DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Direct na de optocht kwamen we Willem Beij nog even tegen, inderdaad de neef van de Zangeres zonder naam.
Ook hij ging richting de Twee Spieghels om weer een aantal ex-finalisten van Leids Festival van het Levenslied te ontmoeten.
We slenterden richting de Spieghels en onderweg was het overal lekker druk.
De zon scheen nog steeds en bijna iedereen was de regen van de avond en nacht ervoor alweer bijna vergeten.
Toch leuk dat er mensen zijn die hun hoedje aanpassen aan het thema van de optocht.
Natuurlijk eerst even gekeken bij Tilly met de Tranentrekkers, steevast staan ze garant voor een geweldig optreden.
Zoals elk jaar weer zorgden ze voor een vol Hooglandse Kerkplein.
Waar het ook druk was, dat was op de toiletten.
De WC politie kon het maar net aan in goede banen leiden.
Eindelijk aangekomen bij de Twee Spieghels trad net Rose op.
We liepen gelijk tegen Frank uit Tilburg op, hij was net klaar met zijn eerste set.
Binnen twee minuten kwam de vraag of we nog naar Tilburg komen met het carnaval.
Ik was al blij dat ik nog steeds op twee benen rondliep, maar toch maar gelijk de afspraak gemaakt voor de twee Glibbers.
Ronny Jordaan kende ik nog niet.
Behalve een goede stem kan hij ook een mooi stukje mondharmonica spelen.
Brigitte en Frank namen ondertussen nog even de rest van het programma door.
En zo hoort het, een Tilburger met een Leids Shawltje om.
Toch leuk dat een van de barkeepers van de tapeilanden even gedag kwam zeggen, alleen wel met lege handen.
Gelukkig werd dat probleem erg snel opgelost.
Ook Frank kreeg uiteraard dorst van het zingen.
Ze zeggen weleens het publiek stond van enthousiasme op de banken, in dit geval op de prullenbakken.
Na Frank kwam mijn grote vriendin Sjannie uit Budel.
We komen elkaar een of twee keer per jaar tegen tijdens een optreden, maar het is altijd gelijk of we elkaar bijna dagelijks ontmoeten.
Ik blijf het zeggen, en zal ooit gelijk krijgen, hierna kwam Kevin die echt een grote carriere tegemoet gaat.
Met zijn 19 jaar weet hij al een aantal jaren het publiek voor zich te winnen.
Na twee dagen hard werken had Marjo het wel een beetje gehad en verlangde naar haar vakantie deze week.
Binnen was het natuurlijk ook tussen de artiesten onderling erg gezellig.
Frank en Sjannie zouden voor het eerst als duo optreden als afsluiting en zagen het helemaal zitten.
Er waren ondertussen buiten twee dingen veranderd.
Het was donker en het was weer begonnen te regenen.
Regen is een beetje zwak uitgedrukt, het stortte weer.
De barkeepers die alleen maar even overgestoken waren vanaf de tapeilanden waren dan ook kleddernat.
Frank en Sjannie deden de finale-act, terwijl de regen nog steeds met bakken uit de lucht kwam.
Maar ondanks de stromende regen bleef het publiek staan.
En ook het barpersoneel ging nog een keer helemaal los.
Met regen moet je elkaar schijnbaar vasthouden, ik keek om mij heen en zag alleen maar stellen.
Op het podium, op de trap alleen maar stellen.
Tot aan de bar aan toe.
En de rest van de mensen hield elkaar gewoon in de polonaise vast.
I'am singing in the rain, had heel toepasselijk geweest.
Na afloop ben ik met Frank nog even de stad ingelopen, alleen door de gigantische drukte raakten we elkaar kwijt.
Ik liep over de kermis en dacht het was toch weer een 3 oktober met veel hoogtepunten.
Ik was verstandig en liep door naar huis, ondertussen was ik behoorlijk afgedraaid.
De laatste dagen in de stad veel complimenten op mijn site gekregen, maar ook de vraag waar doe je het allemaal voor, het kost toch enorm veel tijd.
Misschien kom ik morgen of overmorgen wel met een antwoord.
Hieronder nog een (niet zo lang hoor) fotofilmpje met sfeerbeelden de Twee Spieghels.
Om de site niet te langzaam te laten laden, heb ik een aantal eerdere logs over de aanloop naar 3 Oktober naar het archief verplaatst.
Onder de rubriek Leidse Feesten, staan alle eerdere 3 Oktoberlogs.
Onderaan deze log een uitgebreid fotofilmpje met nog veel meer foto's.
De Optocht is een van de grote pijlers van het feest en je moet echt op tijd zijn om een mooi plaatsje te bemachtigen.
Om twaalf uur zat het dan ook al aardig vol ter hoogte van Café de Tregter, de laatste 15 jaar de vaste stek van Glibber tijdens de optocht.
Je moet een tijdje geduld hebben voor de optocht komt maar het is er giga gezellig dus dan vliegt de tijd.
Er zijn ook mensen voor wie het toch wel echt afzien zal zijn hoor, dat lange wachten.
Je zal maar AD-HD-er zijn, Jochem Meyer heten en dan keurig langs de kant moeten wachten op de optocht.
Een theaterprogramma duurt ongeveer anderhalf uur en kan je je ei in kwijt, dan is van twaalf tot vier langs de kant staan echt lang.
Dit jaar was er (als experiment) voor de optocht uit een Streetparade van alle Leidse muziekkorpsen gecombineerd met een reclame karavaan.
Kom niet aan de Leidenaar zijn traditionele onderdelen van het feest, dat is vragen om commentaar.
De meningen over dit experiment zijn dan ook verdeeld en zal de gemoederen voorlopig nog wel even bezig houden.
Glibber is er voor zichzelf nog niet helemaal uit.
Ik kan mij de reclame optocht wel indenken, het geeft toch weer iets meer financiële ruimte, aan de andere kant de korpsen niet in de optocht te plaatsen vind ik niet echt leuk.
Maar hoe dan ook, gezellig was het wel die reclameoptocht.
En Mini Glibber kon weer even zijn krantje lezen, want het Leidsch Dagblad kan je niet missen geen dag, zelfs niet met 3 Oktober.
