Pop was gestruikeld vertelde Sara en had een snee in haar hoofd.

De dokter vertrouwde het niet en stuurde Sara en pop door naar een andere afdeling. Ook deze dokter wilde weten wat er precies gebeurd was.

Eerst maar even een verband op de grote wond op haar hoofd.

Vervelend als je moet wachten in de wachtkamer terwijl je hondje zich niet lekker voelt en alleen maar op je schoot wil liggen.

Pepijn was bijna ontroostbaar nadat zijn aap uit bed was gevallen en heel veel pijn in zijn arm had. Nadat er een röntgenfoto was gemaakt bleek dat zijn arm inderdaad gebroken was en gingen Pepijn en zijn aap naar de gipskamer.

Het was opvallend druk in de gipskamer, veel knuffels waren uit bed gevallen.

Ik denk dat hier eerdaags eens onderzoek naar moeten worden  gedaan. Het zou kunnen dat de huidige kinderbedden niet knuffelveilig zijn, de knuffels niet goed opletten of dat de kinderen teveel risico met hun knuffels nemen.

Ondertussen was ook de poot van het aapje van Pepijn in het gips gezet en mocht hij nog even een spuitje geven.

Alle kinderen die goed hadden meegewerkt kregen na afloop een doktersdiploma en die krijg je niet zomaar hoor.

Pffff gelukkig mag de beer weer mee naar huis, maar ik ben nog steeds een beetje onder de indruk.

Gelukkig mochten de meeste troetels na behandeling weer mee naar huis.

Er waren er maar een paar die een nachtje moesten blijven.

Voordat de troetels mee naar huis mochten, moesten de meesten nog langs de apotheek voor een receptje. Bij de apotheek is het alleen wel vaak lang wachten want het receptje moet nog klaar gemaakt worden.

Gelukkig kon je er tekenen en aan elkaar uitleggen wat er met je knuffel gebeurd was.

Het is maar goed dat er een Teddy Bear Hospital is, anders had het niet goed afgelopen met alle knuffels en troetels.

In het filmpje hieronder een kijkje bij de behandelingen en verteld een van de artsen waarom het Teddy Bear Hospital zo belangrijk is.

De foto's uit de slideshow zijn eventueel te downloaden op mijn Oypo fotopagina.