Het komt regelmatig voor dat er in de QBUS vrijwel onbekende buitelandse bands optreden waarvan je zegt dit is klasse, raar dat bijna niemand ze kent. Het komt maar heel weinig voor dat er een band staat waar iedereen stijl van achterover slaat. De Franse Nina Attal stond aangekondigd als een in Frankrijk bekende blueszangeres met haar band. Een omschrijving die naderhand heel mager bleek te zijn. Gelijk vanaf het eerste nummer liet Nina Attal blijken dat hier meer stond dan een bluesbandje uit Frankrijk. Blues, Funk en Soul knalden de zaal in, waar iedereen met verbazing stond te kijken en luisteren naar wat er op het podium gebeurde.

Nina Attal en haar band houden van een feestje en willen het publiek betrekken bij de show. Om wat meer contact met het publiek te krijgen stapte Nina na twee nummers de zaal in.

Als je zou willen heb je uiteraard de keuze uit circa twintig optredens in Leiden tijdens het weekend, maar twee vond ik wel genoeg. Wel twee hele leuke optredens. Zaterdagmiddag speelden de Cannonball Johnsons in café de Re-Spons. Een jong bandje die ik het afgelopen jaar al een paar keer gezien heb en waarover ik mij verbaas hoe zij tot de keuze van Bluegrass muziek gekomen zijn. Je zou dat verwachten bij wat oudere muziakanten. Ter compensatie spelen ze ook nog in andere bandjes waar het er wel keihard aan toe gaat.

Toen ik binnenkwam was het behoorlijk rustig en ik dacht zonde want het is zo'n leuke band. Gelukkig liep het  daarna al snel vol.

Grote evenementen werpen altijd hun schaduw vooruit en wordt dan ook druk voor gerepeteerd. Zaterdag 23 maart vindt een van de eerste grote Leidse binnen en buitenevenementen van het voorjaar plaats, de Militairy History Day.The band of Liberation is dan ook al druk bezig met de repetities voor dit enorme spektakel. Donderdagavond ging ik eens een kijkje nemen bij de repetities.

Ik kies dat natuurlijk altijd heel slim uit en kom als net de pauze begonnen is. 

Zaterdag was binnen de Leidse Scratchdagen de traditionele musicaldag met hoogtepunten uit grote musicals. 's Morgens vroeg stroomden de circa 1000 zangers en 100 musici de Pieterskerk binnen om vol enthousiasme te gaan repeteren voor de uitvoering van 's avonds. Ik ben in de middag eens gaan kijken en vooral luisteren hoe het ging met het repeteren. Het blijft een mooi gezicht zo'n stampvolle Pieterskerk.

Stom is dat, er zitten duizend mensen op de tribunes en toch valt je oog gelijk op het meisje met de paarse baret die de winnende bijdrage aan het jubileumboek heeft geschreven.

Vrijdagavond trad Huub van der Lubbe op voor een uitverkochte Stadsgehoorzaal in Leiden. Eerder die dag gaf hij een kort instore-optreden bij Velvet momenteel DE platenzaak van Leiden. Het komende jaar gaat Huub van der Lubbe solo optreden en liet het publiek daar alvast iets van horen.

Echt leuk bijna wekelijks zijn er bij Velvet korte live optredens van muzikanten. Natuurlijk het is om de cd's of de platen te promoten maar voor de bezoekers wel erg leuk die korte concerten en de winkel staat uiteraard gelijk goed vol.

Het was natuurlijk het weekend van het carnaval en heb daar dan ook zo nu en dan verslag van gedaan. Alleen wie nu denkt dat ik het hele weekend gevuld heb met blaas en dweilorkesten, oververhitte tante Sjaans, Bokito's en andere feestneuzen heeft het fout. Gelukkig heeft café de Re-Spons tegenwoordig om de week een concert op de zaterdagmiddag omstreeks half zes. Een mooi moment om even tussen twee carnavalsfeesten in een beetje afwisseling te hebben. Afgelopen zaterdagmiddag speelde de Deik een tributeband voor,....... inderdaad de Dijk.

Ach en het blijft natuurlijk ook Nederlandstalig dat schept nog een beetje een band met al het carnavalsgeweld.

Zaterdagavond was de bluesavond van de Leidse Jazzweek. Alle avonden zijn top maar naar de bluesavond kijk ik altijd extra uit. Twee toppers deze avond, allereerst onze eigen Leidse Men in Blues en daarna Julian Sas. Het was echt een avondje genieten met muziek van de bovenste plank. De Waag liep even na negenen al snel vol met publiek tussen de twitig en tachtig, heerlijk toch. Men in Blues stond als eerste geprogrammeerd en bracht de zaal in stemming met (vind ik) hun prachtige warme blues.

Men in Blues bestaat uit puur klasse muzikanten die staan voor hun muziek en nooit gekozen hebben voor de commercie en het grote geld. Dat is toch de mooiste blues van het leven of niet.

Eigenlijk staat Leiden al de hele maand bol van de jazz optredens, maar gisteravond was in de Waag de officiële opening van de 34 ste Leidse Jazzweek. Wethouder Jan Jaap de Haan opende de jazzweek en was zichtbaar trots op het programma wat Leiden te bieden heeft.

De jonge band van Thom Hoorweg beet het spits af in de Waag.

Temperaturen kunnen snel oplopen. Ik liep woensdagavond richting de Qbus bij een temperatuur van, ik schat min zeven graden, binnen gekomen waande ik mij gelijk in veel warmere oorden. Zoals ik al eerder schreef, tijdens de Leidse Jazzweek is er plaats voor diverse muziekstromingen vandaar dat ik vanavond een avondje Klezmermuziek ging bekijken van de Deense band "Mames Babegenush".

In 2010 wonnen zij de Jewish Music Competition, daarnaast stonden zij in grote concertzalen en op diverse festivals zoals het befaamde Roskilde.

Soms is het best leuk om gelijk te krijgen en zeker als je voorspelt dat bepaalde artiesten of groepen het internationaal gaan maken. Vorig jaar schreef ik over de Leidse band Sugarboy and the Sinners dat het mij niet zou verbazen als ze in de toekomst nationaal en internationaal gaan doorbreken. Ik heb het stuk van vorig jaar nog eens nagelezen en ja hoor het stond er echt. Vrijdagavond stonden Sugarboy and the Sinners in de Qbus. Doel van de avond was om de reis naar het International Blues Challenge festival in Memphis USA te ondersteunen. Volgende week vertrekt de band naar Memphis om namens Nederland in de finales van dit vermaarde festival op te treden.

Het werd een avond vol muzikale verrassingen, die gelijk al begon met het voorprogramma van ook alweer zo'n jonge band Smokin' Cadillac.