
5 Maart 2006 onthulden het kunstenaarsduo Haasnoot & Tinga, toen nog het Kunst Uitschot Team, de klimwand Icarus. Het was het eerste project dat deze kunstenaars met toestemming van de gemeente in Leiden mochten ophangen.Tot daarvoor stond het duo bekend om haar illegaal geplaatste kunstwerken in Leiden en omgeving. De onthulling was destijds redelijk spectaculair, een klimmer verwijderde het doek. Op de klimwand zaten ruim vijftig handafdrukken van bekende of bijzondere Leidenaren. Na verloop van tijd werd de klimwand verplaatst naar het toenmalige LVC aan de Breestraat. De klimwand is ondertussen ter ziele, maar de handafdrukken zijn gelukkig bewaard gebleven. Helaas bestaat de blog over de onthulling niet meer, maar in een andere blog is nog genoeg te zien over de opzienbarende kunstwerken uit die tijd.

We zijn negen jaar verder. Het kunst Uitschot Team bestaat niet meer en Merijn Tinga is behalve beeldhouwer ook bekend als de Plastic Soup Surfer, en de documentaire daarover die onlangs in première ging. Het leek hem leuk om negen jaar na de klimwand het aantal handafdrukken uit te breiden. Hij benaderde vijftien Leidenaren om hun handdruk te geven voor dit vervolgproject. Zondagmiddag werden de nieuwe en oude handafdrukken gepresenteerd.
Krijg je een berichtje, er lopen een aantal kikkers door de Leidse Hout en zijn even na vieren in het Theehuis. Eerlijk gezegd verbaast het mij niet dat er kikkers door de Leidse Hout lopen, alleen wel vervelend als ze ook in het Theehuis rondspringen. Wat mij als eerste opviel, sinds wanneer kunnen kikkers schrijven en was Kermit dan toch geen Muppet maar bestaat hij echt.

Ik heb altijd geleerd, lees eerst alle informatie en trek dan pas je conclusie. Zodoende kwam ik er achter dat het hier om een nieuwe loopgroep ging, opgericht door Teun de Reede.
Het kan aan mij liggen, maar je hoort en leest continue over allerlei nieuwbouwprojecten in Leiden Noord, terwijl er ook in andere wijken genoeg gebeurt. De afgelopen jaren heeft woningbouwvereniging De Sleutels een enorme renovatieklus in de wijk Tuinstadwijk uitgevoerd. Alle woningen zijn goed geïsoleerd, hebben nieuwe ramen, deuren, keukens, badkamers, nou ja zeg maar zijn bijna op de muren na helemaal vernieuwd. Een 120 tal woningen was er dusdanig slecht aan toe dat ze gesloopt moesten worden, hier komen er 84 voor terug die voornamelijk bewoond gaan worden door eerdere bewoners van de wijk. Donderdagmiddag was de feestelijke start van de bouw van deze woningen.

De eerste paal, (nou ja eerlijkshalve, er zaten er al zeven in de grond) werd niet geslagen maar de grond in gedraaid door een drietal aanstaande bewoners, woningbouwvereniging directeur-bestuurder Gerda van der Berg en burgemeester Henri Lenferink.
Normaal gesproken heb ik er een bloedhekel aan als ik 's nachts mijn bed uit moet om naar het toilet te gaan. Je blijft dat liggen uitstellen en op het laatst moet je toch en heb je anderhalf uur voor niets liggen draaien. Vannacht werd ik om half vier wakker en door een spleet langs het gordijn zag ik een lichte gloed. Yesssssss, dat kon maar één ding betekenen, eindelijk sneeuw en dan ben ik binnen een minuut mijn bed uit, sterker nog ik had binnen een minuut mijn joggingpak al aan. Uiteraard niet om te joggen, dat laat ik over aan anderen die dat veel beter kunnen, maar om het balkon op te gaan.

Als een kind zo blij (ja mij kan je al blij maken met een beetje sneeuw) liep ik uiteraard ook naar de andere kant om even te kijken naar de Willem de Zwijgerlaan. Het komt niet vaak voor dat je die in de ongerepte sneeuw ziet liggen.
Dinsdagavond was de jaarlijkse gehaktballenwedstrijd in café De Vergulde Kruik, 23 klanten hadden weer hun best gedaan om een zo lekker mogelijk balletje te maken. De deelnemers hadden zich natuurlijk goed voorbereid, maar zelf dacht ik laat ik mij ook eens goed voorbereiden. Wat gebeurt er eigenlijk met ons vlees voor het op tafel komt en heeft een varken eigenlijk wel gehaktballen, dat zijn toch vragen waar een mens mee kan zitten. De antwoorden vond ik voor ik naar de Vergulde Kruik ging bij slagerij Daan van der Zon, waar een half varken klaar hing om antwoord op al mijn vragen te geven.

