Het zal de afgeopen dagen al duizenden trein en busreizigers zijn opgevallen de grote letters LIEFDE voor het station in Leiden. Je kan eigenlijk letterlijk en figuurlijk niet om de liefde heen op het Stationsplein. Van welke kant je ook komt je ziet altijd de twee meter hoge letters die het woord LIEFDE vormen.

Ja wat moet je daar nu mee vragen velen zich af. Ik heb wel wat ideetjes hoor. Wat dacht je bijvoorbeeld van een leuke foto met je vriendin om maar eens iets te noemen.

Na ruim twee maanden was afgelopen zondag de laatste dag om de openluchttentoonstelling Beelden in Leiden te bezoeken. En weer had ik dit jaar zo'n gevoel van wat gaat de tijd toch snel. Ruim twee maanden geleden stond ik bij de opening en nu alweer bij de afscheidsborrel.

Ook werd zondag bekend gemaakt wie de Leidsch Dagblad publieksprijs 2014 had gewonnen. Tot op het laatst was het een spannende strijd tussen Marleen Hartjes, de winnares van de juryprijs, en Catinka Kersten. Uiteindelijk won Catinka met drie punten verschil de publieksprijs. De prijs werd uitgereikt door Leidsch Dagblad kunstredactrice Annemiek Ruygrok.

Steeds vaker hoor je zijn naam noemen en het aantal likes op zijn facebook groeit met de dag. Henk Hannemann is lekker bezig met zijn kunst van weemoed en verlangen zoals hij hetzelf noemt. Henk wil zich geen kunstenaar noemen, ik doe wat ik leuk vind en als mensen het ook leuk vinden dan is dat mooi meegenomen. Laatst noemde iemand mij "de Leidse assembladeur" dat vind ik eigenlijk wel een heel mooi compliment. Wat ik voornamelijk maak zijn assemblages. Ik combineer diverse producten die ik in een andere context plaats, waardoor het iets heel nieuws wordt.

Ik ken Henk Hannemann al vanaf de middelbare school waar wij een jaar samen in de klas hebben gezeten. Dat was precies lang genoeg, zowel voor onze eigen ontwikkeling als de gemoedsrust van de leraren. Toen ik hoorde dat hij zijn huidige atlelier eerdaags moet verlaten ging ik eens langs  om te horen hoe en wat. Ondanks dat zijn naam en werk steeds bekender wordt, kan vrijwel niemand het gezicht van Henk Hannemann voor de geest halen. Toen ik foto's nam in zijn atelier besloten we dat zo te houden.

Ook de derde editie van de openluchttentoonstelling Beelden In Leiden is weer een grandioos succes geworden. Wie het nog niet gezien heeft of het nog een keer wil zien moet snel zijn. Zondag 3 augustus is de laatste dag. Dan wordt ook tijdens een gezellige borrel bekend gemaakt wie de publieksprijs gewonnen heeft. Er kan via het Leidsch Dagblad nog steeds gestemd worden. Persoonlijk vind ik ook dit jaar de beelden weer van hoge kwaliteit en verrassend. Maar hoe je er ook over denkt, het is alleen al mooi om eens rustig over de Hooglandsekerkgracht te wandelen.

Op de kop van Hooglandsekerkgracht (kant Haarlemmerstraat) ligt nog elke dag de krant met alle informatie over de beeldhouwers en hun werk.

Elke stad heeft er last van, lege winkelpanden die nou niet bepaald een gezellige sfeer uitstralen. Sinds een paar jaar probeert Leiden zoveel mogelijk die panden er aantrekkelijker uit te laten zien door middel van diverse kunstuitingen. Dat levert regelmatig hele mooie panden op. Het pand van destijds kledingfirma Timmermans op de Breestraat gaat verbouwd worden. Juwelier Rob van Gerner durfde het aan het pand te kopen en te gaan gebruiken voor zijn nieuwe winkel. In afwachting daarvan heeft ook dit pand een heel aparte etalage gekregen.

Ook de etalages in de Maarsmansteeg zien er prachtig uit in afwachting tot het pand verbouwd is en weer opengaat als juwelierszaak.

Het is maandagavond, tegen middernacht komen er van diverse kanten mensen aanlopen die stoppen op de hoek van de Witte Singel en gezellig gaan staan kletsen. Ach waarom ook niet zou je denken, het is mooi weer dus moet kunnen. Ook kunstenaar Ben Walkenkamp staat bij het groepje mensen.

Er is vast iets te vieren want om klokslag 00:00 komt de jenever te voorschijn.

Het komt niet vaak voor dat ik op één dag drie musea bezoek. Vandaag was ik achtereenvolgens bij museum Boerhaave, gelijk daarna in de Lakenhal en een uurtje later in het Rijksmuseum van Oudheden. Overeenkomst was dat ze alle drie iets nieuws en in twee gevallen opzienbarends te presenteren hadden. Ik begin bij de laatste. Twee weken geleden kwam er een persbericht dat vandaag in het Rijksmuseum van Oudheden vanmiddag iets gepresenteerd zou worden dat uniek is in de vaderlandse archeologie en een nieuw licht werpt op de geschiedenis. Een aankondiging waar uiteraard behalve de plaatselijke ook de landelijke pers op af kwam. Vandaar dat ik ook vol spanning om half vier richting het museum ging.

Velen zullen hem om zes uur al in het journaal gezien hebben, maar hier is hij dan de "Schaal van Oegstgeest" zoals hij nu al genoemd wordt. De schaal is gevonden bij opgravingen in Oegstgeest.

Ik kan er ook niets aan doen, maar ook dit weekend hoeft alweer niemand zich te vervelen. Dan moet je wel even in Leiden langskomen natuurlijk. Het is gelukkig droog geworden en het blijft gelukkig minstens tot zondag droog. En dat is maar goed ook want er os weer heel wat te doen. De filmliefhebbers kunnen donderdag t/m zaterdagavond aan hun trekken komen in de gratis Openluchtbioscoop op het Pieterskerkplein.

Naast drie avonden film is er ook op muzikaal gebied van alles te zien dit weekend. Zaterdag, zondag en maandag kan iedereen van diverse muziekstijlen genieten in even zovele historische omgevingen.

Het was de tweede editie van de Leidse Olympus, maar na deze tweede editie niet meer weg te denken als een van de hoogtepunten tijdens de Signatures Cultuurweken. Helaas een kort verslag want ik ren mij rot dit weekend van hot naar her. Vanmiddag gevaren met Wouter Kiers en vanavond de grote Troef Reünie. Ook dit keer had Onno Blom weer een aantal aansprekende schrijvers weten te strikken. Het was drukker dan vorig jaar aan de voet van de Burcht.

Een van de trekpleisters was uiteraard de Belg Herman Brusselmans, die genoot van het terras en de publieke belangstelling.

Vanmiddag werd de derde editie van de openluchttentoonstelling Beelden In Leiden geopend. Ondanks dat dit pas het derde jaar is wordt Beelden In Leiden in een adem genoemd met de tentoonstelling  Artzuid in Amsterdam en het Lange Voorhout in Den Haag. Ook in kunstkringen wordt het ondertussen als een eer beschouwd als je uitgenodigd wordt voor Beelden In Leiden. De negen kunstenaars hadden dit jaar een opdracht meegekregen, zij moesten werken met beton. Het kunstwerk van Marleen Hartjes won de jaarlijkse Frans de Wit prijs. Je zou bijna zo neer ploffen op dit bed, alleen het is wel van beton.

Zowel het bestuur als de deelnemende kunstenaars zijn enorm tevreden met het resultaat en zien de reacties van het publiek de komende maanden met spanning tegemoet.