Femke genoot weer van het glazen ophalen, nog geen recordhoogte want ze kan ze nog hoger hebben, maar toch weer een redelijke stapel.
Haar collega had gewoon pech, elke keer als ze voor me stond was net ze aan een nieuwe stapel begonnen.
Ik vertelde haar, dat gaat hem niet worden, zo kom je nooit op mijn log.
Maar ach, ook Glibber heeft een hart dus toch maar een foto van haar.
Dan loop je mee als promotiedame van de 3 October Vereeniging (inderdaad een c en twee ee's) en zie je opeens Jochem Meyer en dan durf je eerst geen handje te schudden.
Gelukkig bracht een bestuurslid haar naar hem toe en maakte ik snel een foto voor haar.
Ook jong K&G dwingt respect af, het jongere broertje van meermalig wereldkampioen K&G is de kweekvijver voor nieuw talent.
Afgelopen week is gebleken dat door verkeerd beleid van de (ex) penningmeester K&G in één klap bankroet is.
Om de vereniging te redden zijn er tal van acties op touw gezet, want Leiden zonder K&G is ondenkbaar.
Vandaar dat er dan ook een collecte was om de club van een ondergang te redden, gelukkig gaf het Leidse publiek (op de plek waar wij stonden) ruimschoots.
Ik hoop dat mede hierdoor de problemen weer een klein stukje lichter zijn geworden.
Meer informatie over de reddingsactie voor K&G, lees je op de Vriendensite van K&G.
Vervelend voor het eventuele slachtoffer, maar geweldig mooi om te zien hoe snel er meegewerkt werd.
Er moest een ambulance oversteken door de meer acht rijen dikke menigte.
Binnen enkele seconden was hij er door en sloot het publiek weer keurig aan achter de dranghekken.
Applausje voor het publiek vanaf deze kant.
Soms kunnen twee dingen totaal tegenovergesteld zijn.
Een band die ook altijd grote indruk maakt is de Band of Liberation.
Soms verbaas je je nergens over.
De Kiwani's hadden een fietsbar om door middel van bierverkoop geld op te halen voor een van hun goede doelen.
En ja hoor, wie stond er aan de tap, inderdaad Bert, ik had het kunnen weten.
Drumfanfare FBL kwam aanlopen onder de klanken van het Rubberen Robbie 3 Oktoberlied.
Blijkbaar vond de tamboer maitre dat we niet hard genoeg meezongen, ik ben verdorie nog schor.
Na ook de andere kant opgehitst te hebben, kregen we nog als toegift "soep met ballen"te horen.
Een uniek foto van een unieke man, Cees van Hamersveld woont al jaren niet meer in Leiden, maar liep wel voor de 48e keer mee in de optocht.
Nou ja, dit jaar dan in de reclame karavaan, maar hoe dan ook hij was er weer bij.
Wat ik persoonlijk de meest leuke wagen vond in de reclame karavaan was de wagen van onder andere Claas Griffioen en Sleutelstad.
Ze waren volledig in kerstsfeer, terwijl Sleutelstad FM kerstliedjes draaide werden er aan het publiek kerstpakketten uitgedeeld.
Nou dacht ik toch dat ik de foto's van de optocht voor Sleutelstad zou maken, loopt Chris vermomd als kerstman toch nog stiekem foto's te maken.
Maar ik herkende hem natuurlijk wel, alleen waaraan ben ik nog niet helemaal uit.
Echt een leuke stunt van deze puur Leidse ondernemers.
Daar kwam onze Leidse trots meermalig wereldkampioen K&G.
Gelukkig gaven ze bij ons een uitgebreide show.
Vandaag was de eerste dag met een nieuwe tamboermaitre, hij heeft er jaren op moeten wachten, maar vandaag was het eindelijk zover.
Zijn zoontje vond het prachtig en dan is dit natuurlijk wel het plaatje van jaar dacht ik zo.
Omdat er werd gegokt op een korte pauze ter hoogte van de Tregter hadden fans vast wat te drinken voor het korps geregeld.
Eindelijk na vijf kilometer marcheren en spelen een momentje van rust.
K&G sloot de reclame karavaan af en Glibber kon snel even naar de overkant om wat bier kwijt te raken, binnen wist hij uit ervaring dat je kon aansluiten in een heel lange rij.
In de twintig meter naar de extra toiletten kwam je heel wat andere (Leidse) bekenden tegen.
Zoals bijvoorbeeld de Leidse "haring" dokter (deze bijnaam komt omdat hij jarenlang in de commissie Haring en Wittebrood heeft gezeten) columnist en schrijver Har Meijer.
Maar ook oud voetbalinternational en trainer Wim Rijsbergen.
Ik stond precies op tijd weer op mijn plekkie toen de optocht eraan kwam.
Vooraf gegaan door diverse koetsen met onder andere het bestuur en burgemeester Henry Lenferink.
Afgelopen week besloot de burgemeester tegen eerdere afspraken in dat kroegen die tijdens 3 oktober met hun muziek boven de 90 decibel kwamen zouden worden aangepakt en eventueel volgend jaar gen vergunning zouden krijgen.
Langs de kant vroeg men zich af of het zwaaien met de hoed misschien niet toevallig boven de 90 decibel uit zou komen.
Smartlappenkoor "Er welt een traan" opende de optocht.
Thema van de optocht was dit jaar spelletjes en had dan ook als titel "Mens erger je niet".
Vrijwel alle bekende spellen kwamen voorbij, uiteraard ook het kaartspel.
Om het gemis aan muziekkorpsen op te vullen waren er heel kleine korpsjes te horen in de optocht.
Als ik ganzen zie zorg ik altijd dat ik een beetje uit de buurt blijf.
Maar om een volledig verslag van de optocht te krijgen doet een mens soms dingen die hij normaal nooit zou doen.
En dat allemaal voor je log en Sleutelstad waar ook alle foto's op staan.
Nog een Leidse bekende, Teun de Reede als spreekstalmeester op het monopoliespel.
Er liepen ook veel stukken mee in de optocht.
Voordat ik hier nu allemaal 18+ kijkers extra krijg, ik heb het over schaakstukken.