Op deze manier kreeg ik van te voren wat inside-information en kon dan ook op niveau met de jury en latere winnares van de gehaktballenwedstrijd praten.
Ik denk dat er in Leiden niet vaak zoveel mensen op een avondje poëzie zijn afgekomen als gisteren bij de verkiezing van de nieuwe Leidse Stadsdichter. Het zaaltje van de bibliotheek puilde uit, terwijl er ook nog bezoekers in het zaaltje erachter en op de gang stonden te luisteren. Na vier jaar Stadsdichter te zijn geweest vond Jaap Montagne dat het tijd werd voor een nieuwe Stadsdichter. Bij de voorrondes waren slechts enkele tientallen bezoekers, daarom was vrijwel iedereen verrast over de gigantische belangstelling tijdens de finale.

Aan het eind van de avond werd Wouter Ydema uitgeroepen tot de nieuwe Leidse Stadsdichter voor de komende twee jaar en werd als eerste gefeliciteerd door Jaap Montagne.
Sta je rustig te douchen begint opeens alles wat maar kan rinkelen te rinkelen, zowel de mobiele als vaste telefoon. Dan krijg je het idee dat iemand je misschien wel nodig heeft. Ik zag dat het miniglibber was geweest, terwijl ik terugbel denk ik dat wordt Bas uit school halen en oppassen vanmiddag. Maar nee, het lag even anders "moet jij niet op het station zijn, alles is ontruimd en afgesloten vanwege een verdacht pakketje". Het zet je toch aan het denken, normaal zou je zeggen blijf maar uit de buurt en mijn zoon belt of ik er al ben. Het is dat ik weet dat hij het uit nieuwswaarde oogpunt doorgaf, maar het klinkt toch wat raar. :-) In een noodvaart aankleden en binnen vijf minuten was ik de deur uit. Aangekomen bij het station werd duidelijk dat het menens was, alles was hermetisch afgesloten en het stond vol met politiewagens. Ondertussen is bekend dat het om een misverstand gaat en het pakketje een camera bevatte die in opdracht van een reclamebureau was opgehangen.

Logisch dat er groot alarm werd geslagen, na de aanslagen en terreurdreigingen de laatste weken.
Veel van mijn foto's zijn vaak ook terug te vinden bij de nieuwsberichten op Unity, maar om te zeggen dat ik de deur daar plat loop. Nee dat ook weer niet, eigenlijk kom ik maar heel weinig in de studio of op kantoor. De meeste medewerkers van Unity zie ik eigenlijk alleen zo nu en dan op locatie of bij een van de team-uitjes zoals de barbecue, de bowling of het etentje afgelopen week bij Luxor.

Vrijdagmiddag moest ik toch even in de studio zijn.
Afgelopen week moest ik even bij het stadhuis zijn en dan pak ik uiteraard de brommer of de fiets. Rijd ik toch bijna een controlefuik in. Nou had dat niet uitgemaakt want mijn brommer kan nog net tot tien tellen maar dertig is hem teveel gevraagd. Gedronken had ik ook niet, dus op zich niets aan de hand.

Ik was al aan de late kant voor de afspraak en dacht nee he, hier heb ik geen tijd voor. Gelukkig hielden ze alleen brommers aan die vanaf de andere kant kwamen. Op zich niet zo vreemd want daar vormde zich al snel een lange rij wachtenden. Waar ik dan natuurlijk wel een fotootje van maak, zo ben ik ook wel weer.
Het is ondertussen traditie geworden dat tijdens de nieuwjaarsreceptie van D66 het raadslid van het voorgaande jaar bekend gemaakt wordt. Deze verkiezing is ooit bedacht door toenmalig fractievoorzitter Paul van Meenen op het moment dat ze maar twee raadsleden hadden. Na de grote winst in 2010 waar de partij van twee naar tien zetels steeg is de verkiezing van Raadslid van het Jaar overgegaan naar een onafhankelijke jury met de naam Jury071. Deze jury komt vanaf eind november circa vijf keer bij elkaar om kandidaten te selecteren voor de titel. Tijdens de nieuwjaarsreceptie van D66 wordt bekend gemaakt welke van de genomineerden zich een jaar lang Raadslid van het Jaar mag noemen. Het was dan ook weer gezellig druk op de D66 nieuwjaarsreceptie.

Dit jaar ging de titel naar PVDA fractievoorzitter Gijs Holla. Ook werd dit jaar weer een keer de Effie uitgereikt. De Effie ging naar Walter van Peijpe van Groen Links, omdat hij op eigen kracht met een persoonlijke campagne vanaf een onverkiesbare plaats met voorkeurstemmen in de raad is gekomen.