Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Pageviews
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Statistieken
|
|
3 October en mijn vader.
Ik ben misschien behalve een chauvinistische Leidenaar ook een emotionele klojo.
Afgelopen weekend stond er in de "Het op Zondag" een uitspraak van mij hoe erg ik het vond dat ik één keer in mijn leven 3 October heb gemist.
Het was 1974, ik werkte in een hotel in Zwitserland.
(hotel Hertenstein)
Ik kreeg geen vrij om een paar dagen naar Leiden te gaan.
Ik was in staat om ontslag te nemen en heb dat ook gedaan, alleen in die tijd kreeg je dan een aantekening in je paspoort dat je tien jaar lang niet meer in Zwitserland mocht werken, en dat risico was net even te groot, dus trok noodgedwongen mijn ontslag weer in.
Zodoende zat ik op 3 October 1974 boven op een berg in 50 cm sneeuw mijn verdriet te verzuipen (had wel een vrije dag) en wist van minuut tot minuut wat er in Leiden op dat moment gebeurde.
(mijn uitzicht vanaf de Rigi)
Die opmerking in "de Het" zette mij aan het denken over mijn eerste ervaringen met 3 October.
Iedereen denkt dat ik vanaf mijn geboorte 3 October heb gevierd, dat is echter niet helemaal het geval.
Toen ik geboren werd zaten we acht jaar na de oorlog en was mijn vader keihard bezig zijn kantoor op te bouwen.
3 October telde voor hem niet, maar ja hij was dan ook import Leidenaar en hard bezig zekerheden voor zijn gezin op te bouwen.
Gelukkig hadden wij een ouder nichtje die op de Haagse Kunstacdemie zat en bij ons woonde, zij nam ons mee naar de taptoe, de optocht en de kermis.
Het kantoor werd steeds bekender en belangrijker en naast zijn werk begon hij zich steeds meer in te zetten in het Leidse leven.
Zo werd hij lid van tennisvereniging Roomburg en kwam al vrij snel in het bestuur terecht.
Ergens kon het eigenlijk niet uitblijven, hij werd gevraagd om lid te worden van het bestuur van de 3 October Vereeniging.
Hij kwam in de optochtcommissie terecht en zat vanaf dat moment op 3 October in de koets.
( uiterst rechts op de foto met naast hem een legendarisch ex bestuurslid Han de Wilde)
Voor ons als kinderen veranderde er opeens van alles.
3 October was heilig en iedereen die werkte met 3 October werd gezien als een soort stadsverrader.
Financieël hadden wij als kinderen er ook baat bij, want opeens kregen we meer geld om naar de kermis te gaan.
We liepen mee in de taptoe met onze sportvereniging want dat hoorde bij 3 October volgens mijn vader.
(Hier liep ik niet bij hoor, dus je hoeft niet te zoeken)
Aan de taptoe is eigenlijk nooit iets veranderd, het is wat grootser geworden en de attributen zijn met zijn tijd meegegaan.
Maar de oorsprong blijft bestaan, alle Leidse verenigingen presenteren zich en de ene helft van Leiden kijkt naar de andere helft.
Maar eigenlijk veranderd er aan de oorsprong en gebruiken van het feest eigenlijk niets, en zo hoort het ook.
Neem bijvoorbeeld het Koraal om acht uur 's morgens zo'n 35 jaar geleden.
Het is wat drukker geworden de laatste jaren , maar het principe is nog steeds hetzelfde.
Een aantal bestuursleden zaten toen in de koetsen die aan het begin van de optocht reden.
( voor de historici onder ons, links Hans Jansen met onafscheidelijke sigaret, Jo Laman en Ton van Aelst.)
En wat is er nu veranderd vandaag de dag, eigenlijk niets, een gedeelte van het bestuur zit nog steeds in de koetsen, geweldig toch.
Door de vele shows die de deelnemers aan de optocht geven ontstaan er gaten in de optocht.
Het leuke is, dat alle besturen van de afgelopen pak em beet 50 jaar hebben geprobeerd de gaten te voorkomen.
In de tijd van mijn vader hadden ze de oplossing gevonden, dachten ze.
Bestuursleden gingen meelopen met de optocht om te zorgen dat de shows niet te lang werden en daardoor de gaten te voorkomen.
Ook mijn vader ging de koets uit met het idee de gaten te voorkomen.
Een 3 Octoberoptocht zonder gaten is ondenkbaar en voor niemand een probleem, het hoort er gewoon bij.
Maar steeds meer bestuursleden lopen mee met de optocht in de hoop ooit de gaten op te lossen.
Geloof me, ze horen erbij en worden never nooit opgelost.
Al heel wat jaren deelt het Leidsch Dagblad voor de optocht uit kranten uit met onder andere het nieuws over de taptoe en de start van het feest op 2 October.
Je hebt van die (mini) Glibbers die ongestoord die krant dan ook op hun gemak gaan lezen in afwachting van de optocht.
Ik loop constant te vertellen dat er geen verschillen tussen vroeger en nu zijn.
Natuurlijk zijn er verschillen, vroeger was het bestuur een pure mannenclub.