Kijkers van RTV West kennen haar wel, op de wagen "rad van fortuin" reed Bep het medium mee.
Het is misschien even denken, maar inderdaad dit is het spel Stratego.
Rubberen Robbie zei ooit in een van de nummers "juhh kennie ook nog wat met je oruhhh dan".
Ik moest nu opeens denken aan, " kehk mensuh zonder handjuhs kennut met me mond".
Als er ooit een Olympische dicipline glazen stapelen komt dan maakt Femke toch een goede kans op Leids goud.
Zolang dat nog niet geval is, hebben we in elk geval nog de (voornamelijk) Leidse waterpolovrouwen die goud wonnen op de Olympische spelen.
Een swingende band sloot de optocht af.
We waren ondertussen in totaal vier uur verder, maar wel vier geweldige uren.
Jeugd is de toekomst zeggen ze weleens, misschien vandaar dat Trudy Kwik bij Mini Glibber informeerde hoe hij de nieuwe opzet vond.
En over jeugd, goud en dergelijke gesproken, het begon er toen ik wegging eindelijk op te lijken.
Nee hoor, het was echt zo, elke keer als ze een giga stapel had stond ik net even niet in de buurt of was bezig.
In het fotofilmpje hieronder veel meer foto's van de optocht.
Ik heb een bulk uploader gebruikt voor het fototfilmpje, alleen doet die niet wat ik wil.
Alle foto's zijn keurig op volgorde en vervolgens gooit de bulkoploader ze totaal door elkaar.
Ach, voor de mensen die erbij waren is dan het fotofilmpje niet zo voorspelbaar, het geeft in elk geval een goed beeld van vier uur staan omdat je de optocht nooit mag missen.
Morgen een verslag van o.a. het Hollands 3 Octobergala bij de Twee Spieghels.
Ik ga proberen alle verslagen over 3 Oktober er zo snel mogelijk op te zetten, vandaar waarschijnlijk later vanavond/vannacht ook al een fotoreportage over de optocht.
Maar eerst nu even de Reveille, de Koraalmuziek en uitdeling van Haring en Wittebrood.
Glibber heeft het dit jaar weer gered om na een avond en stukje nacht stappen op tijd te zijn voor de reveille.
Na een nachtje met maar een kleine 3 uur slaap stond ik samen met Mini Glibber om half zeven bij de Reveille.
Uiteraard waren ook de verslaggevers van 3 Oktoberradio al aanwezig.
Eigenlijk is het gekkenwerk, maar oh zo leuk om erbij te zijn.
Een dertig jaar geleden stond er hooguit een honderd mensen.
Mede (nou ja vooral) door toedoen van onder andere Claas Griffioen, die de vrienden van de Reveille oprichtte staan er nu enkele duizenden mensen al om half zeven 's morgens bij het stadhuis.
Om half zeven begint het blaasorkest Decibel om de mensen wakker te maken.
Om zeven uur verzamelen bestuursleden en de burgemeester zich op het balkon om de Reveille mee te zingen.
Voor Mini Glibber ging er een wereld open.
Het was zijn eerste keer en kon niet begrijpen dat er zoveel mensen waarvan het grootste deel de avond ervoor flink gestapt hadden aanwezig waren.
Na de Reveille kwam het gebruikelijke rondje stad (zie log van gisteren) die eindigde aan de voorkant van het stadhuis, waar o.a. Trudy Kwik iedereen en Goed Ontzet toewenste.
Drumfanfare FBL speelde nog één keer het 3 Octoberlied van Rubberen Robbie en daarna verdween het grootste gedeelte van de mensen richting Koraal.
Je komt ook iedereen tegen he, ook bijvoorbeeld Maretoeter, vaste lezer en reageerder Leo, die met slaperige oogjes toch ook al op pad was.
Mini Glibber snapte er ondertussen echt niets meer van, maar vond het geweldig om mee te maken.
Na een snelle kop koffie vertrokken we richting van der Werfpark om het Koraal mee te maken.
Ondanks de regen die regelmatig viel was het ook bij het Koraal stampend vol.
Leidenaren laten zich hun feest echt niet afnemen door het slechte weer.
Tijdens het Koraal werd het droog en tegen alle voorspellingen in, bleef het droog tot aan het begin van de avond.
Ook familie kom je deze dagen bijna meer tegen dan in de rest van het jaar.
Na het Koraal snel richting uitdeling Haring en Wittebrood, een mens holt wat af in de vroege ochtend.
Mini was in de haast zijn shawl vergeten dus kocht nog snel een nieuwe, zonder shawl kan je je natuurlijk niet vertonen.
Het is wel prettig dat je haringen tegenwoordig buiten schoon gemaakt kunnen worden, scheelt een hoop gepruts thuis.
De speciale toegangskaart die Glibber dit jaar had kwam erg goed van pas en je kon de uitdeling eens van de andere kant bekijken.
Ook erg gezellig was het in het voorgedeelte van de Waag, waar je (hoe kan het ook anders) lekkere broodjes haring aangeboden kreeg.
De leden van het zeemanskoor Rumor di Mare speelden en zongen regelmatig in de Waag en dat geeft toch een heel bijzonder sfeertje.
Vast onderdeel is dat muziekvereniging de Burcht omstreeks negen uur even binnen komt spelen.
Dat klinkt echt fantastisch en overweldigend in de Waag.
Glibber heeft een gedeelte van het binnenoptreden gezien en is toen met zijn haringen richting de schoonmakers gegaan.
Soms heb je pech en ik heb dat geloof ik elk jaar, uitgerekend stonden er voor mij weer meerdere mensen met grote partijen haring om schoon gemaakt te laten worden.
Maar ja ook dat hoort erbij en de verhalen in de rij zijn altijd geweldig om aan te horen.
Maar ik was toch blij toen uiteindelijk mijn haringen klaar lagen om schoon gemaakt te worden.
In het (korte) fotofilmpje hieronder een impressie van de Reveille, Koraal en Haring en Wittebrood.
Even een snelle tussendoor update.(Ondertussen staat onderin ook een fotofilmpje van 2 Oktober)
Regen, hagel, storm en onweer kregen het niet voor elkaar om Leiden thuis te houden.
