Veel van mijn foto's zijn vaak ook terug te vinden bij de nieuwsberichten op Unity, maar om te zeggen dat ik de deur daar plat loop. Nee dat ook weer niet, eigenlijk kom ik maar heel weinig in de studio of op kantoor. De meeste medewerkers van Unity zie ik eigenlijk alleen zo nu en dan op locatie of bij een van de team-uitjes zoals de barbecue, de bowling of het etentje afgelopen week bij Luxor.

Vrijdagmiddag moest ik toch even in de studio zijn.

Op dit moment knallen we het jaar 2014 weg en verwelkomen 2015.

Of het knallen nu van het vuurwerk, de champagne of de klapzoenen van je schoonmoeder zijn, geniet er gewoon van. Laten we er met zijn allen een kleurrijk jaar van maken.

Weer terug van een weekendje Drenthe. Ik ben en blijf een stadsmens, maar kan mij toch wel indenken dat er mensen zijn die er voor kiezen om te gaan Drenthenieren. Alles gaat er net even rustiger en gemoedelijker dan bij ons in het westen. Ik stond zaterdagmiddag te kijken naar de opkomende mist boven de velden toen ik naast mij hoorde. "pas op hoor daar komen de witte wieven over het veld". Zonde dat er mist hing, want ik zag niets.

Over niets of moeilijk zien, ik was in Odoorn en daar kan pakjesavond toch wel heel speciaal zijn. Bij ons betaal je je blauw om een kwartiertje een (regelmatig) aangeschoten Sinterklaas over de vloer te hebben. In Odoorn lever je de pakjes een paar dagen van te voren in bij een plaatselijke kroeg en op pakjesavond komt Sinterklaas met zijn Zwartepieten de pakjes bij de kinderen langsbrengen. Dat wordt geregeld door de vereniging Dorpsbelangen. Het heeft dan toch wel iets als Sinterklaas in het donker aan komt rijden.

Veel lezers denken dat Glibber zonder vrees of schaamte overal doorheen ramt. Nou dat valt behoorlijk tegen hoor. Zolang ik de camera in mijn handen heb lijk ik een hele Piet en heb lef genoeg. Dat komt natuurlijk omdat ik dat als werk zie en als je dan niet snel, soms een beetje brutaal of dwingend bent kom je nergens mee terug. Op zo'n moment staan anderen in de picture en is dat niet echt mijn probleem. Anders wordt het als ik zelf in de picture dreig te komen staan, dat vind ik dus doodeng en hoeft voor mij ook niet. Zo nu en dan ontkom je er niet aan en daar ik van nature behoorlijk nieuwsgierig ben reageerde ik natuurlijk wel op dit mailtje wat ik vorige week kreeg.

Goedemorgen mijnheer van Aelst,

Het is mij te ore gekomen dat u een echte Leids Glibber bent! ‘De enige echte’ heb ik mij laten vertellen.

Welnu: ik zou u willen uitnodigen om een uniek Leids cadeau in ontvangst te komen nemen. En daar even een feestelijk moment van te maken.

Over het cadeau: wellicht is het voor u niet direct bruikbaar, maar ik denk wel dat dit een mooi ‘collectors item’ is

Ik hoor graag of u van mijn aanbod gebruik wilt maken.

Met vriendelijke groet,

Ellen van Rijn

Etos Luifelbaan

Voor ik contact opnam zat ik mij rot te piekeren waar het over zou gaan.

Uiteraard werd mij niet verteld waar het om ging, maar dat ze het wel heel leuk zouden vinden als ik langs kwam en ?????? in de zaak aan mij overhandigd zou worden. Ik sprak Aad van der Luit en polsde of hij de winkel en Ellen kende. De winkel wel maar Ellen niet en hij had ook geen idee wat het zou kunnen zijn. Joh maak je niet druk, ik lever de ringen en ben je trouwambtenaar en als het bonje wordt sta ik achter je. Dank je van der Luit, hier schiet ik veel mee op en bleef dus rondlopen met mijn vraagteken.

Gisteren was ik een paar uurtjes in Laren. Ach het begint ook met een L en als je wilt zit er ook een rrrollende rrr in, dus het moet kunnen. Laren binnenrijdend viel mij gelijk al iets op. Ik ben geen autokenner, maar ze kunnen zich daar schijnbaar geen Agila veroorloven, ik zag er tenminste geen eentje rijden. Wel een hoop andere auto's waar ik het merk niet van ken en ik bij ons in Leiden nooit langs Molen De Valk heb zien rijden. Ik moest in café 't Bonte Paard wezen, dat midden in het centrum ligt. Ze zeggen dat het grote omroepgeld in Laren woont dus eerst even gecheckt of er genoeg op mijn rekening stond om te kunnen parkeren. Wat denk je, in bijna heel Nederland betaal je je blauw om in het centrum te kunnen parkeren en in Laren..........gratis, is blauwe zone. Nu snap ik waarom ze daar zo rijk zijn. Ik had mazzel en kon op nog geen vijftig meter afstand van het café parkeren.

Ik was in Laren voor een boekpresentatie van Hans Slim. Nu zie ik een hoop Leidenaren denken, daar hoef je toch niet voor naar Laren. In Leiden is er vrijwel elke week wel een boekpresentatie. Dat klopt, maar er was toch wel een verschil. Tenminste een boekpresentatie van bijvoorbeeld Leidenaar Maarten 't Hart ziet er toch iets anders uit, ook al komt hij zelf als vrouw. Ik zie toch wel een verschil.