Met de komst destijds van Annelies Koole - Heymans kwam de doorbraak van vrouwen in het bestuur.
En sinds vorig jaar is er voor het eerst in de geschiedenis een vrouwelijke voorzitter van de vereeniging.
Els van Eijck is de eerste vrouwelijke voorzitter van de 3 October Vereeniging.
Ook in de fotografie is een hoop veranderd, vroeger werd het bestuur op deze manier op de foto gezet.
Vorig jaar zette ik het bestuur op een heel andere manier op de foto.
Het is raar eigenlijk, er verandert een hoop terwijl eigenlijk alles hetzelfde blijft.
Ik hoor mijn vader er eigenlijk nooit over, hij informeert naar de aanloop en de afloop van het feest.
Een mening over hoe het nu gaat zal je nooit van hem horen, hij geniet van het enthousiasme
waarmee wij het feest vieren.
Hij gaat elk jaar nog kijken bij het opstellen van de optocht en voelt zich dan weer even bestuurslid en verantwoordelijk.
Het is duidelijk, kind, bestuurslid, Leidenaar of import Leidenaar, als je het 3 Octobergevoel eenmaal hebt, dan raak je het nooit meer kwijt.
Deze log had ik zaterdagavond al gemaakt en stond klaar om vanavond te plaatsen, alleen door het concert gisteren bij Koetshuis de Burcht komt er toch nog een stukje achteraan.
Er is nog een traditie die ik over het hoofd had gezien.
De zondag voor 3 October komen ex-bestuursleden bij elkaar in het Koetshuis om gezamenlijk een hutspotmaaltijd te eten en bij te kletsen.
Je voelt hem al aankomen, de man waar ik het in mijn log van gisteren over had die ik al mijn hele leven ken is uiteraard mijn vader.
Als ex-bestuurslid wilde hij graag bij de hutspotmaaltijd zijn om iedereen weer eens te zien.
Geweldig dat hij er was en logischerwijs stop je even met fotograferen en gaat naast hem zitten om even te kletsen.
Vervolgens val je van de een in de andere verbazing.
Voorbeeldje, terwijl Men in blues speelde zei ik, "kan me indenken dat deze muziek iets minder is voor je, maar ik vind het klasse".
Hij kijkt mij aan met een blik van nou ja en antwoord, "hoezo, ik vind het erg muzikaal hoor".
Glibber is een druk mannetje die constant allerlei bekenden ziet, maar ik weet wel van wie ik het heb.
Even rustig kletsen met je vader is er niet bij, de een na de ander kwam langs om even dag te zeggen.
Uiteraard onze gemeenschappelijke vriendin Trudy Kwik.
Daarna de volgende gemeenschappelijke vriendin Annelies Koole-Heymans waar ik eerder in deze log over schreef dat zij het eerste vrouwelijke bestuurslid van de 3 October Vereeniging was.
Carla die voor dat ze destijds haar eigen kledingzaak begon, jarenlang in mijn jeugd kapster bij ons aan huis was.
We hebben eigenlijk een hoop gemeenschappelijke vriendinnen.
Maar ook ex-3 October bestuurslid en ex-directeur van de Groenoordhallen André de Jong kwam nog even langs.
Het leuke met André is dat wij in het verleden heel vaak op een gezonde manier in de clinch hebben gelegen over de Groenoordhallen.
Hij kwam op voor de hallen en ik voor de wijk, terwijl bij wijze van spreken anderen vechtend over straat rolden kwamen wij er altijd uit om de beste oplossingen te zoeken.
We hebben het nog heel even gehad over de aanstaande sloop van de hallen, die ons toch allebei aan het hart gaat.
In het begin van deze log schreef ik al dat ik best een emotionele klojo ben.
Door mijn vader hier even als ex-bestuurslid in het zonnetje te zetten, bedank ik eigenlijk alle ex en huidige bestuursleden van de 3 October Vereeniging die toch maar even als puur vrijwilligerswerk dit feest elk jaar weer neerzetten.
Ik teken ervoor dat ik op mijn negentigste ook nog zo kan genieten van het Feest der Feesten.
Ennuhhhhhh, vergeet niet vanaf 1 oktober is 3 oktoberradio live in de lucht.
In de regio op 107.00 Fm en overal ter wereld op internet, daarnaast kan je via de webcam onder andere beelden van de kermis zien.
Vannacht starten ze met een symphonic rocknight, en de komende dagen veel live programma's vanuit het feestvierende Leiden.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl
Reacties
Ik had je vader gisteren natuurlijk al wel herkend. We hebben heel wat keren naar je vader en de andere bestuursleden in de koets gezwaaid. Ze keken meestal wel omhoog. Wij keken van boven naarde optocht en (als we niet meeliepen) de taptoe vanuit onze ramen.
Waar is de tijd dat je toegang moest betalen op het land, het kermisterrein, op te mogen. Tenzij je lid was van de 3 Octobervereeniging. Ik zie nog die rijen voor de kassa's. Mijn vader was dubbel lid geloof ik, konden we allemaal mee.