Met het feest der feesten gaat gewoon toch iedereen de deur uit.
Het was zielig voor de taptoe toen hoosde het echt.
Maar dat deerde niemand en alsof er niets aan de hand was liep alles mee, zoals bijvoorbeeld muziekkorps FBL uit Leiden.
De taptoe is een presentatie van alle Leidse verenigingen en daarom lopen er veel kleine kinderen mee en dat vind ik dan weer zielig.
Alhoewel iemand naast mij zei, ik ben vroeger ook heel wat keren nat geregend.
En ja dat is waar, ik heb ook heel wat keren in de stromende regen de taptoe gelopen en vond het (toen) geen probleem.
Er waren verenigingen bij die zich goed voorbereid hadden op het slechte weer, wel slim eigenlijk.
Als muziekkorps is dat wat moeilijker om je in te pakken of met een plu te lopen.
Deze hockey-ers hadden bijna op echte schaatsen kunnen gaan zo koud was het.
Na de taptoe was het gelijk giga druk in de stad.
Veel kroegen hadden pleinen of straten zo goed als helemaal overdekt, dus laat maar komen die regen.
Het was niet allen bij de kroegen druk, ook de pinautomaten deden goede zaken.
En de toiletten schijnbaar ook, als ik zo naar die doos toiletpapier kijk.
Bij de Spieghels kan de straat niet overdekt worden, maar geen probleem ondanks dat het regelmatig noodweer was stond de straat barstensvol.
Ook Herman van Amstel verbaasde zich erover dat het publiek bleef staan, in andere steden was men al lang gevlucht voor het weer was zijn reactie.
Schrik niet, maar vanmorgen om half zeven stonden Glibber en mini Glibber alweer in de stad bij de Reveillle (3 x L is Leids).
Om daarna achter FBL aan een klein rondje stad te maken om de rest van de stad wakker te maken.
Ook Peter Labruyere stond (ook al bijna traditie) vanuit zijn raam te zwaaien.
Daarna naar het Koraal geweest en Haring & Wittebrood gehaald.
Ik vind het altijd geweldig op het moment dat de Burcht de Waag inkomt dat geeft een geluid, niet normaal meer, maar super gezellig.
Ook de commissieleden van de 3 October Vereeniging hadden het best naar hun zin, het was droog en er kwam zelfs een vaag zonnetje.
Bij Henny, mijn favoriete viswijf mijn haringen gehaald.
Viswijf is geen beledeging hoor, is een erenaam voor de dames die de haring uitdelen.
Buiten stonden tientallen schoonmaaksters die met zijn allen ongeveer een 30.000 haringen hebben schoongemaakt in rap tempo.
Op het moment dat ik deze log schrijf (half twaalf) schijnt de zon en ziet het ernaar uit dat de optocht droog over gaat komen.
Of dat ook zo is, lezen jullie morgen wel.
Glibber heeft al een aantal haringen op en verdwijnt nu de stad weer in.
Update: Hieronder een fotoflimpje met foto's van o.a. de Taptoe, Praethuys en de Twee Spieghels.
De traditionele bos rood witte bloemen staat in huis, een teken dat het echt zover is.
Vanavond is het Feest der Feesten eindelijk losgebarsten en als jullie dit lezen staat Glibber ergens in de stad met een biertje in zijn hand.
En hoe ze het bij je brengen of zelf brengt maakt niet uit als het maar komt.
In de kleine studio van 3 Oktoberradio die zowel op internet wereldwijd als in de regio op 107.00FM te horen is zijn ze keihard bezig een mooi live programma neer te zetten.
Het hele team staat er in elk geval klaar voor iedereen via internet en radio te laten meegenieten van 3 October.
Gisteren was de zoveelste aftrap, dit keer het Mini Koraal.
Helaas kon ik er niet bij zijn, maar het is geweldig om die duizenden schoolkinderen enthousiast allerlei vaderlandse liederen te horen zingen.
Ondanks de regen was het stampend vol.
(foto Marjo Heemskerk)
Glibber heeft plannen genoeg voor de komende anderhalve dag.
Donderdagavond uiteraard de taptoe en dan de kroegentocht om de honderd meter speelt wel een band dus dat gaat helemaal goed komen.
Mini Glibber wil dit jaar (voor het eerst) naar de Reveillle, Haring & Wittebrood en het Koraal.
Dus staan we om half zeven 's morgens alweer in de stad.
Het leuke is dat de een net zijn bed uitkomt na een uurtje of drie slapen en de ander gewoon zijn bed niet gezien heeft.
Maar we staan er wel met zijn allen als begin van een hele lange feestdag.
Om dan daarna even de rest van het centrum wakker te maken om half acht 's morgens door al zingend achter FBL aan te lopen.
Waar het vandaan komt weet ik niet, maar er worden voornamelijk twee nummers gezongen.
De eerste is " Ik wil soep, ik wil soep, soep met ballen", sorry het is gewoon zo.
Maar ja kan jij iets beters bedenken na een nacht stappen.
Het tweede is uiteraard het Rubberen Robbie 3 Oktoberlied, als je het nog even wilt horen en de tekst wilt lezen klik maar weer even op het logo hieronder.
Nadat we naar het Koraal zijn geweest en onze haringen hebben opgehaald gaan we even naar huis om bij te komen en de haringen op te eten.
Je moet een bodem leggen he, voor de rest van de dag.
Dit jaar komt de optocht een uur eerder dus wordt nog haasten om op tijd bij de Tregter te zijn voor de optocht.
Altijd feest daar, voor tijdens en na de optocht.
En, ..................heel belangrijk, bier in glas.
Daarna naar de Spieghels en weet ik veel waar nog meer naartoe.
Pfffffff houd maar op, het worden drukke dagen.
Vandaar pas zaterdagavond weer een echte log, alhoewel misschien ergens tussendoor een update.
Voor iedereen die in Leiden is of er naartoe komt, kan ik maar één ding zeggen.
IK WENS JE EEN GOED ONTZET.
Niemand kan er meer omheen, overal in Leiden merk je dat 3 October eraan komt.
Alle toegangswegen richting molen de Valk, Beestenmarkt en stationsgebied zijn afgesloten vanwege de opbouw van de kermis.
