Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Pageviews
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Statistieken
|
|
Bluesnight tijdens de Leidse Jazzweek 2012
Ik heb het al eens eerder proberen uit te leggen, eigenlijk valt vrijwel elke muziekstroming onder jazz.
Als ik het even heel ruim en als leek uitleg komt het erop neer dat jazz de mogelijkheid biedt om samen te spelen en elkaar de solo's te gunnen en daar ook mooi op in te spelen.
Benieuwd hoeveel commentaar ik op deze onorthodoxe schets van de jazzmuziek krijg.
Het komt er in elk geval op neer dat je eigenlijk elke muziekstijl kan programmeren tijdens een jazzfestival.
En mischien daarom ook wel dat de vrijdagavond tijdens de Leidse Jazzweek traditioneel de bluesavond is.
Als eerste trad de letterlijk en figuurlijk jonge Leidse band Sugarboy and the Sinners op.
Ik heb ze nu een keer of drie gezien en het zou mij niets verbazen als het in de toekomst moeilijk wordt om ze weer in Leiden te zien.
Ze hebben de kracht en potentie uit te groeien tot een topband die we in de toekomst op grote festivals gaan tegenkomen.
Aan de andere kant, ze zijn Leids en echte Leidse bands en artiesten blijven als het maar even kan beschikbaar voor Leidse feesten en festivals.
Ik volg heel veel concerten en optredens van jazz tot levenslied en geniet daar ook van.
Vroeger zat je in hokjes, je hield hiervan en dan mocht je daar niet van houden.
Waar ik tegenwoordig op let is of artiesten zelf genieten waar ze mee bezig zijn en vooral of ze werken op het podium.
En met werken bedoel ik, niet zomaar even je setlist afwerken en door naar de volgende schnabbel.
Nee, echt bezig zijn, zoiets als onderstaande foto.
Daar straalt het werken vanaf.
Zowel links als rechts van het podium een nestje fotografen.
In het filmpje hieronder zie je dat ik niet overdrijf als ik stel dat we nog veel van deze band gaan horen en zien.
Het leuke met dit soort evenementen is dat je mensen ziet die je de rest van het jaar vrijwel niet tegenkomt.
En ik geniet er van als ik ze zie genieten op dit soort avonden.
Heb ik weer, even snel een biertje pakken zijn ze net het vat aan het wisselen.
Men in Blues heeft zeker in Leiden geen verdere aankondiging nodig.
Stevige maar ook vaak mooie ingetogen blues.
Er staat dan ook wel een brok ervaring op het podium die zijn weerga niet kent.
Zowel Chris Koenen als Aad van Pijlen hebben met alle grote der aarde samengespeeld en zijn gewoon niet van het podium af te slaan.
Ook de rest van de band is niet mis, Frans Heemskerk begint uit te groeien tot een van de beste keyboard en Hammondspelers van Nederland en drummer Robbie "Andreas" Carree weet de band feilloos te ondersteunen.
De solo's van Chris Koenen staan al sinds eind jaren zestig bekend als fenominaal, maar je zou bijna denken dat hij nog steeds groeit.
Niets op de automatische piloot in elk nummer wordt gevoel gelegd alsof hij het voor de eerste keer speelt.
Basgitaristen zijn van nature rustige spelers, dat geldt ook voor Aad van Pijlen.
Je hoort en ziet de ervaring in zijn spel en zang.
Stilstaan bij Men in Blues is dan ook bijna een onmogelijke opgave.
Tot voor kort speelde Men in Blues elke zondagavond in muziekcafé Hunky Dory.
Door de plotselinge sluiting van het café leek het er even op dat er een eind kwam aan de jarenlange zondagse optredens.
Gelukkig heeft café het Praethuys vanaf vorige week de traditie voortgezet en treedt Men in Blues nu elke zondagavond in het Praethuys op.
In het filmpje gedeeltes van hun optreden tijdens de Bluesnight in de Waag.
Een soort stilleven, flyers voor de Jazzbattle van zondagmiddag.
Wat het meest opviel was het doosje van een filmrolletje er moet dus iemand vrijdag nog met een echt filmrolletje gefotografeerd hebben.
Dat kom je eigenlijk vrijwel niet meer tegen.
Met drie bands per avond is het hard werken om alles heel snel om te bouwen op het podium.
Als laatste trad de Engelse Connie Lush band op.
Het leek wel de avond van de sologitaristen ook bij dit optreden weer veel mooie solo's.
En weer een redelijk rustige basgitarist.
De uit Liverpool afkomstige Connie Lush heeft een dijk van een stem en gaan we waarschijnlijk komend jaar nog een keer terugzien in de QBus.
Ik hoorde dat ze elk jaar vlak voor kerst de Cavernclub in Liverpool, waar ooit de Beatles zijn begonnen op zijn kop zet.
Ik kan mij er iets bij indenken.
Ondanks dat ze totaal leeggespeeld was, kwam ze na afloop nog even terug voor een toegift.
En uiteraard ook nog even tijd om op de foto te gaan met een van haar fans.
In het filmpje gedeeltes van haar optreden.
En dan aan het eind van de avond de "harde" werkelijkheid.
De Leidse Jazzweek wordt georganiseerd door vrijwilligers en kent geen erebaantjes.
Daarom kan het zomaar voorkomen dat je als voorzitter aan het eind van de avond de lege bierglazen loopt op te ruimen.
Toen de lichten uitgingen lag de zaal er weer keurig bij voor de concerten van zaterdagmiddag en avond.
In de slideshow nog een aantal willekeurige foto's van de Bluesnight.
Alle foto's van de Leidse Jazzweek zijn terug te zien op mijn speciale Oyposite.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl
Reacties