Een paar dagen geleden bezocht ik de bouwplaats van de nieuwe Catharinasteeg. Voor de nieuwe te bouwen steeg komt ook een nieuwe brug. Vrijwel iedereen in Leiden ziet de hele smalle tijdelijke doorgang en alle bouwwerkzaamheden voor de Waag. Volgens de planning moet de brug in juli klaar zijn. Deze week is er een gigantische kraan neergezet en gestart met het plaatsen van de brugdelen.

De eerste delen liggen en komende dinsdag wordt de rest geplaatst.

Precies een jaar geleden werd het startsein gegeven voor de bouw van de nieuwe Catharinasteeg met rondom nieuwe winkels in bestaande panden. Een project waar tientallen jaren over gesproken is en even zoveel keer veranderd is in het verleden. Gisteren mochten we een kijkje nemen in de immense bouwput met daar omheen de historische panden die blijven staan.

We werden ontvangen in de Aalmarktzaal van de Stadsgehoorzaal. Vandaar heb je al een mooi zij aanzicht van bovenaf op de bouwplaats.

Iedereen die regelmatig mijn site of mijn pagina in het Leidsch Dagblad leest, weet dat ik eigenlijk alleen maar over leuke dingen schrijf en nooit over ongelukken, branden of andere ellende. Vandaag een uitzondering met veel klein en groot leed. Ik liep een middagje rond op de eerste hulp in het Leids Universitair Medisch Centrum en dan niet zomaar op de gewone eerste hulp. Nee ik liep op een afdeling rond met de meest schrijnende en spoedeisende gevallen, het Teddy Bear Hospital.

Je kent zelf je beer, knuffel of pop het beste en kan dan ook zien waar hij pijn heeft of gewond is geraakt. Doktoren hebben het druk tegenwoordig, daarom is het wel handig dat de kinderen even hulpdokter waren bij het verzorgen van hun troetels. Bij binnen komst moesten de kinderen heel even wachten om daarna met spoed naar de juiste afdeling te worden gebracht.

In 1586 bezocht de graaf van Leicester Leiden. Graaf Robert Lord Dudley kwam om te vragen of Leiden onderdak kon bieden aan een aantal Engelse huursoldaten en een grote hoeveelheid paarden. Vandaag werd zijn bezoek dunnetjes overgedaan en melde de graaf zich wederom bij het Leidse Stadhuis.

Met een perkamentrol in zijn hand besteeg de graaf de trappen van het Leidse Stadhuis.

In Leiden ontvingen dinsdagmorgen 16 inwoners een Koninnklijke onderscheiding waarbij dit jaar meer vrouwen dan mannen, terwijl landelijk gezien maar 35% vrouwen een lintje ontvingen.

Volgens burgemeester Henri Lenferink, kunnen we dus misschien wel stellen, dat de feminisering van de lintjes begint in Leiden. Daar mogen we best wel even op proosten.

Deze week waren er stom toevallig allerlei kinderevenementen, de finale van de Willie Wortel Wedstrijd van het Technolab, de opening van de speeltoestellen in de Tuin van Noord en het meest in het oog springende kinderfeest waren natuurlijk de Koningsspelen. Allemaal even feestelijk en geweldig om te zien hoeveel leuke dingen er eigenlijk voor de Nederlandse kinderen georganiseerd worden.

Dat gaf een goed gevoel, totdat ik zaterdagmiddag geconfronteerd werd met ruim honderd kinderen die bijna alleen maar bezig zijn met de vraag mag ik hier wel of niet blijven. Ik heb geen oplossing en ik weet dat er een hoop haken en ogen aan verblijfsvergunningen zitten, maar één ding weet ik zeker; kinderen moeten spelen en niet bezig zijn met problemen. Dat kunnen ze later als volwassenen nog lang genoeg.

Op de hoek van de Papengracht en 't Gerecht ligt het Suppiershuysinghe, beter bekend als het Koffiehuisje. Iedereen kent het mooie zonnige hoekje wel. Uitgerekend scheen natuurlijk vanavond de zon niet en was het zelfs koud toen ik er was, dat zal je altijd zien.

De Leidse Stadsdichter Wouter Ydema is er vaste gast en komt elke dag wel even langs.

Het was een mooi weekend, met de opening van een heel bijzondere bloemenzaak, een prachtige theatervoorstelling en een verloving waarbij het leeftijdverschil enorm is, maar de liefde inniger dan ik ooit meegemaakt heb. Helmi van Gellicum is op bloemengebied geen onbekende in Leiden. In het verleden dreef zij al de exclusieve bloemenwinkel Fiori, op een gegeven moment had ze het wel gezien en stopte met de winkel, maar opende de laatste jaren wel elke winter een heel exclusieve pop-up kerstwinkel. Het idee om toch weer een eigen bloemenzaak te beginnen begon steeds harder te kriebelen en toen er een prachtig pand op de Breestraat vrij kwam was de beslissing snel genomen. Zaterdagmiddag om vijf uur verzamelde zich een grote groep vrienden, familie en bekenden voor de deur van de nieuwe winkel tegenover het stadhuis.

Na drie weken proef gedraaid te hebben, werd zaterdagmiddag in het bijzijn van haar dochter de winkel officieel geopend door haar vader.

Zomaar wat foto's van de afgelopen tijd die waren blijven liggen. Kan ik even bijkomen van een aantal behoorlijk drukke dagen met theater, openingen, Keukenhof en de Singelloop. De laatste dagen vind ik het maar koud, vaak nat en guur, heel wat anders dan vorige week zondag toen leek het wel echt voorjaar.

In een waterstad als Leiden, gaat gelijk alles wat maar kan varen met mooi weer gelijk het water op.

Wie momenteel via het station Leiden binnen komt kijkt zijn ogen uit, een grote ondertussen bijna kale vlakte met  her en der nog een paar bergen puin. Wie mooi wil zijn moet pijn lijden. Nu misschien een beetje puinhoop, eerdaags verrijst hier een prachtig complex, De Lorentz. En toch is de binnenkomst in Leiden niet kleurloos, als je op de goede plek staat kijk je uit over de tulpenvelden.

Veel toeristen hebben al ontdekt dat dit een mooie plek is om een selfie te maken met de tulpen op de achtergrond.