Overal zijn afsluitingen en menig onbekend automobilist wordt radeloos van de afsluitingen.
De Leidenaar daartegenover vindt het geweldig, het is een onderdeel van de voorpret.
Ook Glibber stond met zijn auto vast op een van de smalle in en uitvalswegen rondom het centrum.
Ach wat maakt het uit, ik zat droog terwijl de regen met bakken uit de lucht kwam.
In de buurt van het LUMC (Leids Universitair Medisch Centrum) was ook de Wassenaarseweg weer afgezet om plaats te bieden aan alle salonwagens van de kermis.
Elk jaar verrijst daar een compleet dorp van kermiswagens met alle voorzieningen die nodig zijn om het personeel van de kermis onder te brengen.
Ondertussen gaat ondanks de regen de opbouw in rap tempo door.
(foto Leo de Vogel)
Dinsdag waren de resultaten al duidelijk zichtbaar, alhoewel er nog veel gebouwd moet worden.
Ook richting station stond al een groot gedeelte.
Glibber wil eigenlijk alles op zijn logs vermelden in de aanloop naar het feest, maar helaas de tijd en ruimte ontbreekt.
Maar toch even een goede tip.
Uiteraard kom je bijna om de honderd meter wel een band tegen bij alle kroegen, en kan ik dat er echt niet allemaal opzetten.
Maar één tent waar ik op zeker te vinden ben is bij de Twee Spieghels in de Nieuwstraat waar het ook altijd twee dagen één groot feest is.
Dat komt natuurlijk ook doordat er diverse Nederlandstalige artiesten optreden waarvan ik de meeste nog ken uit mijn tijd dat ik meewerkte met het Leids Festival van het Levenslied.
En ze zijn er allemaal weer bij dit jaar, zoals bijvoorbeeld de Leidse Kevin en de Belgische Hazes imitator Kevin Kenzo.
Even in het kort het programma.
Donderdagmiddag beginnen ze om 16:00 uur met DJ Rene.
Vanaf 21:00 uur treden, Kevin Kenzo, Djunja, Herman van Amstel, Sandra Swart en Ed Palermo op, na 01:00 uur draait DJ Rene nog een uurtje door.
Dit jaar is mijn fotomaatje Annemarie er niet bij, dus zal alles zelf moeten doen.
Op 3 October treedt tijdens de optocht DJ Rene vanaf 13:00 uur weer op, na 15:00 uur treden in deze volgorde Frank van de Besselaar, Sjannie, Kevin, Rose en Ronny Jordaan elk twee maal een half uur op.
Daarna neemt om ongeveer half negen DJ Rene het weer over en draait de rest van de avond door.
Het weer ziet er niet best uit voor de komende dagen, maar de echte Leidenaar laat zich door regen niet af schrikken.
We hebben feest en dan zullen we feesten ook.
Kortom we zijn er klaar voor om er anderhalve dag tegenaan te gaan.
Ook begint de stad al naar peen en uien te ruiken omdat iedereen bezig is de traditionele hutspot klaar te maken.
Bij ons zegt het vlees ook al blub.
De enige met wie ik medelijden heb zijn de tientallen verkeersregelaars die in de stromende regen al drie dagen alle omleidingen regelen.
Terwijl ik deze log maak heb ik via internet 3 oktoberradio alweer opstaan en geniet van hun programma's.
Naast het officiële Leidse volkslied is het 3 Octoberlied van Rubberen Robbie nog steeds het nummer wat je deze dagen overal hoort en bij duizenden Leidenaren deze maand als ringtone te horen is.
Nooit gehoord, even op het logo klikken en je hebt het nummer en de tekst.
Parkeren op 2 of 3 October en ook de rest van het jaar, klik op het logo en laat je gratis met de shuttle busjes de stad in brengen.
Ik ben misschien behalve een chauvinistische Leidenaar ook een emotionele klojo.
Afgelopen weekend stond er in de "Het op Zondag" een uitspraak van mij hoe erg ik het vond dat ik één keer in mijn leven 3 October heb gemist.
Het was 1974, ik werkte in een hotel in Zwitserland.
(hotel Hertenstein)
Ik kreeg geen vrij om een paar dagen naar Leiden te gaan.
Ik was in staat om ontslag te nemen en heb dat ook gedaan, alleen in die tijd kreeg je dan een aantekening in je paspoort dat je tien jaar lang niet meer in Zwitserland mocht werken, en dat risico was net even te groot, dus trok noodgedwongen mijn ontslag weer in.
Zodoende zat ik op 3 October 1974 boven op een berg in 50 cm sneeuw mijn verdriet te verzuipen (had wel een vrije dag) en wist van minuut tot minuut wat er in Leiden op dat moment gebeurde.
(mijn uitzicht vanaf de Rigi)
Die opmerking in "de Het" zette mij aan het denken over mijn eerste ervaringen met 3 October.
Iedereen denkt dat ik vanaf mijn geboorte 3 October heb gevierd, dat is echter niet helemaal het geval.
Toen ik geboren werd zaten we acht jaar na de oorlog en was mijn vader keihard bezig zijn kantoor op te bouwen.
3 October telde voor hem niet, maar ja hij was dan ook import Leidenaar en hard bezig zekerheden voor zijn gezin op te bouwen.
Gelukkig hadden wij een ouder nichtje die op de Haagse Kunstacdemie zat en bij ons woonde, zij nam ons mee naar de taptoe, de optocht en de kermis.
Het kantoor werd steeds bekender en belangrijker en naast zijn werk begon hij zich steeds meer in te zetten in het Leidse leven.
Zo werd hij lid van tennisvereniging Roomburg en kwam al vrij snel in het bestuur terecht.
Ergens kon het eigenlijk niet uitblijven, hij werd gevraagd om lid te worden van het bestuur van de 3 October Vereeniging.
Hij kwam in de optochtcommissie terecht en zat vanaf dat moment op 3 October in de koets.
( uiterst rechts op de foto met naast hem een legendarisch ex bestuurslid Han de Wilde)
Voor ons als kinderen veranderde er opeens van alles.
