DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Dinsdagavond was de afscheidsavond van onze Poolse vrienden.
Deze avond gaat altijd gepaard met veel (korte) toespraken over en weer en een hoop Pools gezang.
Maar eerst werd een bruidspaar in het zonnetje gezet.
De trip naar Leiden was een onderdeel van hun huwlijksreis.
In Polen is het gebruikelijk dat de bruid een krans op haar hoofd heeft en die tussen de vrije dames gooit, degene die hem vangt is de volgende die trouwt.
Bij ons zit dat op een andere plaats, ach ik weet niet wat leuker of spannender is.
Uiteraard werd er daarna geproost op het bruidspaar die voor iedereen speciale wijn uit Italië mee had genomen waar ze getrouwd waren na een marathon aldaar.
Daarna was het tijd voor de toespraken van Ryszard waarbij hij diverse mensen in het zonnetje zet. ( alles uiteraard getolkt door Rein)
Behalve een T-shirt en een speciale medaille die de vriendschapsbanden tussen Torun en Leiden benadrukt, kreeg ik ook nog een hele mooie fles wodka.
Dat is zo'n fles die je of niet leegdrinkt of na het leegdrinken vult met water omdat hij uiterlijk zo apart is.
Voor de dames die de Polen begeleiden alsof het hun eigen familie is had Ryszard ook weer heel aparte cadeuatjes bij zich.
Hierna bood Francien namens de dames een cadeutje aan Ryszard aan.
In het kader van het Rembrandtjaar was het een set Rembrandtmunten die momenteel in Leiden te koop zijn.
Daarnaast hadden ze voor alle Polen nog een leuke herinnering gekocht.
Daarna een korte pauze waarin de Polen gelijk weer begonnen met het zingen van hun favoriete liederen.
Ik maak dit nu al zoveel jaar mee, maar blijf het prachtig vinden, Ryszard zet in en gelijk doet jong en oud mee.
Daarna mocht ik namens de vrijwilligers en de marathonorganisatie mijn dankwoordje doen.
Uiteraard worden in deze speech altijd de al jarenlange warme banden benadrukt, maar dit jaar was het natuurlijk ook leuk ze te feliciteren met weer een winnares op de halve marathon.
In het verleden heeft één keer eerder een vrouw van hun club de hele marathon gewonnen en Lewandowski enkele jaren achtereen de hele marathon bij de heren.
Maar de laatste jaren was het wat stil in het Poolse kamp, daarom fijn dat ze weer een winnares in hun midden hadden.
Volgend jaar is de 25e marathon van Torun en omdat het alweer heel wat jaar geleden is dat ik naar Torun geweest ben, heb ik beloofd volgend jaar bij hun jubileum aanwezig te zijn.
Maar ik kom niet alleen, behalve een aantal vrijwillgers komen ook enkele leden van het beleidsteam van de Leiden Marathon mee en ook nog eens een aantal lopers.
Om te symboliseren dat we onderweg zijn naar Torun 2007 gaf ik Ryszard een beeldje van een hardloper onderweg naar Torun. (met dank aan Jim Scheffer)
Daarna kon het feest beginnen, maar ik wil nog even de " Poolse Mutsen" (deze naam hebben zij zichzelf gegeven hoor) in het zonnetje zetten.
Wat Wilma, Francien, Marianne en hun familie al jarenlang voor de Polen doen is ongelooflijk, en ik ben dan ook trots dat ik zolang op deze geweldige manier met hen heb mogen samenwerken. KLASSE MEIDEN!!!!
Ook in Polen is de Macarena duidelijk populair, dat bleek wel.
Toch wel lekker dat de jeugd tegenwoordig goed Engels spreekt maakt een hoop dingen een stuk makkelijker.
De winnares, Agnieszka Wisniewska op de halve marathon (snappen jullie waarom ik het constant over winnares heb en haar naam niet zoveel noem) kon ook heerlijk uit haar dak gaan.
En Polen staat nog steeds achter Oranje hoor.
Ook het bruidspaar had het volledig naar hun zin.
Gewoon iedereen had het naar zijn zin.
En let op, rechts de winnares, maar geloof me binnen enkele jaren staat het meisje met de bril ook op het erepodium.
En dit is de Poolse vorm van polonaise, eerlijk gezegd ben ik geen polonaisemens, maar deze vorm is als het moet uit te houden, tenminste niet dat gehang op je schouders.
Maar er werd uiteraard ook volop gewoon gedanst.
Wij zijn om ongeveer één uur weggegaan, maar ik hoorde dat de Polen nog tot half vier doorgegaan zijn met feesten.
Maar woensdagochtend was toch het onvermijdelijke (tijdelijke) afscheid en stond de bus klaar om te vertrekken.
Jammer dat het regende, alhoewel ik wel op de (vind ik) mooie afscheidszin kwam "Leiden huilt omdat jullie weggaan".
Het is altijd weer vooral voor de "mutsen"een beetje triest moment.
Nog een keer zwaaien en dan de bus in, tot mei 2007 in Torun en juni 2007 in Leiden.
Daar gaan ze, met een busreis van ongeveer 20 uur voor de boeg.
Zo, dat waren de laatste dagen een heleboel logs over de Leiden Maraton en alles er omheen we gaan weer over tot de orde van de dag.
De log over de Poolse band Tortilla in de Tregter komt er volgende week op. ( ben ik niet vergeten hoor)
Traditioneel staat er voor de vrijwillgers na afloop van de marathon eem uitgebreid koud buffet klaar.
Door het geweldige weer kon je lekker buiten eten aan de voet van de Burcht, wat natuurlijk een schitterende locatie is.
Overal waar maar kon zaten mensen lekker in het zonnetje te eten.
Ruim 400 vrijwillgers en uiteraard ook onze buitenlandse gasten genoten van het buffet.
Van Sasha kreeg ik een heerlijke fles wodka en hij kreeg het voor elkaar te zorgen dat we samen met mijn tolk Lolita op de foto werden genomen.
De bestuursleden van de Poolse club lieten het zich heerlijk smaken en genoten van het succes binnen hun club, zij hadden de winnares van de halve marathon geleverd en waren daar waanzinnig trots op.
Maar ook mijn eigen team vrijwilligers liet het zich heerlijk smaken.
En nog even een extra petje af voor de mensen van de opbouw en afbreekploeg die elk jaar als laatste moeten aanschuiven omdat ze eerst moeten afbreken.
En Ton je hoeft je tegenover mij niet te verontschuldigen hoor dat je hun speciaal patat komt brengen, kan me indenken dat deze jongens een hapje extra hebben verdiend.
Maar Ton, ook voor jou personeel en keukenbrigade petje af, het buffet was voortreffelijk.
Na het eten barstte het marthonfeest los in de Stadsgehoorzaal.
De NOT Band opende het feest met heerlijke oude hits.
Hierna was er een Salsa demonstratie waar veel publiek spontaan aan meedeed.
Helaas heb ik geen foto's van de demonstratie zelf omdat ik in een zaaltje achteraf een heel gesprek met Sasha Alexeev had over het feit of er volgend jaar nog Russen komen.
En zo ja op welke manier, hij wil de organisatie in Rusland op zich gaan nemen en uitsluitend met sterke lopers komen.
Daarna nog een heel gesprek met Svetlana (alles uiteraard getolkt door Lolita) van de gestrande Moldavieërs over hoe we het gaan aanpakken met de kapotte bus bij Oldenzaal en waar ze kunnen blijven slapen totdat de bus gerapareerd is.
Toen ik ruim een uur later de zaal weer inkwam was de Ramjam Band al op volle toeren.
Waarschijnlijk door het (te) warme weer was het niet overvol in de zaal, maar het aanwezige publiek genoot.
Zoals ook deze groep Polen.
En ook de jongste generatie Polen had het helemaal naar hun zin.
Om over de oudere generatie maar te zwijgen, sommige foto's spreken voor zichzelf.
Maar ook de Leidenaars hielden wel van een feestje. ( goh zijn jullie er alweer)
)
Ook in de gangen was het gezellig druk.
Iedereen had wel zijn of haar marathonverhaal te vertellen.
De Ramjam band bleef de sfeer er lekker inhouden.
En voor sommige mensen was die sfeer wel heel lekker, he Jansse.
Het hardlopen doen ze al heel goed, en dat zij in de toekomst een winnares op één van de afstanden gaat worden staat vrijwel vast, maar pianospelen gaat nog niet super.
Goh vier Scheffers in één keer op de foto, dat lukt alleen maar met de marathon.
En toen was er een Ramjam Band met een hele goede groep blazers en die blies deze marathondag uit.
Morgen nog een verslag over de afscheidsavond van de Polen en dan is (bijna) het hele marathonverhaal 2006 weer verteld.
Maar nu eerst een andere tak van sport.
Lekker met een biertje op de bank voetbal kijken.
Vandaag een aantal foto's die gemaakt zijn tijdens de marathon zelf.
Allereerst petje af voor al die lopers die ondanks de hitte toch gestart zijn en hun afstand hebben uitgelopen.
Om 12 uur startte de 10 km, en die gingen gelijk rap van start, wat dan ook resulteerde in een parcourrecord.
Knap hoor met deze hitte.
Een paar minuten later startte de 21 km en de hele marathon, en ook die gingen vol goede moed op weg.
Nadat alle afstanden gestart waren zijn we naar de Voorstraat in Voorschoten gereden.
Daar kon je toch al zien dat het een knap zware middag zou gaan worden.
Gelukkig hadden veel mensen langs de kant voor extra waterschermen gezorgd.
In Voorschoten stond de brandweer dan ook op de Voorstraat met een waterscherm ( geweldig jongens).
Ook kom ik elk jaar Carlo weer tegen in Voorschoten.
Alhoewel hij helaas niet meer meewerkt met de marathon, heeft hij nog wel een dusdanig marathonhart dat hij de hele Voorstraat in de gaten houdt en bijspringt of regelt waar nodig.
De waterposten hadden uiteraard drukte genoeg.
En zoals je ziet was er water en energiedrankjes genoeg, alleen ( terechte opmerking van Carlo) er hadden er meer aan de rechterkant moeten staan want de meeste lopers zijn rechts.
Al gauw was het parcours bezaaid met bekertjes.
En gelukkig kom je in alle drukte toch altijd weer bekenden tegen zoals hier Ton Holswilder van Koetshuis de Burcht.
Ton is een echte Leiden Marathonfanaat.
Ik sprak hem later op de dag op het terras van zijn restaurant, waar voor alle vrijwillgers een grandioos koud buffet klaar stond, daar komt morgen nog en log over.
Hij vertelde mij daar, dat hij eigenlijk nooit loopt, alleen de Singelloop en elk jaar bij ons de halve marathon, maar hij doet dat omdat hij het zo'n grandioos evenement vindt.
Sommige lopers namen even rustig de tijd om bij te komen en zich te verkoelen.
Nadat iedereen voorbij was kon de straat schoon gemaakt worden zodat de lopers van de hele marathon geen last zouden hebben van bekertjes en ander vuil.
Na anderhalf uur kwam de nummer 1 op de hele marathon voorbij.
Op dat moment had hij nog steeds een behoorlijk tempo, maar verderop gingen ook hem de temperaturen parten spelen.
De nummer twee, een Hongaar die vorig jaar nog verrrassend de marathon gewonnen had, kwam minuten later pas langs.
Ondertussen werd er door vrienden van peter Akerboom een erehaag opgebouwd omdat hij vandaag zijn honderdste marathon liep.
Na de Voorstraat zijn we naar de gezelligste marathonstraat van Leiden gegaan.
De Jacob Catslaan maakt er altijd een geweldig feest van.
Zij zitten op en punt waar de lopers net een lange tijd een stil gebied hebben gehad, en dan is zo'n feeststraat 2 kilometer voor de finish een echte oppepper.
En zoals elk jaar weer aan elkaar gepraat door Claas Griffioen, "bedankt dat u langs geweest bent wij hopen u volgend jaar weer in de Laan te mogen ontmoeten".
Je kon aan de lopers zien dat het nu toch echt wel zwaar werd.
Daarnaast zijn dit lopers die er iets langer over doen en dus al uren onderweg zijn in de hitte.
Eerlijk gezegd vind ik dit nog een grotere persoonlijke prestatie dan de snelle lopers.
En kijk wie hebben we daar en nog steeds fit.
Inderdaad Ton Holswilder op weg naar zijn laatste twee kilometer, ik was blij dat hij nog fit was, anders zag ik mijn eten die avond al de mist ingaan.
Ondanks alle lopers heb je ook nog weleens tijd voor elkaar nodig zo te zien, het is maar goed dat het onderdeurtje het vanuit haar wagen goed in de gaten hield.
En ondertussen speelde de Gespleten Klomp de sterren van de hemel om de lopers aan te moedigen.
Ook hier zie je weer hoe de lopers het enthousiasme in de Jacob Catslaan waarderen.
En het was warm, wat ook duidelijk zichtbaar was aan de lopers, zeker aan hen die om 4 uur nog op het parcours liepen.
De laatste loper was dit jaar erg laat en zou ook niet meer binnen de limiet van 5 uur eindigen.
Maar hij was wel verzekerd van een uitgebreide escorte door alle motoren en volgauto's.
Maar ook wij werden hartelijk onthaald door Ferdy en Wendy die vanwege het vervoer van uitvallers net te laat waren om achter de laatste loper aan te kunnen rijden.
Bij de finish kwam Tjeerd persoonlijk nog even bij alle auto's bedanken voor de inzet.
Teun de Reede had het weer gepresteerd om de hele dag aan elkaar te praten en kon opgelucht adem halen dat hij de klus weer geklaard had.
Ook bij Shirley, Mok, Wandy, Carola en noem er nog maar tig op viel duidelijk de spanning weg en konden bij sommigen de tranen de vrije loop krijgen.
Gelijk nadat we weg waren kon de afbreekploeg an de start.
Voor ons tijd voor een biertje.
Terras zat goed vol en uiteraard kom je altijd weer bekenden tegen.
Maar er bleken meer bekenden te zitten, maar ook die hadden het wel verdiend.
Ik neem aan dat René Froger ook best wel aan zijn drankje toe was na zijn geslaagde halve marathon.
In elk geval smaakte het biertje ons perfect.
Morgen nog een log over het koud buffet voor de vrijwilligers en het grote marathonfeest.
Vanavond zijn we naar de afscheidsavond van de Polen, wat weer met heel wat speeches gepaard zal gaan, maar wel gezellig altijd.
Even een snelle log, de komende week over alle onderwerpen aparte logs.
Maar de marathon was vandaag (zondag ) een succes, alleen ik ben tot dit moment bezig geweest, vandaar even alleen een vooruitblik.
De komende dagen maak ik logs over bijvoorbeeld de sfeer voor de marathon.
De sportieve zenuwen voor de start.
De start met de levende startlijn door American Football Players.
Het eten voor de medewerkers bij het Koetshuis, wat door Ton Holswilder en zijn medew erkers perfect verzorgd was.
En daana het geweldige slotfeest met o.a. The Ram jam Band.
Hierover de komende dagen de logs, dinsdagavond heb ik de afscheidsavond met de Polen en ook dat komt er nog op van de week.
Maar nu,..........................................EVEN UITGETELD.
(alhoewel morgen om 1 uur naar Amsterdam Arena)
De beloofde log over de bluesband Tortilla uit Torun komt later deze week, want de dag vandaag liep iets anders dan gepland.
(The log about the bluesband Tortilla from Torun is coming later this week)
Omdat onze vaste Russische groep op het laatste moment afbelde omdat ze geen vliegtickets konden krijgen, (dit schijnt door het WK te komen) dacht ik vanmiddag een beetje rust te hebben.
Ik hoefde alleen maar nog wat startbewijzen aan te passen en zorgen dat de pastamaaltijd om 6 werd opgehaald en bezorgd bij de Polen.
Maar toen ging de telefoon, hoi met Mac, ik heb een probleem, er staat een groepje Moldaviërs in de buurt van Utrecht met pech aan hun bus.
Kunnen jullie ze even ophalen, details krijg je zo, we zijn aan het uitzoeken waar ze precies staan.
Op zo'n moment beginnen bij mij alle alarmbellen te rinkelen.
Vanwege het feit dat we vanmiddag weinig te doen hadden waren mijn medewerkers en hun auto's niet ingepland.
Roy en Ferdy liepen ergens in de provincie op een stuk gras zich twee keer drie kwartier te vermaken en namen uiteraard hun mobiel niet op.
Wendy gaf les op de sportschool vanmiddag dus ook onbereikbaar.
De enige die ik kon bereiken was Marianne.
Gezien het feit dat we vandaag niet veel hoefden te doen, heeft ze gisteravond uitgebreid de overwinning van Oranje gevierd en kwam ik haar vannacht ook nog rondom drieen in de Tregter tegen bij de Poolse band.
Gelukkig was Marianne ondertussen aardig opgedroogd en wilde wel even samen met mij richting Utrecht.
Daar belde Mac weer met meer details over de plek waar ze moesten staan.
Het is ietsje verder dan Utrecht, eerlijk gezegd je wil het niet weten waar ze staan.
Plaatsen als Amersfoort en Ede etc flitsten door mijn hoofd, maar OLDENZAAL had ik niet echt verwacht dat is dus ongeveer 190 kilometer van Leiden.
Maar ja als je uit Moldavië komt rijden dan is alles in Nederland al snel in de buurt van Utrecht.
Dat werd dus een lekker eindje rijden met twee auto's, nog wel eerst even moeten regelen dat andere mensen de pastamaaltijd gingen ophalen en bezorgen bij de Polen.
Om kwart voor 7 waren we bij de kapotte bus van de Moldaviërs.
Best wel zielig voor die groep, zo'n eind rijden om bij ons de marathon te komen lopen en dan bij Oldenzaal stranden met een kapotte pomp.
Tenminste dat begreep ik, want uiteraard was er weer een taalprobleem, slechts eentje sprak heel gebrekkig Engels.
Er kon worden begonnen met het overladen van de een naar de andere auto's.
En er kwam behoorlijk wat uit het busje.
Uiteindelijk zat alles erin en konden we terug naar Leiden om ze af te zetten bij de camping waar ze naartoe moesten.
Nadat we ze op de camping hadden ingeschreven en afgesproken dat we ze morgenochtend ophalen om de inschrijving te regelen, zijn we nog even gaan kijken bij de opbouw van het start/finishgebied.
Onder andere de Korevaarstraat stond vol met hekken en dan moet dat allemaal nog neergezet worden.
Bij het finishgebied waren ze al een aardig eind op weg met de inrichting.
En was het tijd om even pauze te houden.
Die jongens klaren echt in een paar uur tijd een hele klus hoor.
Ik ben niet de enige hoor wiens telefoon constant gaat vandaag en vanavond, ook Shirley zat nog volop te bellen om de laatste dingen te regelen.
Maar vandaag is maar weer eens het bewijs geleverd dat de slogan van de Leiden Marathon
" waar de loper centraal staat " niet voor niets overal opstaat.
Zondagochtend om half 10 staan we klaar om de laatste dingetjes te regelen voor onze buitenlandse lopers.
Op het moment dat deze log erop gezet wordt is het nog precies 11 uur en 19 minuten voordat William Pelmelay het Wilhelmus zal zingen en de duizenden lopers precies om 12 uur van start gaan.
Het begint nu echt heel dichtbij te komen de 16e Leiden Marathon nog drie dagen en het is zover.
Op het marathonbureau beginnen de spanning en werkzaamheden hun top te bereiken, en komen diverse vrijwilligers helpen met o.a. het klaarmaken van startnummers zoals hier Mia en Carola.
Het kost vooral veel werk om T-shirts in te pakken bij de startnummers voor de lopers die een T-shirt besteld hebben.
Zelf was ik even op het marathonbureau om onze Poolse lopers in te schrijven bij Shirley.
Gelukkig hoefde ik er dit keer niet bij te blijven en staat donderdag alles keurig voor me klaar.
Geloof me het is geen pretje om een stuk of dertig namen zoals bv Pagacz Wojciech in te moeten schrijven, daar ga je echt van stotteren.
Maar ook in de stad en de omgeving van Leiden is ondertussen duidelijk zichtbaar dat zondag de marathon is.
Via borden wordt men gewaarschuwd dat verschillende wegen en gedeeltes van de stad voor kortere of langere tijd zijn afgesloten.
Ook zie je overal rijen dranghekken klaarstaan.
Zowel op drukke plekken, maar zeker ook op rustige plekken staan volop dranghekken klaar.
Om de veiligheid van zowel lopers als publiek te waarborgen, is het nodig om grote gedeeltes van het parcours met dranghekken af te zetten.
Daarnaast zorgen een ruime 800 vrijwilligers ervoor dat iedereen een geweldige dag gaat hebben aanstaande zondag.
Gelukkig ben ik aardig klaar met mijn voorbereidingen, alhoewel het me niet zal verbazen als mijn beeldscherm en bureau er de komende avonden weer net zo uit zullen zien als vorig jaar.
Maar het hoort erbij en is gewoon een leuke vorm van spanning.
En hier doe je het allemaal voor he.
We hopen dat we zondag ongeveer 8000 lopers weer een geweldige dag kunnen bezorgen.
Dat is waar we het voor doen.
Het begint nu echt op te schieten, nog maar 10 dagen en de 16e Leiden Marathon gaat van start.
Op 18 juni zullen naar verwachting 7 tot 8000 lopers weer mee gaan doen aan de Leiden Marathon.
De Marathon waar de Loper Centraal Staat, en elke loper winnaar is vanwege zijn eigen persoonlijke prestatie.
Na maanden van voorbereiding beginnen bij mij nu ook de marathonkriebels te komen.
Schrik niet, (zoals velen al weten) ik loop geen meter, samen met mijn team verzorgen we de opvang van de buitenlandse lopers, voor tijdens en na de marathon.
Vanavond de kleding opgehaald.
Dat is voor mij altijd zo'n moment dat ik me begin af te vragen, heb ik nu echt alles rond.
Gelukkig is alles wat mijn werk betreft weer geregeld, alleen krijg je de laatste dingen nog zoals eten en drinken bestellen, geld halen voor tegemoetkoming in de reiskosten etc etc etc.
Vorig jaar was de crew kleding oranje en ik dacht toen al, dat moet ik bewaren voor het WK van 2006. (heb trouwens alle jacks van de afgelopen 15 jaar nog hoor)
Dit jaar zijn de jacks gelukkig weer oranje en ik denk als Nederland verder komt in het voetbal de jacks nog wel een paar weken gedragen zullen worden door de duizend vrijwilligers van de marathon.
Ook de hoofdsponsors op de achterkant zullen hier denk ik best wel blij mee zijn.
Gaat hun reclame toch een paar weken langer mee.
De leaderjacks zijn ook mooi van kleur dit jaar.
Mooi rood is niet lelijk, is het gezegde toch.
Vrijdag kan ik de eerste marathonauto ophalen, de week daarna volgen de andere auto's.
Ook vanavond alvast de doorlaat en parcourkaarten gekregen zodat we overal makkelijk doorheen kunnen tijdens de marathon, omdat onze wagens ook ingezet worden als uitvalwagens en begeleiding van de laatste loper.
Gelukkig staat ook mijn artikel over de opvang van de Russen en de Polen weer op een mooie plek in de marathonkrant.
Ik neem dan ook aan dat mijn sponsors voor de opvang van de buitenlanders wel weer tevreden zullen zijn.
Door de aangeboden kortingscoupon voor lezers van de krant (220.000 exmp)heeft The Amsterdam Dungeon er zelfs een halve pagina advertentie bijgekregen.
Nou nog 10 dagen en dan is het zover, wij zijn er klaar voor.
Vrijwel iedereen had gisteren "medelijden" met Lobbes omdat hij elke keer weer de gekste fratsen uit moet halen van ons.
Maar hij is echt niet de enige in huis hoor die zo nu en dan in de gekste outfit wordt gestoken.
In huize Glibber wordt gewoon heel veel aan vrijwillgerswerk gedaan, vroeger was dat voornamelijk in het actiegebeuren, buurtcommité en politiek.
Tegenwoordig richt het zich meer op leuke klussen, mede ter promotie van Leiden, zoals o.a. het meewerken aan verschillende festivals en de Leiden Marathon.
Natuurlijk heeft dat zo zijn voordelen, je neemt er wel een week vakantie voor op, maar je maakt leuke dingen mee en rijdt een tijdje in mooie opvallende auto's.
Maar het heeft ook weleens een keerzijde met veel minder mooie uitstraling.
Twee keer per jaar organiseert de Leiden Marathon een sponsoruitje om de sponsors kennis te laten maken met elkaar en een leuke avond te hebben.
Vorig jaar waren daar figuranten voor nodig, en ja hoor dan is Glibber weer het persoon die zegt, ja lachen doe ik wel.
Het was een een rondleiding door Leiden, deels in het donker.
Men liep in groepjes door de stad en kwam langs en in allerlei specifieke Leidse gebouwen, zoals bijvoorbeeld de Latijnse School, het Gerecht en noem maar op.
In de verschillende gebouwen waren figuranten die iets uitlegden over het pand en de geschiedenis daarvan.
Daar tussendoor doken meerdere malen in donkere steegjes plotseling Hugh en Aagte op.
Dit stel was een moordenaarsduo uit de 16e eeuw, die o.a. de beenderen van de vermoorde mensen bewaarden en met zich meesleepten.
Heel wat sponsors schrokken zich dood als dit stel plotseling uit een donker hoekje opdook tussen de verschillende groepen.
Dus wat klaagt Lobbes nou, over zo nu en dan een petje. vaatje of strikje voor de foto.
Het kan dus veel erger zoals je ziet.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl