wel erg leuk.
Doorlopen richting Twee Spieghels waar 1 op 1 speelde.
Het wordt ondertussen afgezaagd maar ook daar was bijna weer geen doorkomen aan.
In de tuinzaal van de Burcht speelden de Houdini's, dat is echte onvervalste jazz voor voornamelijk luisterpubliek.
Hier twee Leidse jazzfanaten in druk gesprek.
Cees Mentink die bezig is met een boek over de Leidse jazzgeschiedenis en Martin Rohde die de hele programmering voor de Leidse Jazzweek heeft gedaan.
Ondertussen reden de gratis Jazzexpress busjes af en aan langs alle kroegen.
En ook de sfeer in de busjes was perfect, maar zelfs ook daar druk druk druk.
Er zijn artiesten die ik al is het maar een paar minuten, toch even gedag wil zeggen.
Hier doe ik een tweede poging om de Bonte Koe binnen te komen.
Het is een kroeg met een lengte van hooguit tien meter, toch deed ik er bijna twintig minuten over om vooraan te komen.
Even gedag gezegd tegen de band van Wouter Kiers en toen weer terug door het gedrang.
De bus gepakt richting Beestenmarkt waar ik als eerste belandde in van der Werff waar Radio Rental speelde.
Daarna naar de overkant even gekeken in een nieuwe veel belovende kroeg, Studio de Veste.
Mooie tent geworden en enthousiaste mensen, ik denk dat we van deze kroeg nog veel gaan horen.
Hier speelden ook weer oude bekenden van me, EZ NRG.
In Malle Babbe speelde Scuttle Butin.
Ik moest natuurlijk even kijken in jazzcafé nummer 1 van Leiden The Duke, maar ook hier weer geen doorkomen aan.
De band Gameplay wist de mensen hier aardig geboeid te houden.
En laat ik nou even niet weten hoe deze kroeg heet op het Kort Rapenburg.
Maar ik was op weg naar de Waag om naar Hans Dulfer te gaan kijken.
Het was te verwachten ook de Waag zat stampend vol en er stond een lange rij voor de deur om binnen te komen.
Hier bleek even het voordeel van mijn perskaart en camera, ik mocht langs de rij en zo doorlopen, nou ja schuifelen.
Hans Dulfer was zoals gewoonlijk weer heerlijk swingen.
De formatie waar hij nu alweer enkele jaren mee optreedt blijft toch altijd weer lekker om te horen en zien.
In de Waag kreeg ik de tip even in Scheltema te gaan kijken waar Garlic optrad.
En Gé, als je dit leest bedankt voor de tip, was echt waanzinnig goed.
Leuke met Scheltema is dat je van bovenaf kan fotograferen.
Persoonlijk vond ik ondanks alle geweldige bands die ik deze avond gezien heb, Garlic toch echt wel een van de toppers.
Erg swingend, vol verrassingen en veel show.
Alleen vroeg ik me af, zouden ze blazers te kort komen.
Het is hard werken hoor als je als blazer dubbel werk moet doen.
Het werd tijd voor een rustig afzakkertje en die kon ik nog nemen in het Praethuys waar Frenk van Meeteren weer optrad.
Altijd goed voor heerlijke luistermuziek.
Op de een of andere manier is de foto erg vaag geworden.
Ik denk dat de foto mischien aangeeft hoe vaag ik ondertussen zelf wel was geworden na een avondje drukte en muziek.
Hieronder nog een fotofilmpje met nog veel meer foto's van alle optredens.
Reacties