3 October was heilig en iedereen die werkte met 3 October werd gezien als een soort stadsverrader.
Financieël hadden wij als kinderen er ook baat bij, want opeens kregen we meer geld om naar de kermis te gaan.
We liepen mee in de taptoe met onze sportvereniging want dat hoorde bij 3 October volgens mijn vader.
(Hier liep ik niet bij hoor, dus je hoeft niet te zoeken)
Aan de taptoe is eigenlijk nooit iets veranderd, het is wat grootser geworden en de attributen zijn met zijn tijd meegegaan.
Maar de oorsprong blijft bestaan, alle Leidse verenigingen presenteren zich en de ene helft van Leiden kijkt naar de andere helft.
Maar eigenlijk veranderd er aan de oorsprong en gebruiken van het feest eigenlijk niets, en zo hoort het ook.
Neem bijvoorbeeld het Koraal om acht uur 's morgens zo'n 35 jaar geleden.
Het is wat drukker geworden de laatste jaren , maar het principe is nog steeds hetzelfde.
Een aantal bestuursleden zaten toen in de koetsen die aan het begin van de optocht reden.
( voor de historici onder ons, links Hans Jansen met onafscheidelijke sigaret, Jo Laman en Ton van Aelst.)
En wat is er nu veranderd vandaag de dag, eigenlijk niets, een gedeelte van het bestuur zit nog steeds in de koetsen, geweldig toch.
Door de vele shows die de deelnemers aan de optocht geven ontstaan er gaten in de optocht.
Het leuke is, dat alle besturen van de afgelopen pak em beet 50 jaar hebben geprobeerd de gaten te voorkomen.
In de tijd van mijn vader hadden ze de oplossing gevonden, dachten ze.
Bestuursleden gingen meelopen met de optocht om te zorgen dat de shows niet te lang werden en daardoor de gaten te voorkomen.
Ook mijn vader ging de koets uit met het idee de gaten te voorkomen.
Een 3 Octoberoptocht zonder gaten is ondenkbaar en voor niemand een probleem, het hoort er gewoon bij.
Maar steeds meer bestuursleden lopen mee met de optocht in de hoop ooit de gaten op te lossen.
Geloof me, ze horen erbij en worden never nooit opgelost.
Al heel wat jaren deelt het Leidsch Dagblad voor de optocht uit kranten uit met onder andere het nieuws over de taptoe en de start van het feest op 2 October.
Je hebt van die (mini) Glibbers die ongestoord die krant dan ook op hun gemak gaan lezen in afwachting van de optocht.
Ik loop constant te vertellen dat er geen verschillen tussen vroeger en nu zijn.
Natuurlijk zijn er verschillen, vroeger was het bestuur een pure mannenclub.
Met de komst destijds van Annelies Koole - Heymans kwam de doorbraak van vrouwen in het bestuur.
En sinds vorig jaar is er voor het eerst in de geschiedenis een vrouwelijke voorzitter van de vereeniging.
Els van Eijck is de eerste vrouwelijke voorzitter van de 3 October Vereeniging.
Ook in de fotografie is een hoop veranderd, vroeger werd het bestuur op deze manier op de foto gezet.
Vorig jaar zette ik het bestuur op een heel andere manier op de foto.
Het is raar eigenlijk, er verandert een hoop terwijl eigenlijk alles hetzelfde blijft.
Ik hoor mijn vader er eigenlijk nooit over, hij informeert naar de aanloop en de afloop van het feest.
Een mening over hoe het nu gaat zal je nooit van hem horen, hij geniet van het enthousiasme
waarmee wij het feest vieren.
Hij gaat elk jaar nog kijken bij het opstellen van de optocht en voelt zich dan weer even bestuurslid en verantwoordelijk.
Het is duidelijk, kind, bestuurslid, Leidenaar of import Leidenaar, als je het 3 Octobergevoel eenmaal hebt, dan raak je het nooit meer kwijt.
Deze log had ik zaterdagavond al gemaakt en stond klaar om vanavond te plaatsen, alleen door het concert gisteren bij Koetshuis de Burcht komt er toch nog een stukje achteraan.
Er is nog een traditie die ik over het hoofd had gezien.
De zondag voor 3 October komen ex-bestuursleden bij elkaar in het Koetshuis om gezamenlijk een hutspotmaaltijd te eten en bij te kletsen.
Je voelt hem al aankomen, de man waar ik het in mijn log van gisteren over had die ik al mijn hele leven ken is uiteraard mijn vader.
Als ex-bestuurslid wilde hij graag bij de hutspotmaaltijd zijn om iedereen weer eens te zien.
Geweldig dat hij er was en logischerwijs stop je even met fotograferen en gaat naast hem zitten om even te kletsen.
Vervolgens val je van de een in de andere verbazing.
Voorbeeldje, terwijl Men in blues speelde zei ik, "kan me indenken dat deze muziek iets minder is voor je, maar ik vind het klasse".
Hij kijkt mij aan met een blik van nou ja en antwoord, "hoezo, ik vind het erg muzikaal hoor".
Glibber is een druk mannetje die constant allerlei bekenden ziet, maar ik weet wel van wie ik het heb.
Even rustig kletsen met je vader is er niet bij, de een na de ander kwam langs om even dag te zeggen.
Uiteraard onze gemeenschappelijke vriendin Trudy Kwik.
Daarna de volgende gemeenschappelijke vriendin Annelies Koole-Heymans waar ik eerder in deze log over schreef dat zij het eerste vrouwelijke bestuurslid van de 3 October Vereeniging was.
Carla die voor dat ze destijds haar eigen kledingzaak begon, jarenlang in mijn jeugd kapster bij ons aan huis was.
We hebben eigenlijk een hoop gemeenschappelijke vriendinnen.
Maar ook ex-3 October bestuurslid en ex-directeur van de Groenoordhallen André de Jong kwam nog even langs.
Het leuke met André is dat wij in het verleden heel vaak op een gezonde manier in de clinch hebben gelegen over de Groenoordhallen.
Hij kwam op voor de hallen en ik voor de wijk, terwijl bij wijze van spreken anderen vechtend over straat rolden kwamen wij er altijd uit om de beste oplossingen te zoeken.
We hebben het nog heel even gehad over de aanstaande sloop van de hallen, die ons toch allebei aan het hart gaat.