UPDATE: Schijnbaar werkt een blog, facebook en een beetje kwaad worden aan de telefoon. Vanmiddag was opeens in een keer alles opgelost, nou ja dat hoop ik dan maar.

Mensen die mij kennen weten dat ik bijna niet kwaad te krijgen ben, alleen als ik het ben dan heb je ook weer geen goede aan mij. Telefoonaanbieder Simpel is het gelukt mij ondertussen met tussenpozen van enkele maanden een jaar lang kwaad te laten zijn op ze. En als ze je dan ook nog eens niet terugbellen, dan wordt het tijd voor een gezellige blog.Het begon allemaal vrij Simpel, mevrouw Glibber belt vrijwel nooit dus wilde ik een Simpel abonnementje. Laat telefoonaanbieder Simpel, een onderdeel van T-Mobile nou toevallig een Simpel abonnementje hebben voor een paar Simpele euro's per maand. Ik keurig uitgelegd dat mevrouw Glibber niet zoveel belt dus het goedkoopste abonnement wel voldoende zou zijn. Ik had waarschijnlijk ook niet moeten zeggen dat ze vrijwel nooit belt. Simpel dacht waarschijnlijk, als ze toch niet belt heeft ze ook geen bereik nodig en zo geschiedde. Waar mevrouw Glibber het ook probeerde in huis of op het balkon nergens had ze bereik. Ik belde Simpel om te vragen waar het aan kon liggen. Ik versta u anders goed, ja sorry mevrouw ik bel nu met een toestel wat niet zo'n Simpel abonnement heeft. Wacht u gewoon eens een paar dagen af of het beter wordt. Lieve mevrouw we leven in 2013 ( het was vorig jaar oktober) en dan willen en kunnen mensen niet meer een paar dagen wachten of hun telefoon het wel of niet doet. Daarnaast is het over een paar dagen weekend en is uw Simpele servicedesk niet te bereiken omdat u niet bereikbaar bent in het weekend. Na tijden heen en weer gepraat te hebben besloot ze te laten onderzoeken hoe het met het bereik zat. 

Na meer dan een week wachten en diverse telefoontjes wisten ze te vertellen, dat ze geconstateerd hadden dat er erg slecht bereik was bij ons in de omgeving. Nou ja jammer, maar ja dan is de oplossing Simpel natuurlijk, ik zeg dit abonnement dan maar op. Nee meneer dat kan niet uw contract loopt nog 17 maanden door. Ho ho ho ho, mevrouw u geeft toe dat ik geen bereik heb, daar kan ik niets aan doen dat ligt aan uw organisatie en Simpele ontvangst mogelijkheden. En dan moet ik nog 17 maanden bij u blijven, nou dat dacht ik toch niet he. Uhh ja zo is het inderdaad meneer, jammer maar waar. Het is dat ik rustig kan blijven, maar ik snap dat er op zo'n moment mensen moordneigingen krijgen.

Ik heb er geen probleem mee, voor mij mogen we altijd zo'n zachte herfst hebben. Aan de temperaturen kan je het niet echt merken, het is dat de bomen aangeven dat het herfst is.

Er vallen natuurlijk ondertussen wel een hoop bladeren, maar een boswandeling is vaak nog te maken zonder jas aan.

We zijn terug van vakantie en in de loop van de week zullen ook de blogs weer dagelijks erop komen. Nu eerst de foto's en filmpjes overzetten naar de pc en uitzoeken. Ook nog een hoop foto's doorsturen. Lijkt wel of iedereen gewacht had op mijn vakantie om een mailtje te sturen of ik even wat foto's door kon sturen. De komende week zal ik ook nog in vogelvlucht iets laten zien van Luxemburg want ik blijf het een mooi landje vinden. Stille dorpjes, veel bossen en mooi uitzicht op de met wijnranken begroeide heuvels langs de Moezel.

Ondanks dat ik niet van plan was deze eerste zondag thuis gelijk op pad te gaan voor foto's toch heel even de stad in geweest. De Junior Chamber Leiden bood in samenwerking met de Leidse Rederij de vrijwilligers van de Voedselbank een rondvaartje aan. Daar maakte ik graag een uitzondering voor.

Stilletjes aan zijn ze helemaal verdwenen, je komt vrijwel nergens meer rekken tegen met ansichtkaarten en daarvoor drommen twijfelende toeristen welke kaart naar tante Truus moet. We maken tegenwoordig een fotootje met ons mobieltje en niet alleen tante Truus, maar als je wilt weet gelijk de hele wereld waar we zitten en hoe leuk we het hebben. Van het geld wat je tegenwoordig aan ansichtkaarten en postzegels uitspaart hebben we allemaal laptops en tablet pc's gekocht en zijn we vierentwintig uur per dag verbonden met de wereld en tante Truus. Bloggers schrijven vanaf hun vakantieadres hun blogs en ik kon zelfs vanmorgen digitaal in het Leidsch Dagblad lezen dat ik het hier helemaal naar mijn zin heb. Het is duidelijk, de tijd van dit soort ansichtkaarten ligt ver achter ons.

Mensen die voor het eerst in Leiden komen zeggen naderhand vaak, raar dat we nooit eerder aan Leiden gedacht hebben en er nog nooit geweest zijn. Het is duidelijk we moeten Leiden in binnen en buitenland nog meer promoten. De Verplanckes namen het voortouw en ik doe er graag aan mee. Laat ook in het buitenland zien dat je uit Leiden komt.