Vrijdagavond was een avondje van uitersten.
Ik begon met een mooi luisterconcert van Toots Thielemans (86 jaar) om daarna in een noodvaart naar de Waag te gaan voor The Livin Blues Experience.
Toots speelde in een tot de laatste stoel uitverkochte Marekerk.
Er mochten van zijn optreden alleen foto's gemaakt worden tijdens het eerste nummer en zonder flits.
Het podium was mooi uitgelicht maar voor mij te schemerig om mooie foto's te kunnen maken.
Toots trad vijf kwartier op bijgestaan door Leidenaar Karel Boehlee (toetsen), Clemens van der Feen (bas) en Dre Pallemaerts (drums).
De muziek van Toots Thielemans leent zich natuurlijk het beste voor een regenachtige zondagmiddag met een krantje op de bank, maar het was een ervaring om deze levende legende eens live bezig te zien en te horen.
Het is ongelooflijk Toots heeft bijna geen lucht meer om te praten, maar aan zijn mondharmonicaspel is dat zeker niet te merken.
Tussen de nummers door probeerde hij als een gezellige oude opa wat verhaaltjes over het ontstaan van de nummers te vertellen.
Uit het hele land waren mensen op dit concert afgekomen, want je weet maar nooit of je dit nog een keer kan gaan meemaken.
Het mooiste verhaal vond ik, de man die 's morgens uitsluitend voor dit concert uit Ierland over was komen vliegen en op zaterdagmorgen weer vertrok.
Het was waarschijnlijk een bekende van Toots, want ze hebben 's middags samen zitten kletsen en mondharmonica zitten spelen in de kerk.
Gelijk na Toots doorgelopen richting de Waag om niets te missen van Livin Blues.
Ik had ondertussen van acht tot elf uur stil gezeten en het werd tijd voor een beetje ouderwets swingende blues.
Ik werd op mijn wenken bediend, op het moment dat ik binnen kwam begonnen ze net te spelen.
Het wordt bijna afgezaagd om te vertellen, maar ook nu weer een stampend volle zaal, met oud en jong publiek door elkaar.
Het was echt genieten voor iedereen, wat een wereldband.
Ik ben altijd al gek geweest op Livin Blues maar ook vandaag de dag in deze nieuwe bezetting weten ze moeiteloos de zaal plat te spelen.
De organisatievan de Leidse Jazzweek kon alweer genieten van een geslaagde avond.
En ik zeg het nogmaals , petje af voor Martin Rohde (links op foto) de programmeur van het hele festival.
Knap hoe hij zoveel verschillende top-acts bij elkaar heeft weten te combineren en daarmee gezorgd voor alle avonden uitpuilende zalen.
Ook mede-organisator Joris Nuiver van het blad LOS en presentator Fons Delemarre hadden het ook helemaal naar hun zin.
Ondertussen werd het op het podium en in de zaal steeds swingender.
En dat je dan voor genoeg vocht moet zorgen is duidelijk.
Zo te zien kan tappen nog een heel serieus klusje zijn.
Het blijft leuk dat de organisatie een aantal bekende Leidenaren heeft gevraagd zo nu en dan even achter de bar te willen staan.
Zo kwamen we gisteravond Ellen tegen achter de bar.
Een enthousiaste Leidse horeca-onderneemster met een groot hart voor de stad, die zo vertelde ze mij, weer vol met nieuwe plannen zit.
Het publiek kon geen genoeg krijgen van de rauwe opslepende blues van Livin Blues Experience, de show ging in een rap tempo door.
Op zich wel grappig, de nummers dateren uit eind jaren zestig.
Maar vooral het jonge publiek ging vooraan helemaal uit hun dak, zo zie je maar de muziek uit de sixties & seventies is tijdloos.
In het verleden heeft Aad van der Pijlen bas gespeeld bij Livin Blues, logisch dat hij aanwezig was en na afloop nog even in de coulissen een praatje ging maken.
Als ze ooit in de buurt spelen is het echt een aanrader om te gaan kijken, ouderwetse bluestijden herleven voor een avondje tijdens hun optreden.
En na een avondje volle bak moet er natuurlijk opgeruimd worden, en ook dat is zelfs perfect en snel geregeld.
Na afloop was er verder in de stad nog genoeg te zien.
Daarom even snel het laatste stukje concert van Chris Koenen gezien die samen met zijn neef speelde.
Lijkt me toch mooi als je als muzikant samen met je neef kan spelen, maar ook zijn zoontjes schijnen muzikaal te wezen, dus wie weet hier eerdaags ook foto's van.
Hierna als eindstation even gekeken of er nog gespeeld werd in The Duke.
Altijd gezellig en goede muziek.
Hier speelde de Beter R. de Vries Band van Ruud de Vries.
Ik kon nog net het laatste half uurtje meepakken, was een mooie afsluiter van weer een avond vol muziek.
Voor een uitgebreid verslag van dit concert kan je het beste kijken bij Mary-Ann die heeft er een aparte log over gemaakt omdat zij gelijk na Toots naar de Duke waren gegaan.
Het was gezellig, maar ben toch maar heel slim na afloop van het optreden vrijwel direct naar huis gegaan.
Zaterdagavond de twee grote slotfestivals met een keur aan bands en artiesten, zoals b.v. Mr Boogie Woogie, Men in Blues, The Rosa King Tribute Band, Carmen Gomez, Wouter Hamel, Frits Landesbergen Big Band, Radio Rental, Alain Clark en ga zo maar door.
Reacties
Vind ze wel redelijk geslaagd! Maar groot zijn ze idd niet echt mooi denk ik aan de hoeveelheid ruis te zien! Helaas....
Heb je vandaag uit kunnen rusten ?