In het begin van deze log schreef ik al dat ik best een emotionele klojo ben.
Door mijn vader hier even als ex-bestuurslid in het zonnetje te zetten, bedank ik eigenlijk alle ex en huidige bestuursleden van de 3 October Vereeniging die toch maar even als puur vrijwilligerswerk dit feest elk jaar weer neerzetten.
Ik teken ervoor dat ik op mijn negentigste ook nog zo kan genieten van het Feest der Feesten.
Ennuhhhhhh, vergeet niet vanaf 1 oktober is 3 oktoberradio live in de lucht.
In de regio op 107.00 Fm en overal ter wereld op internet, daarnaast kan je via de webcam onder andere beelden van de kermis zien.
Vannacht starten ze met een symphonic rocknight, en de komende dagen veel live programma's vanuit het feestvierende Leiden.
Door een storing op Punt NL is de site regelmatig uit de lucht geweest, ik hoop dat het nu opgelost is.
Mocht u de komende dagen niet makkelijk op de site kunnen komen dan zijn ze nog steeds bezig met de storing.
Sorry.
Ik blijf het over traditionele voorfeesten hebben in de aanloop naar 3 October.
De zondagmiddag voor 3 October is er al enkele jaren een goed concert op het plein bij Koetshuis de Burcht.
Het was lekker druk op het plein en iedereen genoot nog even van mooie muziek en een zonnige zondagmiddag.
Dit jaar werd er begonnen met de bigband van Frits Landesbergen.
Glibber houdt van diverse muziekstijlen van hardrock tot bijvoorbeeld big band muziek.
Vandaar dat ik net zoals als iedereen genoot van de muziek van Frits Landesbergen.
En ja, wat is er nou mooier dan in het zonnetje genieten van heerlijke muziek aan de voet van de Burcht.
Na de bigband trad Chris Koenen met Men in blues op.
Helaas zonder de vaste basgitarist Aad van der Pijlen die al een tijdje ziek is.
Vanaf deze plek, Aad hou je taai en we zien je over een paar maanden hopelijk weer op het podium.
Heerlijke stevige blues met grandioos solo gitaarspel van Chris, zoals we dat gewend zijn.
En natuurlijk als je het maar aardig vraagt maak ik altijd een foto van je.
Uiteraard waren er veel bekenden bij dit optreden in de aanloop naar het feest der feesten van jong tot oud.
Deze meneer die genoot van zijn sigaartje ken ik al mijn leven lang.
En ook hij had de grootste lol.
Maar morgen vertel ik iets meer over hem.
Ondertussen speelde Chris verder en liet iedereen horen en zien hoe mooi een gitaarsolo kan zijn.
Eigenaar Tom Holswilder van het Koetshuis genoot ook, en geloof me dat was niet alleen vanwege de omzet.
Hij geniet echt van dit soort evenementen en als trouwe sponsor van tal van Leidse evenementen is het hem dan ook van harte gegund.
Er zit echter één "nadeel" aan hem, als je langs zijn terras loopt en hij ziet je, is het steevast neem even wat te drinken van me.
Nee dank je, ik heb echt haast.
Haast maak je een andere keer maar, ga zitten en neem iets, kortom een geweldige ondernemer waar Leiden trots op mag zijn.
Er liepen uiteraard tal van bestuursleden van de 3 October Vereeniging rond en voor sommigen is het ook wel lekker even niet in je traditionele jacquet te moeten lopen.
Dit vind ik nou een heerlijke foto.
Chris gaat helemaal op in zijn spel en het kind geniet met volle teugen.
Je kan niet vroeg genoeg in contact gebracht worden met goede muziek denk ik altijd maar.
Het was gewoon een wereldmiddag en ook Trudy Kwik van de commissie PR & Werving die een heel groot aandeel had in de programmering liet duidelijk blijken dat ze het naar haar zin had.
Ik stond ernaast en heb het gehoord, ze kan zelfs perfect meezingen.
We gaan de komende dagen lekker verder met 3 Octoberlogs, morgen een stukje verleden en nostalgie.
De zaterdag voor 3 October zijn er altijd twee traditionele en heel belangrijke feesten.
In de ochtend het feest voor de gehandicapten en 's middags het seniorenfeest.
Allebei geweldige evenementen en voor de 3 October Vereeniging (en nee, zijn geen schrijffouten zo schrijf je dat echt) heel dankbaar om te organiseren.
Alhoewel, het hele feest is dankbaar om te organiseren.
En die dank is wederzijds, de bestuursleden zijn dankbaar het te mogen organiseren en de inwoners zijn dankbaar dat het georganiseerd wordt.
Omdat zelfs Glibber soms een beetje rust nodig heeft sloeg hij het gehandicaptenfeest dit jaar over en sliep lekker uit.
Zodoende dook hij 's middags gelijk het seniorenfeest in.
En voor dat anderen het zeggen, ja ik ga me daar steeds meer op mijn gemak voelen en ken alle vrijwel nummers uit mijn hoofd en vind dat nog leuk ook.
Het showorkest van Koos Mark opende de middag.
In de hal kwam ik de man tegen waar ik (persoonlijk) hoge verwachtingen van had.
De echte blijft voor mij een stukje nostalgie en goede herinneringen aan de zaterdagavonden met zijn allen voor de zwart/wit tv.
Als ik alleen maar zeg, "meneer Cor Steyn mag ik wat vragen" dan weet iedereen van 50 en ouder gelijk over welke legendarische artiest ik het heb.
Met het optreden van deze (nieuwe) Dorus herleefden de gouden tijden van de tv.
Dit is best wel een gekke log, voor jongere lezers zal ik van alles uit moeten leggen.
De wat oudere lezers kunnen neem ik aan bij de foto's al zien welk nummer hij ging zingen.
Kleine test, let op zijn hand en welk nummer denk je dat hij gaat zingen.
Inderdaad, "er zitten twee motten in mijn oude jas" werd het.
Deze mevrouw werd door Dorus uit het publiek gehaald om even door te kletsen op het podium.
Ze vond het geweldig om even met Dorus op het podium te staan en mocht zelfs even gaan zitten.
