Dinsdagavond was de afscheidsavond van onze Poolse vrienden.
Deze avond gaat altijd gepaard met veel (korte) toespraken over en weer en een hoop Pools gezang.
Maar eerst werd een bruidspaar in het zonnetje gezet.
De trip naar Leiden was een onderdeel van hun huwlijksreis.
In Polen is het gebruikelijk dat de bruid een krans op haar hoofd heeft en die tussen de vrije dames gooit, degene die hem vangt is de volgende die trouwt.
Bij ons zit dat op een andere plaats, ach ik weet niet wat leuker of spannender is.
Uiteraard werd er daarna geproost op het bruidspaar die voor iedereen speciale wijn uit Italië mee had genomen waar ze getrouwd waren na een marathon aldaar.
Daarna was het tijd voor de toespraken van Ryszard waarbij hij diverse mensen in het zonnetje zet. ( alles uiteraard getolkt door Rein)
Behalve een T-shirt en een speciale medaille die de vriendschapsbanden tussen Torun en Leiden benadrukt, kreeg ik ook nog een hele mooie fles wodka.
Dat is zo'n fles die je of niet leegdrinkt of na het leegdrinken vult met water omdat hij uiterlijk zo apart is.
Voor de dames die de Polen begeleiden alsof het hun eigen familie is had Ryszard ook weer heel aparte cadeuatjes bij zich.
Hierna bood Francien namens de dames een cadeutje aan Ryszard aan.
In het kader van het Rembrandtjaar was het een set Rembrandtmunten die momenteel in Leiden te koop zijn.
Daarnaast hadden ze voor alle Polen nog een leuke herinnering gekocht.
Daarna een korte pauze waarin de Polen gelijk weer begonnen met het zingen van hun favoriete liederen.
Ik maak dit nu al zoveel jaar mee, maar blijf het prachtig vinden, Ryszard zet in en gelijk doet jong en oud mee.
Daarna mocht ik namens de vrijwilligers en de marathonorganisatie mijn dankwoordje doen.
Uiteraard worden in deze speech altijd de al jarenlange warme banden benadrukt, maar dit jaar was het natuurlijk ook leuk ze te feliciteren met weer een winnares op de halve marathon.
In het verleden heeft één keer eerder een vrouw van hun club de hele marathon gewonnen en Lewandowski enkele jaren achtereen de hele marathon bij de heren.
Maar de laatste jaren was het wat stil in het Poolse kamp, daarom fijn dat ze weer een winnares in hun midden hadden.
Volgend jaar is de 25e marathon van Torun en omdat het alweer heel wat jaar geleden is dat ik naar Torun geweest ben, heb ik beloofd volgend jaar bij hun jubileum aanwezig te zijn.
Maar ik kom niet alleen, behalve een aantal vrijwillgers komen ook enkele leden van het beleidsteam van de Leiden Marathon mee en ook nog eens een aantal lopers.
Om te symboliseren dat we onderweg zijn naar Torun 2007 gaf ik Ryszard een beeldje van een hardloper onderweg naar Torun. (met dank aan Jim Scheffer)
Daarna kon het feest beginnen, maar ik wil nog even de " Poolse Mutsen" (deze naam hebben zij zichzelf gegeven hoor) in het zonnetje zetten.
Wat Wilma, Francien, Marianne en hun familie al jarenlang voor de Polen doen is ongelooflijk, en ik ben dan ook trots dat ik zolang op deze geweldige manier met hen heb mogen samenwerken. KLASSE MEIDEN!!!!
Ook in Polen is de Macarena duidelijk populair, dat bleek wel.
Toch wel lekker dat de jeugd tegenwoordig goed Engels spreekt maakt een hoop dingen een stuk makkelijker.
De winnares, Agnieszka Wisniewska op de halve marathon (snappen jullie waarom ik het constant over winnares heb en haar naam niet zoveel noem) kon ook heerlijk uit haar dak gaan.
En Polen staat nog steeds achter Oranje hoor.
Ook het bruidspaar had het volledig naar hun zin.
Gewoon iedereen had het naar zijn zin.
En let op, rechts de winnares, maar geloof me binnen enkele jaren staat het meisje met de bril ook op het erepodium.
En dit is de Poolse vorm van polonaise, eerlijk gezegd ben ik geen polonaisemens, maar deze vorm is als het moet uit te houden, tenminste niet dat gehang op je schouders.
Maar er werd uiteraard ook volop gewoon gedanst.
Wij zijn om ongeveer één uur weggegaan, maar ik hoorde dat de Polen nog tot half vier doorgegaan zijn met feesten.
Maar woensdagochtend was toch het onvermijdelijke (tijdelijke) afscheid en stond de bus klaar om te vertrekken.
Jammer dat het regende, alhoewel ik wel op de (vind ik) mooie afscheidszin kwam "Leiden huilt omdat jullie weggaan".
Het is altijd weer vooral voor de "mutsen"een beetje triest moment.
Nog een keer zwaaien en dan de bus in, tot mei 2007 in Torun en juni 2007 in Leiden.
Daar gaan ze, met een busreis van ongeveer 20 uur voor de boeg.
Zo, dat waren de laatste dagen een heleboel logs over de Leiden Maraton en alles er omheen we gaan weer over tot de orde van de dag.
De log over de Poolse band Tortilla in de Tregter komt er volgende week op. ( ben ik niet vergeten hoor)
Reacties
maarre spreken ze geen duits? Mijn polen.. (van het werk) spreken namelijk allemaal wel duits.. Is ook errug makkelijk! 1tje zelfs ook nog Nl en Engels.. Dus eruit komen lukt wel!