Alleen niet op een stoel maar op schoot, en dan hoef ik al niet meer te vertellen welk liedje ze mocht zingen.
Natuurlijk dat werd "Poessie mauw"en de zaal lag blauw van het lachen.
Maar er werden meer mensen het podium opgesleept.
Of deze heren even wilden assisteren bij een nummertje.
Ik denk dat niemand de titel van het nummer kent, maar iedereen (van boven de vijftig) wel de melodie kan dromen en de beelden weer voor zich ziet.
Voor veel nog oudere mensen als ik (ja die bestaan) was het echt de middag van hun leven.
Dorus wilde de vrijwilligers van de Soroptimisten die deze middag al jaren sponsoren bedanken en vroeg hen naar voren.
En ach, als ze er toch stonden konden ze wel even meehelpen met het volgende nummer.
Ook ex 3 Octoberbestuurslid Frits Rijksen werd er even als kapitein van het koortje bijgehaald.
En de kenners weten uiteraard alweer welk nummer er kwam.
Inderdaad, "bij de marine moet je wezen, bij de marine moet je zijn", ook een van zijn legendarische nummers.
Ik hoef denk ik niet uit te leggen dat het publiek genoot.
Na zijn optreden nam Dorus alle tijd om met het publiek op de foto te gaan.
Ze zeggen weleens de cirkel is rond.
Op onderstaande foto is volgens mij de cirkel rond.
Dorus werd destijds uitgezonden door de VARA, dat heette toen de rooie omroep.
Dorus was dus rood, en laat hij hier nu toevallig op de foto staan met Henny van galerie de Rode Cirkel.
Dan is de cirkel toch rond volgens mij.
In de pauze werden er drankjes rond gebracht.
Niet tijden lang staan te dringen voor de bar, nee keurig bij je stoel bezorgd.
Het heeft zo nu en dan zijn voordelen om senior te zijn.
Na de pauze trad het showorkest van Koos Mark voor de tweede keer op.
Heerlijke herkenbare nummers voor iedereen.
Maar het wachten was natuurlijk ook wel een beetje op Joke Bruijs en Gerard Cox.
En als ik dan toch achter het podium sta, dan maar even een geposeerde foto nemen.
Gerard Cox begon, en uiteraard met een aantal oude vertrouwde nummers zoals "Het is weer voorbij die mooie zomer".
Hadden we net een hele mooie zaterdag met veel zon, begint hij te zingen dat het voorbij is.
Ondertussen stond Joke Bruijs door een spleet in het gordijn te kijken hoe het optreden ging.
Na een paar nummers van Gerard Cox kon ze eindelijk ook het podium op.
Ze heeft een mooie stem en zingt tegenwoordig regelmatig bij jazz concerten.
Vanmiddag uiteraard geen jazz maar Hollandse evergreens.
Alle bekende nummers kwamen voorbij, zowel solo als met zijn tweeën.
Niet alleen het publiek genoot, ook de dames van het 3 October promotieteam hadden het helemaal naar hun zin.
Drie kwartier allerlei bekende meezingers en enkele luisterliedjes is altijd mooi.
Ze waren een mooie afsluiting van een geweldig seniorenfeest en met bloemen in de Leidse kleuren namen ze afscheid van het publiek.
En wat Joke Bruijs zei op onderstaande foto, dat vertel ik lekker niet.
Die opmerking blijft gewoon voorbehouden aan de Leidse senioren.
We zijn weer een stapje dichter bij het Feest der Feesten.
Zondag 3 Octoberjazz bij de Burcht, dan een paar dagen werken terwijl de halve stad plat ligt en kroegen en kermis de stad ombouwen tot feeststad.
De komende week worden er nog heel wat verrassingen uit de hoge 3 Octoberhoed getoverd.
Ik blijf het nog maar even herhalen, probeer niet met je auto de stad in te komen, dat lukt echt niet.
De beste tip blijft, wanneer je hoe dan ook naar Leiden komt, altijd parkeren bij het Stadsparkeerplan en je lekker met een shuttlebusje gratis de stad in laten brengen.
Effe klikken op het logo en je weet alles.
Soms heb je wel eens het idee terecht gekomen te zijn in het spelletje "Ren je rot".
Deze week is dat echt het geval, het ene evenement of feest na het andere, en allemaal dingen die je niet wilt missen.
We hebben natuurlijk de aanloop naar 3 October en daarnaast ook nog allerlei andere leuke dingen.
Vrijdagavond wilde ik ondanks alle drukte toch wel even naar het concert van de Engelse singer-songwriter Jackie Leven.
Even in het kort, het was een mooi en ingetogen concert wat hij samen met toetsenist Michael Cosgrave gaf.
Technisch gezien en qua nummers een geweldig artiest.
Het enige wat Glibber een klein beetje te lang vond waren de verhalen tussen de nummers door.
Ik vind het heerlijk als een artiest tussen de nummers door wat leuke verhaaltjes vertelt, alleen had ik hier het gevoel dat ik meer verhalen als muziek gehoord heb.
Een mooi concert maar voor Glibber iets te traag.
Zaterdagmiddag was het 3 October seniorenfeest in de Groenoordhallen .
Elk jaar zijn de zaterdag voor 3 October het feest voor de gehandicapten in de ochtend en 's middags het seniorenfeest.
Morgen hier een uitgebreide log over.
Het programma zat dit jaar weer erg goed in elkaar en vol nostalgie.
Rode draad in het programma was het showorkest van Koos Mark.
Maar vooral deze man wist de herinneringen goed op te halen.
Het leek echt even of Dorus weer terug was, morgen een uitgebreider verslag hierover.
Na Dorus en weer een optreden van het showorkest van Koos Mark sloten Joke Bruijs en Gerard Cox de middag af, maar meer daarover morgenavond.
En wat doe ik zondag??
Allereerst (waarschijnlijk) tot diep in de nacht mijn log maken, eindelijk weer eens reageren bij anderen, uitslapen, naar de Waag in verband met de Kunstroute dit weekend, naar Koetshuis de Burcht voor een 3 Octoberconcert van allereerst Frits Landesbergen Big Band en daarna Men in Blues.
En ja, het echte feest begint pas donderdagavond.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl